تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ئەم کتێبە (القرئان) لە لایەن خوای بەرز و دانا، دابەزیوە.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

بەڕاستی ئێمە کتێبمان (قورئان) بۆ ئێوە (محمد) دابەزاندووە لەگەڵ (هێنانی) حەق. کەواتە بە دڵسۆزی و دڵسۆزی خوا بپەرستە لە دینەکەتدا.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

بیرهاتنەوە! تەنها خوای گەورە سەر بە ئاینی پاکە (لە شیرکەوە). وە ئەوانەی پارێزەری تریان گرت جگە لە ئەو (فەرموویەتی) ئێمە نایانپەرستین بەڵکو (هیوادارین) تا دەتوانن لە خوا نزیکمان بکەنەوە. بەڕاستی خوای گەورە حوکم لە نێوانیاندا دەدات سەبارەت بەو شتانەی کە ناکۆکییان لەسەرە. بەڕاستی خوای گەورە هیدایەتی درۆزن و کەسانێک ناکات کە زۆر کافرن.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

ئەگەر خوای گەورە بیەوێت منداڵێک ببات بێگومان ئەوەی دەیەوێت لەو شتانەی کە دروستی کردووە هەڵیدەبژێرێت. شکۆمەندی بۆ ئەو. ئەو خوای گەورە و گەورە و بەهێزە.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

ئاسمان و زەوی بە ڕاست (مەبەست) دروست کردووە؛ شەوی بەسەر ڕۆژدا ملکەچ کرد و ڕۆژ لە سەر شەو ملکەچ کرد و خۆر و مانگی خستە ژێر ڕکێفی خۆیەوە، هەریەکەیان بەپێی کاتی دیاریکراوی خۆیان ڕایانکرد. بیرهاتنەوە! ئەو بەرزترین و لێبووردەترینە.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

لە یەک کەس (ئادەم) تۆی دروست کردووە پاشان لە خۆیەوە هاوبەشی تۆی کردووە و هەشت جووت ئاژەڵی بۆ ناردووە بۆت. تۆی لە سکی دایکتدا کردیت ڕووداوێک دوای ڕووداوێک لە سێ تاریکیدا. ئەو کەسەی ئەمە دەکات (ئەکات) خوایە پەروەردگارتە، ئەو پەروەردگارە کە خاوەنی شانشینییە. جگە لە ئەو هیچ خودایەک نییە؛ ئەوا بۆچی ڕەت دەکرێنەوە؟

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ئەگەر ئێوە کوفرتان کرد (ئەمە بزانن) ئەوا بەڕاستی خوای گەورە پێویستی بە ئێوە نییە و ئەو کوفرەی بەندەکانی پەسەند ناکات. ئەگەر سوپاسگوزار بیت، ئەو لە سوپاسگوزاری تۆ ڕازی دەبێت. ئەو کەسەی گوناه بکات، گوناهی کەسانی تر هەڵناگرێت. پاشان دەگەڕێیتەوە بۆ لای پەروەردگارت و ئەویش پێت دەڵێت چیت کردووە. بەڕاستی ئەو هەموو شتێک دەزانێت کە لە سنگی (تۆ)دا هەڵگیراوە.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

وە کاتێک کارەساتێک بەسەر مرۆڤدا دێت، داوای (یارمەتی) لە پەروەردگارەکەی دەکات بە گەڕانەوەی (گوێڕایەڵی) بۆی؛ بەڵام کاتێک نیعمەتەکانی بەسەردا دەبەخشێت (ئەو بەڵایە) لەبیر دەکات کە پێشتر لە خوای گەورە دوعای بۆ کردووە، هاوپەیمان دروست دەکات بۆ ئەوەی خودا (خەڵک) لە ڕێگاکەی لابدات. بڵێ: بۆ ماوەیەک لەگەڵ کوفرەکەتدا کاتێکی خۆش بەسەر بەرە، بەڕاستی لە دانیشتوانی دۆزەخدا دەبیت.

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(ئایا ئێوە ئەو موشریکانەن کە بەختەوەرترن) یان ئێوە ئەوانەن کە شەوانە عیبادەت دەکەن و سوجدە دەبەن و ڕاوەستاون، لە ترسی قیامەت و بە هیوای ڕەحمەتی پەروەردگاریان؟ بڵێ: ئایا ئەوانەی دەزانن یەکسانن لەگەڵ ئەوانەی نازانن؟ بەڕاستی تەنها ئەوانەی خاوەنی عەقڵن ئامۆژگاری وەردەگرن.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

بڵێ (محمد)، ئەی بەندە دڵسۆزەکانم، لە پەروەردگارتان بترسن. بۆ ئەو کەسانەی لە دونیا چاکە دەکەن چاکە بەدەست دەهێنن. وە زەوی خودا فراوانە. تەنها ئەوانەی سەبریان هەیە پاداشتەکانیان بەبێ سنوور بەرز دەبێتەوە.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

بڵێ: بەڕاستی من فەرمانم پێکراوە کە خوا بپەرستم بە گوێڕایەڵی تەواو بۆی لە (پراکتیزەکردنی) دیندا.

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

وە فەرمانم پێکرا کە یەکەم کەس بم کە خۆم ڕادەست بکەم”.

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

بڵێ: بەڕاستی من لە سزای ڕۆژی گەورە دەترسم ئەگەر سەرپێچی پەروەردگارم بکەم.

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

بڵێ: تەنها خوای گەورە دەیپەرستم بە گوێڕایەڵی تەواوەوە بۆی لە (پراکتیزەکردنی) دینەکەمدا.

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

کەواتە جگە لە ئەو پەرستش بکە بە ئارەزووی خۆت! (ئەی موشریکەکان). بڵێ: بەڕاستی دۆڕاوەکان ئەوانەن کە لە ڕۆژی قیامەتدا خۆیان و خێزانەکانیان لەدەست دەدەن.

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

لە سەروویانەوە چینەکانی ئاگر و لە ژێرەوە چینەکان بۆیان ئامادەکرابوون. بەم شێوەیە خوای گەورە هەڕەشە لە بەندەکانی دەکات (بەو سزایە). "ئەی بەندەکانم، لە من بترسن."

