Q.S Al-Mu’minun (اَلْمُؤْمِنُون) - 118 Adadin Ayoyi

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُوْنَ ۙ

qad aflaḥal-mu'minūn(a).

Lalle muminai sun yi babbar nasara.

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ

allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).

Waɗanda suke cikin salla suna mai tsarki.

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum ‘anil-lagwi mu‘riḍūn(a).

Kuma waɗanda suke nisantar abin da ba shi da amfãni.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).

Kuma waɗanda suke yin zakka.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

Kuma waɗanda suke kiyaye farjinsu.

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

Face ga matansu ko abin da hannunsu na dama suka mallaka, to lalle su ba su da laifi.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ

famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

To duk wanda ya nemi wanin haka, to waɗannan su ne mãsu wuce iyaka.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).

Kuma waɗanda suke kiyaye amana da alkawari.

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).

Kuma waɗanda suke kiyaye sallolinsu.

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ

ulā'ika humul-wāriṡūn(a).

Waɗannan su ne mãsu gado.

الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).

Waɗanda za su gado Aljannar Firdaus, suna dawwama a cikinta.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).

Kuma lalle Muka halicce mutum daga tsarin da aka samo daga turɓaya.

ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ

Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).

Sa'an nan Muka mai da shi ɗigon ruwa a cikin wurin tsayi mai ƙarfi.

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ

Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).

Sa'an nan Muka mai da ɗigon ruwa zuwa jini mai kauri, sa'an nan Muka mai da jini mai kauri zuwa nama, sa'an nan Muka mai da nama zuwa ƙasusuwa, sa'an nan Muka lulluɓe ƙasusuwa da nama, sa'an nan Muka halicce shi halitta dabam. To tsarki ya tabbata ga Allah Mafi alheri daga mãsu halitta.

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ

Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).

Sa'an nan lalle ku bayan haka matattu ne.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ تُبْعَثُوْنَ

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati tub‘aṡūn(a).

Sa'an nan lalle ku a Ranar Kiyãma za a tashe ku.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاۤىِٕقَۖ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غٰفِلِيْنَ

wa laqad khalaqnā fauqakum sab‘a ṭarā'iq(a), wa mā kunnā ‘anil-khalqi gāfilīn(a).

Kuma lalle Muka halicce muku matakai bakwai a sama, kuma Muka kasance ba Mu sakaci ba daga halitta.

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ

wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).

Kuma Muka saukar da ruwa daga sama bisa ma'auni, sai Muka zaunar shi a cikin ƙasa, kuma lalle Muna iya cire shi.

فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

Sai Muka fitar da gare shi gonaki na dabinai da inabi, a cikinsu akwai 'ya'yan itatuwa da yawa ga ku, kuma daga gare su kuna ci.

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ

wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).

Kuma itacen zaitun da itacen rummãn, mai kama da juna da ba su kama ba. Ka dũbi 'ya'yansa sa'ad da ya ba da 'ya'ya da lokacin nunawa. Lalle a cikin wannan akwai ãya ga mutane mãsu imani.

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةًۗ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهَا وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihā wa lakum fīhā manāfi‘u kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

Kuma lalle dabbobi (na gida) an halicce su a gare ku. A cikinsu akwai dumi da amfãni da yawa, kuma daga gare su kuna ci.

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَ ࣖ

wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

Kuma a gare ku akwai kyau a cikinsu sa'ad da kuka mayar da su gida da sa'ad da kuka fitar da su zuwa kiwo.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Kuma suna ɗaukar nauyinku zuwa ga ƙasa da ba za ku iya isa gare ta ba face da wahalar jiki. Lalle Ubangijinku Mai tausayi ne, Mai rahama.

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

Kuma (Muka aika) Nuhu zuwa mutanensa, sai ya ce: 'Ya mutanena! Ku bauta wa Allah, ba ku da abin bautawa face Shi. Shin ba ku yi taƙawa ba?'

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ

in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).

Sai shugabannin waɗanda suka kafirta daga mutanensa suka ce: 'Wannan ba mutum ba ne face mutum kamar ku, yana nufin ya fi ku fifiko. Kuma da Allah Ya so, da Ya saukar da malã'iku. Ba mu ji ba game da wannan a cikin ubanninmu na farko.'

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

Lalle shi ba komai ba ne face mutum mai ciwo, don haka ku yi jira da shi har ya mutu.

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

Ya ce: 'Ya Ubangiji! Ka taimake ni domin sun ƙaryata ni.'

