اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོའི་ལས་ཀའི་རྩིས་རྒྱག་ལ་ཉེ་བར་བཅར་ཡོད་ཅིང་། ཁོང་ཚོ་སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ནང་(འཇིག་རྟེན་འདིའི་)ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོར་ཚིག་དུམ་གསར་པ་ཞིག་བསྟན་པའི་སྐབས་རེ་རེར་ཁོང་ཚོས་རྩེད་མོ་རྩེ་བཞིན་དེ་ལ་ཉན་བཞིན་ཡོད།

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

ཁོང་ཚོའི་སེམས་ནི་སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ཤིག་ཏུ་གནས་ཡོད། དེ་བཞིན་མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་དེ་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཁ་བརྡ་གསང་བ་བྱས་ནས་ "འདི་(མི་)(མུ་ཧ་མཱད་)ནི་ཁྱོད་ལྟ་བུའི་མི་(ཡང་)ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ཁོང་གིས་(མུ་ཧ་མཱད་) "ངའི་གཙོ་བོས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་ཚིག་ཚང་མ་ཤེས་པ་དང་། ཁོང་ནི་ཐོས་མཁན་དང་ཤེས་མཁན་ཡིན།"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོས་"(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དེ་)མགོ་རྙོག་ཅན་གྱི་རྨི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའམ་ཡང་ན་ཁོང་གི་(མུ་ཧ་མཱད་ཀྱི་)བཟོ་སྐྲུན་གྱི་གྲུབ་འབྲས་ཡིན་པའམ་ཡང་ན་ཁོ་རང་སྙན་ངག་པ་ཞིག་ཡིན་ནའང་།

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

ང་ཚོས་གཏོར་བརླག་བཏང་བའི་ཁོང་ཚོའི་སྔོན་གྱི་ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་མ་བྱས། ཁོང་ཚོས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དམ།

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)(མུ་ཧ་མཱད་)(མུ་ཧ་མཱད་)(མུ་ཧ་མཱད་)(མུ་ཧ་མཱད་))སྔོན་ལ་(སྐུ་ཚབ་)བཏང་མེད་པར་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་མངོན་བརྗོད་བྱས་པའི་མི་འགའ་ཤས་བཏང་ཡོད།

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་(སྐུ་ཚབ་རྣམས་)ལ་ཟ་མ་ཟ་མི་ཐུབ་པའི་གཟུགས་པོ་ཞིག་བཟོས་མེད་ལ། ཁོང་ཚོ་(ཡང་)རྟག་ཏུ་འཚོ་མི་ཐུབ།

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ཁས་ལེན་བྱས་པ་དེ་སྒྲུབ་ཡོད། དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་དང་ང་ཚོས་འདོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་སྐྱོབ་པ་དང་བརྒལ་མཁན་རྣམས་ལ་གཏོར་བརླག་བཏང་ཡོད།

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་དེབ་ཅིག་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)བཏང་བ་དེའི་ནང་ཁྱེད་ལ་ཉེན་བརྡ་ཡོད། དེ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་གོ་བ་ཡིན་ནམ།

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

ང་ཚོས་མི་དྲང་བདེན་གྱི་རྒྱལ་ཁབ་ག་ཚོད་གཏོར་བརླག་བཏང་བ་དང་། དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་མི་རབས་གཞན་ཞིག་བསྐྲུན་ཡོད།

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོས་ང་ཚོའི་ཉེས་ཆད་ཚོར་དུས་ཁོ་ཚོ་གློ་བུར་དུ་(ཁོ་ཚོའི་རྒྱལ་ཁབ་)ནས་བྲོས་བྱོལ་དུ་ཕྱིན་སོང་།

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

མགྱོགས་པོ་མ་རྒྱུག ཁྱེད་རང་གི་མི་ཚེའི་དགའ་སྤྲོ་དང་ཁྱེད་རང་གི་(ཡག་པོའི་)སྡོད་གནས་ལ་ལོག་ནས་ཁྱེད་རང་ལ་དྲི་བ་བཏོན་ཐུབ།

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ཁོང་ཚོས་ “ང་ཚོ་ནི་ཇི་འདྲའི་ཐབས་སྐྱོ་བོ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོ་ནི་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ཡིན།”

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོའི་སྐྱོན་བརྗོད་མུ་མཐུད་དུ་བྱུང་བ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་བསྡུ་རུབ་བྱས་པའི་རྩི་ཤིང་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་། དེ་དག་ད་ལྟ་འཚོ་ཐུབ་ཀྱི་མེད།

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ང་ཚོས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་གྱི་ཡོད་ཚད་སྤྲོ་སྣང་ཆེད་དུ་བཟོས་མེད།

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

གལ་ཏེ་ང་ཚོས་རྩེད་མོ་ཞིག་བཟོ་འདོད་ཡོད་ན། (ཨམ་སྲུ་དང་ཕྲུ་གུ) གལ་ཏེ་ང་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱེད་འདོད་ཡོད་ན། ང་ཚོས་དེ་ང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་བཟོ་རྒྱུ་ཡིན།

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་བདེན་པ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་རྫུན་མ་ཡིན་པའི་(བདེན་པ་མ་ཡིན་པ)ལ་འཕངས་པ་དང་། དེ་ནས་བདེན་པ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་གཏོར་བརླག་བཏང་བ་དང་། ཁྱེད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་འོས་འཚམ་མིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་དེ་དག་ལ་ངོས་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཡོད་མཁན་རྣམས་ཁོང་ལ་དབང་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་གི་ཉེ་འགྲམ་དུ་ཡོད་པའི་(མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཆེ་འདོད་མེད་པ་དང་ཁོང་ཚོར་(ཡང་)ངལ་དུབ་ཀྱི་ཚོར་བ་མེད་པ་རེད།

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ཁོང་ཚོས་(མཁའ་འགྲོ་མ)ཉིན་མཚན་མེད་པར་གཟི་བརྗིད་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

ཁོང་ཚོས་ས་གཞིའི་སྟེང་ནས་ལྷ་བླངས་ཡོད་དམ།

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

གལ་ཏེ་ཁོང་གཉིས་ཀར་(ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་)ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་ཡོད་ན་ཁོང་གཉིས་ཀ་འཇིག་རྒྱུ་རེད། གཟི་བརྗིད་དེ་ཁོང་ཚོས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ལས་རྒྱལ་ཁྲིའི་བདག་པོ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ཁོང་(ཨལ་ལཱ་)ལ་ཁོང་གིས་ག་རེ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་མེད་དྲིས་མེད་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་ལ་དྲིས་རྒྱུ་ཡིན།

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

ཡང་ན་ཁོང་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་རྣམས་ལེན་གྱི་ཡོད་དམ། མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad)ལ་ "ཁྱེད་རང་གི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་རོགས། འདི་(Quran)ནི་ང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་མཁན་ཚོར་ཉེན་བརྡ་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། ངའི་སྔོན་ལ་ཡོད་མཁན་ཚོར་ཉེན་བརྡ་ཞིག་ཡིན།" འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོའི་ཕལ་ཆེ་བས་བདེན་པ་ཤེས་ཀྱི་མེད་པས་ཁོང་ཚོ་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་(མུ་ཧ་མཱད་)ཀྱི་སྔོན་ལ་སྐུ་ཚབ་གང་ཡང་བཏང་མེད་ཀྱང་། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ང་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད་པ་(ཕྱག་འཚལ་བའི་ཐོབ་ཐང་ཡོད་མཁན་)ཡིན་པས་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས།

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ “སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གིས་ (མཁའ་འགྲོ་མ་) བུ་ཞིག་བཟོས་ཡོད་” ཅེས་བཤད། ཁོང་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་(མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་)ནི་གཟི་བརྗིད་ལྡན་པའི་གཡོག་པོ་ཡིན།

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

ཁོང་ཚོས་ཁོང་གི་མདུན་དུ་སྐད་ཆ་མ་བཤད་པར་ཁོང་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལག་བསྟར་བྱས།

