Q.S ཨ་ཤི་ཤུ་ཨ་ར། (اَلشُّعَرَاء) - 227 ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གྲངས།

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

འདི་དག་ནི་དཔེ་ཆ་(Al-Qur'an)ནང་གསལ་བའི་ཚིག་དུམ་ཡིན།

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).

ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ཡིས་རང་ཉིད་(བློ་འགྱོད་ཀྱི་ངང་ནས་)གཏོར་བརླག་གཏོང་སྲིད་པ་རེད།

اِنْ نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِيْنَ

in nasya' nunazzil ‘alaihim minas-samā'i āyatan fa ẓallat a‘nāquhum lahā khāḍi‘īn(a).

གལ་ཏེ་ང་ཚོས་འདོད་པ་ཡོད་ན། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་ལྷ་ཡུལ་ནས་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཞིག་བཏང་ནས་ཁོང་ཚོའི་མགོ་བོ་ཁོང་ལ་མཉམ་ཆུང་གིས་མགོ་བོ་བསྒུར་བཅུག་རྒྱུ་ཡིན།

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

དེ་བཞིན་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོར་ཉེན་བརྡ་གསར་པ་ཞིག་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆའི་ནང་དུ་གསལ་སྟོན་བྱས་པའི་ཚིག་དུམ་ཞིག)གནང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་དེ་ལས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ཁས་མ་བླངས་པས་མ་འོངས་པར་ཁོང་ཚོས་(འཆི་བ་)གང་ལ་འཕྱ་སྨོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པའི་སྐོར་ལ་(བདེན་པ་)གསར་འགྱུར་ཡོང་རྒྱུ་རེད།

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

ང་ཚོས་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་རྩི་ཤིང་ཡག་པོ་སྣ་ཚོགས་ག་ཚོད་སྐྱེས་ཡོད་མེད་ཁོང་ཚོས་ས་གཞི་མཐོང་མ་མྱོང་ངམ།

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག དེ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་བའི)རྟགས་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

དངོས་གནས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་མཐུ་སྟོབས་ལྡན་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན།

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་མོ་སེ་ལ་(ཁོང་གི་ཚིག་དང་བཅས་) "དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་སར་ཤོག" ཅེས་འབོད་སྐབས།

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ

qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).

(དེ་ཡང་) ཕ་རོའོ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་ཁོང་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་མ་དད་པ་རེད་དམ།”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ

qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

ཁོང་གིས་(མོ་ཤེ་) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་པར་ང་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

ངའི་བྲང་ཁོག་དོག་པོ་ཆགས་པ་དང་ལྕེ་ཡང་བདེ་པོ་མེད་པས་ཧ་རུན་(ང་དང་མཉམ་དུ་)བཏང་བ་རེད།

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ

wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).

གང་ཡིན་ཟེར་ན་ངས་དེ་ཚོའི་མདུན་དུ་སྡིག་པ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཚོས་ང་ལ་གསོད་པར་འཇིགས་སོང” ཞེས་གསུངས།

قَالَ كَلَّا ۚفَاذْهَبَا بِاٰيٰتِنَآ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۙ

qāla kallā, fażhabā bi'āyātinā innā ma‘akum mustami‘ūn(a).

ཁྱོད་ཚོ་མ་འཇིགས་ཤིག ཁྱོད་ཚོ་གཉིས་ཀས་ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་འཁྱེར་ནས་སོང་དང་། ང་ཚོ་ཁྱོད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཉན་བཞིན་ཡོད།

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

དེ་བས་ཁྱེད་གཉིས་ཀ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས་ང་ཚོ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).

ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོ་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བཅུག་དང་།"

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِيْنَا وَلِيْدًا وَّلَبِثْتَ فِيْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِيْنَ ۗ

qāla alam nurabbika fīnā walīdaw wa labiṡta fīnā min ‘umurika sinīn(a).

ཁོང་གིས་(ཕ་རོའོ)ཡིས་ལན་དུ་ "ཁྱེད་རང་ད་དུང་བྱིས་པ་ཡིན་པའི་སྐབས་དང་ཁྱེད་རང་གི་ལོ་ཚད་ནས་ལོ་འགའ་ཤས་རིང་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་པའི་སྐབས་ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ང་ཚོའི་སྒོར་ཁུག་ནང་(ཁྱིམ་ཚང་)ཁྱེད་རང་ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་ཀྱི་མེད་དམ།

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).

ཁྱེད་རང་(མོ་སཱེས་)ཁྱེད་རང་གིས་བྱས་པའི་བྱ་བ་དེ་(ནོར་འཁྲུལ་)བྱས་པ་དང་ཁྱེད་རང་བཀའ་དྲིན་མི་ཤེས་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་གྲས་ཤིག་རེད།"

قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).

ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) “ངས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་དང་།

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).

དེ་ནས་ང་ཁྱོད་ལ་འཇིགས་ནས་བྲོས་སོང་། དེ་ནས་ངའི་གཙོ་བོས་ང་ལ་ཤེས་བྱ་གནང་ནས་ང་ལ་སྐུ་ཚབ་ཀྱི་གྲས་སུ་བཞག་ཡོད།

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).

ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་སྤྲད་པའི་བཟང་པོ་དེ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོ་བྲན་གཡོག་ལ་བསྒྱུར་ཡོད།"

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

qāla fir‘aunu wa mā rabbul-‘ālamīn(a).

