وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
Ku në nïn kɔ̈k yiic, loi lɔ̈ŋ tahajjud dɛ̈t (cït mɛn de lɔ̈ŋ) tënë yïnhom: ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Bɛ̈nydu yï jat nhial tën ë leec.
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
ku kɔc ye nïn nɔ̈k ke door Nhialicden ke röök ku kɔ̈ɔ̈c.
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
Ku ëcï nhom mec kek ɣön ë tɔ̈cden, ku ka ye Bɛ̈nyden röök ke riɔ̈ɔ̈c ku ŋɔ̈ɔ̈th, ku ka ye biäk de mïïth cï ɣok ke gäm keek thöl.
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
keek aa nïn lik apɛi ë thëi;
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
ku në thök de thëi, ke keek aacï lɔ̈ŋ (në Nhialic).
يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ
yā ayyuhal-muzzammil(u).
O raan cï thiaan (Muɣamed)!
قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qumil-laila illā qalīlā(n).
Ku jɔt rot (ba röök) wakɔ̈u, ee kë thiin koor, .
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
Ee yic, pɛ̈c ë thëi ee ril (acï tiɛ̈p thiɔ̈ɔ̈ŋ); ku (kuɛ̈n në ye thaa kënë) ee kë dït apɛi.