الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

མི་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ལ་ “ང་ཚོས་ཡིད་ཆེས་བྱས་” ཅེས་བཤད་རྒྱུ་ཁོ་ན་བཞག་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསམ་གྱི་ཡོད་དམ།

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སྔོན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཚོད་ལྟ་བྱས་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བདེན་པ་བཤད་མཁན་རྣམས་ཤེས་པ་དང་རྫུན་བཤད་མཁན་རྣམས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

ཡང་ན་ནག་ཉེས་བཟོ་མཁན་ཚོས་ང་ཚོའི་(ཉེས་ཆད་)ལས་ཐར་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསམ་གྱི་ཡོད་དམ། ཁོང་ཚོས་གང་སྒྲིག་པ་དེ་ཧ་ཅང་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་རེད།

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཇལ་འཕྲད་བྱེད་རྒྱུའི་རེ་བ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་ན། དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་(ཁས་ལེན་བྱས་པའི་)དུས་ཚོད་ངེས་པར་དུ་སླེབས་རྒྱུ་རེད། དེ་བཞིན་ཁོང་ནི་ཉན་ཐོས་དང་ཤེས་མཁན་ཡིན།

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

སུ་ཞིག་གིས་ཇི་ཧ་ཌི་ལ་འབད་བརྩོན་བྱེད་ན་ཁོང་གི་ཇི་ཧ་ཌི་དེ་དངོས་གནས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་ནང་ནས་ཕྱུག་ཤོས་དེ་ཡིན།

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

དེ་བཞིན་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ནོར་འཁྲུལ་དེ་དག་ངེས་པར་དུ་བསུབ་རྒྱུ་དང་། ཁོང་ཚོས་བྱས་པའི་བྱ་བ་དེ་ལ་ང་ཚོས་ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚོར་བྱ་དགའ་ཡག་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ང་ཚོས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕ་མ་ལ་ཡག་པོ་བྱེད་དགོས་པ་དེ་མ་བྱས་ཀ་མེད་དུ་བཟོས་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཁྱེད་ལ་ཤེས་བྱ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་དང་འབྲེལ་བ་བྱེད་པར་བཙན་ཤེད་བྱས་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ལོག་ནི་ང་ལ་གཅིག་པུ་ཡིན་པས་ངས་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་བྱས་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་བཤད་རྒྱུ་ཡིན།

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

དད་པ་དང་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་ང་ཚོས་ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚོ་དྲང་བདེན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན།

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

མིའི་རིགས་ཀྱི་ནང་ལ་"ང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཡོད་"ཅེས་ཤོད་མཁན་ཁ་ཤས་ཡོད་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཁོ་རང་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་རྨས་སྐྱོན་ཕོག་ཡོད་ན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་རོགས་རམ་བྱུང་ན། ཁོང་ཚོས་ངེས་པར་དུ་ང་ཚོ་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་ཅེས་བཤད་རྒྱུ་རེད། མི་ཚང་མའི་བྲང་ཁོག་ཏུ་གང་ཡོད་མིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཡག་པོ་ཤེས་ཀྱི་མེད་དམ།

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་ལ། ཁོང་གིས་རྫུན་གཏམ་ཅན་ཚོ་ཡང་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་དད་པ་ཅན་རྣམས་ལ་ང་ཚོའི་ལམ་ལ་འགྲོ་ཤོག ང་ཚོས་ཁྱོད་ཚོའི་སྡིག་པ་འཁུར་བར་འགྱུར། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་རྫུན་གཏམ་བཤད་མཁན་ཆ་ཚང་རེད།

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ཀྱི་སྡིག་པ་ངོ་མ་འཁུར་རྒྱུ་དང་། གཞན་གྱི་སྡིག་པ་ཡང་ཁོང་ཚོའི་སྡིག་པ་དང་མཉམ་དུ་འཁུར་རྒྱུ་དང་།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

ང་ཚོས་ནོ་ཨ་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་བཏང་བས་ཁོང་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཡང་ན་དེ་ལས་ཉུང་བའི་ལོ་ལྔ་བཅུ་རིང་འཚོ་བ་སྐྱེལ་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་ཡིན་པའི་སྐབས་སུ་ཆུ་ལོག་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་བརྡུངས་ཡོད།

