وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

আৰু (মনত ৰাখিব) যেতিয়া আমি ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলৰ পৰা এই প্ৰতিজ্ঞা লৈছিলো, "আল্লাহৰ বাহিৰে আন ইবাদত নকৰিবা, আৰু পিতৃ-মাতৃ, আত্মীয়, অনাথ আৰু দুখীয়াৰ প্ৰতি ভাল হওক। আৰু মানুহৰ আগত ভাল কথা কওক, নামাজ কৰক আৰু জাকাত দিয়ক।" কিন্তু তাৰ পিছত আপুনি আঁতৰি গ’ল (অস্বীকাৰ কৰিলে), আপোনাৰ এটা সৰু অংশৰ বাহিৰে, আৰু আপুনি (এতিয়াও) বিৰোধী আছিল।

بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ

balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

নহয়! যিয়ে নিজকে সম্পূৰ্ণৰূপে আল্লাহৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰে, আৰু তেওঁ ভাল কাম কৰে, তেওঁৰ পুৰস্কাৰ তেওঁৰ প্ৰভুৰ ওচৰত পাব আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি কোনো ভয় নাথাকে আৰু তেওঁলোকে দুখ নকৰে।

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

গুণ মানে পূব আৰু পশ্চিম দিশলৈ মুখ ঘূৰাই দিয়া নহয়, কিন্তু গুণ হ’ল সেইসকল যিসকলে আল্লাহ, অন্তিম দিন, ফেৰেস্তা, কিতাপ, আৰু নবীসকলক বিশ্বাস কৰে আৰু নিজৰ ভালপোৱা ধন আত্মীয়, অনাথ, দুখীয়া, যাত্ৰাত থকা লোকসকলক (মুছাফিৰ), ভিক্ষাৰী, আৰু নিজৰ বান্দকক মুক্ত কৰিবলৈ দিয়ে, যিসকলে নামাজ আদায় কৰে আৰু জাকাত দিয়ে, যিসকলে নিজৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পালন কৰে প্ৰতিশ্ৰুতি, আৰু দৰিদ্ৰতা, দুখ-কষ্ট আৰু যুদ্ধৰ সময়ত ধৈৰ্য্যশীল লোক। সত্যবাদী মানুহ, পূণ্য মানুহ।

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

আৰু (আপোনাৰ ধন-সম্পত্তি) আল্লাহৰ পথত খৰচ কৰক, আৰু নিজৰ হাতেৰে (নিজকে) ধ্বংসত পেলাই নিদিব আৰু ভাল কাম কৰক। সঁচাকৈ আল্লাহে ভাল কাম কৰা সকলক ভাল পায়।

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

বিবাহ বিচ্ছেদ (যিটো উল্লেখ কৰিব পাৰি) দুবাৰ। (তাৰ পিছত স্বামীয়ে পাৰে) সদয়ভাৱে ৰখাব, বা সদয়ভাৱে এৰি দিব। তোমালোকে তেওঁলোকক দিয়া যিকোনো বস্তু ঘূৰাই লোৱাটো তোমালোকৰ বাবে হালাল নহয়, যদিহে দুয়োজনে (পতি-পত্নী) আশংকা নকৰে যে তেওঁলোকে আল্লাহৰ সীমা পালন কৰিব নোৱাৰিব। যদি তোমালোকে (ৰক্ষকসকলে) আশংকা কৰে যে তেওঁলোকে আল্লাহৰ সীমা পালন কৰিব নোৱাৰিব, তেন্তে তেওঁলোকৰ কোনো এজনৰ ওপৰত কোনো পাপ নাই, যিটো মূল্য (যিটো) (বোৱাৰীয়ে) নিজকে মুক্ত কৰিবলৈ দিব লাগিব। এইবোৰ আল্লাহৰ সীমা, গতিকে সেইবোৰ অতিক্ৰম নকৰিব। যিয়ে আল্লাহৰ সীমা অতিক্ৰম কৰে, তেওঁৱেই অন্যায় কৰা।

