Q.S ཨལ་ཁ་མཱར། (اَلْقَمَر) - 55 ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གྲངས།

اِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ

iqtarabatis-sā‘atu wansyaqqal-qamar(u).

(འཆི་བའི་ཉིན་མོ)ཉེ་འགྲམ་དུ་སླེབས་སྐབས་ཟླ་བ་ཁ་ཕྱེ་སོང་།

وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ

wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).

གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་(ལྷ་མང་པོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཚོས་)རྟགས་མཚན་(རྫུ་འཕྲུལ་)མཐོང་ན། ཁོང་ཚོས་ཕྱིར་ལོག་ནས་"(འདི་ནི་)མུ་མཐུད་ཀྱི་མཚོན་ཆ་ཡིན།"

وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁས་མ་བླངས་པ་དང་ཁོང་གི་འདོད་པ་ལྟར་བྱས་པ་རེད།

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنَ الْاَنْۢبَاۤءِ مَا فِيْهِ مُزْدَجَرٌۙ

wa laqad jā'ahum minal-ambā'i mā fīhi muzdajar(un).

དོན་དངོས་ཐོག ཁོ་ཚོར་འཇིགས་སྐུལ་ཡོད་པའི་སྒྲུང་འགའ་ཤས་བྱུང་ཡོད།

حِكْمَةٌ ۢ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُۙ

Ḥikmatum bāligatun famā tugnin-nużur(u).

༼དེ་ནི་༽ ཤེས་རབ་ཡང་དག་པ་ཞིག་ཡིན་ནའང་། ཉེན་བརྡ་དེ་དག་ཕན་ཐོགས་མེད་པ་རེད།

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ اِلٰى شَيْءٍ نُّكُرٍۙ

fa tawalla ‘anhum, yauma yad‘ud-dā‘i ilā syai'in nukur(in).

དེར་བརྟེན་ཁ་པར་གཏོང་མཁན་གྱིས་ཁོ་ཚོ་སྣང་བར་མི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཞིག་ལ་གདན་འདྲེན་ཞུས་པའི་ཉིན་མོར་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོ་ཚོ་ལས་ཕྱིར་ལོག་བྱོས།

خُشَّعًا اَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ كَاَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنْتَشِرٌۙ

khusysya‘an abṣāruhum yakhrujūna minal-ajdāṡi ka'annahum jarādum muntasyir(un).

ཁོ་ཚོའི་མིག་ཟུང་དུར་ཁུང་ནས་ཐོན་དུས་ཁོ་ཚོ་འཕུར་བཞིན་པའི་རྩྭ་ཐང་ལྟ་བུ་རེད།

مُّهْطِعِيْنَ اِلَى الدَّاعِۗ يَقُوْلُ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ

muhṭi‘īna ilad-dā‘(i), yaqūlul-kāfirūna hāżā yaumun ‘asir(un).

གུས་ཞབས་དང་བཅས་ཁོ་ཚོ་འཕྲལ་མར་ཁ་པར་གཏོང་མཁན་གྱི་སར་སླེབས་བྱུང་། མི་དད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ “ཉིན་འདི་ནི་དཀའ་ཁག་ཆེ་བའི་ཉིན་མོ་ཞིག་རེད་” ཅེས་སྨྲས།

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ

każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).

ཁོང་ཚོའི་སྔོན་ལ་ནོ་ཨའི་མི་རིགས་ཀྱིས་ཀྱང་རྫུན་བཤད་པ་རེད། དེ་ནས་ཁོས་ཁོ་ལ་འཇིགས་སྐུལ་བྱས་ནས་བདའ་བ་རེད།

فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَغْلُوْبٌ فَانْتَصِرْ

fa da‘ā rabbahū annī maglūbun fantaṣir.

