وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
Και (θυμηθείτε) όταν πήραμε την υπόσχεση από τα παιδιά του Ισραήλ: «Μην λατρεύετε άλλους εκτός από τον Αλλάχ και να είστε καλοί με τους γονείς, τους συγγενείς, τα ορφανά και τους φτωχούς. Και να λέτε καλά λόγια στους ανθρώπους, να προσεύχεστε και να πληρώνετε ζακάτ». Αλλά μετά στραφήκατε (σε αρνηθήκατε), εκτός από ένα μικρό μέρος σας, και ήσασταν (ακόμα) διαφωνούντες.
بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ
balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Όχι! Όποιος παραδοθεί ολοκληρωτικά στον Αλλάχ και κάνει το καλό, θα έχει την ανταμοιβή του από τον Κύριό του και δεν υπάρχει φόβος γι' αυτούς ούτε θλίβονται.
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
Η αρετή δεν είναι να στρέφεις το πρόσωπό σου προς την ανατολή και τη δύση, αλλά αρετή είναι (αρετή) εκείνοι που πιστεύουν στον Αλλάχ, την Έσχατη Ημέρα, τους αγγέλους, τα βιβλία και τους προφήτες και δίνουν τον πλούτο που αγαπούν σε συγγενείς, ορφανά, φτωχούς, ανθρώπους που βρίσκονται σε ταξίδι (μουσαφίρ), ζητιάνους και για να απελευθερώσουν τους υπηρέτες τους, που τελούν προσευχές και πληρώνουν ζακάτ, άνθρωποι που τηρούν τις υποσχέσεις τους όταν τις δίνουν, και άνθρωποι που είναι υπομονετικοί στη φτώχεια, στα βάσανα και σε καιρό πολέμου. Αυτοί είναι οι ειλικρινείς άνθρωποι και αυτοί είναι οι ευσεβείς.
وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
Και ξοδέψτε (την περιουσία σας) στον δρόμο του ΑΛΛΑΧ, και μην πετάτε (τον εαυτό σας) στην καταστροφή με τα ίδια σας τα χέρια, και κάντε το καλό. Πράγματι, ο ΑΛΛΑΧ αγαπάει τους καλοπροαίρετους.
اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
Το διαζύγιο (στο οποίο μπορεί να αναφερθεί) είναι δύο φορές. (Μετά από αυτό ο σύζυγος μπορεί) να το αρνηθεί ευγενικά ή να το αφήσει ευγενικά. Δεν είναι νόμιμο να πάρετε πίσω οτιδήποτε τους έχετε δώσει, εκτός αν και οι δύο (ο σύζυγος και η σύζυγος) φοβούνται ότι δεν θα μπορέσουν να τηρήσουν τα όρια του Αλλάχ. Αν εσείς (κηδεμόνες) φοβάστε ότι δεν θα μπορέσουν να τηρήσουν τα όρια του Αλλάχ, τότε δεν υπάρχει αμαρτία σε κανέναν από τους δύο για το τίμημα (που πρέπει) να δοθεί (από τη σύζυγο) για να εξιλεωθεί. Αυτά είναι τα όρια του Αλλάχ, οπότε μην τα παραβαίνετε. Όποιος παραβιάζει τα όρια του Αλλάχ, αυτοί είναι οι άδικοι.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Συγκεκριμένα) εκείνοι που δίνουν ελεημοσύνη, τόσο σε στιγμές ευκολίας όσο και σε στιγμές δυσκολίας, και εκείνοι που συγκρατούν τον θυμό τους και συγχωρούν τους ανθρώπους. Και ο Αλλάχ αγαπάει αυτούς που κάνουν το καλό,
فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
Έτσι ο Αλλάχ τους έδωσε μια ανταμοιβή σε αυτόν τον κόσμο και μια καλή ανταμοιβή στη μετά θάνατον ζωή. Και ο Αλλάχ αγαπάει αυτούς που κάνουν το καλό.
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(Συγκεκριμένα) εκείνοι που υπακούουν στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο αφού τραυματίστηκαν (στη Μάχη της Ούχουντ). Όσοι από αυτούς κάνουν το καλό και είναι ευσεβείς, θα έχουν μεγάλη ανταμοιβή.
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
Και ποιος έχει καλύτερη θρησκεία από κάποιον που υποτάσσεται ειλικρινά στον Αλλάχ, ενώ κάνει καλές πράξεις, και ακολουθεί την ευθεία θρησκεία του Αβραάμ; Και ο Αλλάχ έχει επιλέξει τον Αβραάμ για να είναι ο αγαπημένος Του.
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Και αν μια γυναίκα ανησυχεί ότι ο σύζυγός της θα είναι άτακτος ή αδιάφορος, τότε οι δυο τους μπορούν να κάνουν μια πραγματική ειρήνη, και αυτή η ειρήνη είναι καλύτερη (για αυτές) παρόλο που ο άντρας είναι τσιγκούνης από τη φύση του. Και αν βελτιώσετε (τη σχέση σας με τη σύζυγό σας) και προστατεύσετε τον εαυτό σας (από το νουσιούζ και την αδιαφορία), τότε πράγματι, ο Αλλάχ είναι προσεκτικός με ό,τι κάνετε.
فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ
fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
Έτσι ο Αλλάχ τους αντάμειψε για τα λόγια που είχαν πει, (δηλαδή) έναν παράδεισο κάτω από τον οποίο ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν για πάντα. Και αυτή είναι η ανταμοιβή (για) όσους κάνουν το καλό.
لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
Δεν υπάρχει αμαρτία για όσους πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις σχετικά με αυτό που τρώνε (στο παρελθόν), αν είναι ευσεβείς και πιστεύουν, και κάνουν καλές πράξεις, τότε συνεχίζουν να είναι ευσεβείς και να πιστεύουν, τότε (εξακολουθούν) να έχουν ευσέβεια και κάνουν καλές πράξεις. Και ο Αλλάχ αγαπάει αυτούς που κάνουν καλές πράξεις.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
Και μην προκαλείτε κακό στη γη αφού (δημιουργήθηκε) καλά. Προσευχηθείτε σε Αυτόν με φόβο και ελπίδα. Πράγματι, το έλεος του Αλλάχ είναι πολύ κοντά σε εκείνους που κάνουν το καλό.
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
Και (θυμηθείτε), όταν τους ειπώθηκε (στα παιδιά του Ισραήλ): «Μείνετε σε αυτή τη γη (Μπαϊτουλμακντίς) και φάτε από (τα προϊόντα της) όπου θέλετε». Και πείτε: «Ελευθερώστε μας από τις αμαρτίες μας και μπείτε από την πύλη υποκλινόμενοι, και θα συγχωρήσουμε τα λάθη σας». Αργότερα θα αυξήσουμε (τις αμοιβές) σε όσους κάνουν το καλό.
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ
laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Δεν υπάρχει αμαρτία (για το να μην πάνε στον πόλεμο) για τους αδύναμους, τους ασθενείς και εκείνους που δεν παίρνουν αυτό που ξοδεύουν, αν είναι ειλικρινείς στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κατηγορούμε τους ανθρώπους που κάνουν το καλό. Και ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος,
وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
Και εκείνοι που ήταν οι πρώτοι που (ασπάστηκαν το Ισλάμ) μεταξύ των Μουχατζιρίνων και των Ανσάρ, και εκείνοι που τους ακολούθησαν πιστά, ο Αλλάχ ήταν ευχαριστημένος μαζί τους και ήταν ευχαριστημένοι με τον Αλλάχ. Ο Αλλάχ ετοίμασε γι' αυτούς κήπους κάτω από τους οποίους ρέουν ποτάμια. Εκεί θα μείνουν για πάντα. Αυτή είναι μια μεγάλη νίκη.
مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Δεν είναι πρέπον για τους κατοίκους της Μεδίνας και τους Βεδουίνους που ζουν γύρω τους να μην συνοδεύουν τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (στο πεδίο της μάχης), ούτε είναι πρέπον να αγαπούν τον εαυτό τους περισσότερο από τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν πλήττονται από δίψα, κόπωση ή πείνα στον δρόμο του Αλλάχ, ούτε πατούν σε μέρος που προκαλεί την οργή των απίστων, ούτε προκαλούν κακό στον εχθρό, παρά μόνο αν αυτό καταγραφεί γι' αυτούς ως καλή πράξη. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν σπαταλά την ανταμοιβή εκείνων που κάνουν το καλό.
۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).
Για τους ανθρώπους που κάνουν το καλό, υπάρχει η καλύτερη ανταμοιβή (ο παράδεισος) και μια επιπλέον ανταμοιβή (η ευχαρίστηση να βλέπουν τον Αλλάχ). Και τα πρόσωπά τους δεν είναι καλυμμένα με μαύρη σκόνη και δεν είναι (ούτε) σε ντροπή. Είναι οι κάτοικοι του παραδείσου, όπου θα μείνουν αιώνια.
وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Και να είστε υπομονετικοί, γιατί ο Αλλάχ δεν σπαταλά την ανταμοιβή εκείνων που κάνουν το καλό.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Και όταν μεγάλωσε αρκετά, του δώσαμε δύναμη και γνώση. Έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το καλό.
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Είπαν: «Ω, Αλ-Αζίζ! Έχει έναν ηλικιωμένο πατέρα, γι' αυτό πάρε έναν από εμάς στη θέση του, γιατί βλέπουμε ότι είσαι από αυτούς που κάνουν το καλό».
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Είπαν: «Είσαι στ' αλήθεια ο Ιωσήφ;» Αυτός (ο Γιουσούφ) απάντησε: «Είμαι ο Γιουσούφ και αυτός είναι ο αδερφός μου. Πράγματι, ο Αλλάχ μας έχει χαρίσει τη χάρη Του. Πράγματι, όποιος είναι ευσεβής και υπομονετικός, τότε ο Αλλάχ δεν σπαταλά την ανταμοιβή εκείνων που κάνουν το καλό.»
