وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
און בעת א טייל פון דער נאכט, זאלט איר אויספירן די תּפֿילה פון תּפֿילה (אַלס אַן נאָך אַקט פון דינען) פֿאַר אייך: אפשר וועט אייער גאָט אייך דערהייבן צו אַ לויבווערדיקן אָרט.
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
און די וואָס פאַרברענגען די נאַכט דינען זייער גאָט דורך זיך בוקן און שטיין.
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
זייערע מאָגן זענען ווייט פון זייערע בעטן, זיי דאַוונען צו זייער גאָט מיט מורא און האָפענונג, און זיי פאַרברענגען אַ טייל פון דער פרנסה וואָס מיר האָבן זיי געגעבן.
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
זיי שלאפן זייער ווייניג ביינאכט;
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
און אין סוף פון דער נאכט האבן זיי געבעטן מחילה (פון אללא).
يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ
yā ayyuhal-muzzammil(u).
אָ, דער באַהאַלטענער (מוחמד)!
قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qumil-laila illā qalīlā(n).
שטיי אויף (צו דאַוונען) ביינאכט, חוץ פאר א ביסל,
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
טאקע, אויפוואכן ביינאכט איז שטארקער (פילט די נשמה); און (לייענען אין יענער צייט) איז געווען מער אימפּרעסיוו.