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨལ་ལཱ)ཁོང་ཚོའི་(མཁའ་འགྲོ་མ)དང་རྒྱབ་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཚང་མ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་ལ། ཁོང་ཚོས་(ཨལ་ལཱ)དགའ་པོ་བྱེད་མཁན་ལ་མ་གཏོགས་སྨོན་ལམ་མི་རྒྱག་པ་དང་། ཁོང་ཚོ་ཁོང་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་པས་རྟག་ཏུ་གཟབ་གཟབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་གིས་ "དངོས་གནས་ང་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་ཞིག་ཡིན།" དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ལ་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་རྗེས་ང་ཚོས་དེ་གཉིས་དབྱེ་འབྱེད་བྱས་པ་ཤེས་ཀྱི་མེད་དམ། ང་ཚོས་སྲོག་ལྡན་ཚང་མ་ཆུ་ལས་བསྐྲུན་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

ང་ཚོས་ས་གཞི་འདི་ལ་རི་བོ་བརྟན་པོ་བཟོས་ནས་དེ་དག་དང་མཉམ་དུ་གཡོ་འགུལ་མི་གཏོང་བ་དང་། ང་ཚོས་དེར་ལམ་རྒྱ་ཆེ་བ་བཟོས་ནས་དེ་དག་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ།

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

ང་ཚོས་ནམ་མཁའ་དེ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་པའི་ཁྱིམ་ཐོག་ཅིག་བཟོས་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོས་ད་དུང་ཡང་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་མཐོང་གི་)རྟགས་མཚན་(ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ། རླུང་། སྤྲིན་པ་སོགས་)ལས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

དེ་བཞིན་ཁོང་གིས་མཚན་མོ་ཉིན་མོ་དང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཡིན། རེ་རེ་བཞིན་རང་རང་གི་རྒྱུ་ལམ་དུ་འཁོར་གྱི་ཡོད།

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་ལ་མི་སུ་ལ་ཡང་བརྟན་འཇགས་ཀྱི་འཚོ་བ་བསྐྲུན་མེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཤི་ན་ཁོང་ཚོ་གསོན་ཐུབ་བམ།

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

མི་གསོན་པོ་ཚང་མས་འཆི་བའི་བྲོ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ངན་པ་དང་བཟང་པོའི་ཚོད་ལྟ་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན། ཁྱེད་རང་ང་ཚོ་ལ་རྐྱངམ་གཅིག་ལོག་རྒྱུ་རེད།

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

དད་པ་ཅན་ཚོས་ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)མཐོང་དུས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ལ་འཕྱ་སྨོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞིག་ཏུ་བརྩི་བཞིན་ཡོད། (ཁོང་ཚོས་) “འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་མཁན་དེ་ཡིན་ནམ།” གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཨ་ལཱ་ཧ་དྲན་རྒྱུ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་གྱི་མི་ཡིན་ནའང་།

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

མིའི་རིགས་ནི་བྲེལ་འཚུབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྐྲུན་པ་རེད། རྗེས་སུ་ངས་ཁྱོད་ལ་ངའི་རྟགས་མཚན་སྟོན་རྒྱུ་ཡིན། དེར་བརྟེན་ང་ལ་མགྱོགས་པོ་བྱེད་དགོས་ཞེས་མ་བཤད།

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོ་བདེན་པ་བཤད་ན། ཁས་ལེན་དེ་ག་དུས་འབྱུང་ངམ།

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

གལ་ཏེ་དད་པ་ཅན་ཚོས་ཤེས་ན་ཁོང་ཚོས་གདོང་དང་རྒྱབ་ནས་དམྱལ་བའི་མེ་དེ་མེད་པར་བཟོ་ཐུབ་ཀྱི་མེད་པའི་སྐབས་ཁོང་ཚོར་རོགས་རམ་ཐོབ་ཀྱི་མེད།

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་(ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ་)དེ་གློ་བུར་དུ་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་སླེབས་ནས་དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་སྐྲག་སྣང་སྐྱེ་རྒྱུ་རེད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་དེ་ཁས་མི་ལེན་ཐུབ་པ་དང་(ཡང་)ཕྱིར་འགྱངས་(དུས་ཚོད་)སྤྲོད་ཀྱི་མེད།

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱང་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་འཕྱ་སྨོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

ཁྱེད་རང་ཚོ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཨ་ལཱ་ཧ་(Allah) ལས་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་སུས་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཀྱི་རེད་དམ།" འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོས་རང་གི་གཙོ་བོ་དྲན་པར་འདོད་པ་མེད་པ་རེད།

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

ཡང་ན་ཁོང་ཚོ་ལ་ང་ཚོ་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཐུབ་པའི་ལྷ་ཡོད་དམ། དེ་ཚོའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད་ལ་ང་ཚོའི་ཉེས་ཆད་ལས་ཀྱང་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད།

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་དང་ཁོང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོར་(འཛམ་གླིང་ནང་འཚོ་བའི་)བདེ་སྐྱིད་སྤྲད་ཡོད། དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོས་ང་ཚོ་ས་ཆ་ཞིག་ལ་སླེབས་ནས་(དེ་ནི་ཁ་ཆེའི་མི་རྣམས་ཀྱི་དབང་འོག་ཏུ) དེ་ནས་ང་ཚོས་ས་ཆ་དེའི་མཐའ་མཚམས་ནས་དེའི་རྒྱ་ཁྱོན་ཉུང་དུ་བཏང་བ་མཐོང་མ་སོང་ངམ། རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མཁན་དེ་ཚོ་ཡིན་ནམ།

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

མུ་ཧ་མཱད་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཤོད་དང་། "དོན་དངོས་ཐོག ངས་ཁྱེད་ལ་གསལ་བསྒྲགས་ལྟར་ཉེན་བརྡ་གཏོང་གི་ཡོད།" འོན་ཀྱང་མི་ཉན་མཁན་ཚོས་ཉེན་བརྡ་བཏང་སྐབས་ཁ་པར་དེ་ཐོས་ཀྱི་མེད།

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་ཕྱོགས་ནས་ཉེས་ཆད་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ཀྱང་ཁོང་ཚོར་ཕོག་ན་ཁོང་ཚོས་ངེས་པར་དུ "ང་ཚོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད།

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

ང་ཚོས་འཆི་བ་ལས་སླར་གསོའི་ཉིན་མོར་འཇལ་ཚད་འཚམ་པོ་བཀོད་ནས་མི་སུ་ལ་ཡང་གནོད་སྐྱོན་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ཀྱང་མི་ཐེབས་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་དེའི་ལྗིད་ཚད་དེ་སྟར་ཀའི་སོན་ལྟར་ཡིན་ནའང་། ང་ཚོས་དེ་ངེས་པར་དུ་འཁྱེར་ཡོང་ངེས། (བྱ་དགའ) ང་ཚོས་རྩིས་རྒྱག་རྒྱུ་དེ་རན་ཚོད་འདུག

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

ང་ཚོས་མོ་སེ་དང་ཧ་རུན་ལ་ཕུར་ཀན་(ཊོ་ར་ཡི་དེབ)དང་།

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ རང་གི་གཙོ་བོ་མ་མཐོང་ཡང་ཁོང་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མཁན་དང་། ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ་སླེབས་པར་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མཁན་ཚོ།

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

འདི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ནི་ང་ཚོས་བཏང་བའི་བྱིན་རླབས་ཡོད་པའི་ཉེན་བརྡ་ཞིག་ཡིན། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན།

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་གི་སྔོན་ལ་(མོ་སེ་དང་ཧ་རུན་)ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད།

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(དྲན་དགོས།) ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཁོང་གི་ཨ་ཕ་དང་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་ "ཁྱེད་ཚོས་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྐུ་འདྲ་འདི་གང་ཡིན་ནམ།"

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

ང་ཚོའི་མེས་པོ་ཚོས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བཞིན་པ་མཐོང་” ཞེས་ལན་བཏབ།

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) "དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་དང་ཁྱེད་ཀྱི་ཕ་མེས་ཚོ་ནོར་འཁྲུལ་གསལ་པོའི་ནང་དུ་ཡོད།"

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

ཁོང་ཚོས་"ཁྱེད་རང་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་བདེན་པ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་ནམ་ཡང་ན་རྩེད་མོ་རྩེ་བཞིན་ཡོད་དམ།"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་བདག་པོ་ཡིན། ཁོང་ནི་དེ་དག་བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཡིན། ང་དེ་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་ཐུབ་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན།