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

وە ئەوانەی لە تەگوت دوور دەکەونەوە (واتە) نایپەرستن و دەگەڕێنەوە لای خوا، شایەنی مژدەی خۆشن؛ بۆیە مژدە بە بەندەکانم بگەیەنە،

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(واتە) ئەوانەی گوێ لە وشەکە دەگرن و شوێن باشترینەکانی پەیڕەو دەکەن. ئەوانەن کە خوا هیدایەتیان داوە و ئەوانەن کە تێگەیشتنیان پێبەخشراوە.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

کەواتە چی (دەتەوێت چارەنووسی) ئەوانەی دڵنیان کە تووشی سزا دەبن؟ ئایا تۆ (محمد) ئەو کەسانە ڕزگار دەکەیت کە لە ئاگری دۆزەخدان؟

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

بەڵام ئەوانەی لە پەروەردگاریان دەترسن، ژووریان دەبێت (لە بەهەشتدا)، لە سەرەوە ژوورەکان دروستکراون (بە چین)، لە ژێرەوە ڕووبارەکان دەڕژێن. (واتە) بەڵێنی خوای گەورە. خوای گەورە بەڵێنەکەی ناشکێنێت.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ئایا نابینیت خوای گەورە ئاو لە ئاسمانەوە دەنێرێتە خوارەوە و وا دەکات وەک کانیاو لە زەویدا بڕژێت، پاشان لەگەڵیدا بەرهەمی ڕەنگی جیاواز بەرهەم دەهێنێت؛ پاشان وشک دەبنەوە و دەبینیت زەرد بوون؛ پاشان دەیانکاتە پاشماوەی پەرش و بڵاو. بەڕاستی لەمەدا وانەیەک بۆ پیاوانی تێگەیشتوو هەیە.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

کەواتە ئایا ئەو کەسانەی دڵیان لەلایەن خوای گەورەوە کراوەتەوە بۆ (قبووڵکردنی) ئایینی ئیسلام و دواتر ڕووناکی لە پەروەردگارەکەیان وەردەگرن (هەمان ئەو کەسانەی دڵیان لە بەردەوەیە)؟ کەواتە ئاخ بۆ ئەوانەی دڵیان بەستوو بووە لە زیکرکردنی خوادا. ئەوان لە هەڵەیەکی ئاشکرادان.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

خوای گەورە باشترین وشەی (واتە) هەمان قورئان (ئایەتەکانی)ی دووبارە و سێبارە دابەزاندووە، بەهۆیەوە پێستی ئەو کەسانەی لە پەروەردگاریان دەترسن، دەلەرزێت، پاشان پێست و دڵیان ئارام دەبێتەوە کاتێک یادی خوا دەکەن. ئەوە هیدایەتی خوایە، بەو کتێبە هیدایەت دەدات هەرکەسێک بیەوێت. وە هەرکەسێک خوای گەورە ڕێگەی بە گومڕایی بدات، کەس ناتوانێت ڕێنوێنی بکات.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

کەواتە ئایا ئەو کەسانەی ڕووخساریان دەپارێزن لە ڕۆژی قیامەتدا خۆیان لە سزای خراپ بەدوور دەگرن (هەمان ئەو باوەڕدارانەی کە سزا نادرێن)؟ وە بە ستەمکاران دەگوترا: "تامی پاداشتی ئەو کارە بکەن کە کردووتە".

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

ئەوانەی پێش ئەوان ئینکاری (پێغەمبەران)یان کردبوو، پاشان سزایان لە ئاراستەیەکەوە هات کە چاوەڕێی نەدەکرد.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

جا خوای گەورە زەلیلی ژیانی دونیای بەسەردا سەپاند. وە بەڕاستی سزاکە لە ژیانی دوای مردندا گەورەترە، ئەگەر (تەنها) ئەوان بزانن.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

وە بەڕاستی ئێمە لەم قورئانەدا هەموو جۆرە مەتەڵێکمان بۆ مرۆڤ دروست کردووە تا بتوانن فێربن.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(واتە) قورئان لە زمانی عەرەبیدایە، چەواشەکارییەک (لە ناویدا) نییە بۆ ئەوەی خواپەرست بن.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

خوای گەورە نموونەی پیاوێک دەخاتە ڕوو کە خاوەنەکەی چەند شەریکێکی ناکۆکی هەیە، وە کۆیلەیەک کە بە تەواوی هی یەک پیاوە. ئایا ئەو دوو کۆیلەیە لە بارودۆخدا یەکسانن؟ الحمد اللە، بەڵام زۆربەیان نازانن.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

بەڕاستی تۆ (محمد) دەمری و ئەوانیش دەمرن (هەروەها).

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

پاشان بەڕاستی لە ڕۆژی قیامەتدا لەبەردەم پەروەردگارتدا ناکۆکی دەکەن.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

کەواتە کێ لە کەسێک نادادپەروەرترە کە درۆ دژی خوا دابهێنێت و ئینکاری ئەو ڕاستییە بکات کە بۆی دێت؟ ئایا دۆزەخ ئەو شوێنە نییە کە بێباوەڕان تێیدا دەژین؟

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

وە ئەوانەی حەقیقەت (محمد) دەهێنن و ئەوانەی پشتڕاستی دەکەنەوە، ئەوانە خەڵکی خواپەرستن.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

ئەوەی ئارەزووی دەکەن لە پەروەردگاریان بەدەستی دەهێنن. پاداشتی ئەوانەی چاکە دەکەن بەم شێوەیە،

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

بۆ ئەوەی خوای گەورە خراپترین کارەکانیان بسڕێتەوە کە تا ئێستا کردوویانە و پاداشتیان بداتەوە بە شتێکی باشتر لەوەی کە کردوویانە.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ئایا خوای گەورە بەس نییە بۆ بەندەکانی؟ بە (عیبادەت) جگە لە ئەو دەتترسێنن. هەرکەسێک خوای گەورە ڕێگە بدات گومڕا بێت، کەس ناتوانێت ڕێنوێنی بکات.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

وە هەرکەسێک خوای گەورە هیدایەتی بدات، کەس ناتوانێت گومڕا بکات. ئایا خوای گەورە گەورە نییە و (دەسەڵاتی) سزادانی هەیە؟