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Sai Muka yi wahayi zuwa gare shi: 'Ka gina jirgin ruwa da idaninmu da wahayinMu, kuma kada ka yi mini magana game da waɗanda suka yi zãunci. Lalle za su nutsar.'

وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).

Kuma yana gina jirgin ruwa, kuma duk lokacin da shugabannin mutanensa suka wuce gare shi, suna yi masa izgili. Ya ce: 'Idan kuna yi mana izgili, to lalle mu muna yi muku izgili kamar yadda kuke yi mana izgili.'

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ

inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).

'To kun sani wanda azaba za ta zo masa, wanda zai wulakanta shi, kuma wanda za ta dawwama a gare shi azaba mai raɗaɗi.'

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

Har idan umurninMu ya zo kuma tushiya ta tafasa, Muka ce: 'Ka shigar da kowane iri biyu (namiji da mata), da iyalinka, face wanda aka yanke hukunci a kansa, da waɗanda suka yi imani.' Kuma ba su yi imani ba tare da shi face kaɗan.

فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ

fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Kuma ya ce: 'Ku shiga cikinta da suna Allah da isarsa da saukarsa. Lalle Ubangijina Mai gafara ne, Mai rahama.'

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ وَاَتْرَفْنٰهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُوْنَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumihil-lażīna kafarū wa każżabū biliqā'il-ākhirati wa atrafnāhum fil-ḥayātid-dun-yā, mā hāżā illā basyarum miṡlukum, ya'kulu mimmā ta'kulūna minhu wa yasyrabu mimmā tasyrabūn(a).

Kuma yana tafiya da su, sai ya ce: 'Ya ɗana! Ka shiga tare da mu, kuma kada ka kasance tare da kafirai.'

وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ

wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).

Ya ce: 'Zan nemi tsari a dutse, zai tsire ni daga ruwa.' Ya ce: 'A yau babu mai tsira daga umurnin Allah face wanda Ya yi masa rahama.' Kuma ruwa ya shiga tsakaninsu, sai ya kasance daga mãsu nutsar.

اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ

aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).

Kuma aka ce: 'Ya ƙasa! Ka jiƙa ruwanka, kuma ya sama! Ka jiƙa!' Sai ruwa ya rage, kuma aka cika umurnin, kuma aka zauna a kan Judi, kuma aka ce: 'Nisa ga mutanen zãunci!'

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوْعَدُوْنَ ۖ

haihāta haihāta limā tū‘adūn(a).

Kuma Nuhu ya kira Ubangijinsa, ya ce: 'Ya Ubangiji! Lalle ɗana daga iyalina ne, kuma lalle wa'adinka gaskiya ne, kuma Kai ne Mafi alheri daga mãsu yanke hukunci.'

اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ ۖ

in hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

Ya ce: 'Ya Nuhu! Lalle shi ba daga iyalinka ba ne. Lalle shi aiki ne ba da alheri ba. Saboda haka kada ka nemi mini abin da ba ka da ilimi game da shi. Ina yi muku wa'azi, kuma kada ka kasance daga jahilai.'

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلُ ِۨافْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا وَّمَا نَحْنُ لَهٗ بِمُؤْمِنِيْنَ

in huwa illā rajuluniftarā ‘alallāhi każibaw wa mā naḥnu lahū bimu'minīn(a).

Ya ce: 'Ya Ubangiji! Lalle ni na nemi tsari gare Ka daga abin da ba ni da ilimi game da shi. Kuma ba za Ka gafarta mini ba kuma ka yi mini rahama ba, zan kasance daga mãsu hasara.'

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

Aka ce: 'Ya Nuhu! Ka sauka da salama daga gare Mu da albarka a kanka da a kan al'ummomi daga gare ka. Kuma akwai al'ummomi za Mu yi musu jin daɗi, sa'an nan za Mu azabta su azaba mai raɗaɗi daga gare Mu.'

قَالَ عَمَّا قَلِيْلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نٰدِمِيْنَ ۚ

qāla ‘ammā qalīlil layuṣbiḥunna nādimīn(a).

Wannan daga labaran gaibi ne Muke bayyana muku. Kuma ba ka kasance tare da su ba sa'ad da suka tsara shirinsu, kuma sa'ad da suka yi makirci.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Kuma zuwa 'Ad (Muka aika) ɗan'uwansu Hud. Ya ce: 'Ya mutanena! Ku bauta wa Allah, ba ku da abin bautawa face Shi. Shin ba ku yi taƙawa ba?'