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

ཁྱེད་རང་ཚོས་ཁྱེད་རང་གི་སྐུ་འདྲ་བཞག་རྗེས་ངས་ཁྱེད་རང་གི་སྐུ་འདྲ་ལ་མགོ་སྐོར་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

དེ་བས་ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)(སྐུ་འདྲ་)དེ་ཚོ་ཆ་ཤས་ཆ་ཤས་ལ་གཏོར་བརླག་བཏང་བ་དང་། དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོ་ཁོང་ལ་དྲིས་པར་ཕྱིར་ལོག་བྱེད།

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོའི་ལྷ་ལ་འདི་ལྟར་སུས་བྱས་པ་རེད་དམ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ནོར་འཁྲུལ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་རེད།"

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ཁོང་ཚོས་(གཞན་དག་གིས་) "ང་ཚོས་(ལྷ་སྐུ་འདི་དག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་མཁན་གྱི་གཞོན་ནུ་ཞིག་ཡོད་པ་ཐོས་པ་ཡིན། ཁོང་གི་མིང་ལ་ཨིབ་རཱ་ཧམ་ཟེར།"

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

ཁོང་ཚོས་ "(དེ་ནས་) ཁོང་ཕྱིར་འཁྱེར་ནས་མི་རྣམས་ལ་སྟོན་ཅིག ཁོང་ཚོས་མཐོང་བར་བྱོས་ཤིག་" ཅེས་བཤད།

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

ཁོང་ཚོས་ “ཨབ་ར་ཧམ་ལགས། ང་ཚོའི་ལྷ་ལ་འདི་ལྟར་བྱེད་མཁན་ཁྱོད་ཡིན་ནམ།”

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ལན་བཏབ་པ་ནི། "དོན་དངོས་ཐོག་སྐུ་འདྲ་ཆེན་པོ་དེས་དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཁོང་ཚོས་སྐད་ཆ་བཤད་ཐུབ་མིན་དྲིས་དང་།"

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

དེ་བས་ཁོང་ཚོ་དྲན་པ་ལོག་ནས་ "དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་རང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་བཟོས་མཁན་དེ་ཁྱེད་རང་ཚོས་རེད།"

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་མགོ་བསྒུར་ནས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་)(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཡིས་(ལྷ་སྐུ་དེ་ཚོས་)སྐད་ཆ་བཤད་མི་ཐུབ་པ་ངེས་པར་དུ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།"

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) “ཁྱེད་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཞིག་ལ་ཕྱག་འཚལ་དགོས་དོན་གང་ཡིན་ནམ།

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

ཁྱེད་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་གོ་མ་སོང་ངམ།”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

ཁོང་ཚོས་"གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོས་དངོས་གནས་བྱེད་འདོད་ཡོད་ན་ཁོ་མེར་བསྲེགས་ནས་ཁྱེད་རང་གི་ལྷ་རྣམས་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་རོགས་"ཞེས་བཤད།

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

ང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་) "ཨོ་མེ། ཁྱེད་རང་ཚོ་གྲང་མོ་དང་ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱི་ཆེད་དུ་སྐྱོབ་མཁན་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོགས།"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ངན་པ་བྱེད་འདོད་ཡོད་སྟབས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་གྱོང་གུན་ཆེ་ཤོས་ཕོག་མཁན་དུ་བཟོས་ཡོད།

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

ང་ཚོས་ཁོ་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)དང་ལུཊ་གཉིས་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་བའི་ས་ཆ་ཞིག་ལ་སྐྱོབ་པ་རེད།

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ལ་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་གཉིས་ལེགས་སྐྱེས་སུ་ཕུལ་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་བཞིན་དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཞིག་བཟོས་ཡོད།

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

ང་ཚོའི་བཀའ་བཀོད་དང་བཅས་ང་ཚོར་ལམ་སྟོན་བྱེད་མཁན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་བཟོས་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ཡག་པོ་བྱེད་དགོས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་རྒྱག་དགོས་པ་དང་།

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ང་ཚོས་ལུཊ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་བྱ་སྤྲད་དེ་ཁོང་ལ་(མི་མང་ལ་ཕོག་པའི་ཉེས་ཆད་ལས་)བཙོག་པའི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་སྐྱོབ་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ནི་མི་ངན་དང་ངན་པ་ཞིག་རེད།

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ང་ཚོས་ཁོ་ང་ཚོའི་སྙིང་རྗེའི་འོག་ཏུ་བཅུག་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་རེད།

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

དེ་ནས་(ནོ་ཨའི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) དེའི་སྔོན་ལ་ཁོང་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྐབས། ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)དང་ལེན་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་རྗེས་འཇུག་པ་རྣམས་གོད་ཆག་ཆེན་པོ་ཞིག་ལས་སྐྱོབ་པ་རེད།

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་ལ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་རྣམས་ལས་ཁོང་ལ་རོགས་རམ་བྱས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་མི་ངན་ཡིན་པས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་པ་རེད།

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

དེ་བཞིན་(དཱ་ཝུད་དང་སུ་ལེ་མན་གྱི་སྒྲུང་དྲན་དགོས།) ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ས་ཞིང་དེའི་སྐོར་ལ་ཐག་གཅོད་བྱས། རྒྱུ་མཚན་ནི་(ས་ཞིང་དེ་)ཁོང་ཚོའི་མི་རིགས་ལ་དབང་བའི་རྭ་ཅོ་ཡིས་གནོད་སྐྱོན་བཏང་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོས་ཐག་གཅོད་བྱས་པ་དེ་མཐོང་ཡོད།

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

ང་ཚོས་སུ་ལེ་མཱན་ལ་(ཁྲིམས་ལུགས་གཏན་འཁེལ་ཅན་ཞིག)གོ་རྟོགས་སྤྲད་ཡོད། ང་ཚོས་མི་རེ་རེར་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་བྱ་སྤྲད་དེ་རི་དང་བྱིའུ་ཚང་མ་དཱ་ཝུད་དང་མཉམ་དུ་གཟི་བརྗིད་ལྡན་པར་བྱས། དེ་བཞིན་ང་ཚོ་ནི་དེ་ལྟར་བྱེད་མཁན་ཡིན།

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

ང་ཚོས་དཱ་ཝུད་ལ་དམག་འཁྲུག་ནང་ཁྱེད་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱེད་ལ་དམག་ཆས་བཟོ་སྟངས་སློབ་སྟོན་བྱས། ཁྱེད་རང་(ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་)བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཡིན་ནམ།

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

དེ་ནས་(ང་ཚོས་སུ་ལེ་མཱན་ལ་རླུང་ཤུགས་ཆེན་པོ་ཞིག་ཁོང་གི་བཀའ་ལྟར་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་བའི་ས་ཆར་འཕྱུར་བ་རེད། ང་ཚོ་ནི་ཡོད་ཚད་ཤེས་མཁན་ཡིན།

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

དེ་བཞིན་(ང་ཚོས་སོ་ལོ་མོན་ལ་ཡང་མགོ་བཏགས་ཡོད།) གདོན་འདྲེའི་ཚོགས་པ་ཞིག་གིས་ཁོང་གི་ཆེད་དུ་(མཚོ་ནང་ལ་)མཆོངས་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལས་ཀ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོ་ནི་ཁོང་ཚོ་ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་མཁན་ཡིན།

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

དེ་བཞིན་(ཡོབ་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) ཁོང་གིས་ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྐབས། "(ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས།) ཁྱེད་རང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཚང་མའི་ནང་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནའང་། ང་ལ་ནད་གཞི་ཕོག་ཡོད།"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་གི་སྟེང་ལ་ཡོད་པའི་ནད་དེ་མེད་པར་བཟོས་ནས་ཁོང་གི་ནང་མི་རྣམས་ཁོང་ལ་ཕྱིར་སྤྲད་པ་རེད།

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

དེ་བཞིན་(ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།)ཨིསི་མཱེལ་དང་། ཨི་ཌི་རིས། ཟུལ་ཀི་ཕི་ལི། ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་བཟོད་སྒོམ་ཅན་གྱི་མི་རེད།

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ང་ཚོའི་སྙིང་རྗེའི་འོག་ཏུ་བཅུག་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་རིགས་ཀྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད།