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
Πράγματι, ο Αλλάχ σας διατάζει να ενεργείτε δίκαια και να κάνετε καλές πράξεις, να βοηθάτε τους συγγενείς σας και απαγορεύει τις απαράδεκτες πράξεις, το κακό και την εχθρότητα. Σας διδάσκει για να μάθετε.
اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔
innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).
Πράγματι, ο Αλλάχ είναι με τους ευσεβείς και τους καλοπροαίρετους.
اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا
in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).
Αν κάνετε καλό, κάνετε καλό στον εαυτό σας. Κι αν κάνετε κακό, είναι για τον εαυτό σας. Όταν έρθει η δεύτερη τιμωρία, (θα υψώσουμε τους εχθρούς σας) για να σας ντροπιάσουν, και θα μπουν στο τζαμί (Τζαμί Αλ-Άκσα) όπως μπήκαν την πρώτη φορά, και θα καταστρέψουν ό,τι μπορούν.
لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ
lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).
Η σάρκα (του θυσιαζόμενου ζώου) και το αίμα του δεν θα φτάσουν ποτέ στον Αλλάχ, αλλά αυτό που φτάνει σε Αυτόν είναι η ευσέβειά σας. Έτσι, σας την υπέταξε, ώστε να δοξάσετε τον Αλλάχ για την καθοδήγηση που σας έδωσε. Και να μεταδώσετε τα καλά νέα σε όσους κάνουν το καλό.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Και αφού (ο Μωυσής) ωρίμασε και τελειοποίησε το μυαλό του, του δώσαμε σοφία (προφητεία) και γνώση. Και έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το καλό.
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
Και επιδίωξε (την ανταμοιβή) της γης της μετά θάνατον ζωής με ό,τι σου έχει χαρίσει ο Αλλάχ, αλλά μην ξεχνάς το μερίδιό σου σε αυτόν τον κόσμο και κάνε καλό (στους άλλους) όπως σου έχει κάνει καλό ο Αλλάχ, και μην προκαλείς ζημιά στη γη. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αγαπά τους ανθρώπους που κάνουν ζημιά.
وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).
Και σε όσους αγωνίζονται για την (επιδίωξή μας) επιδοκιμασία, θα τους δείξουμε τους δρόμους μας. Και πράγματι, ο Αλλάχ είναι με εκείνους που πράττουν το καλό.
هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ
hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).
ως καθοδήγηση και έλεος για όσους κάνουν το καλό,
۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).
Και όποιος υποτάσσεται στον Αλλάχ, ενώ είναι άνθρωπος που κάνει το καλό, τότε πράγματι έχει κρατηθεί από ένα γερό σχοινί. Μόνο στον Αλλάχ είναι το τέλος όλων των ζητημάτων.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Πράγματι, έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το καλό.
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Πράγματι, δικαιώσατε αυτό το όνειρο.» Πράγματι, έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το καλό.
كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
każālika najzil-muḥsinīn(a).
Έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το καλό.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το καλό.
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το καλό.
قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).
Πες (Μωάμεθ), «Ω, πιστοί δούλοι μου! Φοβηθείτε τον Κύριό σας». Γιατί οι άνθρωποι που κάνουν το καλό σε αυτόν τον κόσμο θα λάβουν το καλό. Και η γη του Θεού είναι πλατιά. Μόνο όσοι είναι υπομονετικοί θα έχουν την ανταμοιβή τους να αυξάνεται απεριόριστα.
لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ
lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
Λαμβάνουν αυτό που επιθυμούν από τον Κύριό τους. Αυτή είναι η ανταμοιβή για όσους κάνουν το καλό,
وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ
wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).
Και πριν (από το Κοράνι) υπήρχε το Βιβλίο του Μωυσή ως καθοδήγηση και έλεος. Και αυτό (το Κοράνι) είναι ένα βιβλίο που το επιβεβαιώνει στα αραβικά για να προειδοποιήσει όσους αδικούν και να δώσει καλά νέα σε όσους κάνουν το καλό.
اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ
Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).
Πήραν ό,τι τους έδωσε ο Θεός. Πράγματι, πριν από αυτό (στον κόσμο) ήταν άνθρωποι που έκαναν το καλό.
وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ
wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.
Και στον Αλλάχ ανήκουν ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη. (Έτσι) θα ανταμείψει όσους κάνουν το κακό σύμφωνα με τις πράξεις τους και θα ανταμείψει όσους κάνουν το καλό με καλύτερη ανταμοιβή (στον παράδεισο).
هَلْ جَزَاۤءُ الْاِحْسَانِ اِلَّا الْاِحْسَانُۚ
hal jazā'ul-iḥsāni illal-iḥsān(u).
Δεν υπάρχει άλλη ανταμοιβή για την καλοσύνη εκτός από την καλοσύνη (και αυτή).
اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
Πράγματι, έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το καλό.