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قُرُوْنًا اٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qurūnan ākharīn(a).

Ya mutanena! Ba na tambayar ku wani ijara a kansa. Ijara na ba Allah ce Wanda Ya halicce ni. Shin ba ku yi hankali ba?

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ ۗ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

'Ya mutanena! Ku nemi gafara daga Ubangijinku, sa'an nan ku tuba zuwa gare Shi, zai aika muku da ruwan sama mai yawa a kanku, kuma zai ƙara muku ƙarfi a kan ƙarfinku, kuma kada ku jũya mãsu laifi.'

ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَاۗ كُلَّمَا جَاۤءَ اُمَّةً رَّسُوْلُهَا كَذَّبُوْهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَّجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

Ṡumma arsalnā rusulanā tatrā, kullamā jā'a ummatar rasūluhā każżabūhu fa atba‘nā ba‘ḍahum ba‘ḍaw wa ja‘alnāhum aḥādīṡ(a), fa bu‘dal liqaumil lā yu'minūn(a).

Suka ce: 'Ya Hud! Ba ka zo mana da bayyane ba, kuma ba mu bar abin da ubanninmu suka bauta ba, kuma ba za mu yi muku ba sai abin da muke so. Lalle mu muna shakka game da abin da ka zo mana da shi, muna shakka.'

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

Ya ce: 'Ya mutanena! Shin kun gani idan ina a kan bayyane daga Ubangijina kuma Ya ba ni rahama daga gare Shi, sai ta ɓoye daga gare ku, shin za mu tilasta muku shi alhãli ku ƙi shi?'

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).

'Ya mutanena! Ba na tambayar ku wani ijara a kansa. Ijara na ba Allah ce. Kuma ba zan kori waɗanda suka yi imani ba. Lalle suna gamuwa da Ubangijinsu. Amma ina ganin ku mutane ne mãsu jahilci.'

فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ

fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).

'Ya mutanena! Wanene zai taimake ni daga Allah idan na kori su? Shin ba ku yi tunani ba?'

فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ

fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).

'Kuma ba zan ce muku: 'A gare ni akwai taskokin Allah,' kuma ba na sanin gaibi, kuma ba na ce: 'Lalle ni malã'ika ne,' kuma ba na ce wa waɗanda idanunsu ke wulakanta su: 'Allah ba zai bai wa su alheri ba.' Allah Yana sanin abin da ke cikin zukãtansu. Idan na ce haka, to lalle zan kasance daga mãsu zãunci.'

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).

Suka ce: 'Ya Hud! Lalle ka yi musu da mu kuma ka ƙara musu musu. Idan kana daga mãsu gaskiya, to ka kawo mana abin da ka yi wa'adin mu.'

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ

wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).

Ya ce: 'Allah ne zai kawo shi idan Yake so, kuma ba za ku iya ɓata ba.'

يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ

yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

'Kuma nasiha ta ba ku amfãni ba idan Allah Ya so Ya ɓatar da ku. Shi ne Ubangijinku, kuma zuwa gare Shi ake komawa.'

وَاِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاتَّقُوْنِ

wa inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidataw wa ana rabbukum fattaqūn(i).

Ko suna cẽwa: 'Ya ƙirƙira shi.' Ka ce: 'Idan na ƙirƙira shi, to zunubina ne a kaina, kuma ni barrar da abin da kuke yi na shirki.'

فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

Kuma aka yi wahayi zuwa ga Hud: 'Lalle ba za su yi imani ba daga mutanensa face waɗanda suka riga sun yi imani. Saboda haka kada ka yi baƙin ciki game da abin da suke aikatãwa.'

فَذَرْهُمْ فِيْ غَمْرَتِهِمْ حَتّٰى حِيْنٍ

fa żarhum fī gamratihim ḥattā ḥīn(in).

Kuma Muka tsire shi da waɗanda suka yi imani tare da shi da rahama daga gare Mu, kuma Muka yanke tushen waɗanda suka ƙaryata da ãyõyinMu, kuma ba su kasance muminai ba.

اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ

ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).

Kuma zuwa Thamud (Muka aika) ɗan'uwansu Salih, ya ce: 'Ya mutanena! Ku bauta wa Allah, ba ku da abin bautawa face Shi. Hakika hujja ta zo muku daga Ubangijinku. Wannan ce raƙuma ta Allah a matsayin alama a gare ku. Saboda haka ku bar ta ta ci a cikin ƙasar Allah, kuma kada ku shãfe ta da mugunta, sai azaba ta kusa a kanku.'