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཁྲོ་ཆེན་པོའི་ངང་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་ཁོང་གིས་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་དཀའ་ངལ་བཟོ་མི་སྲིད་པར་བསམ་ནས་ཧ་ཅང་མུན་ནག་གི་གནས་སྟངས་ཤིག་གི་ནང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ།

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པ་རེད། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་དད་ལྡན་པ་རྣམས་སྐྱོབ་ཐུབ།

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

དེ་བཞིན་(ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) ཟ་ཁ་རི་ཡ་ཡིས་ཁོང་གི་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྐབས། "ཨོ་ངའི་དཀོན་མཆོག་ལགས།

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཡ་ཧ་ཡ་གནང་བ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་ལ་(མངལ་ཆགས་ཐུབ་པ་)བྱས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་ཡག་པོ་བྱེད་པར་མགྱོགས་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོས་རེ་བ་དང་སེམས་ཁྲལ་ཆེན་པོས་ང་ཚོར་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ནི་ང་ཚོར་དད་པ་ཅན་ཡིན།

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

དེ་ནས་(མར་ཡམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) ཁོ་མོས་ཁོ་མོའི་གཟེངས་རྟགས་རྒྱུན་འཁྱོངས་བྱས། ང་ཚོས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་ཕྲུ་གུ་ཚོ་འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་ཆེད་དུ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་མཐོང་གི་)རྟགས་ཤིག་བཟོས་ཡོད།

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

དོན་དངོས་ཐོག་འདི་(ཏ་ཧི་ཆོས་ལུགས་)ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ཡིན། ཆོས་ལུགས་གཅིག་ཡིན། ང་ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པས་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས།

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་ཕན་ཚུན་གྱི་(ཆོས་ལུགས་ཀྱི་)གནད་དོན་ཐད་ལ་ཁ་ཕྲལ་བྱུང་ཡོད། ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་བཞིན་(སྡེ་ཚན་ཚང་མ)ང་ཚོའི་སར་ལོག་རྒྱུ་རེད།

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

སུ་ཞིག་གིས་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་པ་དང་། ཁོས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ན། དེ་ནས་ཁོའི་འབད་བརྩོན་དེ་ཁས་མི་ལེན་པར་(འཕྲོ་བརླག་གཏོང་བ) དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོ་ནི་ཁོའི་ཆེད་དུ་ཐོ་འགོད་བྱེད་མཁན་ཡིན།

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

ང་ཚོས་གཏོར་བརླག་བཏང་བའི་ས་ཆ་ཞིག་གི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་ཕྱིར་ལོག་མི་ཐུབ་པ་ནི་མི་སྲིད་པ་རེད།

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

གཡག་ཇུ་དང་མཀ་ཇུ་(གྱང་)ཁ་ཕྱེ་ནས་མཐོ་སྒང་ཚང་མ་ནས་མགྱོགས་པོ་མར་འབབ་པའི་བར་དུ།

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

དེ་ནས་(ག་དུས་)ཁས་ལེན་བདེན་པ་(འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་བྱེད་པའི་ཉིན་མོ)ཉེ་འགྲམ་དུ་སླེབས་སྐབས་གློ་བུར་དུ་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་མིག་ཟུང་ཆེ་རུ་འགྲོ་རྒྱུ་རེད། (ཁོང་ཚོས་བཤད་དོན།) "ང་ཚོ་ཇི་འདྲའི་ཐབས་སྐྱོ་བོ་རེད། ང་ཚོ་འདི་ལ་ཧ་ཅང་སྣང་མེད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོ་ནི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཡིན།"

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

ཁྱེད་རང་ཚོ་(དད་པ་མ་ཡིན་པ)དང་ཁྱེད་རང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ཚོ་དམྱལ་བའི་སྣུམ་རླངས་ཡིན། ཁྱེད་རང་(ངེས་པར་དུ་)དེའི་ནང་དུ་འཛུལ་དགོས།

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

གལ་ཏེ་(ལྷ་སྐུ་དེ་ཚོ་)ལྷ་ཡིན་ན། ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚོ་(དམྱལ་བ)ནང་དུ་འཛུལ་མི་སྲིད། འོན་ཀྱང་ཡོད་ཚད་དེའི་ནང་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར།

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

ཁོང་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་ངུ་སྐད་རྒྱག་པ་དང་སྐད་ཅོར་རྒྱག་པ་དང་། དེའི་ནང་དུ་ཡོད་མཁན་ཚོས་ཐོས་མི་ཐུབ།

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

ང་ཚོའི་ངོས་ནས་ཡག་པོ་ཡོད་མཁན་ཚོར་སྔོན་ཆད་ནས་ཁོང་ཚོ་(དམྱལ་བ་ནས་)ཐག་རིང་དུ་བཞག་རྒྱུ་རེད།

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

ཁོང་ཚོས་(དམྱལ་བའི་མེའི་)སྐད་སྒྲ་ཐོས་མི་ཐུབ། ཁོང་ཚོས་འདོད་པ་ཡོད་ཚད་ལ་(དགའ་སྤྲོ་ཐོབ་པའི་)ནང་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་ཡོད།

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

འཇིགས་སུ་རུང་བའི་ཡ་མཚན་ཅན་དེས་ཁོང་ཚོར་སེམས་སྡུག་བཟོ་མི་སྲིད་ལ། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་ཕེབས་བསུ་ཞུ་རྒྱུ་ཡིན།

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

ང་ཚོས་ཤོག་བུ་བསྐོར་བ་ལྟར་ལྷ་ཡུལ་བསྐོར་བའི་ཉིན་མོར། ང་ཚོས་གསར་གཏོད་ཐོག་མ་དེ་འགོ་བཙུགས་པ་ལྟར་ང་ཚོས་ཡང་བསྐྱར་བསྐྱར་ཟློས་བྱ་རྒྱུ་ཡིན། (ཀ) ང་ཚོས་ངེས་པར་དུ་སྒྲུབ་རྒྱུའི་ཁས་ལེན་དང་། དངོས་གནས་ང་ཚོས་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན།

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

ང་ཚོས་ཨ་ཛི་ཀར་(ལའུ་མ་ཧྥུ་ཟི་)ནང་འཛམ་གླིང་འདི་ངའི་དྲང་བདེན་གྱི་གཡོག་པོ་ཚོས་བདག་དབང་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྲིས་ཡོད།

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག (Quran) འདིའི་ནང་(གང་བརྗོད་པ་དེ་)ནི་(Allah) ལ་ཕྱག་འཚལ་མཁན་ཚོར་(Allah) ལ་ཕྱག་འཚལ་མཁན་ཚོར་(ཆ་ཚང་)ལམ་སྟོན་ཞིག་ཡིན།

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

ང་ཚོས་ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་)འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཞིག་མ་གཏོགས་བཏང་མེད།

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad) ལ་གསུངས་རོགས། "དོན་དངོས་ཐོག ང་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ནི་དཀོན་མཆོག་གཅིག་ཡིན་པས་ཁྱེད་ཀྱིས་(ཁོང་ལ་)མགོ་སྐོར་བཏང་ཡོད་དམ།"

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་ཕྱིར་ལོག་བྱས་ན། དེ་ནས་(མུ་ཧ་མཱད་) "ངས་ཁྱེད་ལ་(སློབ་སྟོན་)དེ་འདྲ་སྤྲད་ཡོད། ཁྱེད་ལ་ཉེན་ཁ་བཟོ་བཞིན་པ་དེ་ཉེ་འགྲམ་ཡིན་ནམ་ཐག་རིང་ཡིན་མིན་ངས་མི་ཤེས།"

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཀྱིས་གསལ་པོར་གང་བཤད་པ་དེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་ལ། ཁྱེད་ཀྱིས་གསང་བ་གང་བྱེད་པ་དེ་ཁོང་གིས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

ངས་ཤེས་ཀྱི་མེད། ཕལ་ཆེར་དེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཚོད་ལྟ་ཞིག་ཡིན་པའམ་ཡང་ན་དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་མ་བྱུང་བར་དུ་དགའ་སྤྲོ་ཞིག་ཡིན་སྲིད།

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ཁོང་གིས་(མུ་ཧ་མཱད་) "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ཐག་གཅོད་དྲང་པོ་གནང་། ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་ཚང་མར་རོགས་རམ་ཞུ་དགོས།"

