Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Qur'an an Hadith
(Tru Islam)

Q.S Maryam we nem Maryam (مَرْيَم) - 98 Nɔmba fɔ di Vas dɛn

(Maryam we nem Maryam)

Qari

Murottal Audio

1

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

Kaf ha ya 'ain shad


2

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

Wetin dɛn rid na) ɛksplen bɔt di sɔri-at we yu Masta gɛt to in savant, Zakaria, .


3

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(dat na) we i de pre to in Masta wit saful vɔys.


4

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

I (Zakaria) se, “O mi Masta, fɔ tru mi bon dɛn wik ɛn mi ed ful-ɔp wit grey ia, ɛn a nɔ ɛva disapɔynt fɔ pre to Yu, O mi Masta.


5

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

Ɛn fɔ tru, a de wɔri bɔt mi fambul dɛn afta a day, ɛn mi wɛf nɔ gɛt pikin, so gi mi pikin frɔm Yu sayd,


6

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

we go gɛt mi prɔpati ɛn gɛt frɔm Jekɔb in os; ɛn mek am, O mi Masta, pɔsin we gɛt blɛsin.”


7

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(Allah se), “O Zakaraya! Wi de gi yu gud nyus bɔt wan bɔy pikin we in nem go bi Yahya, we Wi nɔ ɛva gi nem lɛk dat bifo.”


8

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

I (Zakaria) se, “Mi Masta, aw a go bɔn pikin, we mi wɛf nɔ bɔn pikin ɛn mi (misɛf) dɔn rili ol?”


9

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(Allah) se, “Na so i bi.” Yu Masta se, "I izi fɔ Mi; fɔ tru, a mek yu bifo dat, pan ɔl we (da tɛm de) yu nɔ bin gɛt ɛni fɔm atɔl."


10

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

I (Zakaria) se, “O mi Masta, gi mi sayn.” (Allah) se, "Yu sayn na dat yu nɔ go ebul fɔ tɔk wit mɔtalman fɔ tri nɛt, pan ɔl we yu gɛt wɛlbɔdi."


11

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

So i kɔmɔt na di mihrab to in pipul dɛn, dɔn i mek sayn to dɛn; glori yusɛf na mɔnin ɛn ivintɛm.


12

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

"O Yahya! Tek (stɔdi) di Buk (Tora) siriɔs wan." Ɛn Wi bin gi am (Yahya) sɛns we i bin stil smɔl, .


13

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

ɛn (Wi de mek) sɔri-at (to ɔda pipul dɛn) frɔm Wi ɛn klin (frɔm sin). Ɛn in na man bak we de wɔship Gɔd, .


14

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ɛn i bin rili de gi in mama ɛn papa, ɛn i nɔ bin prawd (ɔ) pɔsin we nɔ de obe.


15

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

Ɛn prɔsperiti fɔ am di de we dɛn bɔn am, di de we i day, ɛn di de we i gɛt layf bak.


16

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

Ɛn tɛl (Muhammad) di stori bɔt Maryam insay di Buk (Al-Qur’an), (dat na) we i bin kɛr insɛf kɔmɔt na in famili go na wan ples we de na di ist (Baitulmaqdis),


17

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

dɔn i put vel (we bin de protɛkt am) frɔm dɛn; dɔn Wi sɛn Wi spirit (Jibril) to am, so i apia bifo am insay pafɛkt mɔtalman fɔm.


18

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

I (Maryam) se, "Fɔ tru, a de luk fɔ refyuj to Gɔd, di wan we gɛt sɔri-at pas ɔlman, to yu, if yu na pɔsin we de wɔship Gɔd."


19

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

I (Jibril) se, "Fɔ tru, a na jɔs mɛsenja frɔm yu Masta, fɔ gi yu di gift we na oli pikin."


20

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

I (Maryam) se, “Aw a go gɛt bɔy pikin we nɔbɔdi nɔ ɛva tɔch mi ɛn a nɔto uman we nɔ klin!”