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).

Kuma ku tuna sa'ad da Ya sanya ku wakilai bayan 'Ad, kuma Ya zaɓe ku a cikin ƙasa, kuna gina manyan gidaje a filayen filinta, kuna sassaƙa dukansu a cikin duwatsu. Saboda haka ku tuna da ni'imar Allah, kuma kada ku yi fasadi a ƙasa mãsu fasadi.

اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ

innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).

Shugabannin mutanensa waɗanda suka yi girman kai suka ce wa waɗanda suka raunana daga waɗanda suka yi imani: 'Shin kun sani cewa Salih an aika shi daga Ubangijinsa?' Suka ce: 'Lalle mu muna imani da abin da aka aika shi da shi.'

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum bi'āyāti rabbihim yu'minūn(a).

Waɗanda suka yi girman kai suka ce: 'Lalle mu muna kafirta da abin da kun yi imani da shi.'

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum birabbihim lā yusyrikūn(a).

Sai suka yanka raƙumar, kuma suka yi girman kai da umurnin Ubangijinsu, suka ce: 'Ya Salih! Ka kawo mana abin da ka yi wa'adin mu idan kana daga manzanni.'

وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ

wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).

Sai girgiza ta kama su, sai suka wayi gari a cikin gidajensu sunã mãsu kwanciya.

اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ

ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).

Sai ya jũya baya daga gare su, ya ce: 'Ya mutanena! Lalle ni na isar da saƙon Ubangijina gare ku, kuma na yi muku nasiha, amma ba ku son mãsu nasiha ba.'

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۖ وَلَدَيْنَا كِتٰبٌ يَّنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa ladainā kitābuy yanṭiqu bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

Kuma (Muka aika) Lut, sa'ad da ya ce wa mutanensa: 'Shin kuna aikata abin kunya wanda ba wanda ya gabance ku daga mutane ba?'

بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ

bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).

'Lalle kuna zuwa ga maza da sha'awa baicin mata. A'a! Ku mutane ne mãsu wuce gona gaba.'

حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ

Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).

Kuma amsar mutanensa ba ta kasance ba face suka ce: 'Ku fitar da su daga garinku. Lalle su mutane ne suna son tsarkake kansu.'

لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ

lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).

Sai Muka tsire shi da iyalinsa face matarsa, ta kasance daga mãsu baya.

قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ

qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).

Kuma Muka saukar da ruwan sama a kansu. Ka dũbi yadda ya ƙare waɗanda suka yi laifi.

مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ

mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).

Kuma zuwa Midiyan (Muka aika) ɗan'uwansu Shu'aib, ya ce: 'Ya mutanena! Ku bauta wa Allah, ba ku da abin bautawa face Shi. Hakika hujja ta zo muku daga Ubangijinku. Ku cika ma'auni da mizani, kuma kada ku rage wa mutane abin da suka samu, kuma kada ku yi fasadi a ƙasa bayan an gyara ta. Wannan ne mafi alheri a gare ku idan kun kasance muminai.'

اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاۤءَهُمْ مَّا لَمْ يَأْتِ اٰبَاۤءَهُمُ الْاَوَّلِيْنَ ۖ

afalam yaddabbarul-qaula am jā'ahum mā lam ya'ti ābā'ahumul-awwalīn(a).

Kuma kada ku zauna a kowane hanya kuna tsoratar da ku, kuna hana daga hanya Allah waɗanda suka yi imani da shi, kuna neman ta murɗa. Ku tuna sa'ad da kuka kasance kaɗan, sai Ya ƙara muku. Ku dũbi yadda ya ƙare waɗanda suka yi fasadi.

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

Kuma idan wani ɓangare daga gare ku ya yi imani da abin da aka aika ni da shi, kuma wani ɓangare ba su yi imani ba, to ku yi haƙuri har Allah Ya yanke hukunci a tsakaninmu. Kuma Shi ne Mafi alheri daga mãsu yanke hukunci.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ بِهٖ جِنَّةٌ ۗ بَلْ جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ وَاَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

am yaqūlūna bihī jinnah(tun), bal jā'ahum bil-ḥaqqi wa akṡaruhum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

Shugabannin mutanensa waɗanda suka yi girman kai suka ce: 'Lalle mu za mu fitar da kai, ya Shu'aib, da waɗanda suka yi imani tare da kai daga garinmu, ko ku koma cikin millarmu.' Ya ce: 'Ko da mun kasance mãsu ƙi?'