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོའི་ལས་ཀའི་རྩིས་རྒྱག་ལ་ཉེ་བར་བཅར་ཡོད་ཅིང་། ཁོང་ཚོ་སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ནང་(འཇིག་རྟེན་འདིའི་)ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོར་ཚིག་དུམ་གསར་པ་ཞིག་བསྟན་པའི་སྐབས་རེ་རེར་ཁོང་ཚོས་རྩེད་མོ་རྩེ་བཞིན་དེ་ལ་ཉན་བཞིན་ཡོད།

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

ཁོང་ཚོའི་སེམས་ནི་སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ཤིག་ཏུ་གནས་ཡོད། དེ་བཞིན་མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་དེ་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཁ་བརྡ་གསང་བ་བྱས་ནས་ "འདི་(མི་)(མུ་ཧ་མཱད་)ནི་ཁྱོད་ལྟ་བུའི་མི་(ཡང་)ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ཁོང་གིས་(མུ་ཧ་མཱད་) "ངའི་གཙོ་བོས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་ཚིག་ཚང་མ་ཤེས་པ་དང་། ཁོང་ནི་ཐོས་མཁན་དང་ཤེས་མཁན་ཡིན།"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོས་"(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དེ་)མགོ་རྙོག་ཅན་གྱི་རྨི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའམ་ཡང་ན་ཁོང་གི་(མུ་ཧ་མཱད་ཀྱི་)བཟོ་སྐྲུན་གྱི་གྲུབ་འབྲས་ཡིན་པའམ་ཡང་ན་ཁོ་རང་སྙན་ངག་པ་ཞིག་ཡིན་ནའང་།

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

ང་ཚོས་གཏོར་བརླག་བཏང་བའི་ཁོང་ཚོའི་སྔོན་གྱི་ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་མ་བྱས། ཁོང་ཚོས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དམ།

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)(མུ་ཧ་མཱད་)(མུ་ཧ་མཱད་)(མུ་ཧ་མཱད་)(མུ་ཧ་མཱད་))སྔོན་ལ་(སྐུ་ཚབ་)བཏང་མེད་པར་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་མངོན་བརྗོད་བྱས་པའི་མི་འགའ་ཤས་བཏང་ཡོད།

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་(སྐུ་ཚབ་རྣམས་)ལ་ཟ་མ་ཟ་མི་ཐུབ་པའི་གཟུགས་པོ་ཞིག་བཟོས་མེད་ལ། ཁོང་ཚོ་(ཡང་)རྟག་ཏུ་འཚོ་མི་ཐུབ།

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ཁས་ལེན་བྱས་པ་དེ་སྒྲུབ་ཡོད། དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་དང་ང་ཚོས་འདོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་སྐྱོབ་པ་དང་བརྒལ་མཁན་རྣམས་ལ་གཏོར་བརླག་བཏང་ཡོད།

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་དེབ་ཅིག་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)བཏང་བ་དེའི་ནང་ཁྱེད་ལ་ཉེན་བརྡ་ཡོད། དེ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་གོ་བ་ཡིན་ནམ།

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

ང་ཚོས་མི་དྲང་བདེན་གྱི་རྒྱལ་ཁབ་ག་ཚོད་གཏོར་བརླག་བཏང་བ་དང་། དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་མི་རབས་གཞན་ཞིག་བསྐྲུན་ཡོད།

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོས་ང་ཚོའི་ཉེས་ཆད་ཚོར་དུས་ཁོ་ཚོ་གློ་བུར་དུ་(ཁོ་ཚོའི་རྒྱལ་ཁབ་)ནས་བྲོས་བྱོལ་དུ་ཕྱིན་སོང་།

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

མགྱོགས་པོ་མ་རྒྱུག ཁྱེད་རང་གི་མི་ཚེའི་དགའ་སྤྲོ་དང་ཁྱེད་རང་གི་(ཡག་པོའི་)སྡོད་གནས་ལ་ལོག་ནས་ཁྱེད་རང་ལ་དྲི་བ་བཏོན་ཐུབ།

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ཁོང་ཚོས་ “ང་ཚོ་ནི་ཇི་འདྲའི་ཐབས་སྐྱོ་བོ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོ་ནི་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ཡིན།”

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོའི་སྐྱོན་བརྗོད་མུ་མཐུད་དུ་བྱུང་བ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་བསྡུ་རུབ་བྱས་པའི་རྩི་ཤིང་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་། དེ་དག་ད་ལྟ་འཚོ་ཐུབ་ཀྱི་མེད།

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ང་ཚོས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་གྱི་ཡོད་ཚད་སྤྲོ་སྣང་ཆེད་དུ་བཟོས་མེད།

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

གལ་ཏེ་ང་ཚོས་རྩེད་མོ་ཞིག་བཟོ་འདོད་ཡོད་ན། (ཨམ་སྲུ་དང་ཕྲུ་གུ) གལ་ཏེ་ང་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱེད་འདོད་ཡོད་ན། ང་ཚོས་དེ་ང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་བཟོ་རྒྱུ་ཡིན།

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་བདེན་པ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་རྫུན་མ་ཡིན་པའི་(བདེན་པ་མ་ཡིན་པ)ལ་འཕངས་པ་དང་། དེ་ནས་བདེན་པ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་གཏོར་བརླག་བཏང་བ་དང་། ཁྱེད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་འོས་འཚམ་མིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་དེ་དག་ལ་ངོས་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཡོད་མཁན་རྣམས་ཁོང་ལ་དབང་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་གི་ཉེ་འགྲམ་དུ་ཡོད་པའི་(མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཆེ་འདོད་མེད་པ་དང་ཁོང་ཚོར་(ཡང་)ངལ་དུབ་ཀྱི་ཚོར་བ་མེད་པ་རེད།

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

ཁོང་ཚོས་(མཁའ་འགྲོ་མ)ཉིན་མཚན་མེད་པར་གཟི་བརྗིད་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

ཁོང་ཚོས་ས་གཞིའི་སྟེང་ནས་ལྷ་བླངས་ཡོད་དམ།

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

གལ་ཏེ་ཁོང་གཉིས་ཀར་(ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་)ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་ཡོད་ན་ཁོང་གཉིས་ཀ་འཇིག་རྒྱུ་རེད། གཟི་བརྗིད་དེ་ཁོང་ཚོས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ལས་རྒྱལ་ཁྲིའི་བདག་པོ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ཁོང་(ཨལ་ལཱ་)ལ་ཁོང་གིས་ག་རེ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་མེད་དྲིས་མེད་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་ལ་དྲིས་རྒྱུ་ཡིན།

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

ཡང་ན་ཁོང་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་རྣམས་ལེན་གྱི་ཡོད་དམ། མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad)ལ་ "ཁྱེད་རང་གི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་རོགས། འདི་(Quran)ནི་ང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་མཁན་ཚོར་ཉེན་བརྡ་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། ངའི་སྔོན་ལ་ཡོད་མཁན་ཚོར་ཉེན་བརྡ་ཞིག་ཡིན།" འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོའི་ཕལ་ཆེ་བས་བདེན་པ་ཤེས་ཀྱི་མེད་པས་ཁོང་ཚོ་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་(མུ་ཧ་མཱད་)ཀྱི་སྔོན་ལ་སྐུ་ཚབ་གང་ཡང་བཏང་མེད་ཀྱང་། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ང་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད་པ་(ཕྱག་འཚལ་བའི་ཐོབ་ཐང་ཡོད་མཁན་)ཡིན་པས་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས།

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ “སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གིས་ (མཁའ་འགྲོ་མ་) བུ་ཞིག་བཟོས་ཡོད་” ཅེས་བཤད། ཁོང་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་(མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་)ནི་གཟི་བརྗིད་ལྡན་པའི་གཡོག་པོ་ཡིན།

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

ཁོང་ཚོས་ཁོང་གི་མདུན་དུ་སྐད་ཆ་མ་བཤད་པར་ཁོང་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལག་བསྟར་བྱས།