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(যেনে) যিসকলে সহজ-সৰল আৰু কষ্টৰ সময়তো দান-বৰঙণি দিয়ে আৰু যিসকলে নিজৰ ক্ৰোধক সংযত কৰি মানুহক ক্ষমা কৰে। আৰু আল্লাহে ভাল কাম কৰা সকলক ভাল পায়,

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

গতিকে আল্লাহে তেওঁলোকক দুনিয়াত এটা পুৰস্কাৰ আৰু পৰলোকত এটা ভাল পুৰস্কাৰ দিলে। আৰু ভাল কাম কৰা সকলক আল্লাহে ভাল পায়।

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(অৰ্থাৎ) যিসকলে আহত হোৱাৰ পিছত (উহুদৰ যুদ্ধত) আল্লাহ আৰু ৰাছুলৰ আজ্ঞা পালন কৰে। তেওঁলোকৰ মাজত যিসকলে ভাল কাম কৰে আৰু ধৰ্মপৰায়ণ হয় তেওঁলোকৰ বহুত পুৰস্কাৰ পাব।

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

আৰু যিজনে আন্তৰিকতাৰে আল্লাহৰ ওচৰত নিজকে বশ কৰি, ভাল কাম কৰি, আৰু ইব্ৰাহীমৰ সৰল ধৰ্ম অনুসৰণ কৰে, তাতকৈ উত্তম ধৰ্ম কাৰ আছে? আৰু আল্লাহে ইব্ৰাহীমক (তেওঁৰ) প্ৰিয় হ’বলৈ বাছি লৈছে।

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

আৰু যদি কোনো নাৰীয়ে চিন্তিত হয় যে তেওঁৰ স্বামী দুষ্ট বা উদাসীন হ’ব, তেন্তে দুয়োজনে প্ৰকৃত শান্তি গঢ়ি তুলিব পাৰে, আৰু সেই শান্তি (তেওঁলোকৰ বাবে) ভাল যদিও পুৰুষজন স্বভাৱতে কৃপণালি। আৰু যদি আপুনি (আপোনাৰ পত্নীৰ সৈতে আপোনাৰ সম্পৰ্ক) উন্নত কৰে আৰু নিজকে ৰক্ষা কৰে (নুছ্যুজ আৰু উদাসীনতাৰ পৰা), তেন্তে সঁচাকৈয়ে আপুনি যি কৰে তাৰ প্ৰতি আল্লাহ সাৱধান।

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

গতিকে আল্লাহে তেওঁলোকক কোৱা কথাবোৰৰ পুৰস্কাৰ দিলে, (অৰ্থাৎ) জান্নাত যাৰ তলত নদী বৈ যায়, তাত তেওঁলোক চিৰকাল থাকিব। আৰু সেইটোৱেই হৈছে ভাল কাম কৰাসকলৰ (ৰ বাবে) পুৰস্কাৰ।

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

যিসকলে (অতীতত) খোৱা বস্তুৰ সন্দৰ্ভত বিশ্বাস আৰু ভাল কাম কৰে, তেওঁলোকৰ কোনো পাপ নাই, যদি তেওঁলোকে ধৰ্মপৰায়ণ আৰু বিশ্বাস কৰে, আৰু ভাল কাম কৰে, তেন্তে তেওঁলোকে ধৰ্মপৰায়ণ আৰু বিশ্বাস কৰি থাকে, তেন্তে তেওঁলোকৰ (এতিয়াও) ধৰ্মপৰায়ণতা থাকে আৰু ভাল কাম কৰে। আৰু ভাল কাম কৰা সকলক আল্লাহে ভাল পায়।

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

আৰু পৃথিৱীখন ভালদৰে (সৃষ্টি) হোৱাৰ পিছতো ক্ষতি নকৰিব। ভয় আৰু আশাৰে তেওঁৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰক। সঁচাকৈ আল্লাহৰ ৰহমত ভাল কাম কৰাসকলৰ অতি ঘনিষ্ঠ।