21

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

I (Jibril) se, “Na so i bi.” Yu Masta se, "Dis izi fɔ Mi, ɛn fɔ mek Wi mek am sayn (fɔ Allah in big big wan) fɔ mɔtalman ɛn as sɔri-at frɔm Wi; ɛn dat na tin we dɛn dɔn (ɔlrɛdi) disayd."


22

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

So in (Maryam) bin gɛt bɛlɛ, dɔn i kɛr insɛf go na wan ples we de fa.


23

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

Dɔn di pen we i bin de fil we i bɔn pikin bin fos am (fɔ ledɔm) pan di bays pan wan deti pam tik, i (Maryam) se, "O, aw (gud) a day bifo dis, ɛn a bi pɔsin we dɛn nɔ notis ɛn fɔgɛt."


24

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

So i (Jibril) ala pan am frɔm wan ples we nɔ gɛt wanwɔd, “Nɔ sɔri, fɔ tru, yu Masta dɔn mek riva ɔnda yu.”


25

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

Ɛn shek di bays pan di pam tik to yu, i go drɔp rayp dɛti pan yu.


26

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

So it, drink ɛn gladi. If yu si pɔsin, den se, "Fɔ tru, a dɔn prɔmis fɔ fast fɔ Gɔd, we gɛt sɔri-at pas ɔlman, so a nɔ go tɔk to ɛnibɔdi tide."


27

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

Dɔn i (Maryam) kɛr am (di pikin) go to in pipul dɛn we ol am. Dɛn (in pipul dɛn) se, "O Maryam! Fɔ tru, yu dɔn briŋ sɔntin we rili rɔng."


28

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

O sista fɔ Harun (Maryam)! Yu papa nɔto bad pɔsin ɛn yu mama nɔto mami ɛn dadi biznɛs wit ɔda pɔsin."


29

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

So in (Maryam) pɔynt to am (pikin). Dɛn se, “Aw wi go tɔk to smɔl pikin we stil de na swing?”


30

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

I (Isa) se, “Fɔ tru, a na Allah in savant, I gi mi di Buk (Injil) ɛn i mek mi bi Prɔfɛt.


31

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

Ɛn I dɔn mek a gɛt blɛsin ɛnisay we a de, ɛn I dɔn tɛl mi fɔ pre ɛn zakat as lɔng as a de alayv.


32

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

ɛn devote to mi mama, ɛn I nɔ mek a prawd ɔ wisɛf.


33

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

Ɛn pis de fɔ mi di de we dɛn bɔn mi, ɛn di de we a go day, ɛn di de we a gɛt layf bak.”


34

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

Dat na bin Jizɔs, Meri in pikin, (we bin tɔk) di tru wɔd dɛn, we dɛn bin de dawt di trut bɔt


35

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

I nɔ fit fɔ mek Allah bɔn pikin, Glori fɔ Am. We I want fɔ disayd sɔntin, I kin jɔs se to am, "Bi!" So na dat i bi.


36

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(Isa se), "Ɛn fɔ tru, Allah na mi Masta ɛn yu Masta, so wɔship am. Dis na di stret rod."


37

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

So di grup (we bin de) bitwin dɛn (Ju ɛn Kristian) bin difrɛn. So bad fɔ di wan dɛn we nɔ biliv we dɛn si di big de!


38

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

Aw dɛn bin de yɛri shap ɛn aw dɛn bin de si klia wan di de we dɛn kam to Wi. Bɔt di wan dɛn we de du bad tide (na di wɔl) de mek mistek klia wan.


39

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

Ɛn wɔn dɛn (O Mohammed) bɔt di De fɔ Rigrɛt, we dɛn go disayd ɔltin we dɛn nɔ de pe atɛnshɔn ɛn nɔ biliv.


40

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

Fɔ tru, na Wi gɛt di wɔl ɛn ɔl wetin de pan am, ɛn na Wi nɔmɔ dɛn go kam bak.