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ اَهْوَاۤءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُّعْرِضُوْنَ ۗ

wa lawittaba‘al-ḥaqqu ahwā'ahum lafasadatis-samāwātu wal-arḍu wa man fīhinn(a), bal ataināhum biżikrihim fahum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

Lalle mun ƙirƙira ƙarya game da Allah idan mun koma cikin millarku bayan Allah Ya tsire mu daga gare ta. Ba ya cancanta a gare mu mu koma cikinta sai Allah Ubangijinmu Ya so. Ubangijinmu Ya kewayi komai da ilimi. Ga Allah ne muka dogara. Ya Ubangijinmu! Ka yanke hukunci a tsakaninmu da mutanenmu da gaskiya. Kuma Kai ne Mafi alheri daga mãsu yanke hukunci.

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖوَّهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

am tas'aluhum kharjan fa kharāju rabbika khair(un), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

Kuma shugabannin mutanensa waɗanda suka kafirta suka ce: 'Idan kun bi Shu'aib, to lalle ku daga mãsu hasara ne.'

وَاِنَّكَ لَتَدْعُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa innaka latad‘ūhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Sai girgiza ta kama su, sai suka wayi gari a cikin gidajensu sunã mãsu kwanciya.

وَاِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنٰكِبُوْنَ

wa innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ‘aniṣ-ṣirāṭi lanākibūn(a).

Waɗanda suka ƙaryata Shu'aib sun zama kamar ba su zauna a cikinta ba. Waɗanda suka ƙaryata Shu'aib sun yi hasara.

۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Sai ya jũya baya daga gare su, ya ce: 'Ya mutanena! Lalle ni na isar da saƙon Ubangijina gare ku, kuma na yi muku nasiha. To yaya zan yi baƙin ciki game da mutane mãsu kafirta?'

وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).

Kuma ba Mu aika wani annabi ba zuwa gari face Muka kama mutanensa da wahala da tsanani domin su yi ƙanƙanta.

حَتّٰىٓ اِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيْدٍ اِذَا هُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ࣖ

Ḥattā iżā fataḥnā ‘alaihim bāban żā ‘ażābin syadīdin iżā hum fīhi mublisūn(a).

Sa'an nan Muka musanya musu mugunta da alheri har suka yawaita kuma suka ce: 'Lalle wahala da farin ciki sun sãme ubanninmu.' Sai Muka kama su ba zato ba tsammani, alhali su ba su gane ba.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).

Kuma da mutanen garin sun yi imani kuma suka yi taƙawa, da Muka buɗe musu albarkoki daga sama da ƙasa, amma sun ƙaryata, sai Muka kama su saboda abin da suka kasance suna samu.

وَهُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

bal qālū miṡla mā qālal-awwalūn(a).

Shin mutanen garin sun yi kwarin gwiwa cewa azabarmu za ta zo musu da dare sa'ad da suke barci?

وَهُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

Ko kuma mutanen garin sun yi kwarin gwiwa cewa azabarmu za ta zo musu da rana sa'ad da suke wasa?

بَلْ قَالُوْا مِثْلَ مَا قَالَ الْاَوَّلُوْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Shin sun yi kwarin gwiwa da makircin Allah? Kuma ba wanda ya yi kwarin gwiwa da makircin Allah face mutanen da suka yi hasara.

قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

Shin ba a nuna wa waɗanda suke gado ƙasa bayan mutanen ta cewa idan Muka so, Muna sanya musu azaba a kan zunubansu, kuma Muna sanya rufi a kan zukãtansu domin kada su fahimta?

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Waɗannan ne garuruwan da Muka bayyana muku wasu labaransu. Kuma lalle manzanninmu sun zo musu da bayyane, sai ba su yi imani ba bayan sun ƙaryata a gabãni. Haka Allah Yana sanya rufi a kan zukãtan mãsu kafirta.

قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).

Kuma ba Mu sami yawancinsu suna cika alkawari ba, kuma lalle mun sami yawancinsu mãsu fasiƙanci ne.

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tażakkarūn(a).

Sa'an nan Muka aika Musa bayansu da ãyõyinMu zuwa Fir'auna da shugabanninsa, sai suka yi zalunci gare su. To ka dũbi yadda ya ƙare waɗanda suka yi fasadi.