ཕ་རོ་ཡིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས།

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

ཁོང་གིས་(མོ་སཱེས་)ལན་དུ་ "གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོས་ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ན།

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

ཁོང་གིས་(ཕ་རོའོ་)ཁོང་གི་མཐའ་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཁྱོད་ཚོས་(ཁོང་གིས་གང་བཤད་པ་དེ་)མ་ཐོས་སམ།

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

qāla rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "(ཁོང་)ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་དང་ཁྱེད་ཀྱི་ཕ་མེས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡང་ཡིན།"

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِيْٓ اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ

qāla inna rasūlakumul-lażī ursila ilaikum lamajnūn(un).

ཁོང་གིས་(ཕ་རོའོ)ཡིས་ "དངོས་གནས་ཁྱེད་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་དེ་ཁྱེད་ལ་བཏང་བ་དེ་དངོས་གནས་སྨྱོན་པ་ཞིག་རེད།"

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

qāla rabbul-masyriqi wal-magribi wa mā bainahumā, in kuntum ta‘qilūn(a).

ཁོང་གིས་(མོ་སཱེས་) "(ཁོང་ནི་)ཤར་དང་ནུབ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་དབང་སྒྱུར་བྱེད་མཁན་གཙོ་བོ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་རྟོགས་བྱུང་ན།"

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَيْرِيْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِيْنَ

qāla la'inittakhażta ilāhan gairī la'aj‘alannaka minal-masjūnīn(a).

ཁོང་གིས་(ཕ་རོའོ)ཡིས་ "དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱོད་ཚོས་ང་ལས་གཞན་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ན་ངས་ཁྱོད་ཚོ་བཙོན་ཁང་དུ་བཙུགས་རྒྱུ་ཡིན།"

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ

qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).

ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "ངས་ཁྱེད་ལ་དངོས་གནས་(བདེན་དཔང་)སྟོན་ནའང་(ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱེད་དམ།)"ཞེས་བཤད།

قَالَ فَأْتِ بِهٖٓ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla fa'ti bihī in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ཁོང་གིས་(ཕ་རོའོ་) "གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་ཡིན་ན།

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

དེ་བས་ཁོང་གིས་(མོ་སེ་)ཁོང་གི་ལྕགས་ཐག་དེ་འཕངས་པ་དང་། གློ་བུར་དུ་ལྕགས་ཐག་དེ་སྦྲུལ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཡོད།

وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་གི་ལག་པ་ཕྱིར་འཐེན་བྱས་པ་དང་། གློ་བུར་དུ་དེ་མཐོང་མཁན་ཚོར་དཀར་པོ་ཆགས་སོང་།

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗٓ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌ ۙ

qāla lil-mala'i ḥaulahū inna hāżā lasāḥirun ‘alīm(un).

ཁོས་(ཕ་རོའོ་)ཁོའི་ཉེ་འཁོར་གྱི་འགོ་ཁྲིད་རྣམས་ལ་“དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་(མོ་ཤེ་)ནི་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་ཞིག་ཡིན་ངེས།

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖۖ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum bisiḥrih(ī), fa māżā ta'murūn(a).

ཁོང་གིས་ཁྱེད་རང་ཁྱེད་རང་གི་ས་ཆ་ནས་ཁོང་གི་མདའ་རྩེད་ཀྱི་ཐོག་ནས་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་འདོད་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཁྱེད་ཀྱིས་བསམ་འཆར་གང་འདོན་གྱི་ཡོད་དམ།”

قَالُوْٓا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۙ

qālū arjih wa akhāhu wab‘aṡ fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

ཁོ་ཚོས་ལན་དུ་ "ཁོ་དང་ཁོའི་སྤུན་མཆེད་གཉིས་བཀག་ཉར་བྱས་ནས་(མདའ་རྩེད་)བསྡུ་མཁན་ཚོ་ས་ཆ་ཡོངས་སུ་གཏོང་དགོས།

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli saḥḥārin ‘alīm(in).

ཁོང་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་དུ་མཚོན་ཆ་མཁས་པ་ཚང་མ་འཁྱེར་ཡོང་ངེས།"

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ

fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).

།དེ་ནས་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་དུས་གཏན་འཁེལ་བྱས་པའི་ཉིན་མོ་དེར་འཛོམས་ཏེ།

وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ

wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).

ཁྱེད་ཚོ་ཚང་མ་མཉམ་དུ་ཤོག་ཅེས་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱས།

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ

la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).

གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་ན་ང་ཚོས་མཆོད་རྟེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་དགོས།”

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qālū lifir‘auna a'inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

དེར་བརྟེན་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་ཡོང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་རྒྱལ་པོ་ལ་ “གལ་ཏེ་ང་ཚོས་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་ན་དངོས་གནས་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཀྱི་རེད་དམ་” ཞེས་དྲིས་པ་རེད།

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum iżal laminal-muqarrabīn(a).

ཁོང་གིས་(ཕ་རོའོ)ལན་དུ་ "རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ལ་(ང་ལ་)ཉེ་བའི་གནས་བབ་ཅིག་ངེས་པར་དུ་ཡོད་སྲིད།"

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

ཁོང་གིས་(མོ་སཱེས་)ཁོང་ཚོར་ “ཁྱོད་ཚོས་གང་འཕེན་འདོད་པ་དེ་འཕེན་ཤིག” ཅེས་གསུངས།

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ

fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).

དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་རང་རང་གི་ཐག་པ་དང་དབྱུག་པ་རྣམས་མར་གཡུག་ནས་རྒྱལ་པོའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱིས་ང་ཚོར་ངེས་པར་དུ་རྒྱལ་ཁ་འཐོབ་ངེས་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ།

فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ

fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

དེ་ནས་མོ་ཤེས་རང་གི་དབྱུག་པ་མར་འཕངས་པ་དང་གློ་བུར་དུ་ཁོང་ཚོས་བཟོས་པའི་རྫུན་མ་རྣམས་ཁྱུར་མིད་བཏང་ངོ་།

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ

fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

དེར་བརྟེན་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ནས།

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

ང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དད་པ་དང་།

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(དེ་ཡང་) མོ་ཤེ་དང་ཨ་རོན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན།"

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ەۗ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَۚ

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa lasaufa ta‘lamūn(a), la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum ajma'īn(a).

ཁྱེད་རང་གིས་ང་ལ་ཆོག་མཆན་མ་སྤྲད་གོང་དུ་མོ་ཤེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས་དོན་ཅི་ཡིན་ནམ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ཁྱེད་རང་ལ་མདའ་རྩེད་སློབ་མཁན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་ཡིན།

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

ང་ཚོ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིར་ལོག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ང་ཚོ་འཇིགས་དགོས་དོན་གང་ཡང་མེད།

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ

innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).

ང་ཚོའི་གཙོ་བོས་ང་ཚོའི་ནོར་འཁྲུལ་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་རྒྱུའི་རེ་བ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། རྒྱུ་མཚན་ནི་ང་ཚོ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཐོག་མ་དེ་ཡིན།"

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰىٓ اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْٓ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī innakum muttaba‘ūn(a).

ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་ན། "མཚན་མོར་ངའི་བྲན་གཡོག་རྣམས་(ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག)འཁྱེར་ནས་འགྲོ་དང་།

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۚ

fa arsala fir‘aunu fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གྲོང་ཁྱེར་ཁག་ཏུ་མི་རྣམས་བཏང་བ་དང་།

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i lasyirzimatun qalīlūn(a).

(ཕ་རོའོ་ཡིས་) "དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་ཚོ་(ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག)ནི་སྡེ་ཚན་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ལས་མེད།

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَاۤىِٕظُوْنَ ۙ

wa innahum lanā lagā'iẓūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་ང་ཚོ་ཁོང་ཁྲོ་སློང་བའི་བྱ་བ་བྱས་ཡོད།

وَاِنَّا لَجَمِيْعٌ حٰذِرُوْنَ ۗ

wa innā lajamī‘un ḥāżirūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོ་ཚང་མ་དམིགས་བསལ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་དོགས་ཟོན་བྱེད་དགོས།"

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་(ཕ་རོའོ་དང་ཁོང་གི་མི་དམངས་)ལྡུམ་ར་དང་ཆུ་མིག་ནས་ཕྱིར་འཐེན་བྱས།

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ

wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).

དང་ (ལས) རྒྱུ་ནོར་དང་འཕགས་པའི་གོ་གནས་དང་།

كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).

དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོར་(དེ་)ཚང་མ་སྤྲད་ཡོད།

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِيْنَ

fa atba‘ūhum musyriqīn(a).

དེ་ནས་(ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་གིས་)ཉི་མ་ཤར་སྐབས་ཁོང་ཚོ་ལ་འཛིན་ཐུབ།

فَلَمَّا تَرٰۤءَا الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۚ

falammā tarā'al-jam‘āni qāla aṣḥābu mūsā innā lamudrakūn(a).

དེར་བརྟེན་སྡེ་ཚན་གཉིས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་མཐོང་དུས་མོ་ཤེའི་རྗེས་འཇུག་པ་ཚོས་ "ང་ཚོ་དངོས་གནས་བརྒལ་རྒྱུ་ཡིན་" ཞེས་བཤད།

قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).

ངའི་གཙོ་བོ་ང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད། ཁོང་གིས་ང་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་རེད།

فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ

fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).

དེ་ནས་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་ན། "ཁྱོད་ཀྱི་ལྕགས་ཐག་གིས་མཚོ་ལ་རྡུང་དང་།" དེ་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་དེ་གཉིས་སུ་གྱེས་ནས་ཆ་ཤས་རེ་རེ་བཞིན་རི་ཆེན་པོ་ཞིག་དང་འདྲ་བར་གྱུར།

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِيْنَ ۚ

wa azlafnā ṡammal-ākharīn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཚོགས་པ་གཞན་དག་ཉེ་བར་བཅར་ཡོད།

وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ

wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).

ང་ཚོས་མུ་སཱ་དང་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་སྐྱོབ་པ་རེད།

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་སྡེ་ཚན་གཞན་རྣམས་ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་པ་རེད།

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོ་མང་ཆེ་བས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཡིན།

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ

watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀློག་རོགས།

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཁོང་གི་ཕ་དང་ཁོང་གི་མི་མང་ལ་ཁྱོད་ཚོས་གང་ལ་ཕྱག་འཚལ་གྱི་ཡོད་དམ་ཞེས་གསུངས་སྐབས།

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ

qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).

ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "ང་ཚོས་སྐུ་འདྲ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་། ང་ཚོས་རྟག་ཏུ་དེ་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་འབད་བརྩོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།"

قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ

qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨབ་ར་ཧམ་) “ཁྱེད་ཚོས་(ཁོང་ཚོར་)སྨོན་ལམ་འདེབས་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ཚོར་ཐོས་ཀྱི་ཡོད་དམ།

اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ

au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).

ཡང་ན་()ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཕན་ཐོགས་ཡང་ན་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་ཐུབ་བམ།”

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).

