Q.S Abasa (عَبَسَ) - 42 Adadin Ayoyi

عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ

‘abasa wa tawallā.

Ya yi fuska mai tsauri ya juya baya,

اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ

an jā'ahul-a‘mā.

saboda makaho ya zo gare shi (Abdullah bin Ummi Maktum).

وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ

wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.

Kuma me zai san, wataƙila zai tsarkaka (daga zunubai)?

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ

au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.

Ko zai tuna, sai ambaton ya amfane shi?

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ

ammā manistagnā.

Amma wanda ya ji kansa ya wadatu (daga manyan Quraisy),

فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰىۗ

fa anta lahū taṣaddā.

to kai ka mai da hankali gare shi,

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ

wa mā ‘alaika allā yazzakkā.

kuma ba laifi a kanka idan bai tsarkaka ba.

وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ

wa ammā man jā'aka yas‘ā.

Amma wanda ya zo gare ka yana gudu (don neman ilmi),

وَهُوَ يَخْشٰىۙ

wa huwa yakhsyā.

alhalin yana jin tsoron (Allah),

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ

fa anta ‘anhu talahhā.

to kai ka bar shi.

كَلَّآ اِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahā tażkirah(tun).

A'a! Lalle shi (Alƙur'ani) abin tunawa ne,

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗ ۘ

faman syā'a żakarah(ū).

to wanda ya so zai tuna da shi.

فِيْ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍۙ

fī ṣuḥufim mukarrmah(tin).

A cikin littattafai masu daraja (a wurin Allah),

مَّرْفُوْعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ۢ ۙ

marfū‘atim muṭahharah(tin).

masu ɗaukaka da tsarkakewa,

بِاَيْدِيْ سَفَرَةٍۙ

bi'aidī safarah(tin).

a hannun manufa (mala'iku),

كِرَامٍۢ بَرَرَةٍۗ

kirāmim bararah(tin).

masu daraja masu biyayya.

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ

qutilal-insānu mā akfarah(ū).

An halaka mutum! Me yasa ya kafirta sosai!

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهٗۗ

min ayyi syai'in khalaqah(ū).

Daga me Ya halitta shi?

مِنْ نُّطْفَةٍۗ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗۗ

min nuṭfah(tin), khalaqahū fa qaddarah(ū).

Daga ɗigon maniyi Ya halitta shi, sa'an nan Ya ƙayyade shi.

ثُمَّ السَّبِيْلَ يَسَّرَهٗۙ

Ṡummas-sabīla yassarah(ū).

Sa'an nan Ya sauƙaƙa masa hanya,

ثُمَّ اَمَاتَهٗ فَاَقْبَرَهٗۙ

Ṡumma amātahū fa aqbarah(ū).

sa'an nan Ya matar da shi Ya binne shi,

ثُمَّ اِذَا شَاۤءَ اَنْشَرَهٗۗ

Ṡumma iżā syā'a ansyarah(ū).

sa'an nan idan Ya so Ya tayar da shi.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ اَمَرَهٗۗ

kallā lammā yaqḍi mā amarah(ū).

A'a! Ba ya cika abin da Ya umurce shi ba.

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖٓ ۙ

falyanẓuril-insānu ilā ṭa‘āmih(ī).

To bari mutum ya duba abincinsa.

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَاۤءَ صَبًّاۙ

annā ṣababnal-mā'a ṣabbā(n).

Lalle Mu ne Mun saukar da ruwa mai yawa (daga sama),

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّاۙ

Ṡumma syaqaqnal-arḍa syaqqā(n).

sa'an nan Mu tsage ƙasa da kyau,

فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ

fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).

sai Mu fitar a cikinta da ƙwayoyi,

وَّعِنَبًا وَّقَضْبًاۙ

wa ‘inabaw wa qaḍbā(n).

da inabi da ciyayi,

وَّزَيْتُوْنًا وَّنَخْلًاۙ

wa zaitūnaw wa nakhlā(n).

da zaitun da itacen dabinu,

وَّحَدَاۤىِٕقَ غُلْبًا

wa ḥadā'iqa gulbā(n).

da gonaki masu yawa masu girma,

وَفَاكِهَةً وَّاَبًّا

wa fākihataw wa abbā(n).

da 'ya'yan itatuwa da ciyayi.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

Don jin daɗinku da na dabbobinku.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الصَّاۤخَّةُ ۖ

fa iżā jā'atiṣ-ṣākhkhah(tu).

To idan Ƙararrawa ta zo (tiupan na biyu),

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِيْهِۙ

yauma yafirrul-mar'u min akhīh(i).

a ranar da mutum zai gudu daga ɗan'uwansa,

وَاُمِّهٖ وَاَبِيْهِۙ

wa ummihī wa abīh(i).

da uwarsa da mahaifinsa,

وَصَاحِبَتِهٖ وَبَنِيْهِۗ

wa ṣāḥibatihī wa banīh(i).

da matarsa da 'ya'yansa.

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَىِٕذٍ شَأْنٌ يُّغْنِيْهِۗ

likullimri'im minhum yauma'iżin sya'nuy yugnīh(i).

Ga kowane mutum a ranar nan akwai al'amari da zai shagaltar da shi.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ مُّسْفِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżim musfirah(tun).

A ranar nan akwai fuskoki masu haske,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۚ

Ḍāḥikatum mustabsyirah(tun).

masu dariya da farin ciki.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżin ‘alaihā gabarah(tun).

Da fuskoki masu rufe da ƙura (mai duhu),

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۗ

tarhaquhā qatarah(tun).

wanda duhu ya rufe su (da wulakanci da wahala).

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ࣖ

ulā'ika humul-kafaratul-fajarah(tu).

Waɗannan su ne kafirai masu ƙeta.