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

আৰু (মনত ৰাখিব), যেতিয়া তেওঁলোকক (ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক) কোৱা হৈছিল, "এই দেশত (বাইতুলমাকদিছ) বাস কৰক আৰু য'তেই ইচ্ছা (ইয়াৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী) খাওক।" আৰু কওক, "আমাৰ পাপৰ পৰা আমাক মুক্ত কৰা আৰু প্ৰণাম কৰি দুৱাৰত প্ৰৱেশ কৰা, আৰু আমি তোমালোকৰ ভুল ক্ষমা কৰিম।" পিছত আমি ভাল কাম কৰা সকলৰ ওপৰত (পুৰস্কাৰ) বৃদ্ধি কৰিম।

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

দুৰ্বল, বেমাৰী আৰু যিসকলে যি খৰচ কৰিব, সেইখিনি নাপায়, যদি তেওঁলোকে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ প্ৰতি আন্তৰিকতা ৰাখে, তেওঁলোকৰ বাবে কোনো পাপ নাই (যুদ্ধলৈ নোযোৱাৰ বাবে)। ভাল কাম কৰা মানুহক দোষাৰোপ কৰাৰ কোনো কাৰণ নাই। আৰু আল্লাহ ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু,

وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

আৰু যিসকলে মুহাজিৰিন আৰু আনছাৰৰ মাজত প্ৰথমে (ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল) আৰু যিসকলে তেওঁলোকক ভালদৰে অনুসৰণ কৰিছিল, আল্লাহ তেওঁলোকৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হৈছিল আৰু তেওঁলোকে আল্লাহৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হৈছিল। আল্লাহে তেওঁলোকৰ বাবে বাগিচা প্ৰস্তুত কৰিছে যাৰ তলত নদী বৈ যায়। তাতে চিৰকাল থাকিব। সেয়া এক বৃহৎ জয়।

مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

মদীনাৰ মানুহ আৰু তেওঁলোকৰ আশে-পাশে বাস কৰা বেদুইন সকলে আল্লাহৰ ৰাছুলৰ লগত (যুদ্ধৰ পথাৰত) লগত নযোৱাটো উপযুক্ত নহয়, নতুবা আল্লাহৰ ৰাছুলতকৈ নিজকে বেছি ভালপোৱাও উপযুক্ত নহয়। কাৰণ তেওঁলোকে আল্লাহৰ বাটত পিয়াহ, ক্লান্তি বা ভোকত ভোগা নাই আৰু কাফিৰৰ ক্ৰোধ জগাই তোলা ঠাইত ভৰি নিদিয়ে আৰু শত্ৰুৰ কোনো ক্ষতিও নকৰে, মাথোঁ তেওঁলোকৰ বাবে ভাল কাম হিচাপে লিপিবদ্ধ হ’ব। সঁচাকৈ আল্লাহে ভাল কাম কৰা সকলৰ পুৰস্কাৰ অপচয় নকৰে।

۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

ভাল কাম কৰা মানুহৰ বাবে সৰ্বোত্তম পুৰস্কাৰ (স্বৰ্গ) আৰু অতিৰিক্ত পুৰস্কাৰ (আল্লাহক দেখাৰ আনন্দ) আছে। আৰু তেওঁলোকৰ মুখখন ক’লা ধূলিৰে আবৃত নহয় আৰু লজ্জাজনক নহয় (বা)। তেওঁলোক স্বৰ্গৰ বাসিন্দা, তেওঁলোকে তাত চিৰকাল থাকিব।

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

আৰু ধৈৰ্য্য ধৰিব, কিয়নো নিশ্চয় আল্লাহে ভাল কাম কৰা সকলৰ পুৰস্কাৰ অপচয় নকৰে।

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

আৰু যেতিয়া তেওঁৰ বয়স হ’ল আমি তেওঁক শক্তি আৰু জ্ঞান দিলোঁ। এইদৰে আমি ভাল কাম কৰাসকলক পুৰস্কাৰ দিওঁ।

قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).