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ

qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

Kuma Musa ya ce: 'Ya Fir'auna! Lalle ni Manzon Ubangijin halittu ne.'

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tattaqūn(a).

'Ya cancanta a gare ni in faɗi game da Allah face gaskiya. Lalle ni na zo muku da bayyane daga Ubangijinku. Saboda haka ka sallama 'ya'yan Isra'ila tare da ni.'

قُلْ مَنْۢ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ يُجِيْرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul mam biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa huwa yujīru wa lā yujāru ‘alaihi in kuntum ta‘lamūn(a).

Ya ce: 'Idan ka zo da ãya, to ka kawo ta idan kana daga mãsu gaskiya.'

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ فَاَنّٰى تُسْحَرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul fa annā tusḥarūn(a).

Sai ya jẽfa sandarsa, sai ta zama maciji bayyane.

بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِالْحَقِّ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal ataināhum bil-ḥaqqi wa innahum lakāżibūn(a).

Kuma ya fitar da hannunsa, sai ya zama fari ga mãsu gani.

مَا اتَّخَذَ اللّٰهُ مِنْ وَّلَدٍ وَّمَا كَانَ مَعَهٗ مِنْ اِلٰهٍ اِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ اِلٰهٍۢ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَ ۙ

mattakhażallāhu miw waladiw wa mā kāna ma‘ahū min ilāhin iżal lażahaba kullu ilāhim bimā khalaqa wa la‘alā ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍ(in), subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

Shugabannin mutanen Fir'auna suka ce: 'Lalle wannan mai sihiri ne mai ilimi.'

عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

‘Ālimil-gaibi wasy-syahādati fa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

'Yana nufin ya fitar da ku daga ƙasarku. To me kuke umurci?'

قُلْ رَّبِّ اِمَّا تُرِيَنِّيْ مَا يُوْعَدُوْنَ ۙ

qur rabbi immā turiyannī mā yū‘adūn(a).

Suka ce: 'Ka jinkirta shi da ɗan'uwansa, kuma ka aika masu kira zuwa garuruwan.'

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِيْ فِى الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

rabbi falā taj‘alnī fil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

'Su kawo maka duk mai sihiri mai ilimi.'

وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ

wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).

Kuma masu sihiri suka zo Fir'auna suka ce: 'Lalle mu za mu sami ijara idan mun kasance mãsu nasara.'

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

Ya ce: 'Eh, kuma lalle ku daga mãsu kusanta ne.'

وَقُلْ رَّبِّ اَعُوْذُ بِكَ مِنْ هَمَزٰتِ الشَّيٰطِيْنِ ۙ

wa qur rabbi a‘ūżu bika min hamazātisy-syayāṭīn(i).

Suka ce: 'Ya Musa! Ko kai ne ka fara ko mu ne muka fara?'

وَاَعُوْذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَّحْضُرُوْنِ

wa a‘ūżu bika rabbi ay yaḥḍurūn(i).

Ya ce: 'Ku fara.' Sai suka fara, sai suka sihiri idanunsu mutane kuma suka tsoratar da su, kuma suka kawo sihiri mai girma.

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ

Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).

Kuma Muka yi wahayi zuwa ga Musa: 'Ka jẽfa sandarka.' Sai ta tãɓi abin da suka ƙirƙira.

لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

Sai gaskiya ta bayyana, kuma abin da suka aikata ya ɓace.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَلَآ اَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ وَّلَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri falā ansāba bainahum yauma'iżiw wa lā yatasā'alūn(a).

Sai aka ci nasara a can, kuma suka jũya baya sunã mãsu wulakanci.

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Kuma masu sihiri suka yi sujada.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).

Suka ce: 'Mun yi imani da Ubangijin halittu.'

تَلْفَحُ وُجُوْهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيْهَا كٰلِحُوْنَ

talfaḥu wujūhahumun-nāru wa hum fīhā kāliḥūn(a).

'Ubangijin Musa da Harun.'

اَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

alam takun āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum bihā tukażżibūn(a).

Fir'auna ya ce: 'Shin kun yi imani da shi kafin in ba ku izini? Lalle wannan makirci ne da kuka yi makirci a cikin garina domin ku fitar da mutanensa daga gare shi. To nan ba da jimawa ba za ku sani.'

