وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
མཚན་མོ་ཁ་ཤས་ལ་ཁྱེད་རང་ལ་ཐ་ཧ་ཇུཌ་སྨོན་ལམ་ཁ་སྣོན་བྱེད་དགོས། (ཕྱག་འཚལ་བའི་རྣམ་པ་ཞིག་ཏུ་)
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
དེ་བཞིན་མཚན་མོ་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་ལངས་ནས་རང་གི་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་མཁན་ཚོ།
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
ཁོང་ཚོའི་གྲོད་པ་ཉལ་ཁྲི་ལས་ཐག་རིང་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་འཇིགས་སྣང་དང་རེ་བ་དང་བཅས་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་སྤྲད་པའི་འཚོ་བའི་ཆ་ཤས་ཤིག་བེད་སྤྱོད་གཏོང་གི་ཡོད།
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
ཁོང་ཚོ་མཚན་མོར་ཧ་ཅང་ཉུང་བ་གཉིད་ཁུག་གི་ཡོད།
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
མཚན་མཇུག་ཏུ་ཁོང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ)ལ་དགོངས་ཡང་ཞུས་པ་རེད།
يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ
yā ayyuhal-muzzammil(u).
ཨོ་གཡོག་པོ་(མུ་ཧ་མཱད་)!
قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qumil-laila illā qalīlā(n).
མཚན་མོ་ལངས་ཏེ་(སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་)ཆ་ཤས་ཆུང་ཆུང་ཞིག་མ་གཏོགས།
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
དངོས་གནས་མཚན་མོར་གཉིད་ལས་སད་པ་དེ་ཤུགས་ཆེ་བ་རེད། དེ་བཞིན་(དུས་དེར་ཀློག་པ་)དེ་བས་ཡིད་ལ་འཇག་པོ་རེད་