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨལ་ལཱ)ཁོང་ཚོའི་(མཁའ་འགྲོ་མ)དང་རྒྱབ་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཚང་མ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་ལ། ཁོང་ཚོས་(ཨལ་ལཱ)དགའ་པོ་བྱེད་མཁན་ལ་མ་གཏོགས་སྨོན་ལམ་མི་རྒྱག་པ་དང་། ཁོང་ཚོ་ཁོང་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་པས་རྟག་ཏུ་གཟབ་གཟབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་གིས་ "དངོས་གནས་ང་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་ཞིག་ཡིན།" དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ལ་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་རྗེས་ང་ཚོས་དེ་གཉིས་དབྱེ་འབྱེད་བྱས་པ་ཤེས་ཀྱི་མེད་དམ། ང་ཚོས་སྲོག་ལྡན་ཚང་མ་ཆུ་ལས་བསྐྲུན་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད།

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

ང་ཚོས་ས་གཞི་འདི་ལ་རི་བོ་བརྟན་པོ་བཟོས་ནས་དེ་དག་དང་མཉམ་དུ་གཡོ་འགུལ་མི་གཏོང་བ་དང་། ང་ཚོས་དེར་ལམ་རྒྱ་ཆེ་བ་བཟོས་ནས་དེ་དག་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ།

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

ང་ཚོས་ནམ་མཁའ་དེ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་པའི་ཁྱིམ་ཐོག་ཅིག་བཟོས་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོས་ད་དུང་ཡང་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་མཐོང་གི་)རྟགས་མཚན་(ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ། རླུང་། སྤྲིན་པ་སོགས་)ལས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

དེ་བཞིན་ཁོང་གིས་མཚན་མོ་ཉིན་མོ་དང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཡིན། རེ་རེ་བཞིན་རང་རང་གི་རྒྱུ་ལམ་དུ་འཁོར་གྱི་ཡོད།

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་ལ་མི་སུ་ལ་ཡང་བརྟན་འཇགས་ཀྱི་འཚོ་བ་བསྐྲུན་མེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཤི་ན་ཁོང་ཚོ་གསོན་ཐུབ་བམ།

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

མི་གསོན་པོ་ཚང་མས་འཆི་བའི་བྲོ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ངན་པ་དང་བཟང་པོའི་ཚོད་ལྟ་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན། ཁྱེད་རང་ང་ཚོ་ལ་རྐྱངམ་གཅིག་ལོག་རྒྱུ་རེད།

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

དད་པ་ཅན་ཚོས་ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)མཐོང་དུས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ལ་འཕྱ་སྨོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞིག་ཏུ་བརྩི་བཞིན་ཡོད། (ཁོང་ཚོས་) “འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་མཁན་དེ་ཡིན་ནམ།” གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཨ་ལཱ་ཧ་དྲན་རྒྱུ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་གྱི་མི་ཡིན་ནའང་།

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

མིའི་རིགས་ནི་བྲེལ་འཚུབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྐྲུན་པ་རེད། རྗེས་སུ་ངས་ཁྱོད་ལ་ངའི་རྟགས་མཚན་སྟོན་རྒྱུ་ཡིན། དེར་བརྟེན་ང་ལ་མགྱོགས་པོ་བྱེད་དགོས་ཞེས་མ་བཤད།

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོ་བདེན་པ་བཤད་ན། ཁས་ལེན་དེ་ག་དུས་འབྱུང་ངམ།

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

གལ་ཏེ་དད་པ་ཅན་ཚོས་ཤེས་ན་ཁོང་ཚོས་གདོང་དང་རྒྱབ་ནས་དམྱལ་བའི་མེ་དེ་མེད་པར་བཟོ་ཐུབ་ཀྱི་མེད་པའི་སྐབས་ཁོང་ཚོར་རོགས་རམ་ཐོབ་ཀྱི་མེད།

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་(ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ་)དེ་གློ་བུར་དུ་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་སླེབས་ནས་དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་སྐྲག་སྣང་སྐྱེ་རྒྱུ་རེད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་དེ་ཁས་མི་ལེན་ཐུབ་པ་དང་(ཡང་)ཕྱིར་འགྱངས་(དུས་ཚོད་)སྤྲོད་ཀྱི་མེད།

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱང་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་འཕྱ་སྨོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

ཁྱེད་རང་ཚོ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཨ་ལཱ་ཧ་(Allah) ལས་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་སུས་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཀྱི་རེད་དམ།" འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོས་རང་གི་གཙོ་བོ་དྲན་པར་འདོད་པ་མེད་པ་རེད།

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

ཡང་ན་ཁོང་ཚོ་ལ་ང་ཚོ་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཐུབ་པའི་ལྷ་ཡོད་དམ། དེ་ཚོའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད་ལ་ང་ཚོའི་ཉེས་ཆད་ལས་ཀྱང་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད།

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་དང་ཁོང་ཚོའི་ཕ་མེས་ཚོར་(འཛམ་གླིང་ནང་འཚོ་བའི་)བདེ་སྐྱིད་སྤྲད་ཡོད། དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོས་ང་ཚོ་ས་ཆ་ཞིག་ལ་སླེབས་ནས་(དེ་ནི་ཁ་ཆེའི་མི་རྣམས་ཀྱི་དབང་འོག་ཏུ) དེ་ནས་ང་ཚོས་ས་ཆ་དེའི་མཐའ་མཚམས་ནས་དེའི་རྒྱ་ཁྱོན་ཉུང་དུ་བཏང་བ་མཐོང་མ་སོང་ངམ། རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མཁན་དེ་ཚོ་ཡིན་ནམ།

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

མུ་ཧ་མཱད་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཤོད་དང་། "དོན་དངོས་ཐོག ངས་ཁྱེད་ལ་གསལ་བསྒྲགས་ལྟར་ཉེན་བརྡ་གཏོང་གི་ཡོད།" འོན་ཀྱང་མི་ཉན་མཁན་ཚོས་ཉེན་བརྡ་བཏང་སྐབས་ཁ་པར་དེ་ཐོས་ཀྱི་མེད།

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་ཕྱོགས་ནས་ཉེས་ཆད་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ཀྱང་ཁོང་ཚོར་ཕོག་ན་ཁོང་ཚོས་ངེས་པར་དུ "ང་ཚོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད།

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

ང་ཚོས་འཆི་བ་ལས་སླར་གསོའི་ཉིན་མོར་འཇལ་ཚད་འཚམ་པོ་བཀོད་ནས་མི་སུ་ལ་ཡང་གནོད་སྐྱོན་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ཀྱང་མི་ཐེབས་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་དེའི་ལྗིད་ཚད་དེ་སྟར་ཀའི་སོན་ལྟར་ཡིན་ནའང་། ང་ཚོས་དེ་ངེས་པར་དུ་འཁྱེར་ཡོང་ངེས། (བྱ་དགའ) ང་ཚོས་རྩིས་རྒྱག་རྒྱུ་དེ་རན་ཚོད་འདུག

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

ང་ཚོས་མོ་སེ་དང་ཧ་རུན་ལ་ཕུར་ཀན་(ཊོ་ར་ཡི་དེབ)དང་།

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ རང་གི་གཙོ་བོ་མ་མཐོང་ཡང་ཁོང་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མཁན་དང་། ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ་སླེབས་པར་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མཁན་ཚོ།

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

འདི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ནི་ང་ཚོས་བཏང་བའི་བྱིན་རླབས་ཡོད་པའི་ཉེན་བརྡ་ཞིག་ཡིན། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན།

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་གི་སྔོན་ལ་(མོ་སེ་དང་ཧ་རུན་)ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད།

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(དྲན་དགོས།) ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཁོང་གི་ཨ་ཕ་དང་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་ "ཁྱེད་ཚོས་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྐུ་འདྲ་འདི་གང་ཡིན་ནམ།"

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

ང་ཚོའི་མེས་པོ་ཚོས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བཞིན་པ་མཐོང་” ཞེས་ལན་བཏབ།

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) "དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་དང་ཁྱེད་ཀྱི་ཕ་མེས་ཚོ་ནོར་འཁྲུལ་གསལ་པོའི་ནང་དུ་ཡོད།"

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

ཁོང་ཚོས་"ཁྱེད་རང་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་བདེན་པ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་ནམ་ཡང་ན་རྩེད་མོ་རྩེ་བཞིན་ཡོད་དམ།"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་བདག་པོ་ཡིན། ཁོང་ནི་དེ་དག་བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཡིན། ང་དེ་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་ཐུབ་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན།

