وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن اسان بني اسرائيل کان عهد ورتو ته الله کان سواءِ ڪنهن جي عبادت نه ڪريو ۽ ماءُ پيءُ، مائٽن، يتيمن ۽ مسڪينن سان نيڪي ڪريو ۽ ماڻهن سان سٺي ڳالهه ڳالهايو، نماز پڙهو ۽ زڪوات ڏيو. پر پوءِ توهان منهن موڙيو (انڪار ڪيو) سواءِ توهان جي هڪ ننڍڙي حصي جي، ۽ توهان (اڃا تائين) نافرمان هئا.

بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ

balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

نه! جيڪو به پاڻ کي الله جي حوالي ڪري ٿو ۽ نيڪ ڪم ڪري ٿو، تنهن لاءِ سندس پالڻهار وٽ سندس اجر آهي ۽ انهن تي ڪو به خوف ناهي ۽ نه ئي اهي غمگين ٿيندا.

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

نيڪي اوڀر ۽ اولهه ڏانهن منهن ڪرڻ ناهي، پر نيڪي اها آهي (نيڪي) جيڪي الله، قيامت جي ڏينهن، ملائڪن، ڪتابن ۽ نبين تي ايمان رکن ٿا ۽ پنهنجي پياري دولت مائٽن، يتيم، مسڪينن، مسافرن، سوال ڪندڙن، ۽ پنهنجن غلامن کي آزاد ڪرڻ، نماز پڙهڻ ۽ زڪوات ڏيڻ، واعدي ڪرڻ وقت پنهنجي واعدي کي پورو ڪرڻ، ۽ غربت، مصيبت ۽ جنگ جي وقت صبر ڪرڻ ۾ صبر ڪندڙ آهن. اهي سچا ماڻهو آهن، ۽ اهي ئي پرهيزگار آهن.

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

۽ الله جي راهه ۾ (پنهنجو مال) خرچ ڪريو ۽ پنهنجن هٿن سان (پاڻ کي) تباهي ۾ نه وجهو ۽ نيڪي ڪريو، بيشڪ الله نيڪي ڪندڙن کي پسند ڪندو آهي.

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

طلاق (جنهن جو حوالو ڏئي سگهجي ٿو) ٻه ڀيرا آهي. (ان کان پوءِ مڙس ان کي مهربانيءَ سان روڪي سگهي ٿو، يا مهربانيءَ سان ڇڏي ڏئي سگهي ٿو. توهان لاءِ جائز ناهي ته جيڪو ڪجهه توهان انهن کي ڏنو آهي سو واپس وٺو، جيستائين ٻئي (مڙس ۽ زال) ڊڄن ته اهي الله جون حدون پوريون نه ڪري سگهندا. جيڪڏهن توهان (سرپرست) ڊڄو ته اهي الله جون حدون پوريون نه ڪري سگهندا، ته پوءِ انهن ٻنهي تي ڪو به گناهه ناهي قيمت (جيڪا زال کي پاڻ کي آزاد ڪرڻ لاءِ ڏيڻي پوندي). اهي الله جون حدون آهن، تنهن ڪري انهن کان نه لنگهو. جيڪو به الله جون حدون پوريون ڪندو، اهي ئي ظالم آهن.

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(يعني) اهي جيڪي آساني ۽ تڪليف ٻنهي وقتن ۾ خيرات ڪن ٿا، ۽ اهي جيڪي پنهنجي ڪاوڙ کي روڪين ٿا ۽ ماڻهن کي معاف ڪن ٿا، ۽ الله نيڪي ڪندڙن کي پسند ڪري ٿو.

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

پوءِ الله انهن کي دنيا ۾ به اجر ڏنو ۽ آخرت ۾ به سٺو اجر ڏنو، ۽ الله نيڪي ڪندڙن کي پسند ڪندو آهي.

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(يعني) اهي جيڪي (احد جي جنگ ۾) زخمي ٿيڻ کان پوءِ الله ۽ رسول جي فرمانبرداري ڪن ٿا. انهن مان جيڪي نيڪي ڪن ٿا ۽ پرهيزگار آهن انهن لاءِ وڏو اجر آهي.