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

وە بەڕاستی ئەگەر لێیان بپرسیت "کێ ئاسمان و زەوی دروست کردووە؟" بە دڵنیاییەوە وەڵام دەدەنەوە: خوایە. بڵێ: ئینجا دەزانن جگە لە خوا چی دەپەرستن، ئەگەر خوای گەورە بیەوێت بەڵا بەسەرمدا بهێنێت، ئایا دەتوانن ئەو بەڵایە لاببەن، یان ئەگەر خوای گەورە بیەوێت ڕەحمەتم پێبدات، ئایا دەتوانن ڕێگری لە ڕەحمەتی ئەو بکەن؟ بڵێ: خوای گەورە بەسە بۆ من، ئەوانەی متمانەیان بەخۆیان هێناوە ملکەچی ئەو دەبن.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

بڵێ (محمد)، "ئەی گەلەکەم! بەپێی هەڵوێستی ئێوە مامەڵە بکەن، منیش (وا) دەکەم. دواتر دەزانن،

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

کە سزایەکی زەلیلکەر وەردەگرێت و سزای هەمیشەیی بەسەریدا دێت”.

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

بەڕاستی ئێمە کتێبمان بۆتان دابەزاندووە (قورئان) کە حەقیقەت بۆ مرۆڤایەتی دەهێنێت؛ هەرکەسێک هیدایەت وەربگرێت ئەوا (ڕێنمایی) بۆ خۆیەتی، هەرکەسێک گومڕابێت ئەوا بەڕاستی هەڵەکە بۆ خۆیەتی، وە تۆ بەرپرسیار نیت لێیان.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

خوای گەورە ڕۆحی (مرۆڤەکان) لە کاتی مردنیان و ڕۆحی (مرۆڤەکان) دەبات کە لە کاتی خەوتندا نامرن؛ بۆیە ڕۆحی (ئەو کەسانە) دەهێڵێتەوە کە بڕیاری مردنی بۆ داناوە و ئەوانی تریش ئازاد دەکات بۆ ماوەیەکی دیاریکراو. بەڕاستی لەمەدا نیشانەی (گەورەیی خوای گەورە) هەیە بۆ گەلێک کە بیرکردنەوە دەدات.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

یان جگە لە خوای گەورە یارمەتیدەر دەگرن؟ بڵێ: ئایا دەیانبەیت هەرچەندە هیچیان نییە و تێناگەن؟

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

بڵێ: "یارمەتی تەنها هی خوایە، ئەو خاوەنی شانشینی ئاسمانەکان و زەوییە، پاشان بۆ لای ئەو دەگەڕێنەوە".

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

وە ئەگەر تەنها ناوی خوای گەورە بهێنرێت، دڵی ئەوانەی باوەڕیان بە ژیانی دوای مردن نییە، زۆر ناڕەحەت دەبێت. بەڵام کاتێک ناوی خوداوەندەکانی غەیرە خوا دەهێنرێت لەناکاو دڵخۆش دەبن.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

بڵێ: ئەی خوای گەورە دروستکەری ئاسمانەکان و زەوی، کە هەموو غەیب و ڕاستەقینەکان دەزانیت، ئەوە تۆیت کە بڕیار لە نێوان بەندەکانتدا دەدەیت کە هەمیشە ناکۆکی لەسەر چی دەکەن.

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

وە ئەگەر ستەمکاران هەموو شتێکیان لەسەر زەوی هەبووایە لەگەڵ ئەوەشدا زۆر زیاتر، بە دڵنیاییەوە خۆیان بەوەوە لە سزای خراپ لە ڕۆژی قیامەتدا ڕزگار دەکرد. وە بۆیان ڕوون بووەوە کە سزایەک لەلایەن خوای گەورەوە کە پێشتر پێشبینیان نەکردبوو.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

وە بۆیان ڕوون بووەوە کە چ خراپەیەکیان کردووە و بەسەر ئەو شتانەدا زاڵ بوون کە هەمیشە گاڵتەیان پێدەکرد.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

کەواتە کاتێک کارەساتێک بەسەر کەسێکدا دێت بانگمان دەکات، پاشان کاتێک نیعمەتەکانمان پێ دەبەخشین دەڵێت "بەڕاستی تەنها بەهۆی زیرەکیمەوە ئەم نیعمەتەم پێدراوە". لە ڕاستیدا تاقیکردنەوەیە، بەڵام زۆربەیان نازانن.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

بەڕاستی ئەوانەی پێش خۆیان ئەمەیان وتووە، چیتر سوودی بۆیان نابێت کە پێشتر دەیانکرد.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

پاشان لێیان (کارەسات) لە دەرئەنجامە خراپەکانی ئەو کارەی کە کردوویانە. وە ستەمکارانی ناو ئەوانیش لە دەرئەنجامە خراپەکانی ئەو کارەی کە دەیکەن لێیان (کارەسات) دەدەن و ناتوانن ڕزگاریان بێت.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

وە ئایا نازانن کە خوای گەورە ڕزق و ڕۆزی بۆ ئەو کەسە درێژ دەکاتەوە کە خۆی بیەوێت و سنووردار دەکات (بۆ ئەوەی بیەوێت)؟ بەڕاستی لەمەدا نیشانەکانی (دەسەڵاتی خوا) بۆ گەلێک هەیە کە باوەڕیان هێناوە.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

بڵێ: ئەی بەندەکانم کە لە سنووری خۆیان دەردەچن! بێ ئومێد مەبن لە ڕەحمەتی خوا، بەڕاستی خوای گەورە لە گوناهی هەموو کەسێک خۆش دەبێت، بەڕاستی ئەو بەخشندە و میهرەبانە.

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

وە بگەڕێوە بۆ لای پەروەردگارت، و پێش ئەوەی سزاکەت بۆ بێت، تەسلیمی ئەو بکە، ئەوکات یارمەتیت نادرێت.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

وە بە باشترین شێوە پەیڕەو بکە لەوەی کە لە پەروەردگارتەوە بۆت (قورئان) نێردراوەتەوە پێش ئەوەی سزاکە لەناکاو بەسەرتدا بێت، لەکاتێکدا تۆ ئاگات لێی نییە.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

بۆئەوەی کەس نەڵێت پەشیمانی من چەندە گەورەیە بۆ کەمتەرخەمیم لە (جێبەجێکردنی ئەرکەکانم) بەرامبەر بە خوا، وە بەڕاستی من یەکێکم لەو کەسانەی گاڵتە بە (دینی خوا) دەکەن.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

یان (نەک) کەسێک بڵێت ئەگەر خوا هیدایەتم بدایە منیش یەکێک بووم لە مرۆڤە خواپەرستەکان.

