ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
estas ok farmbestoj en paroj (kvar paroj); paro da ŝafoj kaj paro da kaproj. Diru: "Kio estas malpermesita de Alaho inter du maskloj aŭ du inoj aŭ kio estas en la utero de ambaŭ inoj? Klarigu al mi surbaze de scio se vi estas veramaj."
قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Li (Hud) respondis: "Vere, malamo kaj kolero de Dio trafos vin. Ĉu vi volas disputi kun mi pri la nomoj (idoloj), kiujn vi kaj viaj prapatroj mem kreis, kvankam Alaho ne revelaciis informojn pri tio? Se jes, atendu! Vere, mi ankaŭ estas kun vi inter tiuj, kiuj atendas."
يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ
yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).
Ili disputas kun vi (Mohamedo) pri la vero post kiam ĝi fariĝis klara (ke ili venkos), kvazaŭ ili estus pelataj al morto dum ili rigardas (la kaŭzon de la morto).
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Kaj kiam Niaj versoj estis klare deklamitaj al ili, tiuj, kiuj ne atendis renkonti Nin, diris: "Alportu libron alian ol ĉi tiu Korano aŭ anstataŭigu ĝin." Diru (Mohamedo): "Ne estas dece por mi ŝanĝi ĝin propravole. Mi nur sekvas tion, kio estas revelaciita al mi. Mi vere timas la punon de la granda tago (Finjuĝo), se mi malobeos mian Sinjoron."
وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Kaj vere, se Ni prokrastus la turmenton kontraŭ ili ĝis la difinita tempo, ili dirus: "Kio ĝin haltigas?" Sciu, ke kiam la puno venos al ili, ĝi ne estos evitata de ili. Ili estas ĉirkaŭitaj de (adzab) pri kio ili kutimis moki.
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ili diris: "Ho Nuh! Vere vi disputis kun ni kaj longe argumentis kontraŭ ni. Se vi estas inter la veramaj, venigu sur nin la punon, kiun vi minacis."
وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ
wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).
Kaj ili petis venkon kaj la detruon de ĉiuj, kiuj agis arbitre kaj obstine,
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
Li kreis homon el spermo, igante lin vera malkonfirmisto.
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا
wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).
Kaj efektive Ni klarigis ĝin al la homoj multfoje en ĉi tiu Korano per diversaj paraboloj. Sed homoj estas tiuj, kiuj plej ofte disputas.
وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا
wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).
Kaj nenio malhelpas homojn kredi, kiam gvido venis al ili, kaj peti pardonon de sia Sinjoro, krom (la deziro atendi) la alvenon de (la leĝo de Alaho, kiu validis por) la antaŭaj homoj aŭ la alvenon de vera puno sur ilin.
وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا
wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).
Kaj homoj (nekredantoj) diras: "Ĉu estas vere, ke kiam mi mortos, iam mi vere estos relevigita?"
قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى
qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.
Li (Faraono) diris: "Kia do estis la stato de la antikva popolo?"
وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى
wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.
Kaj se Ni estus detruintaj ilin per antaŭa turmento (la Korano estis revelaciita), ili estus dirintaj: "Nia Sinjoro, kial Vi ne sendis al ni mesaĝiston, por ke ni sekvu Viajn versojn antaŭ ol ni fariĝus malestimindaj kaj humilaj?"
مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ
mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).
Ĉiufoje kiam nova verso estas revelaciita al ili de Dio, ili aŭskultas ĝin ludante.
لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).
Iliaj koroj estas en stato de neglektemo. Kaj la malbonfarantoj kaŝas sian konversacion: "Ĉi tiu (Mohamedo) estas nur homo kiel vi. Ĉu vi akceptis la magion dum vi vidis ĝin?"
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
Ili eĉ diris: “(La Korano estas la frukto de) konfuzaj sonĝoj, aŭ la rezulto de liaj (de Mohamedo) elpensaĵoj, aŭ eĉ se li estas nur poeto, li alportu al ni signon (pruvon), kiel la apostoloj, kiuj estis senditaj antaŭe.”
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
La loĝantoj de lando antaŭ ili, kiun Ni detruis, ne kredis (kvankam Ni sendis pruvon). Ĉu ili kredos?
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
Kaj ili diras: “Kiam la promeso (venos), se vi estas veramaj?”
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ
qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).
Ili diris: "Ĉu vi venis al ni kun la vero aŭ ĉu vi ŝercas?"
وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ
wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).
Sed ili estis dividitaj inter si pri siaj aferoj. Ĉiu el ili revenos al Ni.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ
wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).
Kaj inter la homoj estas tiuj, kiuj disputas pri Alaho sen scio kaj sekvas nur tre malbonajn diablojn.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ
wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).
Kaj inter la homoj estas tiuj, kiuj disputas pri Alaho sen scio, sen gvido kaj sen libro (revelacio), kiu donas klerigon.
اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ
afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).
Ĉu do ili neniam piediris sur la tero, por ke iliaj koroj (racioj) komprenu, iliaj oreloj aŭdu? Fakte, ne la okuloj estas blindaj, sed blinda estas la koro en la brusto.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).
kaj tiuj, kiuj pagas zakaton,
اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ
aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).
Ĉu li promesis al vi, ke kiam vi mortos kaj fariĝos polvo kaj ostoj, vi efektive estos eltirita (el via tombo)?
فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ
fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).
tiam ili diris: “Ĉu oni donas al ni prokraston?”
وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).
Kaj se vi (malfideluloj) mensogas, tiam efektive ankaŭ la homoj antaŭ vi mensogis (la mesaĝistoj). Kaj la devo de la apostolo estas nur klare transdoni (la religion de Dio).
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Do ne venis respondo de lia popolo (Ibrahim), krom diri: "Mortigu lin aŭ bruligu lin", tiam Alaho savis lin el la fajro. Vere, en tio certe estas signoj (de la grandeco de Alaho) por tiuj, kiuj kredas.
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ĉu estas dece por vi iri al viroj, trompi kaj fari malbonon en viaj kunvenejoj?” Do la respondo de lia popolo estis nenio alia ol diri: “Alportu al ni la punon de Alaho, se vi estas unu el la justuloj.”
اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ
alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).
Ĉu vi ne rimarkis, ke Alaho subigis por via bono tion, kio estas en la ĉielo kaj sur la tero, kaj perfektigis Siajn benojn por vi, fizike kaj mense? Sed inter la homoj estas tiuj, kiuj disputas pri la unueco de Alaho sen scio aŭ gvido kaj sen Libro, kiu donas klerigon.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).
Kaj kiam estas dirite al ili: "Sekvu tion, kion Alaho revelaciis!", ili respondis: "(Ne), sed ni (nur) sekvas la kutimojn, kiujn ni lernis de niaj prapatroj." Ĉu ili (sekvos siajn prapatrojn), kvankam Satano efektive vokas ilin al la puno de brulanta fajro (infero)?
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).
Kaj ili demandas: “Kiam venos venko, se vi estas veremaj?”
وَقَالُوْا نَحْنُ اَكْثَرُ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۙ وَّمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ
wa qālū naḥnu akṡaru amwālaw wa aulādā(n), wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).
Kaj ili diris: "Ni havas pli da riĉeco kaj infanoj (ol vi) kaj ni ne estos punitaj."
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
Kaj ili (la nekredantoj) diris: "Kiam la promeso (pri la Tago de Resurekto) (pleniĝos), se vi estas veramaj?"
اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
Kaj ĉu la homo ne vidas, ke Ni kreis lin el guto de spermo, kaj li montriĝas esti evidenta malamiko?
اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).
aŭ (por ke) iu ajn diru, kiam ili vidas la punon: "Se mi povus reveni (al la mondo), mi certe estus unu el tiuj, kiuj faras bonon."
وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
Kaj la persono, kiu diris al siaj gepatroj: “Ha.” Ĉu vi du avertis min, ke mi estos revivigita (el la tombo), kvankam pluraj homoj antaŭ mi jam mortis? Tiam la gepatroj petis helpon de Alaho (dirante): “Ve al vi, kredantoj! Vere, la promeso de Alaho estas vera.” Tiam li (la infano) diris: “Ĉi tio estas nur fabelo de la antikvuloj.”
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ili respondis: "Ĉu vi venis al ni por deturni nin de (adorado de) niaj dioj? Tiam venigu sur nin la punon, per kiu vi minacis nin, se vi estas inter la veramaj."
اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ
am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).
Ĉu iliaj mensoj ordonas al ili eldiri ĉi tiujn (akuzojn) aŭ ĉu ili estas popolo, kiu transpaŝas la limojn?
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
Kaj ili diris: “Kiam venos la minaco, se vi estas veramaj?”
مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَۚ
mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).
Kial vi (faris tion)? Kiel vi faras decidojn?
اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِيْهِ تَدْرُسُوْنَۙ
am lakum kitābun fīhi tadrusūn(a).
Aŭ ĉu vi havas libron (revelaciitan de Alaho), kiun vi studas?
اِنَّ لَكُمْ فِيْهِ لَمَا تَخَيَّرُوْنَۚ
inna lakum fīhi lamā takhayyarūn(a).
fakte vi povas elekti kio ajn estas en ĝi.
اَمْ لَكُمْ اَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَۚ
am lakum aimānun ‘alainā bāligatun ilā yaumil-qiyāmah(ti), inna lakum lamā taḥkumūn(a).
Aŭ ĉu vi ricevis de Ni ĵurojn, kiuj restos validaj ĝis la Tago de Reviviĝo, por ke vi decidu (kiel vi volas)?
سَلْهُمْ اَيُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِيْمٌۚ
salhum ayyuhum biżālika za‘īm(un).
Demandu ilin, "Kiu el ili respondecas pri (la prenita decido)?"
اَمْ لَهُمْ شُرَكَاۤءُۚ فَلْيَأْتُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَ
am lahum syurakā'(u), falya'tū bisyurakā'ihim in kānū ṣādiqīn(a).
Aŭ ĉu ili havas aliancanojn? Tiam ili venigu siajn aliancanojn se ili estas veraj homoj.
اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ
innahū fakkara wa qaddar(a).
Vere, li pripensis kaj decidis (kion li decidis),
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ
Ṡumma ‘abasa wa basar(a).
tiam kun acida kaj malafabla vizaĝo,
بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ
bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).
Eĉ ĉiu el ili deziras ricevi malfermajn paĝojn (de la libro).