Q.S Al-Inshiqaq (اَلْإِنْشِقَاق) - 25 Adadin Ayoyi

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

Idan sama ta tsage (ta balle),

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

ta ji daɗin Ubangijinta, kuma ya dace ta ji daɗin sauraro.

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

Kuma idan ƙasa ta shimfiɗa (ta daidaita),

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

ta jefar da abin da ke cikinta kuma ta zama fanko,

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

ta ji daɗin Ubangijinta, kuma ya dace ta ji daɗin sauraro.

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

Ya mutum! Lalle kai kana aiki tuƙuru zuwa ga Ubangijinka, sai ka haɗu da shi.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

To, amma wanda aka ba littafinsa daga dama,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

za a yi masa hisabi mai sauƙi,

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

kuma ya koma zuwa ga iyayinsa (a Aljanna) yana mai farin ciki.

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

Amma wanda aka ba littafinsa daga baya,

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

za ya kira halaka (ya ce: 'Wai halaka gareni!')

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

kuma ya shiga cikin wuta mai ƙonewa.

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

Lalle shi a cikin iyayinsa (a duniya) yana mai farin ciki.

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

Ya yi tsammani cewa ba zai komawa ba.

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

A'a! Lalle Ubangijinsa ya kasance Mai gani gare shi.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

Ina rantsuwa da wata idan ta cika,

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

da dare da abin da ya tattara,

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

da wata idan ta fara haske,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

lalle za ku shiga mataki-mataki (daga duniya zuwa lahira).

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

Me ya sa ba su yi imani ba?

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

Kuma idan aka karanta musu Alƙur'ani ba su sujada ba?

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

A'a! Waɗanda suka kafirta suna ƙaryatawa (da shi).

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

Kuma Allah ya fi sani da abin da suke ɓoye a cikin zukata.

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

To ka yi musu bushara da azaba mai raɗaɗi,

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

sai waɗanda suka yi imani kuma suka aikata ayyukan ƙwarai, suna da lada mara ƙarewa.