དེ་བས་ཁོང་གིས་(ནོ་ཝ་)ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་བྱས་ཏེ། "ང་ཕམ་པར་གྱུར་ཡོད། དེ་བས་(ང་ལ་)རོགས་རམ་བྱེད་རོགས།"

فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ

fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཆུ་བཏང་ནས་ལྷ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ཕྱེས་པ་རེད།

وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ

wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).

ང་ཚོའི་འཛམ་གླིང་ནས་ཆུའི་འབྱུང་ཁུངས་འཕྱུར་བར་བྱས། དེར་བརྟེན་(ཆུ་)དེ་དག་འཕྱུར་ནས་(དེ་དག་འཕྱུར་ནས་)གཏན་འབེབས་བྱས་པའི་གནས་སྟངས་(རྐྱེན་ངན་)བྱུང་བ་རེད།

وَحَمَلْنٰهُ عَلٰى ذَاتِ اَلْوَاحٍ وَّدُسُرٍۙ

wa ḥamalnāhu ‘alā żāti alwāḥiw wa dusur(in).

ང་ཚོས་ཁོ་(ནོ་ཨ་)ཤིང་ཆ་དང་སྡེར་མ་ལས་བཟོས་པའི་གྲུ་གཟིངས་ཤིག་གི་སྟེང་དུ་འཁྱེར་སོང་།

تَجْرِيْ بِاَعْيُنِنَاۚ جَزَاۤءً لِّمَنْ كَانَ كُفِرَ

tajrī bi'a‘yuninā, jazā'al liman kāna kufir(a).

ང་ཚོའི་ལྟ་སྐྱོང་འོག་གྲུ་གཟིངས་བཏང་བ་དེ་ཁས་མ་བླངས་པའི་མི་དེ་དག་ལ་ཉེས་ཆད་གཏོང་ཆེད་དུ་ཡིན།

وَلَقَدْ تَّرَكْنٰهَآ اٰيَةً فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqat taraknāhā āyatan fahal mim muddakir(in).

ང་ཚོས་གྲུ་གཟིངས་དེ་མཚོན་རྟགས་ཤིག་ཏུ་བཟོས་ཡོད། དེར་བརྟེན་སློབ་ཚན་ལེན་འདོད་ཡོད་མཁན་ཡོད་དམ།

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

དེར་བརྟེན་ངའི་ཉེས་ཆད་དང་ངའི་ཉེན་བརྡ་དེ་ཇི་འདྲའི་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་རེད།

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

ང་ཚོས་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དེ་ཉེན་བརྡ་གཏོང་བར་སྟབས་བདེ་པོ་བཟོས་ཡོད། དེར་བརྟེན་དོ་སྣང་བྱེད་འདོད་མཁན་ཡོད་དམ།

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

każżabat ‘ādun fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

ཨད་མི་རིགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་མ་བྱས། དེར་བརྟེན་ངའི་ཉེས་ཆད་དང་ངའི་ཉེན་བརྡ་དེ་ཇི་འདྲའི་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་རེད།

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْ يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّۙ

innā arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī yaumi naḥsim mustamirr(in).

དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་ཁོ་ཚོའི་སྟེང་དུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཉིན་མོར་རླུང་ཤུགས་ཆེན་པོ་ཞིག་བརྒྱབ་ཡོད།

تَنْزِعُ النَّاسَۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنْقَعِرٍ

tanzi‘un-nās(a), ka'annahum a‘jāzu nakhlim munqa‘ir(in).

མི་རྣམས་ལ་གཡོ་སྒྱུའི་ནང་དུ་ལྷུང་བར་བྱེད། ཁོང་ཚོ་རྩ་བ་དང་མཉམ་དུ་མར་ལྷུང་བའི་སྟར་ཤིང་ལྟ་བུ་རེད།

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

དེར་བརྟེན་ངའི་ཉེས་ཆད་དང་ངའི་ཉེན་བརྡ་དེ་ཇི་འདྲའི་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་རེད།

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

ང་ཚོས་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དེ་ཉེན་བརྡ་གཏོང་བར་སྟབས་བདེ་པོ་བཟོས་ཡོད། དེར་བརྟེན་དོ་སྣང་བྱེད་འདོད་མཁན་ཡོད་དམ།

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِالنُّذُرِ

każżabat ṡamūdu bin-nużur(i).

