Q.S ཨལ་མུ་ཇ་ཌི་ལ། (اَلْمُجَادِلَة) - 22 ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གྲངས།

قَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّتِيْ تُجَادِلُكَ فِيْ زَوْجِهَا وَتَشْتَكِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۖوَاللّٰهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

qad sami‘allāhu qaulal-latī tujādiluka fī zaujihā wa tasytakī ilallāh(i), wallāhu yasma‘u taḥāwurakumā, innallāha samī‘um baṣīr(un).

ཁྱེད་རང་ཚོ་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཁོང་གི་རྨོ་ལགས་སྐོར་ལ་ཁྲིམས་གཏུགས་བྱེད་མཁན་གྱི་བུད་མེད་དེའི་སྐད་ཆ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཐོས་པ་དང་། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཐོས་མཁན་དང་མཐོང་མཁན་ཡིན།

اَلَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ مَّا هُنَّ اُمَّهٰتِهِمْۗ اِنْ اُمَّهٰتُهُمْ اِلَّا الّٰۤـِٔيْ وَلَدْنَهُمْۗ وَاِنَّهُمْ لَيَقُوْلُوْنَ مُنْكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُوْرًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

allażīna yuẓāhirūna minkum min nisā'ihim mā hunna ummahātihim, in ummahātuhum illal-lā'ī waladnahum, wa innahum layaqūlūna munkaram minal-qauli wa zūrā(n), wa innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་ཁོ་ཚོའི་ཨམ་སྲུ་ལ་ཟི་ཧར་བྱེད་མཁན་ཚོས་(ཁོ་ཚོའི་ཨམ་སྲུ་ཁོ་ཚོའི་ཨ་མ་ལ་བརྩི་དགོས། འོན་ཀྱང་)ཁོ་ཚོའི་ཨམ་སྲུ་ཁོ་ཚོའི་ཨ་མ་མིན། ཁོང་ཚོའི་ཨ་མ་ནི་ཁོང་ཚོ་སྐྱེས་མཁན་གྱི་བུད་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་དང་རྫུན་གཏམ་གྱི་ཚིག་ཅིག་བཤད་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་།

وَالَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا قَالُوْا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ ذٰلِكُمْ تُوْعَظُوْنَ بِهٖۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yuẓāhirūna min nisā'ihim ṡumma ya‘ūdūna limā qālū fa taḥrīru raqabatim min qabli ay yatamāssā, żālikum tū‘aẓūna bih(ī), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་ཨམ་སྲུ་ལ་ཟི་ཧར་བྱེད་མཁན་ཚོས་ཁོང་ཚོས་བཤད་པ་དེ་ཕྱིར་ལེན་དགོས། འདི་ནི་ཁྱེད་ལ་སློབ་ཁྲིད་བྱས་པ་དང་། ཁྱེད་ཀྱིས་བྱེད་པའི་ལས་ཀ་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གཟབ་གཟབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ فَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ فَاِطْعَامُ سِتِّيْنَ مِسْكِيْنًاۗ ذٰلِكَ لِتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

famal lam yajid faṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini min qabli ay yatamāssā, famal lam yastaṭi‘ fa iṭ‘āmu sittīna miskīnā(n), żālika litu'minū billāhi wa rasūlih(ī), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

དེར་བརྟེན་སུ་ཞིག་གིས་(ཁོ་རང་གི་བྲན་གཡོག་གློད་པ་)བྱེད་མི་ཐུབ་ན། འོན་ཀྱང་སུ་ཞིག་གིས་དེ་སྤྲོད་ཐུབ་ཀྱི་མེད་ན། དེ་ནས་(ངེས་པར་དུ་)མི་དབུལ་པོ་དྲུག་ཅུ་ལ་ཟ་མ་སྤྲོད་དགོས། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་སྟངས་རེད། འདི་དག་ནི་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁྲིམས་ལུགས་ཡིན་པས་དེ་དག་ལ་མ་ཉན་མཁན་ཚོར་ཧ་ཅང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་རེད།

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحَاۤدُّوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ كُبِتُوْا كَمَا كُبِتَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۚ

innal-lażīna yuḥāddūnallāha wa rasūlahū kubitū kamā kubital-lażīna min qablihim wa qad anzalnā āyātim bayyināt(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་མཁན་ཚོ་ཁོང་ཚོའི་སྔོན་ལ་ཕེབས་མཁན་ལྟར་དམའ་འབེབས་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་པ་གཏན་ཁེལ་ཡིན། དངོས་གནས་ང་ཚོས་དཔང་རྟགས་གསལ་པོ་བསྟན་ཡོད། དེ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་རྣམས་ལ་དམའ་འབེབས་ཀྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་རེད།