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ནོ་ཨ་དང་གྲུ་གཟིངས་སྟེང་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་སྐྱོབ་པ་དང་། ང་ཚོས་(བྱུང་རིམ་)དེ་མི་རིགས་ཚང་མར་སློབ་ཚན་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ཡོད།

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།)ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཁོང་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་ན་དེ་ཁྱེད་ལ་ཡག་པོ་ཡོད།"

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ཚོ་སྐུ་འདྲ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དང་། ཁྱེད་ཚོས་རྫུན་གཏམ་བཟོ་གི་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བ་དེས་ཁྱེད་ལ་འཚོ་བཅུད་མཁོ་སྤྲོད་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད། དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཚོ་བཅུད་ཞུས་ནས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཞུ། ཁྱེད་རང་ཁོང་ལ་མ་གཏོགས་ཕྱིར་ལོག་མི་ཐུབ།

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོས་རྫུན་བཤད་ན། ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མི་ཚོས་ཀྱང་རྫུན་བཤད་ཡོད། སྐུ་ཚབ་ཀྱི་འགན་འཁྲི་ནི་(དཀོན་མཆོག་གི་ཆོས་ལུགས་)གསལ་པོར་བརྒྱུད་སྤྲོད་བྱེད་རྒྱུ་དེ་རེད།"

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་(འཇིག་རྟེན་གྱི་སྲོག་ཆགས)ཇི་ལྟར་བཟོ་འགོ་ཚུགས་པ་དེ་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་ཀྱི་མེད་དམ། དོན་དངོས་ཐོག་འདི་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ལས་སླ་པོ་རེད།

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

དེ་ལྟར་བརྗོད་དོན། "འཛམ་གླིང་ཐོག་འགྲོ་དགོས། དེ་ནས་(ཨ་ལཱ་)ཡིས་(སྲོག་ཆགས་)བསྐྲུན་པ་ཇི་ལྟར་འགོ་འཛུགས་པ་དེ་ལྟོས་དང་། དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཡིས་མཐའ་མའི་བྱུང་རིམ་དེ་འཁྱེར་ཡོང་།

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨཱལ་ལཱ་)ཁོང་གིས་འདོད་པའི་མི་ལ་ཉེས་ཆད་གཏོང་བ་དང་ཁོང་གིས་འདོད་པའི་མི་ལ་སྙིང་རྗེ་གནང་བ་དང་།

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ཁྱེད་རང་ཚོ་འཛམ་གླིང་དང་ལྷ་ཡུལ་གཉིས་སུ་ཡང་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཉེས་ཆད་ལས་)ཐར་ཐུབ་ཀྱི་མེད་ལ། ཁྱེད་རང་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་མ་གཏོགས་སྲུང་སྐྱོབ་དང་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན་མེད།

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚིག་དུམ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་དང་ཁོང་ལ་མཇལ་མཁན་ཚོས་ངའི་སྙིང་རྗེ་ལ་རེ་བ་བྲལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་རེད།

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

དེར་བརྟེན་ཁོང་གི་མི་དམངས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ནས་ལན་གང་ཡང་མ་བྱུང་། "ཁོ་བསད་དགོས་སམ་མེར་སྲེག་གཏོང་དགོས་"ཞེས་བཤད་པ་ལས་གཞན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་མེ་ལས་སྐྱོབ་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག དེའི་ནང་དུ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་ཆུང་གི་)རྟགས་མཚན་ཡོད་པ་ངེས་པར་དུ་ཡོད།

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) "དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྐུ་འདྲ་དེ་ཚོ་འཛམ་གླིང་ཐོག་གི་མི་ཚེའི་ནང་ཁྱེད་ཚོའི་བར་ལ་བརྩེ་དུང་གི་ཚོར་སྣང་བསྐྲུན་ཆེད་དུ་ཡིན།

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

དེར་བརྟེན་ལུའུ་ཐི་ཡིས་(ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ལུང་སྟོན་པ་)གཏན་འཁེལ་བྱས། དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) "ང་དངོས་གནས་ངའི་གཙོ་བོས་བཀའ་གནང་བའི་ས་ཆར་སྤོ་དགོས། དངོས་གནས་ཁོང་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཆེ་ཤོས་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཤོས་དེ་ཡིན།"