ས་མུད་མི་རིགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཉེན་བརྡ་དེ་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད།

فَقَالُوْٓا اَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍ

fa qālū abasyaram minnā wāḥidan nattabi‘uh(ū), innā iżal lafī ḍalāliw wa su‘ur(in).

དེ་བས་ཁོ་ཚོས་"ང་ཚོས་ང་ཚོའི་ཁྲོད་ཀྱི་(སྤྱིར་བཏང་གི་)མི་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ལྟར་ན་ང་ཚོ་དངོས་གནས་ལམ་ནོར་ནས་སྨྱོན་པ་ཆགས་ཡོད།"

ءَاُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ اَشِرٌ

a'ulqiyaż-żikru ‘alaihi mim baininā bal huwa każżābun asyir(un).

གསལ་བསྒྲགས་དེ་ང་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་ཁོང་ལ་མངོན་པར་བྱས་ཡོད་དམ། ངེས་པར་དུ་ཁོ་(ས་ལེ་ཧ་)ནི་ཧ་ཅང་རྫུན་གཏམ་བཤད་མཁན་(དང་)ཆེ་འདོད་ཅན་ཞིག་རེད།"

سَيَعْلَمُوْنَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْاَشِرُ

saya‘lamūna gadam manil-każżābul-asyir(u).

རྗེས་སུ་ཁོང་ཚོས་རྫུན་གཏམ་བཤད་མཁན་སུ་ཡིན་པ་ཤེས་ཐུབ།

اِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْۖ

innā mursilun-nāqati fitnatal lahum fartaqibhum waṣṭabir.

ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་རྔ་མོང་མོ་ཞིག་བཏང་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁོང་ཚོར་སྒུག་ནས་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་དགོས། (Saleh)

وَنَبِّئْهُمْ اَنَّ الْمَاۤءَ قِسْمَةٌ ۢ بَيْنَهُمْۚ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ

wa nabbi'hum annal-mā'a qismatum bainahum, kullu syirbim muḥtaḍar(un).

དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ཆུ་དེ་ཁོང་ཚོའི་བར་དུ་བགོས་ནས་(རྔ་མོང་མོ་དང་མཉམ་དུ་)བཤད་རོགས། མི་ཚང་མར་ཆང་འཐུང་བའི་ཐོབ་ཐང་ཡོད།

فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطٰى فَعَقَرَ

fa nādau ṣāḥibahum fa ta‘āṭā fa ‘aqar(a).

དེ་བས་ཁོང་ཚོས་གྲོགས་པོ་ལ་ཁ་པར་བཏང་རྗེས་ཁོང་གིས་(རྔ་མོང་)དེ་འཛིན་ནས་གཏུབ་པ་རེད།

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fakaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

དེར་བརྟེན་ངའི་ཉེས་ཆད་དང་ངའི་ཉེན་བརྡ་དེ་ཇི་འདྲའི་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་རེད།

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَكَانُوْا كَهَشِيْمِ الْمُحْتَظِرِ

innā arsalnā ‘alaihim ṣaiḥataw wāḥidatan fa kānū kahasyīmil-muḥtaẓir(i).

ང་ཚོས་དེ་ཚོའི་སྟེང་དུ་འབྲུག་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཞིག་བཏང་བས་དེ་ཚོ་སྐམ་པོ་རུལ་བའི་ཤིང་ལྟར་གྱུར་ཡོད།

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

ང་ཚོས་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དེ་ཉེན་བརྡ་གཏོང་བར་སྟབས་བདེ་པོ་བཟོས་ཡོད། དེར་བརྟེན་དོ་སྣང་བྱེད་འདོད་མཁན་ཡོད་དམ།

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطٍ ۢبِالنُّذُرِ

każżabat qaumu lūṭim bin-nużur(i).

