Q.S ཨ་དྷ་དྷ་རི་ཡཊ། (اَلذَّارِيَات) - 60 ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གྲངས།

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

ས་རྡུལ་འཕྱུར་བའི་༼རླུང་༽གིས།

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

དང་སྤྲིན་པ་འདུས་པའི་(ཆར་ཆུ)དང་།

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

དང་(གྲུ་གཟིངས་)བདེ་པོར་འགྲུལ་བཞུད་བྱེད་པ།

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

ལས་དོན་བགོ་བཤའ་རྒྱག་མཁན་གྱི་ཕོ་ཉ་དང་།

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

དངོས་གནས་ཁྱེད་ལ་ཁས་ལེན་བྱས་པ་དེ་བདེན་པ་ཡིན་དགོས།

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

དོན་དངོས་ཐོག ༼ཉེས་ཆད་ཀྱི་ཉིན་མོ་༽ངེས་པར་དུ་སླེབས་རྒྱུ་རེད།

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

ལམ་ཡོད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་བྱིན།

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

དངོས་གནས་ཁྱེད་རང་ཚོར་བསམ་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད།

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

ཕྱིར་ལོག་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཁོང་ལ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དང་སྐུ་ཚབ་)ཕྱིར་ལོག་བྱས།

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

རྫུན་མང་པོ་སྨྲ་མཁན་རྣམས་ལ་དམོད་པ་ཕོག་ཡོད།

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

།རྨོངས་པ་དང་སྣང་མེད་ལ་ཐིམ་པ་རྣམས་དང་།

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

ཁོང་ཚོས་ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ་ག་དུས་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས།

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(ཉེས་ཆད་ཀྱི་ཉིན་མོ་ནི་) ཁོང་ཚོར་དམྱལ་བའི་མེ་ལ་ཉེས་ཆད་ཕོག་པའི་ཉིན་མོ་ཡིན།

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(ཁོང་ཚོར་) "ཁྱེད་ཀྱི་ཉེས་ཆད་དེ་བྲོ་བ་མྱོང་དང་། འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་སྔོན་ཆད་མགྱོགས་པོ་བྱེད་དགོས་པའི་ཉེས་ཆད་དེ་རེད།"

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

དོན་དམ་པར་ཆོས་ལྡན་རྣམས་ལྡུམ་ར་དང་ཆུའི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་ཡོད།

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོར་གནང་བ་དེ་ཁོང་ཚོས་བླངས། དོན་དངོས་ཐོག་དེའི་སྔོན་ལ་(འཛམ་གླིང་ནང་)ཁོང་ཚོ་ཡག་པོ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་ཡིན།

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

ཁོང་ཚོ་མཚན་མོར་ཧ་ཅང་ཉུང་བ་གཉིད་ཁུག་གི་ཡོད།

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

མཚན་མཇུག་ཏུ་ཁོང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ)ལ་དགོངས་ཡང་ཞུས་པ་རེད།

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་ནང་ལ་དབུལ་ཕོངས་འདྲི་མཁན་དང་དབུལ་ཕོངས་མ་འདྲི་མཁན་གྱི་ཐོབ་ཐང་ཡོད།

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

འཛམ་གླིང་ཐོག་དད་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་མཚོན་རྟགས་ཡོད།

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

དེ་བཞིན་(ཡང་)རང་ཉིད་ལ་ཡང་། དེ་ནས་ཁྱེད་རང་ཚོས་དོ་སྣང་བྱེད་ཀྱི་མེད་དམ།

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་འཚོ་བཅུད་དང་ཁྱེད་ལ་ཁས་ལེན་བྱས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད།

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

དེར་བརྟེན་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་གཙོ་བོའི་ཐོག་ནས་ཁས་ལེན་བྱས་པ་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ངེས་པར་དུ་འབྱུང་རྒྱུ་རེད།

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

གཟི་བརྗིད་ལྡན་པའི་ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱི་མགྲོན་པོ་ཚོའི་སྐོར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་དེ་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)སླེབས་ཡོད་དམ།