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

ང་ཚོས་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་ལ་གནང་བ་དང་། ཁོང་གི་རྒྱུད་པ་ལ་ལུང་སྟོན་པ་དང་དེབ་ཅིག་བཟོས་ནས་འཛམ་གླིང་ནང་ཁོང་གི་བྱ་དགའ་སྤྲད་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་རང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་རེད།

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།)ལུཊ་ཡིས་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་"ཁྱེད་ཚོས་དངོས་གནས་ཁྱེད་ཚོའི་སྔོན་གྱི་མི་དམངས་ནང་ནས་སུས་ཀྱང་བྱེད་མ་མྱོང་བའི་བྱ་སྤྱོད་ཧ་ཅང་རྩུབ་པོ་ཞིག་(མཚན་མཐུན་དགའ་གྲོགས་)བྱས་ཡོད།"

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ཁྱོད་ཚོ་མི་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་སོང་ནས་མགོ་སྐོར་གཏོང་བ་དང་ཁྱོད་ཚོའི་འདུ་ཁང་དུ་ངན་པ་བྱེད་པ་དེ་འོས་འཚམ་ཡིན་ནམ།” དེར་བརྟེན་ཁོང་གི་མི་དམངས་ཀྱི་ལན་དེ་གཞན་ཞིག་མ་རེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དྲང་བདེན་གྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན་ན། ང་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཉེས་ཆད་འཁྱེར་ཤོག

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

ཁོང་གིས་(ལུཏ)ཡིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། གནོད་སྐྱོན་བཏང་མཁན་གྱི་ཚོགས་པ་དེ་ལ་ང་ལ་རོགས་རམ་གནང་རོགས། (ཉེས་ཆད་བཏང་ནས་)"

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོས་གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་མི་མང་ཚོ་གཏོར་བརླག་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་ "དོན་དངོས་ཐོག་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་ནང་ལུཊ་ཡོད་"ཅེས་བཤད། ཁོང་ཚོས་(མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་) "གྲོང་ཁྱེར་དེའི་ནང་དུ་སུ་ཡོད་མེད་ང་ཚོས་ཡག་པོ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་མ་གཏོགས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་རྗེས་འཇུག་པ་ཚོ་ངེས་པར་དུ་སྐྱོབ་རྒྱུ་ཡིན།

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལུའུ་ཐི་ལ་སླེབས་སྐབས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོའི་(སླེབས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་སྐྱོ་བོ་བྱུང་བ་དང་། ཁོང་ལ་ཁོང་ཚོར་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཚོར་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་(སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་) "འཇིགས་སྣང་མ་བྱེད་ཅིག སེམས་སྡུག་མ་བྱེད་རོགས།

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་མི་རྣམས་ལ་ལྷ་ཡུལ་ནས་ཉེས་ཆད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་འདིའི་སྐོར་ལ་གོ་རྟོགས་ཡོད་པའི་མི་རིགས་ཤིག་ལ་མཚོན་རྟགས་གསལ་པོ་བཞག་ཡོད།

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

མདའ་ཡན་གྱི་མི་དམངས་ལ་(ང་ཚོས་བཏང་ཡོད་)ཁོང་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་ཤུ་ཨིབ་ལ་ཁོང་གིས་ "ཨོ་ངའི་མི་དམངས། ཨ་ལཱ་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས། མཐའ་མའི་ཉིན་མོའི་བྱ་དགའ་ལ་རེ་བ་བྱེད་དགོས།

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

ཁོང་ཚོས་དེ་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད། (Shuaib) དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོར་ས་ཡོམ་ཚབས་ཆེན་ཞིག་བརྒྱབ་སྟེ་དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་སྡོད་གནས་སུ་ཕུང་པོ་གཉིད་ཁུག་ཡོད།