ལུཊ་མི་རིགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཉེན་བརྡ་དེ་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད།

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ

innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).

ང་ཚོས་ལུཊ་ཀྱི་ནང་མི་མ་གཏོགས་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་རྡོ་འཁྱེར་བའི་རླུང་འཚུབ་ཅིག་བཏང་བ་རེད། ང་ཚོས་ཞོགས་པ་མ་ཤར་གོང་ཁོ་ཚོ་སྐྱོབ་པ་དང༌།

نِّعْمَةً مِّنْ عِنْدِنَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ شَكَرَ

ni‘matam min ‘indinā, każālika najzī man syakar(a).

ང་ཚོའི་ངོས་ནས་བྱིན་རླབས་ཤིག་ཡིན། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་མཁན་ཚོར་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།

وَلَقَدْ اَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ

wa laqad anżarahum baṭsyatanā fa tamārau bin-nużur(i).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་གིས་(ལུཏ)ང་ཚོའི་ཉེས་ཆད་སྐོར་ཁོང་ཚོར་ཉེན་བརྡ་བཏང་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོས་ངའི་ཉེན་བརྡ་ལ་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད།

وَلَقَدْ رَاوَدُوْهُ عَنْ ضَيْفِهٖ فَطَمَسْنَآ اَعْيُنَهُمْ فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

wa laqad rāwadūhu ‘an ḍaifihī fa ṭamasnā a‘yunahum fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་མིག་བཙུམ་ནས་ངའི་ཉེས་ཆད་དང་ཉེན་བརྡ་དེ་ཚོ་མྱོང་ཚོར་བྱེད་རོགས།

وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ

wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).

དོན་དངོས་ཐོག་ཉིན་རྗེས་མར་ཁོང་ཚོར་གཏན་འཇགས་ཀྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་རེད།

فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

དེར་བརྟེན་ངའི་ཉེས་ཆད་དང་ངའི་ཉེན་བརྡ་ཚོར་རོགས།

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

ང་ཚོས་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དེ་ཉེན་བརྡ་གཏོང་བར་སྟབས་བདེ་པོ་བཟོས་ཡོད། དེར་བརྟེན་དོ་སྣང་བྱེད་འདོད་མཁན་ཡོད་དམ།

وَلَقَدْ جَاۤءَ اٰلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُۚ

wa laqad jā'a āla fir‘aunan-nużur(u).

དངོས་གནས་ཕ་རོའོ་ཡི་ནང་མིར་ཉེན་བརྡ་བཏང་ཡོད།

كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كُلِّهَا فَاَخَذْنٰهُمْ اَخْذَ عَزِيْزٍ مُّقْتَدِرٍ

każżabū bi'āyātinā kullihā fa'akhażnāhum akhża ‘azīzim muqtadir(in).

ཁོང་ཚོས་ང་ཚོའི་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཚང་མ་ཁས་མ་བླངས་པས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་སྟོབས་ལྡན་དང་སྟོབས་ལྡན་གྱི་ཉེས་ཆད་བཏང་ཡོད།

اَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ اُولٰۤىِٕكُمْ اَمْ لَكُمْ بَرَاۤءَةٌ فِى الزُّبُرِۚ

akuffārukum khairum min ulā'ikum am lakum barā'atun fiz-zubur(i).

ཁྱེད་ཀྱི་ཁོར་ཡུག་ནང་ཡོད་པའི་མི་དད་པ་ཅན་(ལྷ་མང་པོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་)དེ་ཚོ་ཁོང་ཚོ་ལས་ཡག་པོ་ཡོད་དམ།

اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ

am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).

ཡང་ན་ཁོང་ཚོས་"ང་ཚོ་ནི་མཐུན་སྒྲིལ་གྱི་ཚོགས་པ་ཞིག་ཡིན་པས་ངེས་པར་དུ་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་རྒྱུ་ཡིན་"ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡོད།

سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّوْنَ الدُّبُرَ

sayuhzamul-jam‘u wa yuwallūnad-dubur(a).