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(དྲན་དགོས།) ཁོང་ཚོ་ཁོང་གི་ས་ཆར་འཛུལ་ནས་ "Salaman" (འཚམས་འདྲི་) ཞེས་བཤད་སྐབས་ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་ "Salamun" (འཚམས་འདྲི་) ཞེས་ལན་བཏབ། (ཁོ་ཚོ་)ཁོས་མི་ཤེས་པའི་མི་རེད།

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

དེ་བས་ཁོ་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)གསང་བའི་ནང་ཁོ་རང་གི་ནང་མིར་ཐུག་འཕྲད་བྱེད་པར་ཕྱིན་པ་དང་།

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོར་དེ་སྤྲད་པ་རེད། (འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་ཟ་འདོད་མེད་པ་རེད།) ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་ “ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཟ་མ་ཟ་བ་ཡིན།”

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

དེ་བས་ཁོ་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཁོང་ཚོ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་པ་རེད། ཁོང་ཚོས་ཁོང་ལ་“མ་འཇིགས་ཤིག”ཅེས་བཤད་ནས་ཁོང་ལ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཕྲུ་གུ་(ཨི་སཱག་)སྐྱེས་པའི་སྐོར་གྱི་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་སྤྲད་པ་རེད།

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

དེ་ནས་ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་དེ་སྐད་ཆེན་པོ་རྒྱག་བཞིན་(ཧ་ལས་ནས་)རང་ཉིད་ཀྱི་གདོང་ལ་འཐམ་ནས་"(ང་)བུད་མེད་རྒན་པོ་མངལ་མེད་ཅིག་ཡིན།"

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོས་འདི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་ཁོང་ནི་ཤེས་རབ་ཅན་དང་ཤེས་པ་ཅན་ཡིན་ཞེས་བཤད།

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) "ཁྱེད་ཚོའི་ལས་ཀ་གལ་ཆེན་གང་ཡིན་ནམ། སྐུ་ཚབ་ཚོ།"

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ “དོན་དངོས་སུ་ང་ཚོ་སྡིག་ཅན་མི་རིགས་ཤིག་གི་སར་བཏང་བ་ཡིན།

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

ང་ཚོས་ཁོ་ཚོར་ས་གཞིའི་རྡོ་ཡིས་རྡུང་བར་བྱེད།

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་ཚད་གཞི་ལས་བརྒལ་མཁན་ཚོར་(གཏོར་བརླག་གཏོང་བ)རྟགས་བཀོད་ཡོད།"

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དད་པ་ཅན་རྣམས་ཕྱིར་འཐེན་བྱས།

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་(ས་ཆ)ཁ་ཆེའི་ཁྱིམ་ཚང་(ལུཊ)མ་གཏོགས་རྙེད་མ་ཐུབ།

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

ང་ཚོས་དེའི་ནང་(ས་ཆ་དེའི་ནང་)སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མཁན་ཚོར་རྟགས་མཚན་ཞིག་བཞག་ཡོད།

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

དེ་བཞིན་མོ་སེ་ནང་ལ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་མཚོན་རྟགས་ཡོད་)ང་ཚོས་ཁོ་ཕ་རོ་ཝ་ལ་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དངོས་གནས་བཏང་སྐབས།

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

འོན་ཀྱང་ཁོང་(ཕ་རོའོ)དང་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་གིས་ཕྱིར་ལོག་ནས་ "ཁོ་ནི་མདའ་རྩེད་མཁན་ཞིག་ཡིན་ནམ་སྨྱོན་པ་ཞིག་རེད་"ཅེས་བཤད།

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་ལ་མནར་གཅོད་བཏང་བ་དང་། དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་མཚོ་ནང་དུ་འཕངས་པ་དང་།

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

དེ་བཞིན་(ད་དུང་)ཨད་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུང་ནང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་གཏོར་བརླག་གི་རླུང་ཞིག་བཏང་སྐབས།

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

༼རླུང་གིས་༽ དེ་ལ་གང་ཡང་རྡུང་དུ་མི་འཇུག་པར་ཕྱེ་མར་ཡང་བསྒྱུར་གྱི་ཡོད།

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

དེ་བཞིན་(ས་མུད་ཀྱི་མི་དམངས་ཀྱི་སྒྲུང་ནང་)ཁོང་ཚོར་"དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་མ་བྱུང་བར་དུ་སྐྱིད་པོ་བྱོས་ཤིག"ཅེས་བཤད་སྐབས།

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་རང་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་བཀའ་ལ་འགལ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་བས་ཁོ་ཚོས་དེ་ལ་ལྟ་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ་གློག་འཁྱུག་གིས་བརྒྱབ་པ་རེད།

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོ་ཡར་ལངས་མི་ཐུབ་པ་དང་རོགས་རམ་ཡང་ཐོབ་མ་སོང་།

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

དེའི་སྔོན་ལ་(ང་ཚོས་)ནོ་ཨའི་མི་རིགས་གཏོར་བརླག་བཏང་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ཚོ་ནི་མི་རིགས་ངན་པ་ཞིག་རེད།

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

ང་ཚོས་ལྷ་ཡུལ་དེ་(ང་ཚོའི་)སྟོབས་ཤུགས་ཀྱིས་བསྐྲུན་པ་དང་། ང་ཚོས་དེ་དག་དངོས་གནས་རྒྱ་བསྐྱེད་བཏང་ཡོད།

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

ང་ཚོས་ས་གཞི་ཁྱབ་སྤེལ་བྱས། དེ་ནས་(ང་ཚོ་)ནི་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱས་པའི་ཡག་ཤོས་དེ་རེད།

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ཆེ་བ་)དྲན་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་དངོས་པོ་ཚང་མ་གཉིས་གཉིས་སུ་བཟོས་ཡོད།

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

དེར་བརྟེན་འཕྲལ་མར་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ལོག་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ང་ནི་ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཉེན་བརྡ་གསལ་པོ་ཞིག་ཡིན།

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ལྷ་མ་བཟོས། དོན་དངོས་ཐོག ང་ནི་ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཉེན་བརྡ་གསལ་པོ་ཞིག་ཡིན།

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོའི་སྔོན་གྱི་མི་ཚོའི་མདུན་དུ་སྐུ་ཚབ་ཅིག་ཡོང་དུས་ཁོང་ཚོས་(ཁོང་གི་མི་རིགས་) "ཁོ་ནི་མདའ་རྩེད་པ་ཞིག་རེད་དམ་སྨྱོན་པ་ཞིག་རེད་"ཅེས་ཤོད་ཀྱི་རེད།

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

ཁོང་ཚོས་ཕན་ཚུན་བརྡ་འཕྲིན་བཏང་བ་རེད་དམ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་ཚོ་ཚད་ལས་བརྒལ་བའི་མི་རིགས་ཤིག་རེད།

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

དེ་བས་ཁྱོད་ཚོས་དེ་ཚོར་རྒྱབ་བསྐྱུར་བྱོས་དང་།

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

ཉེན་བརྡ་གཏོང་དགོས། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཉེན་བརྡ་དེ་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཕན་ཐོགས་ཡོད།

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

ངས་འཇིག་རྟེན་དང་མི་རྣམས་བཟོས་པ་མ་ཡིན་པར་ཁོ་ཚོས་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན།

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

ང་ལ་ཁོང་ཚོའི་མདུན་ནས་འཚོ་བཅུད་གང་ཡང་མི་དགོས་ལ། ཁོང་ཚོས་ང་ལ་ཟ་མ་སྤྲོད་མི་དགོས།

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

དངོས་གནས་ཨ་ལཱ་ཧ་(Allah)ནི་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་མཁན་དེ་ཡིན། ཁོང་ལ་སྟོབས་ཤུགས་ཡོད་པ་དང་། ཧ་ཅང་ཤུགས་ཆེན་པོ་ཡོད།

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

དེ་ལྟར་ན་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ཚོར་ཁོང་ཚོའི་གྲོགས་པོའི་བགོ་བཤའ་ལྟར་(ཉེས་ཆད་ཀྱི་)བགོ་བཤའ་ཡོད། དེ་བས་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་མགྱོགས་པོ་བྱེད་དགོས་པའི་འབོད་སྐུལ་མ་བྱེད།

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོར་ཁས་ལེན་བྱས་པའི་ཉིན་མོར་(ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ)ཡིད་ཆེས་མེད་མཁན་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ངེས།