Q.S ཨཏ་ཏཀ་ཝིར། (اَلتَّكْوِير) - 29 ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གྲངས།

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ

iżasy-syamsu kuwwirat.

ཉི་མ་སྐོར་བ་འཁོར་བའི་ཚེ།

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ

wa iżan-nujūmunkadarat.

སྐར་ཚོགས་ལྷུང་བའི་ཚེ།

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ

wa iżal-jibālu suyyirat.

རི་བོ་རྣམས་འཇིག་པའི་ཚེ།

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ

wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.

གལ་ཏེ་རྔ་མོང་སྦྲུམ་མ་རྣམས་བཀག་འགོག་བྱས་ན།

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ

wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.

རི་དྭགས་རྣམས་འདུས་པའི་ཚེ།

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ

wa iżal-biḥāru sujjirat.

རྒྱ་མཚོ་རྣམས་ཚ་བར་འགྱུར་བའི་ཚེ།

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ

wa iżan-nufūsu zuwwijat.

རྣམ་ཤེས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་སྐབས་(ལུས་པོ་དང་མཉམ་དུ)།

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ

wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.

གལ་ཏེ་གསོན་པོར་སྦས་པའི་བུ་མོ་མ་འབྱར་རྣམས་ལ་དྲིས་ན།

بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ

bi'ayyi żambin qutilat.

ཁོང་སྡིག་པ་གང་གི་ཆེད་དུ་བསད་པ་རེད་དམ།

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ

wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.

དེ་ནས་ཤོག་ངོས་༼བྱམས་བརྩེའི་ཟིན་ཐོ༽རྒྱ་ཆེར་ཕྱེ་ཚར་བའི་སྐབས།

وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ

wa iżas-samā'u kusyiṭat.

ནམ་མཁའ་འཇིག་པའི་ཚེ།

وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ

wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.

ཡ་ཧིམ་གྱི་དམྱལ་བ་མེ་འབར་བའི་ཚེ།

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۖ

wa iżal-jannatu uzlifat.

ནམ་མཁའ་ཉེ་བར་བཅར་བའི་ཚེ།

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ اَحْضَرَتْۗ

‘alimat nafsum mā aḥḍarat.

མི་ཚང་མས་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར།

فَلَآ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ

falā uqsimu bil-khunnas(i).

ངས་སྐར་ཚོགས་ལ་མནའ་བསྐྱལ།

الْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ

al-jawāril-kunnas(i).

འཁོར་བ་དང་སྒྲིག་པ།

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ

wal-laili iżā ‘as‘as(a).

དེ་ནུབ་པའི་མཚན་མོར།

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā tanaffas(a).

དེ་ནས་ཞོགས་པར་དེ་ཆག་པའི་སྐབས་སུ།

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

དེ་ནི་དངོས་གནས་(ཨ་ལཱ་ཧ)ཡི་ཚིག་ཡིན། གུས་ཞབས་ལྡན་པའི་སྐུ་ཚབ་(གྷེ་བྷེ་རིལ་)གྱིས་འཁྱེར་ཡོང་།

ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِيْنٍۙ

Żī quwwatin ‘inda żil-‘arsyi makīn(in).

དབང་ཆ་ཡོད་མཁན་དང་། གོ་གནས་མཐོ་བའི་(ཨ་ལཱ་)ཁྲི་ཡི་བདག་པོ།

مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍۗ

muṭā‘in ṡamma amīn(in).

དེའི་ནང་དུ་(མཁའ་འགྲོ་མའི་རྒྱལ་ཁམས་ནང་)བཀའ་ཉན་པ་དང་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍۚ

wa mā ṣāḥibukum bimajnūn(in).

ཁྱེད་ཀྱི་གྲོགས་པོ་(མུ་ཧ་མཱད་)ནི་སྨྱོན་པ་ཞིག་མ་རེད།

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ

wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་གིས་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོང་(གྷེ་བྷེ་རིལ་)གནམ་སའི་མཁའ་དབྱིངས་གསལ་པོའི་ནང་དུ་མཐོང་།

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍۚ

wa mā huwa ‘alal-gaibi biḍanīn(in).

ཁོང་(མུ་ཧ་མཱད་)ནི་མ་མཐོང་བའི་གནས་ཚུལ་འགྲེལ་བཤད་རྒྱག་པར་སེར་སྣ་ཅན་ཞིག་མ་རེད།

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۚ

wa mā huwa biqauli syaiṭānir rajīm(in).

དེ་བཞིན་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)ནི་དམོད་པ་ཕོག་པའི་སེ་ཏན་གྱི་ཚིག་མ་རེད།

فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَۗ

fa aina tażhabūn(a).

འོ་ན་ཁྱོད་གང་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

(Quran) ནི་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ལ་དྲན་སྐུལ་བྱེད་པ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَۗ

liman syā'a minkum ay yastaqīm(a).

ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་གིས་ལམ་དྲང་པོ་ཞིག་ལ་འགྲོ་འདོད་ཡོད་ན།

وَمَا تَشَاۤءُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā tasyā'ūna illā ay yasyā'allāhu rabbul-‘ālamīn(a).

ཁྱེད་རང་གིས་(ལམ་དེ་ལ་རྗེས་འདེད་བྱེད་མི་ཐུབ།) འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་བདག་པོ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་པ་མ་བྱས་ན།