তেওঁলোকে ক’লে, “হে আল-আজিজ! তেওঁৰ এজন বৃদ্ধ পিতৃ আছে, গতিকে তাৰ পৰিৱৰ্তে আমাৰ মাজৰ এজনক লওক, সঁচাকৈয়ে আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে আপুনিও ভাল কাম কৰাসকলৰ এজন।”

قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

তেওঁলোকে ক’লে, “আপুনি সঁচাকৈয়ে যোচেফ নেকি?” তেওঁ (ইউছুফে) উত্তৰ দিলে, "মই ইউছুফ আৰু এইজন মোৰ ভাই। সঁচাকৈয়ে আল্লাহে আমাৰ ওপৰত নিজৰ কৃপা কৰিলে।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).

সঁচাকৈ আল্লাহে (তোমালোকক) ন্যায়পৰায়ণ কাম কৰিবলৈ আৰু ভাল কাম কৰিবলৈ, আত্মীয়ক সহায় কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে আৰু তেওঁ কুৎসিত কাম, বেয়া কাম আৰু শত্ৰুতা (কৰ্ম কৰা) নিষেধ কৰে। তেওঁ আপোনাক শিকাইছে যাতে আপুনি শিকিব পাৰে।

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔

innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).

সঁচাকৈ আল্লাহ যিসকল ধৰ্মপৰায়ণ আৰু ভাল কাম কৰে তেওঁলোকৰ লগত আছে।

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

ভাল কাম কৰিলে নিজৰ বাবে ভাল কাম কৰে। আৰু যদি বেয়া কাম কৰে, তেন্তে সেয়া তোমালোকৰ বাবে। যেতিয়া দ্বিতীয় শাস্তি আহিব, (আমি তোমালোকৰ শত্ৰুক উত্থাপন কৰিম) তোমালোকৰ মুখৰ বদনাম কৰিবলৈ, আৰু তেওঁলোকে প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰৱেশ কৰা ধৰণে মছজিদত (আল-আকছা মছজিদ) প্ৰৱেশ কৰিব, আৰু যি পাৰে ধ্বংস কৰিব।

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

মাংস (যজ্ঞৰ পশুৰ) আৰু ইয়াৰ তেজ কেতিয়াও আল্লাহৰ ওচৰলৈ নাযায়, কিন্তু তেওঁৰ ওচৰলৈ যি যায় সেয়া হ’ল তোমালোকৰ ভক্তি। এইদৰে তেওঁ তোমালোকৰ অধীন কৰিলে যাতে তোমালোকে তেওঁ তোমালোকক দিয়া হিদায়তৰ বাবে আল্লাহৰ মহিমামণ্ডিত কৰিবা। আৰু ভাল কাম কৰা সকলক শুভবাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰক।

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

আৰু তেওঁ (মোচি) পৰিপক্ক হৈ নিজৰ বুদ্ধি সিদ্ধ কৰাৰ পিছত আমি তেওঁক জ্ঞান (ভৱিষ্যদ্বাণী) আৰু জ্ঞান প্ৰদান কৰিলোঁ। আৰু এইদৰে আমি ভাল কাম কৰাসকলক পুৰস্কাৰ দিওঁ।

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

আৰু আল্লাহে তোমালোকক যি দান কৰিছে তাৰে পৰলোকৰ ভূমি বিচাৰিব, কিন্তু পৃথিৱীত তোমাৰ ভাগ পাহৰি নাযাবা আৰু আল্লাহে তোমালোকৰ ভাল কাম কৰাৰ দৰে (অন্যৰ) ভাল কাম কৰিবা, আৰু পৃথিৱীত ক্ষতি নকৰিবা। সঁচাকৈ, ক্ষতি কৰা মানুহক আল্লাহে ভাল নাপায়।