ཁོང་ཚོས་ “མ་རེད། ཡིན་ནའང་ང་ཚོས་ང་ཚོའི་ཕ་མ་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱེད་བཞིན་པ་མཐོང་” ཞེས་བཤད།

قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨབ་ར་ཧམ་) “ཁྱེད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་མཐོང་ངམ།

اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ

antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).

ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མེས་པོའམ།

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّيْٓ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa innahum ‘aduwwul lī illā rabbal-‘ālamīn(a).

དོན་དམ་པར་ཁོང་ཚོ་(ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་)ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་མི་འདྲ་བའི་ངའི་དགྲ་བོ་ཡིན།

الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ

allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).

(དཔེར་ན།) སུས་ང་བསྐྲུན་པ་ཡིན་ན། དེ་ནས་ཁོང་ནི་ང་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་མཁན་ཡིན།

وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ

wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).

ང་ལ་ཟ་མ་དང་འཐུང་ཆུ་སྤྲད་མཁན་དང་།

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ

wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).

ང་ན་བའི་སྐབས་སུ་ཁོང་ནི་ང་ལ་གསོ་བཅོས་བྱེད་མཁན་ཡིན།

وَالَّذِيْ يُمِيْتُنِيْ ثُمَّ يُحْيِيْنِ ۙ

wal-lażī yumītunī ṡumma yuḥyīn(i).

ང་ལ་གསོད་མཁན་གྱིས་ང་ལ་སླར་ཡང་གསོན་པོར་བསྐུལ་བར་འགྱུར།

وَالَّذِيْٓ اَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لِيْ خَطِيْۤـَٔتِيْ يَوْمَ الدِّيْنِ ۗ

wal-lażī aṭma‘u ay yagfira lī khaṭī'atī yaumad-dīn(i).

ང་དངོས་གནས་འདོད་པའི་སུ་ཞིག་གིས་ངའི་ནོར་འཁྲུལ་རྣམས་འཆི་བ་ལས་སླར་གསོའི་ཉིན་མོར་དགོངས་ཡང་གནང་རྒྱུ་རེད།”

رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ

rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་སྨོན་ལམ་བཏབ།

وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).

དེ་ནས་ང་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཚིག་ཡག་པོ་ཞིག་བཟོས།

وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ

waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).

ང་ཡང་བདེ་སྐྱིད་ལྡན་པའི་ལྷ་ཡུལ་གྱི་ཤུལ་འཛིན་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་བཟོས།

وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ

wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).

ངའི་ཨ་ཕ་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་རོགས། ཁོང་ནི་ལམ་ནོར་ཤོར་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་རེད།

وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ

wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).

དེ་ཚོ་སླར་གསོན་པའི་ཉིན་མོར་ང་ལ་མཐོང་ཆུང་མ་བྱེད་ཅིག།

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ

yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).

རྒྱུ་ནོར་དང་བུ་ཕྲུག་བེད་མེད་དུ་གྱུར་བའི་ཉིན་མོ་དེར།

اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍ ۗ

illā man atallāha biqalbin salīm(in).

སེམས་གཙང་མའི་ངང་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་གདོང་ཐུག་བྱེད་མཁན་མ་གཏོགས།

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn(a).

ལྷ་ཡུལ་ནི་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་འཁྲིད་རྒྱུ་རེད།

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِلْغَاوِيْنَ ۙ

wa burrizatil-jaḥīmu lil-gāwīn(a).

ཡ་ཧིམ་གྱི་དམྱལ་བ་དེ་ལམ་ནོར་ལ་འགྲོ་མཁན་ཚོར་གསལ་པོར་སྟོན་པར་འགྱུར།

وَقِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

wa qīla lahum ainamā kuntum ta‘budūn(a).

ཁྱོད་ཚོས་མཆོད་པའི་ལྷ་སྐུ་རྣམས་གང་དུ་ཡོད་དམ།

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗهَلْ يَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ يَنْتَصِرُوْنَ ۗ

min dūnillāh(i), hal yanṣurūnakum au yantaṣirūn(a).

ཨ་ལཱ་ཧ་མ་གཏོགས། ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་ཐུབ་བམ་ཡང་ན་རང་ཉིད་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་ཐུབ་བམ།”

فَكُبْكِبُوْا فِيْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۙ

fa kubkibū fīhā hum wal-gāwūn(a).

དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོ་(ཕྱག་འཚལ་མཁན་རྣམས་)ལམ་ནོར་ལ་འགྲོ་མཁན་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་དམྱལ་བར་བཏང་བ་རེད།

وَجُنُوْدُ اِبْلِيْسَ اَجْمَعُوْنَ ۗ

wa junūdu iblīsa ajma‘ūn(a).

སཱ་ཏན་གྱི་དམག་དཔུང་ཐམས་ཅད་དང༌།

قَالُوْا وَهُمْ فِيْهَا يَخْتَصِمُوْنَ

qālū wa hum fīhā yakhtaṣimūn(a).

ཁོ་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་འཐབ་རྩོད་བྱེད་སྐབས་(དམྱལ་བ)།

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ۙ

tallāhi in kunnā lafī ḍalālim mubīn(in).

ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དངོས་གནས་ང་ཚོ་(འཛམ་གླིང་ནང་)ནོར་འཁྲུལ་གསལ་པོ་ཞིག་གི་ནང་དུ་ཡོད།

اِذْ نُسَوِّيْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż nusawwīkum birabbil-‘ālamīn(a).

རྒྱུ་མཚན་ནི་ང་ཚོས་ཁྱོད་ཚོ་(སྐུ་འདྲ་)འཛམ་གླིང་གི་གཙོ་བོ་དང་འདྲ་མཉམ་བཟོ་གི་ཡོད།

وَمَآ اَضَلَّنَآ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ

wa mā aḍallanā illal-mujrimūn(a).

དེ་བཞིན་སྡིག་ཅན་མ་གཏོགས་སུས་ཀྱང་ང་ཚོ་ལ་ལམ་ནོར་དུ་འཁྲིད་མི་ཐུབ།

فَمَا لَنَا مِنْ شٰفِعِيْنَ ۙ

famā lanā min syāfi‘īn(a).

དེར་བརྟེན་(ད་ལྟ)ང་ཚོར་སྨོན་ལམ་འདེབས་མཁན་མེད།

وَلَا صَدِيْقٍ حَمِيْمٍ

wa lā ṣadīqin ḥamīm(in).

གྲོགས་པོ་ཉེ་པོ་གང་ཡང་མེད།

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

falau anna lanā karratan fa nakūna minal-mu'minīn(a).

གལ་ཏེ་ང་ཚོ་(འཛམ་གླིང་ལ་)ཕྱིར་ལོག་ཐུབ་ན་ང་ཚོ་ངེས་པར་དུ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཆགས་རྒྱུ་རེད།"

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཆེ་ཤོས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་དེ་ཡིན།

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ

każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).

ནོ་ཨའི་མི་རིགས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་རྫུན་བཤད་ཡོད།

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).

ཁོང་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་(ནོ་ཨ)ཡིས་ཁོང་ཚོར་ “ཁྱེད་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ནམ།

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

ང་ནི་ཁྱེད་ཚོའི་ཆེད་དུ་བློ་གཏད་ཆོག་པའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

ངས་ཁྱེད་ལ་མགྲོན་འབོད་དེའི་ཚབ་ལ་གང་ཡང་མ་འདྲི་བར་བྱེད། ངའི་བྱ་དགའ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན།

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།"

۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ

qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).

ཁོང་ཚོས་ "ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་པ་རྣམས་མི་ངན་ཞིག་ཡིན་པའི་སྐབས་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས་སམ།"

قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ

qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).

ཁོང་གིས་(ནུ)ལན་དུ་ “ཁོང་ཚོས་གང་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་མེད་ང་ལ་ཤེས་བྱ་གང་ཡང་མེད།

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ

in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་རྟོགས་ཡོད་ན། ཁོང་ཚོའི་རྩིས་རྒྱག་(བྱ་བ་)ནི་ངའི་གཙོ་བོ་ལས་གཞན་ཞིག་མ་རེད།

وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).

དད་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ངས་ཕྱིར་འབུད་མི་བྱེད།

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

ང་(ནི་)ཉེན་བརྡ་གསལ་པོ་ཞིག་རེད།”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ

qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གིས་མ་བཀག་ན། ཁྱེད་རང་རྡོ་བརྒྱབ་ནས་བསད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བཤད།

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ

qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).

ཁོང་གིས་(ནོ་ཨ་) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ངའི་མི་མང་གིས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་ཡོད།

فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).

དེར་བརྟེན་ང་དང་ཁོང་ཚོའི་བར་ལ་ཐག་གཅོད་བྱས་ནས་ང་དང་ང་དང་མཉམ་དུ་དད་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་སྐྱོབ་པར་བྱོས།

فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ

fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ནོ་ཨ་དང་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་གྲུ་གཟིངས་ལྗིད་པོ་དེའི་ནང་དུ་སྐྱོབ་པ་རེད།

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

དེ་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ང་ཚོས་ལྷག་མ་རྣམས་ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་པ་རེད།

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་མི་དེ་འདྲའི་ནང་ལ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་མཚན་དངོས་གནས་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོ་མང་ཆེ་བས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

དངོས་གནས་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན།

كَذَّبَتْ عَادُ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ‘ādunil-mursalīn(a).

(ཨད་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕོ་ཉ་རྣམས་ལ་རྫུན་བཤད་ཡོད།

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).

དེ་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་ཧུད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོ་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ལུགས་ལ་མ་དད་པ་ཡིན་ནམ།

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་ཆེད་དུ་བློས་འགེལ་ཆོག་པའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

ངས་ཁྱེད་ལ་མགྲོན་འབོད་དེའི་ཚབ་ལ་གང་ཡང་མ་འདྲི་བར་བྱེད། ངའི་བྱ་དགའ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན།

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِيْعٍ اٰيَةً تَعْبَثُوْنَ ۙ

atabnūna bikulli rī‘in āyatan ta‘baṡūn(a).

ཁྱེད་ཚོས་མི་མེད་གཟི་བརྗིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་མཐོ་སྒང་ཚང་མར་ཕོ་བྲང་བཞེངས་སམ།

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَۚ

wa tattakhiżūna maṣāni‘a la‘allakum takhludūn(a).

ཁྱོད་ཚོས་རྟག་པར་འཚོ་བའི་རེ་བ་དང་བཅས་བཙན་རྫོང་འཛུགས་སྐྲུན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ།

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ

wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་མནར་གཅོད་གཏོང་ན། དེ་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་སྡུག་རྩུབ་དང་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།

وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ

wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).

ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་པ་དེ་ཁྱེད་ལ་སྤྲད་མཁན་ལ་དད་པ་བརྟན་པོ་བྱེད་དགོས།

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِيْنَۙ

amaddakum bi'an‘āmiw wa banīn(a).

ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཚོར་ཕྱུགས་ཟོག་དང་ཕྲུ་གུ་གནང་ཡོད།

وَجَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۚ

wa jannātiw wa ‘uyūn(in).

ལྡུམ་ར་དང་ཆུ་མིག་དང་།

اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ

innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

དངོས་གནས་ཉིན་མོ་ཆེན་པོ་དེར་ཉེས་ཆད་ཕོག་པར་ང་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།”

قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ

qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).

ལན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསླབ་བྱ་གནང་དང་མི་གནང་ཡང་ང་ཚོ་ལ་གཅིག་པ་རེད།

اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ

in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).

འདི་(ང་ཚོའི་ཆོས་ལུགས)ནི་སྔོན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་གོམས་གཤིས་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ ۚ

wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

ང་ཚོར་(གང་ལྟར་ཡང་)ཉེས་ཆད་གཏོང་རྒྱུ་མིན།”

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

དེ་བས་ཁོང་ཚོས་དེ་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་། དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་གཏོར་བརླག་བཏང་བ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

དངོས་གནས་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན།

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).

ས་མུད་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་རྫུན་བཤད་ཡོད།

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).

དེ་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་ས་ལེ་ཧྥེ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་ “ཁྱེད་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ནམ།

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་ཆེད་དུ་བློས་འགེལ་ཆོག་པའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

ངས་ཁྱེད་ལ་མགྲོན་འབོད་དེའི་ཚབ་ལ་གང་ཡང་མི་འདྲི་བར་ངའི་བྱ་དགའ་དེ་འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་དཀོན་མཆོག་ནས་ཐོབ་ཀྱི་ཡོད།

اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ

atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).

ཁྱེད་རང་འདིར་(ཁྱེད་རང་གི་རྒྱལ་ཁབ་ནང་)བདེ་འཇགས་ངང་འཚོ་བ་སྐྱེལ་ཆོག་གི་རེད་བསམ་གྱི་འདུག་གམ།

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

ལྡུམ་ར་དང་ཆུ་མིག་ནང་།

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ

wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).

དེ་བཞིན་ལོ་མ་འཇམ་པོ་ཡོད་པའི་རྩི་ཤིང་དང་ཚེས་བཅུའི་ཤིང་སྡོང་བཅས་ཡིན།

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ

wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་རི་བོའི་ཆ་ཤས་ཤིག་ལག་རྩལ་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བརྐོས་ནས་ཁང་པ་གཅིག་ལ་ཁང་པ་བརྐོས་ཡོད།

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།

وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ

wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).

ལས་འགལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་ལ་མ་ཉན་པར་བྱའོ།

الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).

འཛམ་གླིང་ལ་གནོད་སྐྱོན་བཏང་ནས་ཉམས་གསོ་མ་བྱས་མཁན།"

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

ཁོང་ཚོས་ “དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱོད་ནི་སྨྱོན་པ་ཕོག་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་རེད།

مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ཁྱེད་རང་ང་ཚོ་ལྟར་མི་རེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དྲང་བདེན་གྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན་ན།

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ

qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).

ཁོས(སཱ་ལེ་ཧྥུ)ལན་དུ་"འདི་ནི་རྔ་མོང་མོ་ཞིག་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཆུ་འཐུང་བའི་ཐོབ་ཐང་ཡོད་པས་ཁྱོད་ལ་ཡང་གཏན་འཁེལ་གྱི་ཉིན་མོ་དེར་ཆུ་འཐུང་བའི་ཐོབ་ཐང་ཡོད།"

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).

དེ་ལ་(རྔ་མོང་ལ་)ངན་པ་གང་ཡང་མ་འཆང་། དེ་མིན་ན་ཁྱེད་ལ་ཉིན་མོ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་ལ་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་རེད།"

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ

fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).

དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་ཁོ་བསད་ནས་དེ་ནས་ཁོ་ཚོ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ།

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

དེ་ནས་ཁོ་ཚོར་ཉེས་ཆད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

དངོས་གནས་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན།

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).

ལོད་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་རྫུན་བཤད་དོ།

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).

དེ་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་ལུཏ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་ “ཁྱེད་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ནམ།”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་ཆེད་དུ་བློས་འགེལ་ཆོག་པའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

ངས་ཁྱེད་ལ་མགྲོན་འབོད་དེའི་ཚབ་ལ་གང་ཡང་མ་འདྲི་བར་བྱེད། ངའི་བྱ་དགའ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན།

اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).

ཁྱོད་རང་མིའི་ཁྲོད་ཀྱི་སྐྱེས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་གི་ཡོད་དམ།

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

ཁྱེད་རང་གིས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་རང་གི་ཨམ་སྲུ་བྱེད་པར་བསྐྲུན་པའི་བུད་མེད་དེ་ཚོ་བཞག་ཡོད་དམ། ཁྱེད་ཚོ་ཚད་ལས་བརྒལ་བའི་མི་ཡིན།”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ

qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).

ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "ཨོ་ལུཊ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཚམས་འཇོག་མ་བྱས་ན། ཁྱོད་ཕྱིར་འབུད་བཏང་བའི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་ཡིན།"

قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ

qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).

ཁོས་(ལུཊ་) "ང་ཁྱོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་ལ་དངོས་གནས་སྡང་བ་ཡིན།"

رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ

rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).