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

یان (نەک) کەسێک کاتێک سزاکە دەبینێت بڵێت، ئەگەر بتوانم بگەڕێمەوە (بۆ دونیا)، بە دڵنیاییەوە یەکێک دەبووم لەوانەی چاکە دەکەن.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

بەڕاستی زانیاریەکانم بۆ ئێوە هاتووە، بەڵام ئێوە ئینکاری دەکەن، لەبری ئەوە شانازی دەکەن و لە کافرەکانن”.

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

وە لە ڕۆژی قیامەت ئەو کەسانە دەبینیت کە درۆیان بەرامبەر خوا کردووە ڕوویان ڕەشە. ئایا دۆزەخ شوێنێک نییە بۆ کەسانێک کە شانازی بە ژیانەوە دەکەن؟

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

وە خوای گەورە بە سەرکەوتنیان چاکەکاران ڕزگار دەکات. سزاکە دەستیان لێ نادات، نە خەمبار دەبن.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

خوای گەورە دروستکەری هەموو شتەکانە و خۆپاراستنی هەموو شتەکانە.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

کلیلی (گەنجینەکان)ی ئاسمانەکان و زەوی هی ئەون. وە ئەوانەی بێباوەڕن بە ئایەتەکانی خوا، ئەوانەن کە دۆڕاون.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

(محمد) بڵێ (محمد)، ئایا ئێوە فەرمانم پێدەکەن کە جگە لە خوا بپەرستم، ئەی خەڵکی نەزان؟

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

وە بەڕاستی ئەوە بۆ ئێوە و (پێغەمبەرانی) پێش ئێوە دابەزیوە، "بەڕاستی ئەگەر شەریکەکانتان لەگەڵ (الله)دا شەریک بکەن، بەدڵنیاییەوە کردەوەکانتان دەسڕدرێنەوە و بەدڵنیاییەوە دەبیتە یەکێک لە دۆڕاوەکان".

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

بۆیە با خوای گەورە ئەو کەسە بێت کە دەیپەرستیت و با تۆش یەکێک بیت لەو کەسانەی کە سوپاسگوزارن".

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

وە وەک پێویست ستایشی خوا ناکەن، هەرچەندە لە ڕۆژی قیامەتدا هەموو زەوی لە دەستی ئەودایە و ئاسمانەکان بە دەستی ڕاستی پێچراون. شکۆمەندی بۆ ئەو و بەرزترە لە سەرووی ئەوەی کە لەگەڵ یەکتردا هاوبەشی دەکەن.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

شمشاڵەکەش لێدرا و هەموو (مەخلوقەکان) لە ئاسمانەکان و زەویدا مردن جگە لەوانەی خوای گەورە ویستیان. پاشان جارێکی تر (شمشاڵ) لێدرا پاشان یەکسەر هەڵسان (لە گۆڕەکانیان) چاوەڕێی (بڕیاری خودا).

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

وە زەوی (کێڵگەی مەحسیر) بە ڕووناکی (دادپەروەری)ی پەروەردگارەکەی ڕووناک دەبێتەوە؛ و کتێبەکانی (کارەکانیان) دەدرێن (بە هەر کەسێک)، پێغەمبەران و شایەتحاڵەکان دەهێنرێن و دادگاییکردن لە نێوانیاندا بە دادپەروەری دەدرێن و ستەمیان لێناکرێت.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

وە هەر نەفسێک پاداشتێکی تەواو پێدەدرێت بەپێی ئەوەی کردوویەتی و ئەو باشترین دەزانێت چییان کردووە.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

ئەو کەسانەی کافر دەکەن بە کۆمەڵ دەبرێنە دۆزەخ. بەجۆرێک کە کاتێک گەیشتنە لای (دۆزەخ) دەرگاکان کرانەوە و پاسەوانەکە پێی گوتن: ئایا هیچ کاتێک پێغەمبەرێک لە ئێوە نەهاتووە کە ئایەتەکانی پەروەردگارتان بخوێنێتەوە و ئاگادارتان بکاتەوە لە کۆبوونەوە (لەگەڵ) ڕۆژەکەت؟ وەڵامیان دایەوە: بەڵێ هەیە، بەڵام فەرمانی سزا بە دڵنیاییەوە بۆ کافرەکان دەگونجێت.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(پێیان) گوترا: "بچنە ناو دەروازەکانی دۆزەخەوە، (ئێوە) بۆ هەمیشە تێیدا دەمێننەوە". کەواتە (جەهەنەم) خراپترین شوێنی ژیانە بۆ ئەوانەی شانازی دەکەن.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

وە ئەوانەی لە پەروەردگاریان دەترسن بە کۆمەڵ دەخرێنە بەهەشتەوە. بەجۆرێک کە کاتێک گەیشتنە ئەو (بەهەشت) و دەرگاکانی کرانەوە، پاسەوان پێی گوتن: "سەرفرازی (ببەخشرێت) بە ئێوە، خۆشبەختی! کەواتە وەرنە ژوورەوە، بۆ هەتا هەتایە تێیدا دەمێننەوە."