སྡེ་ཚན་དེ་ངེས་པར་དུ་ཕམ་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་ཁོང་ཚོ་རྒྱབ་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིར་འཐེན་བྱེད་རྒྱུ་རེད།

بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ اَدْهٰى وَاَمَرُّ

balis-sā‘atu mau‘iduhum was-sā‘atu adhā wa amarr(u).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ་དེ་ཁོང་ཚོར་ཁས་ལེན་བྱས་པའི་ཉིན་མོ་ཡིན་པ་དང་ཁྲིམས་ཐག་གཅོད་པའི་ཉིན་མོ་དེ་བས་འཇིགས་སུ་རུང་བ་དང་ཁ་ཚ་པོ་ཡོད།

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍۘ

innal-mujrimīna fī ḍalāliw wa su‘ur(in).

དོན་དངོས་ཐོག སྡིག་པ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ནོར་འཁྲུལ་ནང་ཡོད་(འཇིག་རྟེན་འདིར་)དང་དམྱལ་བར་(འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ནང་)ཡོད།

يَوْمَ يُسْحَبُوْنَ فِى النَّارِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْۗ ذُوْقُوْا مَسَّ سَقَرَ

yauma yusḥabūna fin-nāri ‘alā wujūhihim, żūqū massa saqar(a).

ཁོ་ཚོ་ཁོའི་གདོང་ལ་དམྱལ་བར་འདྲུད་པའི་ཉིན་མོ། (ཁོང་ཚོར་) "དམྱལ་བའི་མེའི་བྲོ་བ་མྱོང་རོགས།"

اِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنٰهُ بِقَدَرٍ

innā kulla syai'in khalaqnāhu biqadar(in).

དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་ཡོད་ཚད་ཚད་གཞི་ལྟར་བཟོས་ཡོད།

وَمَآ اَمْرُنَآ اِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ ۢبِالْبَصَرِ

wa mā amrunā illā wāḥidatun kalamḥim bil-baṣar(i).

ང་ཚོའི་བཀའ་ནི་མིག་བཙུམ་པ་ནང་བཞིན་ཚིག་གཅིག་ལས་མེད།

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَآ اَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad ahlaknā asy-yā‘akum fahal mim muddakir(in).

ང་ཚོས་ཁྱེད་ལྟ་བུའི་མི་དེ་ཚོ་མེད་པར་བཟོས་ཡོད། དེར་བརྟེན་སློབ་ཚན་ལེན་འདོད་ཡོད་མཁན་ཡོད་དམ།

وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوْهُ فِى الزُّبُرِ

wa kullu syai'in fa‘alūhu fiz-zubur(i).

ཁོང་ཚོས་བྱས་པ་ཚང་མ་དྲན་དེབ་ནང་ཐོ་འགོད་བྱས་ཡོད།

وَكُلُّ صَغِيْرٍ وَّكَبِيْرٍ مُّسْتَطَرٌ

wa kullu ṣagīriw wa kabīrim mustaṭar(un).

དེ་ནས་ཡོད་ཚད་(ཅི་ཞིག་)ཆུང་ཆུང་དང་ཆེན་པོ་(ཡོད་ཚད་)བྲིས་ཡོད།

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَهَرٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa nahar(in).

དོན་དམ་པར་ཆོས་ལྡན་རྣམས་ལྡུམ་ར་དང་ཆུ་ཀླུང་དུ་གནས་པ་དང་།

فِيْ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيْكٍ مُّقْتَدِرٍ ࣖ

fī maq‘adi ṣidqin ‘inda malīkim muqtadir(in).

དཀོན་མཆོག་སྟོབས་ལྡན་གྱི་མདུན་དུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བའི་ས་ཆ་ཞིག་ཏུ།