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

আৰু যিসকলে আমাৰ বাবে (অনুমোদন বিচাৰে) চেষ্টা কৰে, আমি তেওঁলোকক আমাৰ পথ দেখুৱাম। আৰু সঁচাকৈ আল্লাহ ভাল কাম কৰাসকলৰ লগত আছে।

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

ভাল কাম কৰাসকলৰ বাবে পথ প্ৰদৰ্শন আৰু দয়া হিচাপে,

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

আৰু যিয়ে ভাল কাম কৰা ব্যক্তি হৈ আল্লাহৰ ওচৰত নিজকে বশ কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে তেওঁ এটা শক্তিশালী গুছেট (ৰছী) ধৰি ৰাখিছে। সকলো বিষয়ৰ অন্ত কেৱল আল্লাহৰ ওচৰত।

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

সঁচাকৈয়ে আমি ভাল কাম কৰাসকলক এইদৰেই পুৰস্কাৰ দিওঁ।

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

সঁচাকৈয়ে, তুমি সেই সপোনক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰা।” সঁচাকৈয়ে আমি ভাল কাম কৰাসকলক এইদৰেই পুৰস্কাৰ দিওঁ।

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

এইদৰে আমি ভাল কাম কৰাসকলক পুৰস্কাৰ দিওঁ।

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

এইদৰে আমি ভাল কাম কৰাসকলক পুৰস্কাৰ দিওঁ।

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

এইদৰে আমি ভাল কাম কৰাসকলক পুৰস্কাৰ দিওঁ।

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

কওক (মহাম্মদ), "হে মোৰ বিশ্বাসী বান্দাসকল! তোমালোকৰ প্ৰতিপালকক ভয় কৰা।" কাৰণ এই জগতত ভাল কাম কৰা মানুহে মঙ্গল লাভ কৰিব। আৰু ঈশ্বৰৰ পৃথিৱীখন বহল। ধৈৰ্য্য ধৰিলেহে তেওঁলোকৰ পুৰস্কাৰ সীমাহীনভাৱে বৃদ্ধি পাব।

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰভুৰ পৰা যি কামনা কৰে তাক লাভ কৰে। ভাল কাম কৰা সকলৰ এনে পুৰস্কাৰ,

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

আৰু (কোৰআন)ৰ আগত হিদায়ত আৰু দয়া হিচাপে মুছাৰ কিতাপ আছিল। আৰু এইখন (আল কোৰআন) এখন কিতাপ যিয়ে ইয়াক আৰবী ভাষাত নিশ্চিত কৰিছে যে অন্যায় কৰাসকলক সতৰ্কবাণী দিয়া আৰু ভাল কাম কৰাসকলক ভাল খবৰ দিয়া।

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

ঈশ্বৰে যি দিলে, সেইখিনি তেওঁলোকে লৈ গ’ল। সঁচাকৈয়ে, তাৰ আগতে (জগতত) তেওঁলোক ভাল কাম কৰা মানুহ আছিল;

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.

আৰু আকাশত যি আছে আৰু পৃথিৱীত যি আছে সেয়া আল্লাহৰ। (এইদৰে) বেয়া কাম কৰা সকলক তেওঁ কৰা অনুসাৰে পুৰস্কাৰ দিব আৰু ভাল কাম কৰা সকলক তেওঁ উন্নত পুৰস্কাৰ (স্বৰ্গ) দিব।

هَلْ جَزَاۤءُ الْاِحْسَانِ اِلَّا الْاِحْسَانُۚ

hal jazā'ul-iḥsāni illal-iḥsān(u).

ভালৰ বাহিৰে আন কোনো পুৰস্কাৰ নাই (ও)।

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

সঁচাকৈয়ে আমি ভাল কাম কৰাসকলক এইদৰেই পুৰস্কাৰ দিওঁ।