وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
आनी (उगडास दवरात) जेन्ना आमी इज्रायलाच्या भुरग्यां कडल्यान वचन घेतलें, "अल्ला सोडून हेराची पुजा करची न्हय, आनी आवय-बापाय, नातेदार, अनाथ आनी गरीबांक बरें जावचें. आनी लोकां कडेन बरी उतरां उलोवचीं, नमाज करचीं आनी जकात दिवचीं." पूण मागीर तुमी फाटीं सरले (नाकारले), तुमचो ल्हानसो भाग सोडल्यार, आनी तुमी (आतां लेगीत) विरोधक आशिल्ले.
بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ
balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
ना! जो कोण स्वताक पुरायपणान अल्लाक शरण दिता, आनी तो बरें करता, ताका ताचें इनाम ताच्या प्रभू कडेन मेळटलें आनी तांकां भंय ना आनी ते दुख्ख करिनात.
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
सद्गुण म्हळ्यार उदेंत आनी अस्तंते वटेन तोंड घुंवडावप न्हय, पूण सद्गुण म्हळ्यार (सद्गुण) जे अल्लाचेर, निमाणो दीस, देवदूत, पुस्तकां, पैगंबरांचेर विस्वास दवरतात आनी आपली आवड आशिल्ली संपत्ती नात्यांतल्यांक, अनाथांक, गरीबांक, प्रवासांत आशिल्ल्या लोकांक (मुसाफिर), भिकारीक, आनी आपल्या नोकरांक मुक्त करपाक दितात, जे नमाज करतात आनी जकात दितात, जेन्ना आपलीं उतरां पाळटात आश्वासनां, आनी गरिबी, दुख्ख आनी झुजाच्या काळांत धीर धरपी लोक. ते सत्यवादी लोक, ते पुण्यशील लोक.
وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
आनी (तुमची संपत्ती) अल्लाच्या मार्गांत खर्च करात आनी तुमच्या हातान (तुमची) नाशांत उडोवंक नाकात आनी बरें करचें न्हय. खरेंच अल्ला बरें करपी लोकांचो मोग करता.
اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
घटस्फोट (जाचो उल्लेख करूं येता) दोन फावटीं जाता. (ते उपरांत घोवाक शक्य आसा) दयाळपणान आडावप, वा दयाळपणान सोडप. तुमी तांकां दिल्लें खंयचेंय वस्तू परत घेवप तुमकां कायदेशीर ना, जो मेरेन दोगांयक (घोव-बायलांक) अल्लाची मर्यादा पाळपाक मेळची ना असो भंय दिसना. तुमकां (पालकदारांक) अल्लाची मर्यादा पाळपाक मेळची ना असो भंय आसल्यार, मागीर स्वताक सोडवपा खातीर (बायलेन) दिवपाक जाय आशिल्ल्या मोलाक (जें) तांच्या दोगांयचेर पाप ना. ह्यो अल्लाच्यो मर्यादा, देखून तांचो उल्लंघन करचो न्हय. जो कोण अल्लाची मर्यादा उल्लंघन करता तोच वायटकार.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(म्हळ्यार) सहज आनी कश्टाच्या वेळार दान करपी आनी आपलो राग आडावन लोकांक माफ करपी. आनी अल्ला बरें करपी लोकांचो मोग करता,
فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
देखून अल्लान तांकां ह्या संवसारांत इनाम आनी परलोकांत बरें इनाम दिलें. आनी बरें करपी लोकांचो अल्ला मोग करता.
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(म्हळ्यार) जखमी जाले उपरांत (उहुदच्या झुजांत) अल्ला आनी दूताची आज्ञा पाळपी. तांचेमदीं जे बरें करतात आनी पुण्यशील आसतात तांकां व्हड इनाम मेळटलें.
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
आनी बरें काम करतना, प्रामाणीकपणान अल्लाक अधीन जावन, अब्राहमाच्या सरळ धर्माक पाळो दिवपी मनशा परस बरो धर्म कोणाचो आसा? आनी अल्लान अब्राहमाक (आपलो) प्रिय म्हूण वेंचून काडला.
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
आनी बायलेक आपलो घोव नटखट वा उदासीन जातलो असो हुस्को आसल्यार दोगांयक खरी शांतताय मेळूंक शकता आनी दादलो स्वभावान कंजूस आसलो तरी ती शांती (तांकां) बरी. आनी तुमी (तुज्या बायले कडेन तुमचे संबंद) सुदारतात आनी स्वताची राखण करतात (नुस्युज आनी उदासीनताये पासून) जाल्यार खरेंच, तुमी कितें करतात ताचे विशीं अल्ला जतनाय घेता.
فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ
fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
देखून अल्लान तांकां तांणी सांगिल्ल्या उतरांचें इनाम दिलें, (म्हळ्यार) ज्या स्वर्गा सकयल न्हंयो व्हांवतात, ते तातूंत सासणाचें रावपाचे. आनी तें इनाम (फॅर) बरें करतात.
لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
जे खातात ताचे संबंदीं (आदीं) विस्वास दवरतात आनी बरीं कामां करतात तांकां पाप ना, जर ते पुण्यवान आसतात आनी विस्वास दवरतात, आनी बरे कर्म करतात, जाल्यार ते पुण्यशील आनी विस्वास दवरत रावतात, मागीर तांकां (आतां लेगीत) धर्मपरायणताय आसता आनी बरीं कामां करतात. आनी बऱ्या कामां करपी लोकांचो अल्ला मोग करता.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
आनी धर्तरेक बरी (निर्मिती) जाले उपरांत तिका हानी करची न्हय. भंय आनी आशेन ताका मागणें करात. खरेंच, बरें करपी लोकांक अल्लाची दया खूब लागीं आसा.
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
आनी (उगडास दवरात), जेन्ना तांकां (इज्रायलाच्या भुरग्यांक) म्हणिल्लें, "ह्या देशांत (बैतुलमकदीस) रावचें आनी तुमकां जाय थंय (ताचें उत्पादन) खावचें." आनी म्हणचें, "आमच्या पातकांतल्यान आमकां सोडय आनी नमस्कार करतना दारांत भितर सर, आनी आमी तुजीं चुकां माफ करतले." उपरांत आमी बरें करपी लोकांक (इनामां) वाडयतले.
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ
laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
दुबळ्यांक, दुयेंतांक आनी जें खर्च करतले तें मेळनाशिल्ल्यांक (झुजांत वचूंक नाशिल्ल्यान) पाप ना, जर ते अल्ल आनी ताच्या दूता कडेन प्रामाणीक आसत जाल्यार. बरें करपी लोकांक दोश दिवपाक कसलेंच कारण ना. आनी अल्ला क्षमाशील, दयाळू,
وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
आनी जे मुहाजिरीन आनी अंसारांत पयलेच खेपे (इस्लाम आपणायले) आनी तांचो बरोच पाळो दिवपी लोकांनी अल्ला तांकां खोशी जालो आनी ते अल्लाचेर खोशी जाले. अल्लान तांकां बागो तयार केल्यात, जाचे सकयल न्हंयो व्हांवतात. ते सदांकाळ तातूंत रावतले. तें एक व्हडलें जैत.
مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
मदीनाच्या लोकांनी आनी तांच्या भोंवतणी रावपी बेदुईनांनी अल्लाच्या दूताक (झुजाच्या मैदानाचेर) सांगात दिवप योग्य न्हय, तशेंच अल्लाच्या दूता परस चड स्वताचो मोग करप योग्य न्हय. कारण तांकां अल्लाच्या मार्गांत तान, थकवा वा उपासमारी ना, तशेंच काफिरांचो राग जागृत करपी सुवातेर पावल घालना आनी दुस्मानाक कसलेंच लुकसाण जायना, फकत तें तांचे खातीर बरें काम म्हणून नोंद जातलें. खरेंच अल्ला बरें करपी लोकांचें इनाम वाया घालना.
۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).
बरें करपी लोकांक सगळ्यांत बरें इनाम (स्वर्ग) आनी अतिरिक्त इनाम (अल्लाक पळोवपाची खोस) आसता. आनी तांचें तोंड काळ्या धुल्लान व्यापिल्लें ना आनी ते बेजबाबांत नात (ना). ते स्वर्गांतले रावपी, ते तातूंत सासणाचें रावपाचे.
وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
आनी धीर धरात, कारण खरेंच अल्ला बरें करपी लोकांचें इनाम वाया घालना.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आनी तो व्हड जातकच आमी ताका शक्त आनी गिन्यान दिलें. अशे तरेन आमी बरें करपी लोकांक इनाम दितात.
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
तांणी म्हणलें, "हे अल-अजीज! ताका जाण्टो बापूय आसा, देखून ताचे बदला आमच्यांतलो एकलो घे, खरेंच आमी पळयतात की तूं बरें करपी लोकां मदलो एक."
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
तांणी म्हणलें, "तुमी खरेंच जोसेफ?" ताणें (युसुफ) जाप दिली, "हांव युसुफ आनी हो म्हजो भाव. खरेंच अल्लान आमचेर आपली कृपा केल्या. खरेंच जो कोण भक्त आनी धीर धरता, मागीर खरेंच अल्ला बरें करपी लोकांचें इनाम वाया घालना."
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
खरेंच अल्ला (तुमकां) न्यायान वागपाची आनी बरीं कामां करपाची, नात्यांतल्या लोकांक आदार दिवपाची आज्ञा दिता आनी तो नीच कर्तुब, वायट आनी दुस्मानकाय (करपाक) बंदी घालता. तुमी शिकपाक शकतले म्हणून तो तुमकां शिकयता.
اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔
innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).
खरेंच अल्ला पुण्यवान आनी बरें करपी लोकां वांगडा आसता.
اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا
in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).
तुमी बरें केल्यार तुमी स्वता खातीर बरें करतात. आनी वायट केल्यार तें तुमचे खातीर. दुसरी ख्यास्त येतकच, (तुमच्या दुस्मानाक आमी उबारतले) तुमच्या तोंडाची बदनामी करपाक, आनी ते पयलेच खेपे भितर सरले तशें मशिदींत (अल-अकसा मशिदींत) भितर सरतले, आनी तांकां शक्य आसा तें नश्ट करतले.
لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ
lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).
(बळी दिवपी जनावराचें) मांस आनी ताचें रगत अल्लाक केन्नाच पावचें ना, पूण ताचे कडेन जें पावता तें तुमची धर्मपरायणताय. अशे तरेन ताणें तुमकां दिल्ल्या मार्गदर्शना खातीर अल्लाची महिमा करपाक मेळची म्हणून ताणें तें तुमकां अधीन केलें. आनी बरें करपी लोकांक बरी खबर पावोवप.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आनी तो (मोयजेस) परिपक्व जावन ताची बुध्दी परिपूर्ण जाले उपरांत आमी ताका बुद्धी (भविष्यवाणी) आनी गिन्यान दिलें. आनी अशे तरेन आमी बरें करपी लोकांक इनाम दितात.
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
आनी अल्लान तुमकां दिल्ल्यान परलोकाची भूंय (इनाम) सोदची, पूण ह्या संवसारांत तुमचो वाटो विसरूं नाकात आनी अल्लान तुमचेर बरें केलां तशें (दुसऱ्यांक) बरें करचें, आनी धर्तरेचेर लुकसाण करचें न्हय. खरेंच, नुकसान करपी लोक अल्लाक आवडनात.
وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).
आनी जे आमचे खातीर (मान्यताय मागतात) यत्न करतात, तांकां आमी आमचीं मार्गां दाखयतले. आनी खरेंच अल्ला बरें करपी लोकां वांगडा आसता.
هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ
hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).
बरें करपी लोकांक मार्गदर्शन आनी दया म्हूण,
۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).
आनी जो कोण बरें करपी मनीस आसतनाच अल्लाक अधीन जाता, जाल्यार खरेंच ताणें एक घटमूट गुसेट (दोरी) धरल्या. फकत अल्लाक सगळ्या गजालींचो शेवट जाता.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
खरेंच, बरें करपी लोकांक आमी अशें इनाम दितात.
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
खरेंच, तुवें तें सपन न्याय्य केलां.” खरेंच, बरें करपी लोकांक आमी अशें इनाम दितात.
كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
każālika najzil-muḥsinīn(a).
अशे तरेन आमी बरें करपी लोकांक इनाम दितात.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
अशे तरेन आमी बरें करपी लोकांक इनाम दितात.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
अशे तरेन आमी बरें करपी लोकांक इनाम दितात.
قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).
म्हण (मुहंमद) "हे म्हज्या विस्वासू सेवकांक! तुमच्या प्रभूक भियेव." कारण ह्या संवसारांत बरें करपी लोकांक बरेंपण मेळटलें. आनी देवाची धर्तरी रूंद आसा. फकत धीर धरपी लोकांकच तांचे इनाम मर्यादेबगर वाडटले.
لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ
lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
तांकां आपल्या प्रभूकडल्यान जें जाय तें मेळटा. अशें बरें करपी लोकांक इनाम मेळटा,
وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ
wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).
आनी (कुराणा पयलीं) मार्गदर्शन आनी दया म्हूण मोयजेसाचें पुस्तक आशिल्लें. आनी हें (अल कुराण) हें एक पुस्तक जें अरबी भाशेंत ताची पुष्टी करता, वायट करपी लोकांक शिटकावणी दिवप आनी बरें करपी लोकांक बरी खबर दिवप.
اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ
Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).
देवान दिल्लें तें तांणी घेतलें. खरेंच, ताचे आदीं (संवसारांत) ते बरें करपी मनीस आशिल्ले;
وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ
wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.
आनी मळबांत जें कितें आसा आनी धर्तरेचेर जें कितें आसा तें अल्लाचें. (अशे तरेन) वायट करपी लोकांक तांणी केल्ल्या प्रमाणें तो इनाम दितलो आनी बरें करपी लोकांक तो चड बरें इनाम (स्वर्ग) दिवन दितलो.
هَلْ جَزَاۤءُ الْاِحْسَانِ اِلَّا الْاِحْسَانُۚ
hal jazā'ul-iḥsāni illal-iḥsān(u).
बऱ्यापणाचें बरेंपण सोडून हेर इनाम ना (तशेंच).
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
खरेंच, बरें करपी लोकांक आमी अशें इनाम दितात.