قَالُوْا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَاۤلِّيْنَ

qālū rabbanā galabat ‘alainā syiqwatunā wa kunnā qauman ḍāllīn(a).

'Lalle zan yanke hannuwanku da ƙafafuwanku daban-daban, sa'an nan zan gicciye ku gaba ɗaya.'

رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْهَا فَاِنْ عُدْنَا فَاِنَّا ظٰلِمُوْنَ

rabbanā akhrijnā minhā fa in ‘udnā fa innā ẓālimūn(a).

Suka ce: 'Lalle mu mai komawa ne zuwa ga Ubangijinmu.'

قَالَ اخْسَـُٔوْا فِيْهَا وَلَا تُكَلِّمُوْنِ

qālakhsa'ū fīhā wa lā tukallimūn(i).

'Ba ka yi mana fushi ba face domin mun yi imani da ãyõyin Ubangijinmu sa'ad da suka zo mana. Ya Ubangijinmu! Ka zuba mana haƙuri, kuma ka karɓe mu musulmi.'

اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).

Kuma shugabannin mutanen Fir'auna suka ce: 'Shin za ka bar shi da mutanensa su yi fasadi a cikin ƙasa kuma ya bar ka da abin da ka ke bauta wa?' Ya ce: 'Za mu yanka 'ya'yansu maza kuma za mu bar 'ya'yansu mata. Kuma lalle mu masu rinjaye ne a kansu.'

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

Musa ya ce wa mutanensa: 'Ku nemi taimako daga Allah kuma ku yi haƙuri. Lalle ƙasa ta Allah ce, Yana ba ta wa wanda Yake so daga bayinSa. Kuma ƙarshen nasara ga mãsu taƙawa.'

اِنِّيْ جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوْٓاۙ اَنَّهُمْ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

innī jazaituhumul-yauma bimā ṣabarū, annahum humul-fā'izūn(a).

Suka ce: 'An wahalar da mu kafin ka zo mana da bayan ka ka zo mana.' Ya ce: 'Wataƙila Ubangijinku zai halaka maƙiyayyanku, kuma Ya sanya ku wakilai a ƙasa, sa'an nan Ya gani yadda kuke aikatãwa.'

قٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنِيْنَ

qāla kam labiṡtum fil-arḍi ‘adada sinīn(a).

Kuma lalle Muka kama mutanen Fir'auna da shekaru masu wahala da rage daga 'ya'yan itatuwa, domin su tuna.

قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ الْعَاۤدِّيْنَ

qālū labiṡnā yauman au baḍa yaumin fas'alil-‘āddīn(a).

Sa'an nan idan abin alheri ya zo musu suka ce: 'Wannan ne daga Allah.' Kuma idan abin muni ya sãme su suka ce: 'Wannan daga gare ka ne.' Ka ce: 'Duk daga wurin Allah ne.' To me ya sa waɗannan mutane ba sa kusan fahimta magana?

قٰلَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا لَّوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qāla il labiṡtum illā qalīlal lau annakum kuntum ta‘lamūn(a).

Kuma suka ce: 'Duk abin da ka kawo mana da shi domin ka sihirtare mu da shi, ba za mu yi imani da kai ba.'

اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ

afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).

Sai Muka aika musu da tufãna, da farar ƙwari, da ƙwayoyin ƙwari, da kwadi, da jini, ãyõyi bayyane. Sai suka yi girman kai, kuma suka kasance mutane mãsu laifi.

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).

Kuma lokacin da tufãna suka sãme su suka ce: 'Ya Musa! Ka kira Ubangijinka da abin da Ya alkawari da kai. Lalle idan ka kawar da tufãna daga gare mu, lalle mu za mu yi imani da kai, kuma lalle mu za mu sallama 'ya'yan Isra'ila tare da kai.'

وَمَنْ يَّدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهٗ بِهٖۙ فَاِنَّمَا حِسَابُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ

wa may yad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara lā burhāna lahū bih(ī), fa innamā ḥisābuhū ‘inda rabbih(ī), innahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

To lokacin da Muka kawar da tufãna daga gare su zuwa ajali da aka ƙayyade, sai suka karya alkawari.

وَقُلْ رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

wa qur rabbigfir warḥam wa anta khairur-rāḥimīn(a).

Sai Muka ɗauki fansa daga gare su, Muka nutsar da su a cikin teku saboda sun ƙaryata da ãyõyinMu kuma sun kasance mãsu sakaci da su.