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

۽ ان کان بهتر دين ڪير آهي جيڪو نيڪ عمل ڪندي پاڻ کي الله جي حوالي ڪري ۽ ابراهيم جي سڌي دين جي پيروي ڪري؟ ۽ الله ابراهيم کي (پنهنجو) محبوب چونڊيو آهي.

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

۽ جيڪڏهن ڪا عورت پريشان آهي ته سندس مڙس شرارتي يا لاتعلق هوندو، ته پوءِ اهي ٻئي هڪ حقيقي صلح ڪري سگهن ٿا، ۽ اهو صلح (انهن لاءِ) بهتر آهي جيتوڻيڪ مرد فطرتاً بخل ڪندڙ آهي. ۽ جيڪڏهن توهان (پنهنجي زال سان پنهنجو تعلق) بهتر بڻايو ۽ پاڻ کي (نوسيوز ۽ لاتعلقي کان) بچايو، ته پوءِ بيشڪ، الله توهان جي ڪمن کان محتاط آهي.

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

پوءِ الله انهن کي انهن جي ڳالهين جي بدلي ۾ بدلو ڏنو، (يعني) جنت جنهن جي هيٺان نهرون وهن ٿيون، اهي ان ۾ هميشه رهندا، ۽ اهو انهن ماڻهن جو بدلو آهي جيڪي نيڪي ڪن ٿا.

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا تن تي ڪو گناهه ناهي جيڪو اهي (اڳ ۾) کائين ٿا، جيڪڏهن اهي پرهيزگار آهن ۽ ايمان رکن ٿا، ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، پوءِ اهي پرهيزگار آهن ۽ ايمان رکن ٿا، پوءِ (به) اهي پرهيزگار آهن ۽ چڱا ڪم ڪن ٿا، ۽ الله انهن کي پسند ڪري ٿو جيڪي چڱا ڪم ڪن ٿا.

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

۽ زمين کي چڱي طرح پيدا ڪرڻ کان پوءِ ان ۾ نقصان نه پهچايو ۽ ان کان ڊڄ ۽ اميد سان دعا گهرو، بيشڪ الله جي رحمت نيڪي ڪندڙن جي تمام ويجهو آهي.

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

۽ (ياد ڪريو) جڏهن انهن (بني اسرائيلن) کي چيو ويو ته هن زمين (بيت المقدس) ۾ رهو ۽ (ان جي پيداوار) مان جتان چاهيو کائو ۽ چئو ته اسان کي اسان جي گناهن کان نجات ڏيو ۽ دروازي ۾ سجدو ڪندي داخل ٿيو ته اسان توهان جي گناهن کي معاف ڪنداسين. بعد ۾ اسان نيڪي ڪندڙن کي (انعام) وڌائينداسين.

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ڪمزورن، بيمارن ۽ انهن لاءِ ڪو گناهه ناهي جيڪي پنهنجي خرچ مطابق نه ٿا ملن، جيڪڏهن اهي الله ۽ سندس رسول سان مخلص هجن. نيڪي ڪندڙ ماڻهن کي ملامت ڪرڻ جو ڪو به سبب ناهي. ۽ الله بخشڻهار ۽ رحم ڪندڙ آهي.

وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

۽ مهاجرن ۽ انصارن مان جيڪي پهريان (اسلام قبول ڪرڻ وارا) هئا ۽ جن انهن جي چڱيءَ طرح پيروي ڪئي، الله انهن کان راضي ٿيو ۽ اهي الله کان راضي ٿيا، الله انهن لاءِ باغ تيار ڪيا آهن جن جي هيٺان نهرون وهن ٿيون، اهي انهن ۾ هميشه رهندا، اها وڏي ڪاميابي آهي.

مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

مديني جي ماڻهن ۽ انهن جي آس پاس رهندڙ بدوي ماڻهن لاءِ اهو مناسب ناهي ته اهي رسول الله ﷺ سان گڏ (جنگ جي ميدان ۾) نه وڃن، ۽ نه ئي انهن لاءِ اهو مناسب آهي ته اهي پاڻ کي رسول الله ﷺ کان وڌيڪ پيار ڪن. اهو ان ڪري جو انهن کي الله جي رستي ۾ اڃ، ٿڪاوٽ يا بک نه لڳندي آهي، ۽ نه ئي اهي اهڙي جاءِ تي قدم رکندا آهن جيڪا ڪافرن کي ڪاوڙ ڏياريندي آهي، ۽ نه ئي اهي دشمن کي ڪو نقصان پهچائيندا آهن، سواءِ ان جي ته اهو انهن لاءِ نيڪي طور لکيو ويندو. بيشڪ الله نيڪي ڪندڙن جو اجر ضايع نٿو ڪري.

۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

جيڪي ماڻهو نيڪي ڪن ٿا، انهن لاءِ بهترين اجر (جنت) ۽ هڪ اضافي اجر (الله جي ديدار جي خوشي) آهي. ۽ انهن جا منهن ڪارا داغ نه هوندا ۽ نه ئي ذلت ۾ هوندا. اهي جنت جا رهواسي آهن، اهي ان ۾ هميشه رهندا.

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

۽ صبر ڪر، ڇو ته الله نيڪي ڪندڙن جو اجر ضايع نٿو ڪري.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

۽ جڏهن هو وڏو ٿيو ته اسان کيس طاقت ۽ علم ڏنو، اهڙي طرح اسين نيڪي ڪندڙن کي بدلو ڏيون ٿا.

قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).

انهن چيو، "اي العزيز! هن جو هڪ پوڙهو پيءُ آهي، تنهن ڪري اسان مان هڪ کي وٺي ڇڏ، بيشڪ اسان ڏسون ٿا ته تون نيڪ ڪم ڪندڙن مان آهين."

قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

انهن چيو ته ڇا تون واقعي يوسف آهين؟ (يوسف) جواب ڏنو ته مان يوسف آهيان ۽ هي منهنجو ڀاءُ آهي. بيشڪ الله اسان تي فضل ڪيو آهي. بيشڪ جيڪو به پرهيزگار ۽ صبر ڪندڙ آهي ته بيشڪ الله نيڪي ڪندڙن جو اجر ضايع نٿو ڪري.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).

بيشڪ الله (توهان کي) انصاف ڪرڻ ۽ نيڪي ڪرڻ ۽ مائٽن جي مدد ڪرڻ جو حڪم ڏئي ٿو، ۽ هو برائي، برائي ۽ دشمني (ڪرڻ) کان منع ڪري ٿو. هو توهان کي سيکاري ٿو ته جيئن توهان سکيو.

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔

innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).

بيشڪ الله انهن سان گڏ آهي جيڪي پرهيزگار آهن ۽ نيڪي ڪندڙ آهن.

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

جيڪڏهن توهان نيڪي ڪندا ته پاڻ لاءِ نيڪي ڪندا. ۽ جيڪڏهن توهان برائي ڪندا ته اهو توهان جي لاءِ آهي. جڏهن ٻيو عذاب ايندو ته (اسين توهان جي دشمنن کي اٿارينداسين) ته جيئن توهان جا چهرا بي عزت ڪن، ۽ اهي مسجد (مسجد اقصيٰ) ۾ داخل ٿيندا جيئن اهي پهرين ڀيري داخل ٿيا هئا، ۽ جيڪي ڪجهه ڪري سگهندا ان کي تباهه ڪندا.

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

(قرباني جي جانور جو) گوشت ۽ ان جو رت ڪڏهن به الله تائين نه پهچندو، پر جيڪو ان تائين پهچندو اهو توهان جو پرهيزگاري آهي. اهڙي طرح هن ان کي توهان جي تابع ڪري ڇڏيو ته جيئن توهان الله جي ڏنل هدايت تي سندس وڏائي بيان ڪريو. ۽ نيڪي ڪندڙن کي خوشخبري ٻڌاءِ.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

۽ جڏهن موسيٰ بالغ ٿيو ۽ پنهنجي عقل کي ڪامل ڪيو، اسان کيس حڪمت (پيغمبري) ۽ علم عطا ڪيو، ۽ اهڙي طرح اسين نيڪي ڪندڙن کي بدلو ڏيون ٿا.