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

ཁྱེད་རང་ཚོས་ཁྱེད་རང་གི་སྐུ་འདྲ་བཞག་རྗེས་ངས་ཁྱེད་རང་གི་སྐུ་འདྲ་ལ་མགོ་སྐོར་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

དེ་བས་ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)(སྐུ་འདྲ་)དེ་ཚོ་ཆ་ཤས་ཆ་ཤས་ལ་གཏོར་བརླག་བཏང་བ་དང་། དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོ་ཁོང་ལ་དྲིས་པར་ཕྱིར་ལོག་བྱེད།

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོའི་ལྷ་ལ་འདི་ལྟར་སུས་བྱས་པ་རེད་དམ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ནོར་འཁྲུལ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་རེད།"

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

ཁོང་ཚོས་(གཞན་དག་གིས་) "ང་ཚོས་(ལྷ་སྐུ་འདི་དག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་མཁན་གྱི་གཞོན་ནུ་ཞིག་ཡོད་པ་ཐོས་པ་ཡིན། ཁོང་གི་མིང་ལ་ཨིབ་རཱ་ཧམ་ཟེར།"

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

ཁོང་ཚོས་ "(དེ་ནས་) ཁོང་ཕྱིར་འཁྱེར་ནས་མི་རྣམས་ལ་སྟོན་ཅིག ཁོང་ཚོས་མཐོང་བར་བྱོས་ཤིག་" ཅེས་བཤད།

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

ཁོང་ཚོས་ “ཨབ་ར་ཧམ་ལགས། ང་ཚོའི་ལྷ་ལ་འདི་ལྟར་བྱེད་མཁན་ཁྱོད་ཡིན་ནམ།”

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ལན་བཏབ་པ་ནི། "དོན་དངོས་ཐོག་སྐུ་འདྲ་ཆེན་པོ་དེས་དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཁོང་ཚོས་སྐད་ཆ་བཤད་ཐུབ་མིན་དྲིས་དང་།"

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

དེ་བས་ཁོང་ཚོ་དྲན་པ་ལོག་ནས་ "དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་རང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་བཟོས་མཁན་དེ་ཁྱེད་རང་ཚོས་རེད།"

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་མགོ་བསྒུར་ནས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་)(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཡིས་(ལྷ་སྐུ་དེ་ཚོས་)སྐད་ཆ་བཤད་མི་ཐུབ་པ་ངེས་པར་དུ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།"

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) “ཁྱེད་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཞིག་ལ་ཕྱག་འཚལ་དགོས་དོན་གང་ཡིན་ནམ།

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

ཁྱེད་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་གོ་མ་སོང་ངམ།”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

ཁོང་ཚོས་"གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོས་དངོས་གནས་བྱེད་འདོད་ཡོད་ན་ཁོ་མེར་བསྲེགས་ནས་ཁྱེད་རང་གི་ལྷ་རྣམས་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་རོགས་"ཞེས་བཤད།

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

ང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་) "ཨོ་མེ། ཁྱེད་རང་ཚོ་གྲང་མོ་དང་ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱི་ཆེད་དུ་སྐྱོབ་མཁན་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོགས།"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ངན་པ་བྱེད་འདོད་ཡོད་སྟབས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་གྱོང་གུན་ཆེ་ཤོས་ཕོག་མཁན་དུ་བཟོས་ཡོད།

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

ང་ཚོས་ཁོ་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)དང་ལུཊ་གཉིས་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་བའི་ས་ཆ་ཞིག་ལ་སྐྱོབ་པ་རེད།

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ལ་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་གཉིས་ལེགས་སྐྱེས་སུ་ཕུལ་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་བཞིན་དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཞིག་བཟོས་ཡོད།

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

ང་ཚོའི་བཀའ་བཀོད་དང་བཅས་ང་ཚོར་ལམ་སྟོན་བྱེད་མཁན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་བཟོས་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ཡག་པོ་བྱེད་དགོས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་རྒྱག་དགོས་པ་དང་།

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ང་ཚོས་ལུཊ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་བྱ་སྤྲད་དེ་ཁོང་ལ་(མི་མང་ལ་ཕོག་པའི་ཉེས་ཆད་ལས་)བཙོག་པའི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་སྐྱོབ་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ནི་མི་ངན་དང་ངན་པ་ཞིག་རེད།

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ང་ཚོས་ཁོ་ང་ཚོའི་སྙིང་རྗེའི་འོག་ཏུ་བཅུག་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་རེད།

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

དེ་ནས་(ནོ་ཨའི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) དེའི་སྔོན་ལ་ཁོང་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྐབས། ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)དང་ལེན་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་རྗེས་འཇུག་པ་རྣམས་གོད་ཆག་ཆེན་པོ་ཞིག་ལས་སྐྱོབ་པ་རེད།

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་ལ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་རྣམས་ལས་ཁོང་ལ་རོགས་རམ་བྱས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་མི་ངན་ཡིན་པས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་པ་རེད།

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

དེ་བཞིན་(དཱ་ཝུད་དང་སུ་ལེ་མན་གྱི་སྒྲུང་དྲན་དགོས།) ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ས་ཞིང་དེའི་སྐོར་ལ་ཐག་གཅོད་བྱས། རྒྱུ་མཚན་ནི་(ས་ཞིང་དེ་)ཁོང་ཚོའི་མི་རིགས་ལ་དབང་བའི་རྭ་ཅོ་ཡིས་གནོད་སྐྱོན་བཏང་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོས་ཐག་གཅོད་བྱས་པ་དེ་མཐོང་ཡོད།

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

ང་ཚོས་སུ་ལེ་མཱན་ལ་(ཁྲིམས་ལུགས་གཏན་འཁེལ་ཅན་ཞིག)གོ་རྟོགས་སྤྲད་ཡོད། ང་ཚོས་མི་རེ་རེར་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་བྱ་སྤྲད་དེ་རི་དང་བྱིའུ་ཚང་མ་དཱ་ཝུད་དང་མཉམ་དུ་གཟི་བརྗིད་ལྡན་པར་བྱས། དེ་བཞིན་ང་ཚོ་ནི་དེ་ལྟར་བྱེད་མཁན་ཡིན།

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

ང་ཚོས་དཱ་ཝུད་ལ་དམག་འཁྲུག་ནང་ཁྱེད་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱེད་ལ་དམག་ཆས་བཟོ་སྟངས་སློབ་སྟོན་བྱས། ཁྱེད་རང་(ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་)བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཡིན་ནམ།

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

དེ་ནས་(ང་ཚོས་སུ་ལེ་མཱན་ལ་རླུང་ཤུགས་ཆེན་པོ་ཞིག་ཁོང་གི་བཀའ་ལྟར་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་བའི་ས་ཆར་འཕྱུར་བ་རེད། ང་ཚོ་ནི་ཡོད་ཚད་ཤེས་མཁན་ཡིན།

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

དེ་བཞིན་(ང་ཚོས་སོ་ལོ་མོན་ལ་ཡང་མགོ་བཏགས་ཡོད།) གདོན་འདྲེའི་ཚོགས་པ་ཞིག་གིས་ཁོང་གི་ཆེད་དུ་(མཚོ་ནང་ལ་)མཆོངས་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལས་ཀ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོ་ནི་ཁོང་ཚོ་ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་མཁན་ཡིན།

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

དེ་བཞིན་(ཡོབ་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) ཁོང་གིས་ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྐབས། "(ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས།) ཁྱེད་རང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཚང་མའི་ནང་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནའང་། ང་ལ་ནད་གཞི་ཕོག་ཡོད།"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་གི་སྟེང་ལ་ཡོད་པའི་ནད་དེ་མེད་པར་བཟོས་ནས་ཁོང་གི་ནང་མི་རྣམས་ཁོང་ལ་ཕྱིར་སྤྲད་པ་རེད།

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

དེ་བཞིན་(ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།)ཨིསི་མཱེལ་དང་། ཨི་ཌི་རིས། ཟུལ་ཀི་ཕི་ལི། ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་བཟོད་སྒོམ་ཅན་གྱི་མི་རེད།

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ང་ཚོའི་སྙིང་རྗེའི་འོག་ཏུ་བཅུག་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་རིགས་ཀྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད།