41

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

Ɛn tɛl (Muhammad) di stori bɔt Ebraam insay di Buk (Al-Qur’an), fɔ tru, i bin rili rayt, na bin Prɔfɛt.


42

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(Mɛmba) we i (Ibrahim) tɛl in papa se, "O mi papa! Wetin mek yu de wɔship sɔntin we nɔ de yɛri, we nɔ de si, ɛn we nɔ ebul fɔ ɛp yu smɔl?"


43

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

O mi papa! Fɔ tru, sɔm no dɔn kam to mi we dɛn nɔ gi una, so fala mi, ɛn a go sho una di stret rod.


44

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

O mi papa! Nɔ wɔship Setan. Fɔ tru, Setan nɔ de obe Gɔd, we gɛt sɔri-at pas ɔlman.


45

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

O mi papa! A rili de wɔri se Gɔd we gɛt sɔri-at pas ɔl go pɔnish yu, so dat yu go bi padi wit Setan.”


46

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

I (in papa) se, "Yu et mi gɔd dɛm, O Ibrahim? If yu nɔ stɔp, a go mɔs ston yu, so lɛf mi fɔ lɔng tɛm."


47

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

I (Ibrahim) se, "Mek pis de pan yu, a go aks fɔgivnɛs fɔ yu frɔm mi Masta. Fɔ tru, i rili gud to mi."


48

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

Ɛn a go distans misɛf frɔm una ɛn frɔm wetin una de wɔship apat frɔm Allah, ɛn a go pre to mi Masta, op se a nɔ go disapɔynt bay we a de pre to mi Masta.”


49

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

So we i (Ibrahim) bin dɔn distans insɛf frɔm dɛn ɛn frɔm wetin dɛn de wɔship apat frɔm Allah, Wi bin gi am Ayzak ɛn Jekɔb. Ɛn Wi bin pik ɛni wan pan dɛn fɔ bi prɔfɛt.


50

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

Ɛn Wi bin gi dɛn Wi sɔri-at ɛn Wi mek dɛn gud ɛn nobul wɔd dɛn.


51

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Ɛn tɛl (Muhammad), di stori bɔt Mozis insay di Buk (Al-Qur’an). Fɔ tru, in na bin pɔsin we dɛn bin dɔn pik, na bin apɔsul ɛn prɔfɛt.


52

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

Ɛn Wi kɔl am frɔm di rayt say na di mawnten (Sinai) ɛn wi briŋ am kam nia fɔ tɔk to am.


53

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

Ɛn Wi bin gi am Wi sɔri-at fɔ mek in brɔda Erɔn bi prɔfɛt.


54

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Ɛn tɛl (Muhammad), di stori bɔt Ismail insay di Buk (Al-Qur’an). I bin rili bi pɔsin we de fala in wɔd, apɔsul ɛn prɔfɛt.


55

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

Ɛn i ɔda in famili fɔ (du) prea ɛn (pe) zakat, ɛn na man we gladi fɔ in Masta.


56

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

Ɛn tɛl (Muhammad) di stori bɔt Idris insay di Buk (Al-Qur’an). Fɔ tru, in na bin man we lɛk di trut ɛn na bin prɔfɛt


57

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

ɛn Wi dɔn rayz am to ay rɛspɛkt.


58

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

Dis na di pipul dɛm we Allah dɔn gi fayv to, dat na frɔm (di klas fɔ) di prɔfɛt dɛm frɔm Adam in pikin dɛm, ɛn frɔm di wan dɛm we Wi briŋ (insay di ship) wit Noa, ɛn frɔm di pikin dɛm fɔ Ebraam ɛn Izrɛl (Jɛkb) ɛn frɔm di wan dɛm we Wi dɔn gayd ɛn Wi dɔn pik. We dɛn rid di vas dɛn fɔ Allah, di wan we gɛt sɔri-at pas ɔlman, dɛn kin butu ɛn kray.


59

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

Dɔn, pipul dɛn go kam afta dɛn we nɔ de tek tɛm pre ɛn fala wetin dɛn want, so dɛn go rɔng, .


60

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

Eksept fɔ di wan dɛn we ripɛnt, biliv ɛn du gud tin, bikɔs dɛn go go insay Paradays ɛn dɛn nɔ go du dɛn bad atɔl.


61

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

dat na ɛvin ‘Adn we di Gɔd we gɛt sɔri-at pas ɔl dɔn prɔmis in savant dɛn, pan ɔl we (ɛvin) nɔ de si. Fɔ tru, (Gɔd in prɔmis) go mɔs bi.


62

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Insay de dɛn nɔ de yɛri ɛni wɔd we nɔ gɛt wan yus, pas fɔ grit. Ɛn insay de, tin fɔ it de fɔ dɛn mɔnin ɛn ivintɛm


63

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

Dat na di paradays we Wi go lɛf to Wi savant dɛn we de wɔship Gɔd ɔltɛm.


64

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

Ɛn wi (Jibril) nɔ bin go dɔŋ, pas yu Masta in kɔmand. Na in gɛt ɔl wetin de bifo wi, ɔltin we de biɛn wi, ɛn ɔltin we de bitwin dɛn, ɛn yu Masta nɔ fɔgɛt.


65

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(Na in na) di Masta (we de kɔntrol) di ɛvin ɛn di wɔl ɛn ɔltin we de bitwin dɛn, so wɔship am ɛn nɔ tinap tranga wan fɔ wɔship am. Yu no se sɔntin de we ikwal to Am?


66

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

Ɛn pipul dɛn (we nɔ biliv) kin se, "Na tru se we a day, wan de a go rili gɛt layf bak?"


67

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

Ɛn mɔtalman nɔ tink se Wi mek am bifo, pan ɔl we i nɔ bin bi natin atɔl?


68

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

So, bay yu Masta, fɔ tru, Wi go mɔs gɛda dɛn togɛda wit Setan, dɔn Wi go mɔs briŋ dɛn kam na di say dɛn we de rawnd Ɛl pan dɛn ni.


69

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

Dɔn Wi go mɔs pul di wan dɛn we nɔ de obe Gɔd pas ɔlman, we gɛt sɔri-at pas ɔlman, kɔmɔt na ɛni grup.


70

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

Dɔn bak, Wi sabi pas ɔlman udat fɔ (put) na Ɛl.


71

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

Ɛn nɔbɔdi nɔ de pan una we nɔ go kam de (Ɛl). Dat na wan lɔ wit yu Masta.


72

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

Dɔn Wi go sev di pipul dɛn we de wɔship Gɔd ɛn lɛf di wan dɛn we de du bad na (ɛl) na dɛn ni.


73

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

Ɛn we dɛn bin de rid Wi klia vas dɛn to dɛn (di minin), di wan dɛn we nɔ biliv bin se to di wan dɛn we biliv se, “Uswan pan di tu grup dɛn gɛt bɛtɛ ples fɔ liv ɛn ples we fayn fɔ dɛn mitin?”


74

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

Ɛn ɔmɔs pipul dɛn (di wan dɛn we nɔ biliv) Wi dɔn pwɛl bifo dɛn, pan ɔl we dɛn bin gɛt bɛtɛ tin dɛn fɔ yuz na os ɛn dɛn bin (mɔ gladi at) to di yay.


75

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

Se (Muhammad), "Ɛnibɔdi we de mek mistek, mek Gɔd, we gɛt sɔri-at pas ɔl, lɔng (tɛm) fɔ am, so dat we dɛn dɔn si wetin dɛn de trɛtin dɛn, ilɛksɛf na pɔnishmɛnt ɔ Dumsday, na da tɛm de dɛn go no udat de na di wɔs pozishɔn ɛn udat in ami wik pas am."


76

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

Ɛn Allah go inkrisayz gayd to di wan dɛn we dɔn gɛt gayd. Ɛn gud tin dɛn we yu de du sote go gɛt bɛtɛ blɛsin wit yu Masta ɛn bɛtɛ tin go apin.


