Q.S ཨཏ་ཏཱ་ཧྲིམ། (اَلتَّحْرِيم) - 12 ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གྲངས།

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ཀྱེ་ལུང་སྟོན་པ། ཁྱེད་རང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ཁྲིམས་མཐུན་བཟོས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བཀག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ། ཁྱེད་ཅག་གི་ཆུང་མ་དགའ་བར་འདོད་དམ། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་རང་ལ་དམ་བཅའ་ལས་ཐར་དགོས་པའི་འགན་འཁྲི་སྤྲད་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན་པ་དང་། ཁོང་ནི་ཡོད་ཚད་ཤེས་མཁན་དང་། ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

དེ་བཞིན་ལུང་སྟོན་པས་ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་གཅིག་(ཧ་ཕ་ས་)དང་མཉམ་དུ་དོན་རྐྱེན་ཞིག་གསང་བའི་ཐོག་ནས་གྲོས་བསྡུར་བྱས་པ་དྲན་གྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་གིས་དོན་རྐྱེན་དེ་(ཨའི་སི་ཡ་ལ)བཤད་པ་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དོན་རྐྱེན་དེ་ཁོང་ལ་(ལུང་སྟོན་པ)བཤད་པ་དང་། དེ་བས་ཁོང་གིས་(ལུང་སྟོན་པ)ཁོང་ལ་(ཧཕ་ས་)ལ་ཁ་བརྡ་འདིའི་སྐོར་བཤད་སྐབས་ཁོང་གིས་"ཁྱེད་ལ་འདི་སུས་བཤད་པ་རེད་དམ་"ཞེས་དྲིས་པ་རེད། ལུང་སྟོན་པས་ལན་དུ་ "ང་ལ་བརྡ་ཐོ་བཏང་མཁན་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན།

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་གཉིས་ཀས་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ན། དེ་ནས་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་སེམས་དེ་(བདེན་པ་ཁས་ལེན་བྱེད་པར་)གཡོ་འགུལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་གཉིས་ཀས་ལུང་སྟོན་པ་ལ་དཀའ་ངལ་བཟོ་བར་ཕན་ཚུན་རོགས་རམ་བྱེད་ན། དེ་ནས་དངོས་གནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཁོང་གི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ཡིན་པ་དང་། དེ་མིན་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཁོང་གི་རོགས་པ་ཡིན།

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

གལ་ཏེ་ཁོང་གིས་(ལུང་སྟོན་པ)ཁྱེད་དང་ཁ་བྲལ་ན། གཅིག་བྱས་ན་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གི་ཚབ་ལ་ཁྱེད་ལས་ཡག་པོ་ཡོད་པའི་བུད་མེད་དང་།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། མི་དང་རྡོ་ཡི་སྣུམ་རླངས་ཡིན་པའི་དམྱལ་བའི་མེ་ལས་ཁྱེད་རང་དང་ཁྱེད་རང་གི་ནང་མི་རྣམས་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་དགོས། བདག་གཉེར་བ་རྣམས་ནི་ལྷ་མོ་རྩུབ་པོ་དང་མཁྲེགས་པོ་ཡིན། ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་བཀའ་གནང་བ་དེ་ལ་མ་ཉན་པར་རྟག་ཏུ་ཁོང་ཚོར་བཀའ་གནང་བ་ལྟར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

ཀྱེ་མ་དད་པ་ཚོ། དེ་རིང་ཁ་གཡར་ས་མ་བྱེད། དོན་དངོས་སུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་བྱ་དགའ་ཁོ་ན་ཐོབ་རྒྱུ་རེད།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ཀྱི་ནོར་འཁྲུལ་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ནས་ཆུ་བོ་རྒྱུག་པའི་ལྷ་ཡུལ་དུ་ཁྱེད་ལ་འཇུག་པར་རེ་བ་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་འོད་དེ་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དང་གཡས་ཕྱོགས་ལ་འོད་འཕྲོས་པ་དང་། ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལགས། ང་ཚོའི་འོད་དེ་ང་ཚོའི་ཆེད་དུ་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ནས་ང་ཚོར་དགོངས་ཡང་གནང་རོགས།

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

ཀྱེ་ལུང་སྟོན་པ། དད་པ་མེད་པ་དང་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་རྣམས་ལ་འཐབ་ཅིང་ཁོང་ཚོར་རྩུབ་པོ་བྱོས། ཁོང་ཚོའི་ས་ཆ་ནི་དམྱལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་སའི་ས་ཆ་ལྟར་སྡུག་པོ་རེད།

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁ་ཆེམ་པ་རྣམས་ལ་དཔེ་མཚོན་ཞིག་བཟོས་ཡོད། དེ་ནི་ནོ་ཨའི་ཨམ་སྲུ་དང་ལུཊ་ཀྱི་ཨམ་སྲུ་ཡིན། གཉིས་ཀ་ང་ཚོའི་ཞབས་ཞུ་བ་ཚོའི་ནང་ནས་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཞབས་ཞུ་བ་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་རྟོག་འོག་ཡོད། དེ་ནས་ཨམ་སྲུ་གཉིས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོའི་བཟའ་ཟླ་གཉིས་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ཡོད་ཀྱང་། བཟའ་ཟླ་གཉིས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧའི་(སྡུག་བསྔལ)ནས་རོགས་རམ་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ཀྱང་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད། དེ་ནས་(ཨམ་སྲུ་གཉིས་ལ་) "ཁྱེད་གཉིས་ཀ་(དམྱལ་བ)ལ་འགྲོ་མཁན་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་དམྱལ་བར་འགྲོ་ཤོག"ཅེས་བཤད་པ་རེད།

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དཔེ་མཚོན་ཞིག་བཟོས་ཡོད།

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

དེ་ནས་ཨིམ་རན་གྱི་བུ་མོ་མ་རི་ཡམ་གྱིས་ཁོ་མོའི་གཟེངས་རྟགས་རྒྱུན་འཁྱོངས་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་གི་གཙོ་བོའི་བཀའ་དང་ཁོང་གི་དེབ་རྣམས་གཏན་འཁེལ་བྱས། ཁོང་ནི་བཀའ་ཉན་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་རེད།