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اَحْصٰىهُ اللّٰهُ وَنَسُوْهُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ࣖ

yauma yab‘aṡuhumullāhu jamī‘an fa yunabbi'uhum bimā ‘amilū, aḥṣāhullāhu wa nasūh(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

ཉིན་དེར་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་སླར་གསོན་གནང་བ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོ་(བྱ་བ་བཟང་པོ་དེ་དག་ཚང་མ)རྩིས་རྒྱག་གི་ཡོད། ཁོང་ཚོས་དེ་དག་བརྗེད་ཡོད་ཀྱང་། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཀྱི་དཔང་པོ་ཡིན།

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَا يَكُوْنُ مِنْ نَّجْوٰى ثَلٰثَةٍ اِلَّا هُوَ رَابِعُهُمْ وَلَا خَمْسَةٍ اِلَّا هُوَ سَادِسُهُمْ وَلَآ اَدْنٰى مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْثَرَ اِلَّا هُوَ مَعَهُمْ اَيْنَ مَا كَانُوْاۚ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

alam tara annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), mā yakūnu min najwā ṡalāṡatin illā huwa rābi‘uhum wa lā khamsatin illā huwa sādisuhum wa lā adnā min żālika wa lā akṡara illā huwa ma‘ahum aina mā kānū, ṡumma yunabbi'uhum bimā ‘amilū yaumal-qiyāmah(ti), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་ལ་གང་ཡོད་མིན་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་པ་དོ་སྣང་མ་བྱས་སམ། མི་གསུམ་གྱི་བར་ལ་གསང་བའི་སྐད་ཆ་མེད་ཀྱང་ཁོང་ནི་བཞི་བ་ཡིན། ལྔ་མེད་ཀྱང་ཁོང་ནི་དྲུག་པ་ཡིན། དེ་ལས་ཉུང་བ་དང་དེ་ལས་མང་བ་གང་ཡང་མེད། འོན་ཀྱང་ཁོང་ཁོང་ཚོ་གང་དུ་ཡོད་རུང་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་དགོས། དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོས་གང་བྱས་པ་དེ་འཆི་བ་ལས་སླར་གསོའི་ཉིན་མོར་ཁོང་ཚོར་བརྡ་སྤྲོད་གནང་རྒྱུ་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཤེས་མཁན་ཡིན།

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نُهُوْا عَنِ النَّجْوٰى ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَيَتَنٰجَوْنَ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِۖ وَاِذَا جَاۤءُوْكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللّٰهُ ۙوَيَقُوْلُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللّٰهُ بِمَا نَقُوْلُۗ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

alam tara ilal-lażīna nuhū ‘anin-najwā ṡummā ya‘ūdūna limā nuhū ‘anhu wa yatanājauna bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūl(i), wa iżā jā'ūka ḥayyauka bimā lam yuḥayyika bihillāh(u), wa yaqūlūna fī anfusihim lau lā yu‘ażżibunallāhu bimā naqūl(u), ḥasbuhum jahannam(u), yaṣlaunahā, fa bi'sal-maṣīr(u).

ཁྱེད་ཀྱིས་དོ་སྣང་མ་བྱས་པ་ཡིན་ནམ། མི་ཚོས་གསང་བའི་གྲོས་བསྡུར་བྱེད་པར་བཀག་འགོག་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་བཀག་སྡོམ་དེ་ལ་ལོག་ནས་(བསྒྲུབས་པ) ཁོང་ཚོས་གསང་བའི་གྲོས་བསྡུར་བྱས་ནས་སྡིག་པ་དང་དགྲ་བོ་དང་སྐུ་ཚབ་ལ་མཉན་མི་བྱེད་པ་སོགས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ཁྱེད་ཀྱི་སར་(མུ་ཧ་མཱད་)ཡོང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཀའ་གནང་བ་ལྟར་མིན་པའི་ཐོག་ནས་འཚམས་འདྲི་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་ “ང་ཚོས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་དེ་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ང་ཚོར་ཉེས་ཆད་མ་གཏོང་བ་གང་ཡིན་ནམ།” ཁོང་ཚོ་ལ་འཛུལ་རྒྱུའི་དམྱལ་བ་དེ་རན་ཡོད། དེར་བརྟེན་དམྱལ་བ་ནི་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་སའི་ས་ཆ་སྡུག་ཤོས་དེ་རེད།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tanājaitum falā tatanājau bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūli wa tanājau bil-birri wat-taqwā, wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། གསང་བའི་གྲོས་བསྡུར་བྱེད་སྐབས་སྡིག་པའི་ལས་དང་དགྲ་དང་ཕོ་ཉ་ལ་མ་ཉན་པའི་སྐོར་གླེང་མི་རུང་། ཡིན་ནའང་བཟང་པོ་དང་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་སྐོར་ལ་སྐད་ཆ་བཤད་རོགས། ཁྱེད་རང་ཚོ་ཡང་བསྐྱར་འཛོམས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་རོགས།