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

وە گوتیان: الحمد اللە کە بەڵێنەکەی بە ئێمە هێنایە دی و ئەم جێگایەی پێداوین، وە ئێمە (ڕێگەمان پێدراوە) لە هەر شوێنێک بمانەوێت لە بەهەشتدا نیشتەجێ بین. کەواتە (ئەوە) باشترین پاداشتە بۆ ئەوانەی کارە چاکەکان دەکەن.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

وە تۆ (محمد) دەبینیت فریشتەکان بە دەوری عەرشدا دەسوڕێنەوە و شکۆمەندی دەکەن لەکاتێکدا ستایشی پەروەردگاریان دەکەن؛ پاشان بڕیارێک لە نێوان ئەوان (بەندەکانی خودا)دا بە دادپەروەرانە درا و گوترا: ستایش بۆ خوای پەروەردگاری هەموو جیهانەکان.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ئەم کتێبە (القرئان) لە لایەن خوای بەرز و دانا، دابەزیوە.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

بەڕاستی ئێمە کتێبمان (قورئان) بۆ ئێوە (محمد) دابەزاندووە لەگەڵ (هێنانی) حەق. کەواتە بە دڵسۆزی و دڵسۆزی خوا بپەرستە لە دینەکەتدا.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

بیرهاتنەوە! تەنها خوای گەورە سەر بە ئاینی پاکە (لە شیرکەوە). وە ئەوانەی پارێزەری تریان گرت جگە لە ئەو (فەرموویەتی) ئێمە نایانپەرستین بەڵکو (هیوادارین) تا دەتوانن لە خوا نزیکمان بکەنەوە. بەڕاستی خوای گەورە حوکم لە نێوانیاندا دەدات سەبارەت بەو شتانەی کە ناکۆکییان لەسەرە. بەڕاستی خوای گەورە هیدایەتی درۆزن و کەسانێک ناکات کە زۆر کافرن.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

ئەگەر خوای گەورە بیەوێت منداڵێک ببات بێگومان ئەوەی دەیەوێت لەو شتانەی کە دروستی کردووە هەڵیدەبژێرێت. شکۆمەندی بۆ ئەو. ئەو خوای گەورە و گەورە و بەهێزە.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

ئاسمان و زەوی بە ڕاست (مەبەست) دروست کردووە؛ شەوی بەسەر ڕۆژدا ملکەچ کرد و ڕۆژ لە سەر شەو ملکەچ کرد و خۆر و مانگی خستە ژێر ڕکێفی خۆیەوە، هەریەکەیان بەپێی کاتی دیاریکراوی خۆیان ڕایانکرد. بیرهاتنەوە! ئەو بەرزترین و لێبووردەترینە.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

لە یەک کەس (ئادەم) تۆی دروست کردووە پاشان لە خۆیەوە هاوبەشی تۆی کردووە و هەشت جووت ئاژەڵی بۆ ناردووە بۆت. تۆی لە سکی دایکتدا کردیت ڕووداوێک دوای ڕووداوێک لە سێ تاریکیدا. ئەو کەسەی ئەمە دەکات (ئەکات) خوایە پەروەردگارتە، ئەو پەروەردگارە کە خاوەنی شانشینییە. جگە لە ئەو هیچ خودایەک نییە؛ ئەوا بۆچی ڕەت دەکرێنەوە؟

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ئەگەر ئێوە کوفرتان کرد (ئەمە بزانن) ئەوا بەڕاستی خوای گەورە پێویستی بە ئێوە نییە و ئەو کوفرەی بەندەکانی پەسەند ناکات. ئەگەر سوپاسگوزار بیت، ئەو لە سوپاسگوزاری تۆ ڕازی دەبێت. ئەو کەسەی گوناه بکات، گوناهی کەسانی تر هەڵناگرێت. پاشان دەگەڕێیتەوە بۆ لای پەروەردگارت و ئەویش پێت دەڵێت چیت کردووە. بەڕاستی ئەو هەموو شتێک دەزانێت کە لە سنگی (تۆ)دا هەڵگیراوە.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

وە کاتێک کارەساتێک بەسەر مرۆڤدا دێت، داوای (یارمەتی) لە پەروەردگارەکەی دەکات بە گەڕانەوەی (گوێڕایەڵی) بۆی؛ بەڵام کاتێک نیعمەتەکانی بەسەردا دەبەخشێت (ئەو بەڵایە) لەبیر دەکات کە پێشتر لە خوای گەورە دوعای بۆ کردووە، هاوپەیمان دروست دەکات بۆ ئەوەی خودا (خەڵک) لە ڕێگاکەی لابدات. بڵێ: بۆ ماوەیەک لەگەڵ کوفرەکەتدا کاتێکی خۆش بەسەر بەرە، بەڕاستی لە دانیشتوانی دۆزەخدا دەبیت.

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(ئایا ئێوە ئەو موشریکانەن کە بەختەوەرترن) یان ئێوە ئەوانەن کە شەوانە عیبادەت دەکەن و سوجدە دەبەن و ڕاوەستاون، لە ترسی قیامەت و بە هیوای ڕەحمەتی پەروەردگاریان؟ بڵێ: ئایا ئەوانەی دەزانن یەکسانن لەگەڵ ئەوانەی نازانن؟ بەڕاستی تەنها ئەوانەی خاوەنی عەقڵن ئامۆژگاری وەردەگرن.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

بڵێ (محمد)، ئەی بەندە دڵسۆزەکانم، لە پەروەردگارتان بترسن. بۆ ئەو کەسانەی لە دونیا چاکە دەکەن چاکە بەدەست دەهێنن. وە زەوی خودا فراوانە. تەنها ئەوانەی سەبریان هەیە پاداشتەکانیان بەبێ سنوور بەرز دەبێتەوە.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

بڵێ: بەڕاستی من فەرمانم پێکراوە کە خوا بپەرستم بە گوێڕایەڵی تەواو بۆی لە (پراکتیزەکردنی) دیندا.

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

وە فەرمانم پێکرا کە یەکەم کەس بم کە خۆم ڕادەست بکەم”.

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

بڵێ: بەڕاستی من لە سزای ڕۆژی گەورە دەترسم ئەگەر سەرپێچی پەروەردگارم بکەم.

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

بڵێ: تەنها خوای گەورە دەیپەرستم بە گوێڕایەڵی تەواوەوە بۆی لە (پراکتیزەکردنی) دینەکەمدا.

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

کەواتە جگە لە ئەو پەرستش بکە بە ئارەزووی خۆت! (ئەی موشریکەکان). بڵێ: بەڕاستی دۆڕاوەکان ئەوانەن کە لە ڕۆژی قیامەتدا خۆیان و خێزانەکانیان لەدەست دەدەن.

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

لە سەروویانەوە چینەکانی ئاگر و لە ژێرەوە چینەکان بۆیان ئامادەکرابوون. بەم شێوەیە خوای گەورە هەڕەشە لە بەندەکانی دەکات (بەو سزایە). "ئەی بەندەکانم، لە من بترسن."