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

དེ་བཞིན་ཨད་དང་ས་མུད་ཀྱི་མི་རིགས་རྣམས་ཀྱང་ཁོང་ཚོའི་སྡོད་གནས་ཀྱི་གཏོར་བརླག་དེ་ཁྱེད་ལ་མངོན་གསལ་དོད་པོ་ཆགས་ཡོད། སཱ་ཏན་གྱིས་ཁོ་ཚོའི་(ངན་པ)བྱ་སྤྱོད་དེ་ཁོ་ཚོར་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ནས་ཁོ་ཚོ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་)ལམ་ནས་བཀག་འགོག་བྱས། གང་ལྟར་ཁོ་ཚོ་མཐོང་རྒྱ་རྣོན་པོའི་མི་ཡིན།

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

དེ་བཞིན་(དེ་བཞིན་)ཀ་རུན་དང་། ཕ་རོ། ཧ་མན། དོན་དངོས་ཐོག མོ་སེ་ཁོང་ཚོའི་སར་གནས་ཚུལ་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་རེད། འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ཆེ་འདོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་ཞིང་། ཁོང་ཚོ་ནི་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཉེས་ཆད་ལས་)ཐར་མི་ཐུབ་མཁན་ཡིན།

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་ལ་ཁོང་ཚོའི་སྡིག་པའི་ཆེད་དུ་ཉེས་ཆད་བཏང་བ་དང་། ཁ་ཤས་ལ་རྡོ་ཆུང་ཆུང་གི་ཆར་པ་བཏང་བ་དང་། ཁ་ཤས་ལ་འབྲུག་སྒྲ་ཆེན་པོས་རྡུང་བ་དང་། ཁ་ཤས་ས་གཞིའི་ནང་དུ་བླུགས་པ་དང་། ཁ་ཤས་ཆུ་ནང་དུ་བླུགས་པ་རེད། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་ནོར་འཁྲུལ་རྩ་བ་ནས་བྱེད་འདོད་མེད་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་རང་ཉིད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་བཟོ་མཁན་དེ་རེད།

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ལེན་མཁན་གྱི་དཔེ་མཚོན་ནི་ཁང་པ་བསྐྲུན་པའི་སྦྲང་མ་ལྟ་བུ་རེད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཤེས་ན་ཁང་པ་ཞན་ཤོས་དེ་སྦྲང་མའི་ཁང་པ་རེད།

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ལས་གཞན་གང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

ང་ཚོས་མི་རིགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་དཔེ་མཚོན་འདི་དག་བཟོས་ཡོད། ཤེས་བྱ་ཡོད་མཁན་མ་གཏོགས་སུས་ཀྱང་དེ་རྟོགས་མི་ཐུབ།

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་གཉིས་དྲང་བདེན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྐྲུན་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག དེའི་ནང་དུ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་ཆུང་གི་)རྟགས་མཚན་ཡོད་པ་ངེས་པར་དུ་ཡོད།

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)བསྟན་པའི་དེབ་(Al-Qur'an)ཀློག་ནས་སྨོན་ལམ་རྒྱོབ། དོན་དངོས་ཐོག སྨོན་ལམ་གྱིས་ངན་པ་དང་ངན་པ་(བྱ་སྤྱོད)འགོག་ཐུབ། དེ་བཞིན་(ཤེས་དགོས་)ཨ་ལཱ་ཧ་(སྨོན་ལམ)དྲན་རྒྱུ་དེ་ཆེ་བ་ཡིན། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱེད་པ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

དེབ་ཀྱི་མི་མང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་རྩོད་པ་མ་བྱེད། ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ཚོ་དང་མ་གཏོགས། ང་ཚོས་ང་ཚོར་མངོན་པར་བྱུང་བ་དང་ཁྱེད་ལ་མངོན་པར་བྱུང་བའི་(དེབ་དེ་དག་ལ་ཡིད་ཆེས་ཡོད། ང་ཚོའི་དཀོན་མཆོག་དང་ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གཉིས་གཅིག་ཡིན།

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་དཔེ་ཆ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)བཏང་ཡོད། ང་ཚོས་དེབ་དེ་(ཊོ་ར་དང་བདེན་དཔང་)སྤྲད་པའི་མི་དེ་དག་ལ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་ཁོ་ན་ཁས་ལེན་མི་བྱེད།