اِنَّمَا النَّجْوٰى مِنَ الشَّيْطٰنِ لِيَحْزُنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيْسَ بِضَاۤرِّهِمْ شَيْـًٔا اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

innaman-najwā minasy-syaiṭāni liyaḥzunal-lażīna āmanū wa laisa biḍārrihim syai'an illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་གསང་བའི་སྐད་ཆ་དེ་ཚོ་(བྱ་སྤྱོད་)སེ་ཏན་གྱི་ཆ་ཤས་ཤིག་ཡིན་པས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་རྒྱུ་དང་། དད་ལྡན་པ་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوْا فِى الْمَجٰلِسِ فَافْسَحُوْا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْۚ وَاِذَا قِيْلَ انْشُزُوْا فَانْشُزُوْا يَرْفَعِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۙ وَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰتٍۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qīla lakum tafassaḥū fil-majālisi fafsaḥū yafsaḥillāhu lakum, wa iżā qīlansyuzū fansyuzū yarfa‘illāhul-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna ūtul-‘ilma darajāt(in), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལ་"ཚོགས་པའི་ནང་དུ་ས་ཆ་སྤྲོད་རོགས་"ཞེས་བཤད་ན། དེ་ནས་ས་ཆ་སྤྲོད་དང་། ངེས་པར་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ས་ཆ་སྤྲོད་རྒྱུ་རེད། དེ་ནས་ལངས་ཤིག དེ་ནས་ཡར་ལངས་ཤིག ངེས་པར་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་དད་པ་ཅན་དང་ཤེས་བྱ་སྤྲད་པའི་མི་རྣམས་ལ་(རིམ་པ་)མཐོ་རུ་གཏོང་རྒྱུ་རེད། ཁྱེད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་གིས་སྐུ་ཚབ་དང་དམིགས་བསལ་གྱི་སྐད་ཆ་བཤད་སྐབས་སྐད་ཆ་མ་བཤད་གོང་དུ་(དབུལ་ཕོངས་ལ་)སྦྱིན་པ་གཏོང་དགོས། དེ་ཁྱེད་ལ་ཡག་པོ་དང་གཙང་མ་རེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གིས་(བྱམས་བརྩེའི་ནང་དུ་སྤྲོད་དགོས་པ་དེ་)མ་ཐོབ་ན། དེ་ནས་དངོས་གནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།

ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

ཁྱེད་རང་གིས་སྐུ་ཚབ་དང་གླེང་མོལ་མ་བྱེད་གོང་ལ་ཞལ་འདེབས་ཕུལ་བས་(དབུལ་ཕོངས་ཆགས་རྒྱུར་)འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་ཀྱི་ཡོད་དམ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་ཡོད་ན། ཁྱེད་རང་ཚོས་གང་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་མེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཧ་ཅང་གཟབ་གཟབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْۗ مَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلَا مِنْهُمْۙ وَيَحْلِفُوْنَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

alam tara ilal-lażīna tawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim, mā hum minkum wa lā minhum, wa yaḥlifūna ‘alal-każibi wa hum ya‘lamūn(a).