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

وە ئەوانەی لە تەگوت دوور دەکەونەوە (واتە) نایپەرستن و دەگەڕێنەوە لای خوا، شایەنی مژدەی خۆشن؛ بۆیە مژدە بە بەندەکانم بگەیەنە،

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(واتە) ئەوانەی گوێ لە وشەکە دەگرن و شوێن باشترینەکانی پەیڕەو دەکەن. ئەوانەن کە خوا هیدایەتیان داوە و ئەوانەن کە تێگەیشتنیان پێبەخشراوە.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

کەواتە چی (دەتەوێت چارەنووسی) ئەوانەی دڵنیان کە تووشی سزا دەبن؟ ئایا تۆ (محمد) ئەو کەسانە ڕزگار دەکەیت کە لە ئاگری دۆزەخدان؟

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

بەڵام ئەوانەی لە پەروەردگاریان دەترسن، ژووریان دەبێت (لە بەهەشتدا)، لە سەرەوە ژوورەکان دروستکراون (بە چین)، لە ژێرەوە ڕووبارەکان دەڕژێن. (واتە) بەڵێنی خوای گەورە. خوای گەورە بەڵێنەکەی ناشکێنێت.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ئایا نابینیت خوای گەورە ئاو لە ئاسمانەوە دەنێرێتە خوارەوە و وا دەکات وەک کانیاو لە زەویدا بڕژێت، پاشان لەگەڵیدا بەرهەمی ڕەنگی جیاواز بەرهەم دەهێنێت؛ پاشان وشک دەبنەوە و دەبینیت زەرد بوون؛ پاشان دەیانکاتە پاشماوەی پەرش و بڵاو. بەڕاستی لەمەدا وانەیەک بۆ پیاوانی تێگەیشتوو هەیە.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

کەواتە ئایا ئەو کەسانەی دڵیان لەلایەن خوای گەورەوە کراوەتەوە بۆ (قبووڵکردنی) ئایینی ئیسلام و دواتر ڕووناکی لە پەروەردگارەکەیان وەردەگرن (هەمان ئەو کەسانەی دڵیان لە بەردەوەیە)؟ کەواتە ئاخ بۆ ئەوانەی دڵیان بەستوو بووە لە زیکرکردنی خوادا. ئەوان لە هەڵەیەکی ئاشکرادان.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

خوای گەورە باشترین وشەی (واتە) هەمان قورئان (ئایەتەکانی)ی دووبارە و سێبارە دابەزاندووە، بەهۆیەوە پێستی ئەو کەسانەی لە پەروەردگاریان دەترسن، دەلەرزێت، پاشان پێست و دڵیان ئارام دەبێتەوە کاتێک یادی خوا دەکەن. ئەوە هیدایەتی خوایە، بەو کتێبە هیدایەت دەدات هەرکەسێک بیەوێت. وە هەرکەسێک خوای گەورە ڕێگەی بە گومڕایی بدات، کەس ناتوانێت ڕێنوێنی بکات.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

کەواتە ئایا ئەو کەسانەی ڕووخساریان دەپارێزن لە ڕۆژی قیامەتدا خۆیان لە سزای خراپ بەدوور دەگرن (هەمان ئەو باوەڕدارانەی کە سزا نادرێن)؟ وە بە ستەمکاران دەگوترا: "تامی پاداشتی ئەو کارە بکەن کە کردووتە".

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

ئەوانەی پێش ئەوان ئینکاری (پێغەمبەران)یان کردبوو، پاشان سزایان لە ئاراستەیەکەوە هات کە چاوەڕێی نەدەکرد.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

جا خوای گەورە زەلیلی ژیانی دونیای بەسەردا سەپاند. وە بەڕاستی سزاکە لە ژیانی دوای مردندا گەورەترە، ئەگەر (تەنها) ئەوان بزانن.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

وە بەڕاستی ئێمە لەم قورئانەدا هەموو جۆرە مەتەڵێکمان بۆ مرۆڤ دروست کردووە تا بتوانن فێربن.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(واتە) قورئان لە زمانی عەرەبیدایە، چەواشەکارییەک (لە ناویدا) نییە بۆ ئەوەی خواپەرست بن.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

خوای گەورە نموونەی پیاوێک دەخاتە ڕوو کە خاوەنەکەی چەند شەریکێکی ناکۆکی هەیە، وە کۆیلەیەک کە بە تەواوی هی یەک پیاوە. ئایا ئەو دوو کۆیلەیە لە بارودۆخدا یەکسانن؟ الحمد اللە، بەڵام زۆربەیان نازانن.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

بەڕاستی تۆ (محمد) دەمری و ئەوانیش دەمرن (هەروەها).

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

پاشان بەڕاستی لە ڕۆژی قیامەتدا لەبەردەم پەروەردگارتدا ناکۆکی دەکەن.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

کەواتە کێ لە کەسێک نادادپەروەرترە کە درۆ دژی خوا دابهێنێت و ئینکاری ئەو ڕاستییە بکات کە بۆی دێت؟ ئایا دۆزەخ ئەو شوێنە نییە کە بێباوەڕان تێیدا دەژین؟

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

وە ئەوانەی حەقیقەت (محمد) دەهێنن و ئەوانەی پشتڕاستی دەکەنەوە، ئەوانە خەڵکی خواپەرستن.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

ئەوەی ئارەزووی دەکەن لە پەروەردگاریان بەدەستی دەهێنن. پاداشتی ئەوانەی چاکە دەکەن بەم شێوەیە،

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

بۆ ئەوەی خوای گەورە خراپترین کارەکانیان بسڕێتەوە کە تا ئێستا کردوویانە و پاداشتیان بداتەوە بە شتێکی باشتر لەوەی کە کردوویانە.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ئایا خوای گەورە بەس نییە بۆ بەندەکانی؟ بە (عیبادەت) جگە لە ئەو دەتترسێنن. هەرکەسێک خوای گەورە ڕێگە بدات گومڕا بێت، کەس ناتوانێت ڕێنوێنی بکات.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

وە هەرکەسێک خوای گەورە هیدایەتی بدات، کەس ناتوانێت گومڕا بکات. ئایا خوای گەورە گەورە نییە و (دەسەڵاتی) سزادانی هەیە؟

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

وە بەڕاستی ئەگەر لێیان بپرسیت "کێ ئاسمان و زەوی دروست کردووە؟" بە دڵنیاییەوە وەڵام دەدەنەوە: خوایە. بڵێ: ئینجا دەزانن جگە لە خوا چی دەپەرستن، ئەگەر خوای گەورە بیەوێت بەڵا بەسەرمدا بهێنێت، ئایا دەتوانن ئەو بەڵایە لاببەن، یان ئەگەر خوای گەورە بیەوێت ڕەحمەتم پێبدات، ئایا دەتوانن ڕێگری لە ڕەحمەتی ئەو بکەن؟ بڵێ: خوای گەورە بەسە بۆ من، ئەوانەی متمانەیان بەخۆیان هێناوە ملکەچی ئەو دەبن.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

بڵێ (محمد)، "ئەی گەلەکەم! بەپێی هەڵوێستی ئێوە مامەڵە بکەن، منیش (وا) دەکەم. دواتر دەزانن،

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

کە سزایەکی زەلیلکەر وەردەگرێت و سزای هەمیشەیی بەسەریدا دێت”.

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

بەڕاستی ئێمە کتێبمان بۆتان دابەزاندووە (قورئان) کە حەقیقەت بۆ مرۆڤایەتی دەهێنێت؛ هەرکەسێک هیدایەت وەربگرێت ئەوا (ڕێنمایی) بۆ خۆیەتی، هەرکەسێک گومڕابێت ئەوا بەڕاستی هەڵەکە بۆ خۆیەتی، وە تۆ بەرپرسیار نیت لێیان.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

خوای گەورە ڕۆحی (مرۆڤەکان) لە کاتی مردنیان و ڕۆحی (مرۆڤەکان) دەبات کە لە کاتی خەوتندا نامرن؛ بۆیە ڕۆحی (ئەو کەسانە) دەهێڵێتەوە کە بڕیاری مردنی بۆ داناوە و ئەوانی تریش ئازاد دەکات بۆ ماوەیەکی دیاریکراو. بەڕاستی لەمەدا نیشانەی (گەورەیی خوای گەورە) هەیە بۆ گەلێک کە بیرکردنەوە دەدات.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

یان جگە لە خوای گەورە یارمەتیدەر دەگرن؟ بڵێ: ئایا دەیانبەیت هەرچەندە هیچیان نییە و تێناگەن؟

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

بڵێ: "یارمەتی تەنها هی خوایە، ئەو خاوەنی شانشینی ئاسمانەکان و زەوییە، پاشان بۆ لای ئەو دەگەڕێنەوە".

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

وە ئەگەر تەنها ناوی خوای گەورە بهێنرێت، دڵی ئەوانەی باوەڕیان بە ژیانی دوای مردن نییە، زۆر ناڕەحەت دەبێت. بەڵام کاتێک ناوی خوداوەندەکانی غەیرە خوا دەهێنرێت لەناکاو دڵخۆش دەبن.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

بڵێ: ئەی خوای گەورە دروستکەری ئاسمانەکان و زەوی، کە هەموو غەیب و ڕاستەقینەکان دەزانیت، ئەوە تۆیت کە بڕیار لە نێوان بەندەکانتدا دەدەیت کە هەمیشە ناکۆکی لەسەر چی دەکەن.

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

وە ئەگەر ستەمکاران هەموو شتێکیان لەسەر زەوی هەبووایە لەگەڵ ئەوەشدا زۆر زیاتر، بە دڵنیاییەوە خۆیان بەوەوە لە سزای خراپ لە ڕۆژی قیامەتدا ڕزگار دەکرد. وە بۆیان ڕوون بووەوە کە سزایەک لەلایەن خوای گەورەوە کە پێشتر پێشبینیان نەکردبوو.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

وە بۆیان ڕوون بووەوە کە چ خراپەیەکیان کردووە و بەسەر ئەو شتانەدا زاڵ بوون کە هەمیشە گاڵتەیان پێدەکرد.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

کەواتە کاتێک کارەساتێک بەسەر کەسێکدا دێت بانگمان دەکات، پاشان کاتێک نیعمەتەکانمان پێ دەبەخشین دەڵێت "بەڕاستی تەنها بەهۆی زیرەکیمەوە ئەم نیعمەتەم پێدراوە". لە ڕاستیدا تاقیکردنەوەیە، بەڵام زۆربەیان نازانن.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

بەڕاستی ئەوانەی پێش خۆیان ئەمەیان وتووە، چیتر سوودی بۆیان نابێت کە پێشتر دەیانکرد.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

پاشان لێیان (کارەسات) لە دەرئەنجامە خراپەکانی ئەو کارەی کە کردوویانە. وە ستەمکارانی ناو ئەوانیش لە دەرئەنجامە خراپەکانی ئەو کارەی کە دەیکەن لێیان (کارەسات) دەدەن و ناتوانن ڕزگاریان بێت.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

وە ئایا نازانن کە خوای گەورە ڕزق و ڕۆزی بۆ ئەو کەسە درێژ دەکاتەوە کە خۆی بیەوێت و سنووردار دەکات (بۆ ئەوەی بیەوێت)؟ بەڕاستی لەمەدا نیشانەکانی (دەسەڵاتی خوا) بۆ گەلێک هەیە کە باوەڕیان هێناوە.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

بڵێ: ئەی بەندەکانم کە لە سنووری خۆیان دەردەچن! بێ ئومێد مەبن لە ڕەحمەتی خوا، بەڕاستی خوای گەورە لە گوناهی هەموو کەسێک خۆش دەبێت، بەڕاستی ئەو بەخشندە و میهرەبانە.

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

وە بگەڕێوە بۆ لای پەروەردگارت، و پێش ئەوەی سزاکەت بۆ بێت، تەسلیمی ئەو بکە، ئەوکات یارمەتیت نادرێت.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

وە بە باشترین شێوە پەیڕەو بکە لەوەی کە لە پەروەردگارتەوە بۆت (قورئان) نێردراوەتەوە پێش ئەوەی سزاکە لەناکاو بەسەرتدا بێت، لەکاتێکدا تۆ ئاگات لێی نییە.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

بۆئەوەی کەس نەڵێت پەشیمانی من چەندە گەورەیە بۆ کەمتەرخەمیم لە (جێبەجێکردنی ئەرکەکانم) بەرامبەر بە خوا، وە بەڕاستی من یەکێکم لەو کەسانەی گاڵتە بە (دینی خوا) دەکەن.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

یان (نەک) کەسێک بڵێت ئەگەر خوا هیدایەتم بدایە منیش یەکێک بووم لە مرۆڤە خواپەرستەکان.