(ལུའུ་ཡིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་) "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ང་དང་ངའི་ནང་མི་ཚོ་ཁོང་ཚོས་བྱེད་པའི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་མཇུག་འབྲས་ལས་སྐྱོབ་རོགས་གནང་།"

فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ

fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོ་དང་ཁོའི་ནང་མི་ཚང་མ་སྐྱོབ་པ་ཡིན།

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

མ་གཏོགས་བུད་མེད་རྒན་པོ་ཞིག་(ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ)ལྷག་པའི་སྡེ་ཚན་ནང་དུ་ཚུད་ཡོད།

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་གཞན་རྣམས་གཏོར་བརླག་བཏང་ཡོད།

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་(སེར་བ)བབས་པ་རེད།

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

དངོས་གནས་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན།

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

ཨའི་ཀ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་།

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

ཤུ་ཨེབ་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་ “ཁྱེད་ཚོ་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་མ་རེད་དམ།

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་ཆེད་དུ་བློས་འགེལ་ཆོག་པའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་དང་ང་ལ་ཉན་དགོས།

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

ངས་ཁྱེད་ལ་མགྲོན་འབོད་དེའི་ཚབ་ལ་གང་ཡང་མ་འདྲི་བར་བྱེད། ངའི་བྱ་དགའ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན།

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

ཚད་གཞི་དེ་ཡང་དག་པར་བྱས་ནས་མི་གཞན་ལ་གནོད་འཚེ་མ་གཏོང་།

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

དེ་ནས་འཇལ་ཚད་ཡང་དག་གིས་ལྗིད་ཚད་འཇལ་དགོས།

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

མིའི་རིགས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ཉུང་དུ་བཏང་ནས་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་བ་དང་ས་གཞི་ལ་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་བ།

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

ཁྱེད་རང་དང་སྔོན་མའི་མི་རིགས་རྣམས་བསྐྲུན་མཁན་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་རོགས།"

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

ཁོང་ཚོས་ “ཁྱོད་ཚོ་ནི་བསླུ་བྲིད་བྱས་པའི་མི་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

ཁྱེད་རང་ཚོ་ང་ཚོ་ལྟར་མི་གཅིག་པོ་ཡིན་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་རྫུན་བཤད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་པར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དྲང་བདེན་གྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན་ན།

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

ཁོང་གིས་(ཤུ་ཨེབ་) "ངའི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ་དེ་ཡག་ཤོས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།"

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་དེ་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད། (Shuaib) དེ་ནས་ཉིན་མོ་ནག་པོ་ཞིག་ལ་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་ཉེས་ཆད་ཕོག་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ནི་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་ཉིན་མོ་ཞིག་གི་ཉེས་ཆད་ཡིན།

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་མི་དེ་འདྲའི་ནང་ལ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་)རྟགས་མཚན་དངོས་གནས་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོ་མང་ཆེ་བས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

དངོས་གནས་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན།

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).

དངོས་གནས་འདི་(ཨལ་ཁུ་རན་)ནི་འཇིག་རྟེན་ཚང་མའི་བདག་པོས་དངོས་གནས་བཏང་བ་རེད།

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ

nazala bihir rūḥul-amīn(u).

དེ་ནི་ཨར་རུ་ཨལ་ཨ་མིན་(ཇིབ་རིལ་)གྱིས་མར་ཕབ་པ་རེད།

عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ

‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).

ཁྱེད་རང་གི་སེམས་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)དེ་ལྟར་ཁྱེད་རང་ཉེན་བརྡ་གཏོང་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཐུབ།

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِيْنٍ ۗ

bilisānin ‘arabiyyim mubīn(in).

ཨ་རབ་སྐད་གསལ་པོའི་ནང་།

وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ

wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་དེ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)དེ་སྔོན་མའི་ཡིག་ཆའི་ནང་དུ་བཀོད་ཡོད།

اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ

awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).

དེ་ནི་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་གི་མཁས་པ་ཚོས་ཤེས་པ་དེ་ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་(ལྡང་ངེས་)ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་རེད་དམ།

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ

wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).

གལ་ཏེ་ང་ཚོས་དེ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ཨ་རབ་མ་ཡིན་པའི་ཚོགས་པ་ཞིག་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་ཡོད་ན།

فَقَرَاَهٗ عَلَيْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِيْنَ ۗ

fa qara'ahū ‘alaihim mā kānū bihī mu'minīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་དེ་ཁོང་ཚོར་(མ་དད་པ་)བཀླགས་ཡོད་ན་ཁོང་ཚོས་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མ་རེད།

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَ ۗ

każālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn(a).

དེ་ལྟར་ང་ཚོས་སྡིག་ཅན་ཚོའི་སེམས་ལ་(རྫུན་གཏམ་དང་ཡིད་ཆེས་མེད་པ་)བླུགས་ཡོད།

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

lā yu'minūna bihī ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

ཁོ་ཚོས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མ་མཐོང་བར་དུ་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་མི་བྱེད།

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

fa ya'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་མ་ཤེས་པར་གློ་བུར་དུ་ཁོ་ཚོའི་སྟེང་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར།

فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ

fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ “ང་ཚོར་དུས་ཡུན་འགོར་འགྱངས་སྤྲོད་དགོས་སམ།”

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

ང་ཚོའི་ཉེས་ཆད་མགྱོགས་པོ་གཏོང་དགོས་པའི་རེ་བ་བཏོན་མཁན་དེ་ཚོ་མ་རེད་དམ།

اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ

afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).

གལ་ཏེ་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ལོ་འགའི་རིང་ལ་སྤྲོ་སྣང་སྤྲད་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བསམ་གྱི་འདུག་གམ།

ثُمَّ جَاۤءَهُمْ مَّا كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ۙ

Ṡumma jā'ahum mā kānū yū‘adūn(a).

དེ་ནས་ཁོ་ཚོར་ཉེན་བརྡ་བཏང་བའི་ཉེས་ཆད་དེ་སླེབས་བྱུང་།

مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ

mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).

ཁོ་ཚོས་མྱོང་བའི་དགའ་སྤྲོ་དེས་ཁོ་ཚོར་ཕན་ཐོགས་མི་ཐུབ།

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).

ང་ཚོས་ས་ཆ་ཞིག་ལ་ཉེན་བརྡ་བཏང་མཁན་གྱི་མི་མེད་ན་གཏོར་བརླག་མི་གཏོང་།

ذِكْرٰىۚ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

Żikrā, wa mā kunnā ẓālimīn(a).

ཉེན་བརྡ་ཞིག་ཡིན། ང་ཚོས་མི་དྲང་བའི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་གྱི་མེད།

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ

wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).

དེ་བཞིན་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)དེ་གདོན་འདྲེ་ཚོས་མར་ཕབ་པ་མ་རེད།

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ

wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).

དེ་ནི་ཁོང་ཚོར་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)འཚམ་པོ་མེད་པ་དང་ཁོང་ཚོས་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མ་རེད།

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۗ

innahum ‘anis-sam‘i lama‘zūlūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་དེ་ཐོས་རྒྱུ་ལས་ཐག་རིང་དུ་བཞག་ཡོད།

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِيْنَ

falā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara fa takūna minal-mu‘ażżabīn(a).

དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་གཞན་ལ་མ་འབོད་ཅིག དེ་མིན་ཁྱེད་རང་ཉེས་ཆད་གཏོང་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་རེད།

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

ཁྱེད་རང་གི་སྤུན་མཆེད་ཉེ་ཤོས་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཉེན་བརྡ་གཏོང་དགོས།

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་རང་ཉིད་དམའ་འབེབས་བྱེད་དགོས།

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་མཉན་མ་ཐུབ་ན། (མུ་ཧ་མཱད་) "ཁྱེད་ཀྱིས་བྱེད་པའི་ལས་ཀ་ལ་ང་འགན་འཁྲི་མེད།"

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ

wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).

ཁྱེད་རང་གིས་བློ་གཏད་དེ་(ཨལ་ལཱ་) སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་དེ་ལ་བཞག་རོགས།

الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ

allażī yarāka ḥīna taqūm(u).

ཁྱེད་རང་ལངས་དུས་སུས་མཐོང་གི་ཡོད་དམ།

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ

wa taqallubaka fis-sājidīn(a).

དེ་བཞིན་(བལྟོས) ཕྱག་འཚལ་མཁན་གྱི་ཁྲོད་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་གཟུགས་པོའི་འགུལ་སྐྱོད་ལ་འགྱུར་བ་བྱུང་བ་རེད།

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ཉན་ཐོས་དང་ཤེས་མཁན་ཡིན།

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيٰطِيْنُ ۗ

hal unabbi'ukum ‘alā man tanazzalusy-syayāṭīn(u).

ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་དགོས་སམ། གདོན་འདྲེ་རྣམས་སུ་ལ་མར་འབབ་ཀྱི་ཡོད་དམ།

تَنَزَّلُ عَلٰى كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍ ۙ

tanazzalu ‘alā kulli affākin aṡīm(in).

དེ་དག་(གདོན་འདྲེ་རྣམས་)སྡིག་པ་མང་པོ་བྱེད་མཁན་གྱི་རྫུན་གཏམ་པ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་འབབ་ཀྱི་ཡོད།

يُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۗ

yulqūnas-sam‘a wa akṡaruhum kāżibūn(a).

ཁོང་ཚོས་ཐོས་པ་དེ་བརྒྱུད་སྤྲོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེའི་སྐབས་ཁོང་ཚོ་མང་ཆེ་བ་རྫུན་གཏམ་བཤད་མཁན་རེད།

وَالشُّعَرَاۤءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۗ

wasy-syu‘arā'u yattabi‘uhumul-gāwūn(a).

སྙན་ངག་པ་རྣམས་ལ་ལམ་ནོར་ལ་འགྲོ་མཁན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཡོད།

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِيْ كُلِّ وَادٍ يَّهِيْمُوْنَ ۙ

alam tara annahum fī kulli wādiy yahīmūn(a).

དེ་ཚོ་ལུང་གཤོངས་རེ་རེར་འཁྱམ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཐོང་ངམ།

وَاَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ مَا لَا يَفْعَلُوْنَ ۙ

wa annahum yaqūlūna mā lā yaf‘alūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་གང་བྱེད་ཀྱི་མེད་པ་དེ་བཤད་ཀྱི་ཡོད་དམ།

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ۗوَسَيَعْلَمُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَّنْقَلِبُوْنَ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa żakarullāha kaṡīraw wantaṣarū mim ba‘di mā ẓulimū, wa saya‘lamul-lażīna ẓalamū ayya munqalabiy yanqalibūn(a).

ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་མང་པོ་དྲན་མཁན་དང་ནོར་འཁྲུལ་བྱུང་རྗེས་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མཁན་གྱི་(སྙན་ངག་པ་)མ་གཏོགས། ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ཚོས་མགྱོགས་པོ་ཁོང་ཚོ་ས་ཆ་གང་དུ་ལོག་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཤེས་ཀྱི་རེད།