وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
Eta gauaren zati batean, egin tahajjud otoitza (gurtza ekintza gehigarri gisa) zuretzat: agian zure Jaunak goraipatzeko moduko mailara igoko zaitu.
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
eta gaua ahozpeztuz eta zutik beren Jainkoa gurtzen igarotzen dutenak.
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
Haien sabelak ohetik urrun daude, beldurrez eta itxaropenez otoitz egiten diote beren Jaunari, eta eman diegun biziaren zati bat gastatzen dute.
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
oso gutxi lo egiten dute gauez;
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
eta gauaren amaieran barkamena eskatu zioten (Allahi).
يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ
yā ayyuhal-muzzammil(u).
Oi, estalpean dagoena (Mahoma)!
قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qumil-laila illā qalīlā(n).
Jaiki (otoitz egiteko) gauez, apur bat izan ezik,
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
Egia esan, gauez esnatzea indartsuagoa da (arima betetzen du); eta (garai hartan irakurtzea) ikusgarriagoa zen.