ཁྱེད་རང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཁྲོ་བཟོས་པའི་མི་རིགས་དེ་གྲོགས་པོར་འཛིན་མཁན་(རྫུན་མ་)དེ་དག་ལ་དོ་སྣང་མ་བྱས་སམ། མི་དེ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་(མི་རིགས)ནས་མ་ཡིན་པ་དང་ཁོང་ཚོའི་(མི་རིགས)ནས་མ་རེད། དེ་ཚོས་ཤེས་བཞིན་དུ་རྫུན་མའི་དམ་བཅའ་འཇོག་གི་ཡོད།

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

a‘addallāhu lahum ‘ażāban syadīdā(n), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཉེས་ཆད་ཧ་ཅང་དྲག་པོ་ཞིག་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ཡོད། དངོས་གནས་ཁོང་ཚོས་གང་བྱས་པ་དེ་ཇི་འདྲའི་སྡུག་པོ་རེད།

اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

ittakhażū aimānahum junnatan fa ṣaddū ‘an sabīlillāhi falahum ‘ażābum muhīn(un).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་དམ་བཅའ་དེ་གདོང་གཡོག་ཅིག་ཏུ་བཟོས་ནས་(མི་)ལ་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ནས་བཀག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔاۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ཁོང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་དང་ཕྲུ་གུ་དེ་ཚོ་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཉེས་ཆད་ལས་ཕན་ཐོགས་གང་ཡང་མེད། ཁོང་ཚོ་ནི་དམྱལ་བའི་མི་ཡིན། ཁོང་ཚོ་དེར་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར།

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا فَيَحْلِفُوْنَ لَهٗ كَمَا يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ عَلٰى شَيْءٍۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

yauma yab‘aṡuhumullāhu jamī‘an fa yaḥlifūna lahū kamā yaḥlifūna lakum wa yaḥsabūna annahum ‘alā syai'(in), alā innahum humul-kāżibūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་དམ་བཅའ་བཞག་པ་ལྟར་ཁོང་ལ་དམ་བཅའ་བཞག་སྟེ། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་(ཁེ་ཕན་)གང་ཞིག་ཐོབ་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསམ་གྱི་ཡོད། དེ་ཚོ་རྫུན་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་ཤེས་དགོས།

اِسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطٰنُ فَاَنْسٰىهُمْ ذِكْرَ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ الشَّيْطٰنِۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ الشَّيْطٰنِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

istaḥważa ‘alaihimusy-syaiṭānu fa'ansāhum żikrallāh(i), ulā'ika ḥizbusy-syaiṭān(i), alā inna ḥizbasy-syaiṭāni humul-khāsirūn(a).

སཱ་ཏན་གྱིས་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་དབང་སྒྱུར་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་དྲན་རྒྱུ་བརྗེད་པར་བཟོས་ཡོད། ཁོང་ཚོ་ནི་གདོན་འདྲེ་ཡིན། བདུད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནི་ཕམ་པའི་སྡེ་ཚན་ཡིན་པ་ཤེས་དགོས།

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحَاۤدُّوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اُولٰۤىِٕكَ فِى الْاَذَلِّيْنَ

innal-lażīna yuḥāddūnallāha wa rasūlahū ulā'ika fil-ażallīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་མཁན་ཚོ་ནི་ཆེས་མི་དགའ་བའི་མི་རིགས་ཀྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད།

كَتَبَ اللّٰهُ لَاَغْلِبَنَّ اَنَا۠ وَرُسُلِيْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ

kataballāhu la'aglibanna ana wa rusulī, innallāha qawiyyun ‘azīz(un).

ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་"ང་དང་ངའི་སྐུ་ཚབ་ཚོས་ངེས་པར་དུ་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་རྒྱུ་ཡིན་"ཞེས་བཀའ་བཏང་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་།

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).

ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཕྱི་མ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་མཁན་ཚོར་བརྩེ་བ་འཛིན་མཁན་ཞིག་རྙེད་མི་ཐུབ། དེ་དག་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་སེམས་ལ་དད་པ་བཙུགས་ཡོད་པ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་ཕྱོགས་ནས་ཡོང་བའི་རོགས་རམ་གྱིས་ཁོང་ཚོ་ལ་ཤུགས་སྣོན་བརྒྱབ་ཡོད་པའི་མི་དེ་དག་ཡིན། དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོ་ཆུ་བོ་རྒྱུག་པའི་ལྡུམ་རའི་ནང་དུ་བཞག་སྟེ། ཨ་ལཱ་ཧ་ཁོང་ཚོ་ལ་དགའ་པོ་ཡོད་ལ། ཁོང་ཚོ་ཁོང་གི་(སྙིང་རྗེའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་)ལ་ཡིད་ཚིམ་ཡོད། དེ་ཚོ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། དྲན་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚོགས་པ་དེ་བསོད་ནམས་ཅན་ཞིག་རེད།