77

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

Dɔn yu dɔn si pɔsin we dinay Wi vas dɛn ɛn i se, “A go mɔs gi mi jɛntri ɛn pikin dɛn.”


78

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

I dɔn si di tin dɛn we wi nɔ de si ɔ i dɔn mek agrimɛnt wit Gɔd, we gɛt sɔri-at pas ɔlman?


79

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

Nɔto so i bi atɔl! Wi go rayt wetin i tɔk, ɛn Wi go lɔng di pɔnishmɛnt fɔ am ful wan,


80

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

ɛn Wi go gɛt wetin i tɔk, ɛn na in nɔmɔ go kam to Wi.


81

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

Ɛn dɛn dɔn pik ɔda gɔd dɛn pas Allah, so dat dɛn gɔd ya go bi dɛn protɛkta dɛn.


82

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

Nɔto so i bi atɔl! Leta dɛn (di wan dɛn we de wɔship am) go dinay se dɛn nɔ de wɔship am, ɛn dɛn go bi ɛnimi to dɛn.


83

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

Yu nɔ si se Wi dɔn sɛn di dɛbul dɛn to di wan dɛn we nɔ biliv fɔ mek dɛn (fɔ sin) wit ɔl dɛn at?


84

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

So nɔ rɔsh (in kɔl fɔ pɔnishmɛnt) agens dɛn, bikɔs Wi dɔn kɔl fɔ dɛn wit di rayt kɔnt (di kam fɔ di De fɔ sɔfa).


85

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(Mɛmba) di de (we) Wi bin gɛda di wan dɛn we bin de fred (Allah) di Wan we gɛt sɔri-at pas ɔlman, lɛk wan karavan we gɛt ɔnɔ,


86

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

ɛn Wi go drɛb di wan dɛn we nɔ de obe go na Ɛl we dɛn tɔsti.


87

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Dɛn nɔ gɛt rayt fɔ beg (ɛp) pas di wan dɛn we dɔn mek agrimɛnt wit (Allah) we gɛt sɔri-at pas ɔlman.


88

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

Ɛn dɛn se, “(Allah) di wan we gɛt sɔri-at gɛt pikin.”


89

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

Fɔ tru, yu dɔn briŋ sɔntin we rili bad, .


90

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

I bin lɛf smɔl fɔ lɛ di ɛvin skata, ɛn di wɔl split, ɛn di mawnten dɛn fɔdɔm, (bikɔs ɔf da tɔk de), .


91

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

bikɔs dɛn kin tek (Allah) di pɔsin we gɛt sɔri-at pas ɔlman fɔ bɔn pikin dɛn.


92

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

Ɛn i nɔ pɔsibul fɔ (Allah) we gɛt sɔri-at pas ɔlman fɔ bɔn pikin dɛn.


93

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

Nɔbɔdi nɔ de na ɛvin ɛn di wɔl, bɔt i go kam to (Allah) di wan we gɛt sɔri-at pas ɔlman as savant.


94

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

I (Allah) dɔn rili disayd dɛn nɔmba ɛn nɔmba dɛn wit wan prɛsis kɔnt.


95

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

Ɛn ɛni wan pan dɛn go kam to Allah wan wan pan di De we dɛn go gɛt layf bak.


96

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

Fɔ tru, di wan dɛn we biliv ɛn du gud tin, leta (Allah) di wan we gɛt sɔri-at go put sɔri-at (insay dɛn at).


97

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

So fɔ tru, Wi dɔn mek am (di Kɔran) izi insay yu langwej (Muhammad), so dat wit am yu go gi gud nyus to di wan dɛn we de wɔship Gɔd, ɛn so dat yu go gi wɔnin to di pipul dɛn we nɔ de obe.


98

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

Ɛn ɔmɔs pipul dɛn Wi dɔn pwɛl bifo dɛn. Yu (Muhammad) don si eni wan pan dem o yu don yehri dem wispa?