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

۽ الله تعاليٰ جيڪو توکي ڏنو آهي ان سان آخرت جي زمين جي ڳولا ڪر، پر دنيا ۾ پنهنجو حصو نه وساريو ۽ جيئن الله تعاليٰ تو سان ڀلائي ڪئي آهي (ٻين سان ڀلائي ڪر) ۽ زمين تي فساد نه ڪر، بيشڪ الله تعاليٰ اهڙن ماڻهن کي پسند نٿو ڪري جيڪي ظلم ڪن ٿا.

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

۽ جيڪي اسان جي رضامندي حاصل ڪرڻ لاءِ ڪوشش ڪندا آهن، اسين انهن کي پنهنجون راهون ڏيکارينداسين، ۽ بيشڪ الله نيڪي ڪندڙن سان گڏ آهي.

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

نيڪي ڪرڻ وارن لاءِ هدايت ۽ رحمت طور،

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

۽ جيڪو ماڻهو پاڻ کي الله جي حوالي ڪري ٿو، جڏهن ته هو نيڪ عمل ڪندڙ آهي، پوءِ بيشڪ ان هڪ مضبوط رسيءَ کي جهليو، سڀني ڪمن جي پڇاڙي صرف الله جي طرف آهي.

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

بيشڪ اسين نيڪي ڪندڙن کي اهڙي طرح بدلو ڏيندا آهيون.

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

بيشڪ، تو اهو خواب سچو ڪري ڏيکاريو آهي." بيشڪ، اسين نيڪي ڪندڙن کي اهڙي طرح بدلو ڏيندا آهيون.

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

اهڙي طرح اسين نيڪي ڪندڙن کي بدلو ڏيندا آهيون.

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

اهڙي طرح اسين نيڪي ڪندڙن کي بدلو ڏيندا آهيون.

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

اهڙي طرح اسين نيڪي ڪندڙن کي بدلو ڏيندا آهيون.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

(محمد ﷺ) چئو ته اي منهنجا ايمان وارا ٻانها! پنهنجي پالڻهار کان ڊڄو. ڇو ته جيڪي ماڻهو هن دنيا ۾ نيڪي ڪندا آهن انهن کي نيڪي ملندي. ۽ الله جي زمين ويڪري آهي. صرف صبر ڪندڙن کي انهن جو اجر بي حساب وڌايو ويندو.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

جيڪي گھرندا آھن سو سندن پالڻھار وٽان ملندو آھي، نيڪي ڪندڙن جو بدلو اھو آھي.

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

۽ (قرآن) کان اڳ موسيٰ جو ڪتاب هدايت ۽ رحمت هو. ۽ هي (قرآن) هڪ اهڙو ڪتاب آهي جيڪو عربي ۾ ان جي تصديق ڪري ٿو ته جيئن ظالمن کي ڊيڄاري ۽ نيڪي ڪندڙن کي خوشخبري ڏئي.

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

جيڪي الله انهن کي ڏنو سو انهن ورتو، بيشڪ اهي هن کان اڳ (دنيا ۾) نيڪ عمل ڪندڙ ماڻهو هئا.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.

۽ جيڪي آسمانن ۾ آهي ۽ جيڪي زمين ۾ آهي سو الله جو آهي، (اهڙيءَ طرح) جيڪي بڇڙا ڪم ڪن ٿا تن کي انهن جي ڪمن جي مطابق بدلو ڏيندو ۽ جيڪي نيڪي ڪن ٿا تن کي بهتر اجر (جنت) ڏيندو.

هَلْ جَزَاۤءُ الْاِحْسَانِ اِلَّا الْاِحْسَانُۚ

hal jazā'ul-iḥsāni illal-iḥsān(u).

نيڪيءَ جو بدلو نيڪيءَ کان سواءِ ٻيو ڪو به نه آهي.

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

بيشڪ اسين نيڪي ڪندڙن کي اهڙي طرح بدلو ڏيندا آهيون.