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

ཁྱེད་རང་གིས་(མུ་ཧ་མཱད་)སྔོན་ལ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)དེབ་ཅིག་ཀློག་མྱོང་མེད་ལ། ཁྱེད་རང་གིས་ལག་པ་གཡས་པས་དེབ་ཅིག་བྲིས་མྱོང་མེད། གལ་ཏེ་(ཁྱེད་ཀྱིས་ཀློག་ནས་བྲིས་ཡོད་ན།) མི་ཚོས་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་སྲིད།

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ནི་ཤེས་བྱ་ཡོད་མཁན་གྱི་བྲང་ཁོག་ཏུ་གསལ་བའི་ཚིག་དུམ་ཡིན། ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ཁོ་ནར་ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ཁས་མི་ལེན།

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(མེག་ཀའི་ཁ་ཆེམས) “ཅིའི་ཕྱིར་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་མ་བཏང་བ་ཡིན་ནམ།” མུ་ཧ་མཱད་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་"ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་ལས་ཀ་དེ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་རག་ལུས་ཡོད། ང་ནི་ཉེན་བརྡ་གསལ་པོ་གཏོང་མཁན་ཞིག་ཡིན།"

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་བཀླགས་པའི་དེབ་དེ་ཁྱེད་ལ་བཏང་བ་དེས་ཁོང་ཚོར་འདང་ངེས་ཤིག་མ་རེད་དམ། དོན་དངོས་ཐོག་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ནང་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་བྱིན་རླབས་དང་སློབ་ཚན་ཆེན་པོ་ཡོད།

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad) ལ་"ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་དབར་གྱི་དཔང་པོ་བྱེད་པར་ཨ་ལཱ་ཡིས་འདང་ངེས་ཡིན། ཁོང་གིས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཉེས་ཆད་དེ་འཕྲལ་མར་མར་ཕབ་དགོས་པའི་འབོད་སྐུལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། གལ་ཏེ་དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་བྱས་པ་དེ་མ་ཡིན་ན། ཉེས་ཆད་དེ་ཁོང་ཚོར་ངེས་པར་དུ་འབྱུང་རྒྱུ་དང་། (ཉེས་ཆད་དེ་)ཁོང་ཚོས་ཤེས་རྟོགས་མེད་པའི་སྐབས་སུ་གློ་བུར་དུ་ཁོང་ཚོར་ངེས་པར་དུ་འབྱུང་རྒྱུ་རེད།

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཉེས་ཆད་དེ་འཕྲལ་མར་མར་ཕབ་དགོས་པའི་འབོད་སྐུལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དམྱལ་བ་ཡིས་དད་པ་མི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་དུ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ།

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

དེ་རིང་(དེ་དུས་)སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁོང་ཚོའི་རྐང་འོག་ནས་མགོ་ནས་བསྒྲིབས་ནས་(ཨ་ལཱ་ཧ་)ཡིས་(ཁོང་ཚོར་)"ཁྱེད་ཚོས་བྱས་པའི་བྱ་དགའ་དེ་བྲོ་བ་མྱོང་རོགས།"

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

ངའི་དད་དམ་ཅན་གྱི་གཡོག་པོ་ཚོ། ངའི་ས་གཞི་རྒྱ་ཆེ་བས་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས།

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

མི་གསོན་པོ་ཚང་མས་འཆི་བའི་བྲོ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། དེ་ནས་ཁྱེད་རང་ང་ཚོ་ལ་མ་གཏོགས་ཕྱིར་ལོག་མི་ཐུབ།

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

དད་པ་དང་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་མཐོ་སྒང་དུ་བཞག་རྒྱུ་ཡིན། དེ་ནི་དགེ་བ་སྒྲུབ་མཁན་གྱི་བྱ་དགའ་ཡག་ཤོས་དེ་རེད།

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(དེ་ཡང་) བཟོད་སྒོམ་དང་རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོ།

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

དེ་བཞིན་སྲོག་ལྡན་གྱི་འགུལ་སྐྱོད་བྱེད་མཁན་གྱི་སྲོག་ཆགས་ག་ཚོད་ཅིག་གིས་རང་ཉིད་ཀྱི་འཚོ་བཅུད་འཁྱེར་མི་ཐུབ། ཁོང་དང་ཁྱེད་ལ་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་མཁན་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། ཁོང་ནི་ཐམས་ཅད་ཐོས་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན།