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཁྲོ་ཆེན་པོའི་ངང་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་ཁོང་གིས་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་དཀའ་ངལ་བཟོ་མི་སྲིད་པར་བསམ་ནས་ཧ་ཅང་མུན་ནག་གི་གནས་སྟངས་ཤིག་གི་ནང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ།

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པ་རེད། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་དད་ལྡན་པ་རྣམས་སྐྱོབ་ཐུབ།

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

དེ་བཞིན་(ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) ཟ་ཁ་རི་ཡ་ཡིས་ཁོང་གི་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྐབས། "ཨོ་ངའི་དཀོན་མཆོག་ལགས།

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཡ་ཧ་ཡ་གནང་བ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་ལ་(མངལ་ཆགས་ཐུབ་པ་)བྱས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་ཡག་པོ་བྱེད་པར་མགྱོགས་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོས་རེ་བ་དང་སེམས་ཁྲལ་ཆེན་པོས་ང་ཚོར་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ནི་ང་ཚོར་དད་པ་ཅན་ཡིན།

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

དེ་ནས་(མར་ཡམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) ཁོ་མོས་ཁོ་མོའི་གཟེངས་རྟགས་རྒྱུན་འཁྱོངས་བྱས། ང་ཚོས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་ཕྲུ་གུ་ཚོ་འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་ཆེད་དུ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་མཐོང་གི་)རྟགས་ཤིག་བཟོས་ཡོད།

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

དོན་དངོས་ཐོག་འདི་(ཏ་ཧི་ཆོས་ལུགས་)ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ཡིན། ཆོས་ལུགས་གཅིག་ཡིན། ང་ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པས་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས།

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་ཕན་ཚུན་གྱི་(ཆོས་ལུགས་ཀྱི་)གནད་དོན་ཐད་ལ་ཁ་ཕྲལ་བྱུང་ཡོད། ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་བཞིན་(སྡེ་ཚན་ཚང་མ)ང་ཚོའི་སར་ལོག་རྒྱུ་རེད།

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

སུ་ཞིག་གིས་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་པ་དང་། ཁོས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ན། དེ་ནས་ཁོའི་འབད་བརྩོན་དེ་ཁས་མི་ལེན་པར་(འཕྲོ་བརླག་གཏོང་བ) དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོ་ནི་ཁོའི་ཆེད་དུ་ཐོ་འགོད་བྱེད་མཁན་ཡིན།

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

ང་ཚོས་གཏོར་བརླག་བཏང་བའི་ས་ཆ་ཞིག་གི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་ཕྱིར་ལོག་མི་ཐུབ་པ་ནི་མི་སྲིད་པ་རེད།

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

གཡག་ཇུ་དང་མཀ་ཇུ་(གྱང་)ཁ་ཕྱེ་ནས་མཐོ་སྒང་ཚང་མ་ནས་མགྱོགས་པོ་མར་འབབ་པའི་བར་དུ།

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

དེ་ནས་(ག་དུས་)ཁས་ལེན་བདེན་པ་(འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་བྱེད་པའི་ཉིན་མོ)ཉེ་འགྲམ་དུ་སླེབས་སྐབས་གློ་བུར་དུ་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་མིག་ཟུང་ཆེ་རུ་འགྲོ་རྒྱུ་རེད། (ཁོང་ཚོས་བཤད་དོན།) "ང་ཚོ་ཇི་འདྲའི་ཐབས་སྐྱོ་བོ་རེད། ང་ཚོ་འདི་ལ་ཧ་ཅང་སྣང་མེད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོ་ནི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཡིན།"

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

ཁྱེད་རང་ཚོ་(དད་པ་མ་ཡིན་པ)དང་ཁྱེད་རང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ཚོ་དམྱལ་བའི་སྣུམ་རླངས་ཡིན། ཁྱེད་རང་(ངེས་པར་དུ་)དེའི་ནང་དུ་འཛུལ་དགོས།

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

གལ་ཏེ་(ལྷ་སྐུ་དེ་ཚོ་)ལྷ་ཡིན་ན། ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚོ་(དམྱལ་བ)ནང་དུ་འཛུལ་མི་སྲིད། འོན་ཀྱང་ཡོད་ཚད་དེའི་ནང་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར།

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

ཁོང་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་ངུ་སྐད་རྒྱག་པ་དང་སྐད་ཅོར་རྒྱག་པ་དང་། དེའི་ནང་དུ་ཡོད་མཁན་ཚོས་ཐོས་མི་ཐུབ།

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

ང་ཚོའི་ངོས་ནས་ཡག་པོ་ཡོད་མཁན་ཚོར་སྔོན་ཆད་ནས་ཁོང་ཚོ་(དམྱལ་བ་ནས་)ཐག་རིང་དུ་བཞག་རྒྱུ་རེད།

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

ཁོང་ཚོས་(དམྱལ་བའི་མེའི་)སྐད་སྒྲ་ཐོས་མི་ཐུབ། ཁོང་ཚོས་འདོད་པ་ཡོད་ཚད་ལ་(དགའ་སྤྲོ་ཐོབ་པའི་)ནང་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་ཡོད།

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

འཇིགས་སུ་རུང་བའི་ཡ་མཚན་ཅན་དེས་ཁོང་ཚོར་སེམས་སྡུག་བཟོ་མི་སྲིད་ལ། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་ཕེབས་བསུ་ཞུ་རྒྱུ་ཡིན།

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

ང་ཚོས་ཤོག་བུ་བསྐོར་བ་ལྟར་ལྷ་ཡུལ་བསྐོར་བའི་ཉིན་མོར། ང་ཚོས་གསར་གཏོད་ཐོག་མ་དེ་འགོ་བཙུགས་པ་ལྟར་ང་ཚོས་ཡང་བསྐྱར་བསྐྱར་ཟློས་བྱ་རྒྱུ་ཡིན། (ཀ) ང་ཚོས་ངེས་པར་དུ་སྒྲུབ་རྒྱུའི་ཁས་ལེན་དང་། དངོས་གནས་ང་ཚོས་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན།

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

ང་ཚོས་ཨ་ཛི་ཀར་(ལའུ་མ་ཧྥུ་ཟི་)ནང་འཛམ་གླིང་འདི་ངའི་དྲང་བདེན་གྱི་གཡོག་པོ་ཚོས་བདག་དབང་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྲིས་ཡོད།

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག (Quran) འདིའི་ནང་(གང་བརྗོད་པ་དེ་)ནི་(Allah) ལ་ཕྱག་འཚལ་མཁན་ཚོར་(Allah) ལ་ཕྱག་འཚལ་མཁན་ཚོར་(ཆ་ཚང་)ལམ་སྟོན་ཞིག་ཡིན།

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

ང་ཚོས་ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་)འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཞིག་མ་གཏོགས་བཏང་མེད།

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad) ལ་གསུངས་རོགས། "དོན་དངོས་ཐོག ང་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ནི་དཀོན་མཆོག་གཅིག་ཡིན་པས་ཁྱེད་ཀྱིས་(ཁོང་ལ་)མགོ་སྐོར་བཏང་ཡོད་དམ།"

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་ཕྱིར་ལོག་བྱས་ན། དེ་ནས་(མུ་ཧ་མཱད་) "ངས་ཁྱེད་ལ་(སློབ་སྟོན་)དེ་འདྲ་སྤྲད་ཡོད། ཁྱེད་ལ་ཉེན་ཁ་བཟོ་བཞིན་པ་དེ་ཉེ་འགྲམ་ཡིན་ནམ་ཐག་རིང་ཡིན་མིན་ངས་མི་ཤེས།"

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཀྱིས་གསལ་པོར་གང་བཤད་པ་དེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་ལ། ཁྱེད་ཀྱིས་གསང་བ་གང་བྱེད་པ་དེ་ཁོང་གིས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

ངས་ཤེས་ཀྱི་མེད། ཕལ་ཆེར་དེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཚོད་ལྟ་ཞིག་ཡིན་པའམ་ཡང་ན་དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་མ་བྱུང་བར་དུ་དགའ་སྤྲོ་ཞིག་ཡིན་སྲིད།

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ཁོང་གིས་(མུ་ཧ་མཱད་) "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ཐག་གཅོད་དྲང་པོ་གནང་། ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་ཚང་མར་རོགས་རམ་ཞུ་དགོས།"