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

یان (نەک) کەسێک کاتێک سزاکە دەبینێت بڵێت، ئەگەر بتوانم بگەڕێمەوە (بۆ دونیا)، بە دڵنیاییەوە یەکێک دەبووم لەوانەی چاکە دەکەن.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

بەڕاستی زانیاریەکانم بۆ ئێوە هاتووە، بەڵام ئێوە ئینکاری دەکەن، لەبری ئەوە شانازی دەکەن و لە کافرەکانن”.

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

وە لە ڕۆژی قیامەت ئەو کەسانە دەبینیت کە درۆیان بەرامبەر خوا کردووە ڕوویان ڕەشە. ئایا دۆزەخ شوێنێک نییە بۆ کەسانێک کە شانازی بە ژیانەوە دەکەن؟

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

وە خوای گەورە بە سەرکەوتنیان چاکەکاران ڕزگار دەکات. سزاکە دەستیان لێ نادات، نە خەمبار دەبن.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

خوای گەورە دروستکەری هەموو شتەکانە و خۆپاراستنی هەموو شتەکانە.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

کلیلی (گەنجینەکان)ی ئاسمانەکان و زەوی هی ئەون. وە ئەوانەی بێباوەڕن بە ئایەتەکانی خوا، ئەوانەن کە دۆڕاون.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

(محمد) بڵێ (محمد)، ئایا ئێوە فەرمانم پێدەکەن کە جگە لە خوا بپەرستم، ئەی خەڵکی نەزان؟

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

وە بەڕاستی ئەوە بۆ ئێوە و (پێغەمبەرانی) پێش ئێوە دابەزیوە، "بەڕاستی ئەگەر شەریکەکانتان لەگەڵ (الله)دا شەریک بکەن، بەدڵنیاییەوە کردەوەکانتان دەسڕدرێنەوە و بەدڵنیاییەوە دەبیتە یەکێک لە دۆڕاوەکان".

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

بۆیە با خوای گەورە ئەو کەسە بێت کە دەیپەرستیت و با تۆش یەکێک بیت لەو کەسانەی کە سوپاسگوزارن".

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

وە وەک پێویست ستایشی خوا ناکەن، هەرچەندە لە ڕۆژی قیامەتدا هەموو زەوی لە دەستی ئەودایە و ئاسمانەکان بە دەستی ڕاستی پێچراون. شکۆمەندی بۆ ئەو و بەرزترە لە سەرووی ئەوەی کە لەگەڵ یەکتردا هاوبەشی دەکەن.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

شمشاڵەکەش لێدرا و هەموو (مەخلوقەکان) لە ئاسمانەکان و زەویدا مردن جگە لەوانەی خوای گەورە ویستیان. پاشان جارێکی تر (شمشاڵ) لێدرا پاشان یەکسەر هەڵسان (لە گۆڕەکانیان) چاوەڕێی (بڕیاری خودا).

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

وە زەوی (کێڵگەی مەحسیر) بە ڕووناکی (دادپەروەری)ی پەروەردگارەکەی ڕووناک دەبێتەوە؛ و کتێبەکانی (کارەکانیان) دەدرێن (بە هەر کەسێک)، پێغەمبەران و شایەتحاڵەکان دەهێنرێن و دادگاییکردن لە نێوانیاندا بە دادپەروەری دەدرێن و ستەمیان لێناکرێت.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

وە هەر نەفسێک پاداشتێکی تەواو پێدەدرێت بەپێی ئەوەی کردوویەتی و ئەو باشترین دەزانێت چییان کردووە.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

ئەو کەسانەی کافر دەکەن بە کۆمەڵ دەبرێنە دۆزەخ. بەجۆرێک کە کاتێک گەیشتنە لای (دۆزەخ) دەرگاکان کرانەوە و پاسەوانەکە پێی گوتن: ئایا هیچ کاتێک پێغەمبەرێک لە ئێوە نەهاتووە کە ئایەتەکانی پەروەردگارتان بخوێنێتەوە و ئاگادارتان بکاتەوە لە کۆبوونەوە (لەگەڵ) ڕۆژەکەت؟ وەڵامیان دایەوە: بەڵێ هەیە، بەڵام فەرمانی سزا بە دڵنیاییەوە بۆ کافرەکان دەگونجێت.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(پێیان) گوترا: "بچنە ناو دەروازەکانی دۆزەخەوە، (ئێوە) بۆ هەمیشە تێیدا دەمێننەوە". کەواتە (جەهەنەم) خراپترین شوێنی ژیانە بۆ ئەوانەی شانازی دەکەن.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

وە ئەوانەی لە پەروەردگاریان دەترسن بە کۆمەڵ دەخرێنە بەهەشتەوە. بەجۆرێک کە کاتێک گەیشتنە ئەو (بەهەشت) و دەرگاکانی کرانەوە، پاسەوان پێی گوتن: "سەرفرازی (ببەخشرێت) بە ئێوە، خۆشبەختی! کەواتە وەرنە ژوورەوە، بۆ هەتا هەتایە تێیدا دەمێننەوە."

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

وە گوتیان: الحمد اللە کە بەڵێنەکەی بە ئێمە هێنایە دی و ئەم جێگایەی پێداوین، وە ئێمە (ڕێگەمان پێدراوە) لە هەر شوێنێک بمانەوێت لە بەهەشتدا نیشتەجێ بین. کەواتە (ئەوە) باشترین پاداشتە بۆ ئەوانەی کارە چاکەکان دەکەن.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

وە تۆ (محمد) دەبینیت فریشتەکان بە دەوری عەرشدا دەسوڕێنەوە و شکۆمەندی دەکەن لەکاتێکدا ستایشی پەروەردگاریان دەکەن؛ پاشان بڕیارێک لە نێوان ئەوان (بەندەکانی خودا)دا بە دادپەروەرانە درا و گوترا: ستایش بۆ خوای پەروەردگاری هەموو جیهانەکان.