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་"ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་བསྐྲུན་ནས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དབང་དུ་བསྡུས་མཁན་སུ་ཡིན་ནམ།" ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚོས་"ཨ་ལཱ་"ཞེས་ལན་འདེབས་རྒྱུ་རེད། དེ་ལྟ་ན་ཁོང་ཚོ་ཅིའི་ཕྱིར་(བདེན་པ་ལས)ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཐུབ་བམ།

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ཨ་ལཱ་ཧྥ་ཡིས་ཁོང་གི་ཞབས་ཞུ་བ་ཚོའི་ནང་ནས་ཁོང་གིས་འདོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་འཚོ་བཅུད་མཁོ་སྤྲོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་གིས་ཁོང་གི་ཆེད་དུ་ཚད་གཞི་བཟོས་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཤེས་མཁན་ཡིན།

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་"ནམ་མཁའ་ནས་ཆུ་བཏང་ནས་དེ་དང་མཉམ་དུ་(ཆུ་)ཤི་བའི་ས་གཞི་ལ་འཚོ་བ་སུས་སྤྲད་པ་རེད་དམ་"ཞེས་དྲིས་ན། ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚོས་"ཨ་ལཱ་"ཞེས་ལན་འདེབས་རྒྱུ་རེད། ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་ཞེས་ཤོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་གྱིས་གོ་བ་ལེན་ཐུབ་ཀྱི་མེད།

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

འཇིག་རྟེན་འདིའི་འཚོ་བ་ནི་ཀུ་རེ་དང་རྩེད་མོ་ཁོ་ན་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཤེས་ཡོད་ན། དོན་དངོས་ཐོག འཆི་བདག་གི་ས་ཆ་དེ་མི་ཚེ་ངོ་མ་དེ་རེད།

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོ་གྲུ་གཟིངས་ལ་འཛེགས་སྐབས་ཁོ་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དད་པ་ཆ་ཚང་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་རེད། འོན་ཀྱང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་ཚོ་ས་ཐོག་ལ་སླེབས་པར་སྐྱོབ་སྐབས།

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་སྤྲད་པའི་བྱིན་རླབས་དེ་ཁས་མི་ལེན་པར་(འཚོ་བ་)རང་ཉིད་ལ་སྤྲོ་སྣང་སྐྱེད་པར་བྱོས། དེ་ནས་རྗེས་སུ་ཁོང་ཚོས་(ཁོང་ཚོའི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་མཇུག་འབྲས་)ཤེས་ཀྱི་རེད།

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

མཐའ་འཁོར་གྱི་མི་ཚོས་ཕན་ཚུན་རྐུ་འཕྲོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་ཀྱང་། ང་ཚོས་(ཁོང་ཚོའི་རྒྱལ་ཁབ་)དེ་དམ་པ་དང་བདེ་འཇགས་ལྡན་པའི་ས་ཆ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ཡོད་པ་ཁོང་ཚོས་དོ་སྣང་མ་བྱས་པ་རེད་དམ། ཅིའི་ཕྱིར་(བདེན་པ་གསལ་པོ་ཆགས་རྗེས་)ཁོང་ཚོས་ད་དུང་རྫུན་གཏམ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པ་དང་ཨ་ལཱ་ཧའི་བྱིན་རླབས་ཁས་མི་ལེན་པ་རེད་དམ།

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་རྫུན་གཏམ་གསར་གཏོད་བྱེད་མཁན་དང་ཡང་ན་བདེན་པ་དེ་(བདེན་པ་)ཁོ་ལ་སླེབས་སྐབས་ཁས་མི་ལེན་མཁན་ལས་དྲང་བདེན་མེད་པ་སུ་ཡོད་དམ། དམྱལ་བའི་ནང་དུ་དད་པ་མེད་མཁན་རྣམས་ལ་ས་ཆ་མེད་དམ།

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

ང་ཚོའི་ཆེད་དུ་འབད་བརྩོན་བྱེད་མཁན་ཚོར་ང་ཚོའི་ལམ་སྟོན་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད།