Q.S Ta-Ha (طه) - 135 Nombro de Versoj

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

Thaha

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

Ni ne sendis ĉi tiun Koranon al vi (Mohamedo) por ke vi havu malfeliĉon;

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

sed kiel averto al tiuj, kiuj timas (Alaho'n),

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

devenas de (Alaho), kiu kreis la teron kaj la altajn ĉielojn,

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(nome) la Plej Kompata, kiu loĝas super la Trono.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

Al Li apartenas ĉio en la ĉielo, ĉio sur la tero, ĉio inter ili, kaj ĉio sub la tero.

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

Kaj se vi parolos laŭte, Li vere scias la sekreton kaj kio estas pli kaŝita.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(Li estas) Alaho, ne ekzistas dio krom Li, kiu havas la plej bonajn nomojn.

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Kaj ĉu la rakonto pri Moseo atingis vin?

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

Kiam li (Moseo) vidis la fajron, li diris al sia familio: "Restu (ĉi tie), efektive mi vidas la fajron, espereble mi povos alporti al vi iom da flamo aŭ mi ricevos gvidadon en la loko de la fajro."

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

Do kiam li venis al li (al la loko de la fajro) oni vokis lin, “Ho Moiseo!

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Vere, Mi estas via Dio, do forlasu viajn du malbenojn. Ĉar vere vi estas en la sankta valo, Tuwa.

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

Kaj Mi elektis vin, do aŭskultu kio estos revelaciita (al vi).

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

Vere, Mi estas Alaho, ne ekzistas dio krom Mi, do adoru Min kaj faru preĝojn por memori Min.

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

Vere, la Horo venas, Mi tenos ĝin sekreta, por ke ĉiu estu rekompencita laŭ tio, kion li gajnis.

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

Do ne forpuŝu vin (de la Juĝotago) de homoj, kiuj ne kredas je ĝi kaj de homoj, kiuj sekvas siajn voluptojn, kio kaŭzas vian pereon."

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

"Kaj kio estas en via dekstra mano, ho Moŝeo?"

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

Li (Moseo) diris: “Jen estas mia bastono, sur ĝi mi ripozas, kaj per ĝi mi elbatas (foliojn) por miaj kaproj, kaj estas ankoraŭ pli da utilo por mi.”

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

Li (Alaho) diris: "Ĵetu lin, ho Moise!"

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

Tiam (Moseo) ĵetis la bastonon, kaj subite ĝi fariĝis serpento, kiu rapide rampis.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

Li (Alaho) diris: "Tenu lin kaj ne timu, Ni revenigos lin al lia originala stato,

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

kaj metu vian manon sub vian akselon, ĝi eliros blanka (radia) sen iuj difektoj, kiel alia miraklo,

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

por ke Ni montru al vi (kelkajn) el Niaj grandaj signoj,

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Iru al Faraono; li vere transiris la limon.

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

Li (Moseo) diris: “Ho mia Sinjoro, vastigu mian bruston,

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

kaj faciligu aferojn por mi,

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

kaj forigu la rigidecon de mia lango,

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

por ke ili komprenu miajn vortojn,

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

kaj faru min servisto de mia familio,

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(nome) Aaron, mia frato,

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

fortigu mian forton per (la ekzisto de) li,

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

kaj fari lin amiko en miaj aferoj,

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

por ke ni povu multe glori Vin,

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

kaj memoras Vin multe,

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

Vere, Vi estas Ĉiovidanto (de nia situacio)."

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

Li (Alaho) diris: “Vere, via peto estas plenumita, ho Moiseo!

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

Kaj efektive Ni jam donis al vi favorojn en aliaj okazoj (antaŭ ĉi tio),

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(nome) kiam Ni inspiris vian patrinon per io inspira,

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(tio estas), metu lin (Moseo'n) en keston, poste ĵetu lin en la riveron (Nilon), poste lasu la riveron (fluon) porti lin al la bordo, li estos prenita de (Faraono) Mia malamiko kaj liaj malamikoj. Mi donacis al vi la amon, kiu venas de Mi; kaj ke vi estu kreskigitaj sub Mia superrigardo.

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(Tio estas) kiam via fratino promenis, tiam ŝi diris (al la familio de Faraono): 'Ĉu mi rajtas montri al vi la personon, kiu zorgos pri li?' Do Ni redonis vin al via patrino, por ke ŝia koro estu feliĉa kaj ŝi ne estu malĝoja. Kaj vi iam mortigis iun, tiam Ni savis vin de (grandaj) malfacilaĵoj kaj Ni provis vin per pluraj (malfacilaj) provoj; tiam vi vivis plurajn jarojn inter la popolo de Madyan, tiam vi, ho Moiseo, venis en la difinita tempo,

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

kaj Mi elektis vin (por esti mesaĝisto) por Mi.

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

Iru vi kaj via frato, portante Miajn signojn (de potenco), kaj ne ambaŭ forgesu memori Min;

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Iru ambaŭ al Faraono, ĉar li ja transpaŝis la limojn;

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

Do parolu al li (Faraono) per mildaj vortoj, eble li konscios aŭ timos.

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

Ili ambaŭ diris: “Nia Sinjoro, vere, ni timas, ke Li baldaŭ punos nin aŭ ke Li pligrandiĝos trans ĉiujn limojn,”

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

Li (Alaho) diris: “Ne zorgu, ĉar Mi estas kun vi ambaŭ, Mi aŭdas kaj Mi vidas.

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

Do vi ambaŭ iras al li (Faraono) kaj diras: "Vere, ni ambaŭ estas mesaĝistoj de via Sinjoro, do lasu la Izraelidojn iri kun ni kaj ne turmentu ilin. Vere, ni venis al vi kun pruvo (de nia apostoleco) de via Sinjoro. Kaj savo estas donata al tiuj, kiuj sekvas la instrukciojn.

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

Vere, estis rivelita al ni, ke la turmento estas (kaŭzita) al kiu ajn neas (la instruojn de la religio, kiun ni alportis) kaj forturniĝas (ne zorgas pri ĝi).

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

Li (Faraono) diris: "Kiu estas la Sinjoro de vi ambaŭ, ho Moseo?"

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

Li (Moseo) respondis: "Nia Sinjoro estas (Dio), kiu donis formon de okazo al ĉio, kaj poste gvidis ĝin."

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

Li (Faraono) diris: "Kia do estis la stato de la antikva popolo?"

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

Li (Moseo) respondis: “Scio pri tio estas ĉe mia Sinjoro, en Libro (Lauh Mahfuzh), mia Sinjoro ne eraros nek forgesos;

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(Dio) Kiu faris la teron ripozejo por vi kaj kreis vojojn sur ĝi por vi kaj sendas akvon (pluvon) el la ĉielo.” Poste Ni kreskigas per ĝi (la pluvakvo) diversajn specojn de plantoj.

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

Manĝu kaj paŝtu viajn bestojn. Vere, en tio estas signoj (de la grandeco de Alaho) por homoj, kiuj komprenas.

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

El ĝi (la lando) Ni kreis vin, kaj al ĝi Ni revenigos vin, kaj el ĝi Ni elkondukos vin alian fojon.

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

Kaj efektive Ni montris al li (Faraono) ĉiujn Niajn signojn (de grandeco), sed li neis ilin kaj hezitis (akcepti la veron).

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

Li (Faraono) diris: “Ĉu vi venis al ni, por elpeli nin el nia lando per via magio, ho Moŝeo?

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

Do ni certe alportos tian magion al vi, do faru interkonsenton pri renkontiĝo inter ni kaj vi, kiun ni ne malobservos kaj nek (nek) vin, en malferma loko."

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

Li (Moseo) diris: "La tempo (por nia renkontiĝo kun vi) estas en festotago, kaj lasu la popolon kolektiĝi matene (duha)."

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

Do Faraono foriris (tiun lokon), elpensis sian planon, kaj poste li revenis (en la difinita tago).

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

Moseo diris al ili (la magiistoj): "Ve al vi! Ne mensogu kontraŭ Alaho, por ke Li ne pereigu vin per puno." Kaj kia perdo estas por tiuj, kiuj elpensas mensogojn.

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

Do ili kverelis pri siaj aferoj kaj ili tenis siajn konversaciojn sekretaj.

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

Ili (la magiistoj) diris: "Vere, ĉi tiuj du homoj estas magiistoj, kiuj volas forpeli vin (Faraonon) el via lando per la magio de la du, kaj volas detrui viajn ĉefajn kutimojn.

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

Do kolektu ĉiujn viajn trukojn (magion), poste venu en vico, kaj vere, bonŝanca estas la persono, kiu venkas hodiaŭ."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

Ili diris: "Ho Moŝeo! Ĉu vi ĵetis (unue) aŭ ĉu ni ĵetis unue?"

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

Li (Moseo) diris:Ĵetu, mi petas! Tiam subite aperis al li (Moseo) iliaj ŝnuroj kaj bastonoj, kvazaŭ li rampus rapide, pro ilia magio.

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

Do Musa sentis timon en sia koro.

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

Ni diris: "Ne timu! Vere vi estas la superuloj (venkaj)."

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

Kaj ĵetu tion, kio estas en via dekstra mano, ĝi certe englutos tion, kion ili faris. Kion ili faris estis nur magia truko (nura). Kaj la magiisto ne venkos, de kie ajn li venas.”

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

Tiam la magiistoj kliniĝis kaj diris: "Ni kredis je la Dio de Aaron kaj Moseo."

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

Li (Faraono) diris: "Ĉu vi kredis je li (Moseo) antaŭ ol mi donis al vi permeson? Vere, li estis via gvidanto, kiu instruis al vi magion. Tiam vere, mi detranĉos viajn manojn kaj piedojn laŭlarĝe, kaj vere, mi krucigos vin ĉe la bazo de daktilujo, kaj vere, vi certe scios, kiu el ni havas la pli severan kaj pli eternan turmenton."

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

Ili (la magiistoj) diris: "Ni ne elektos (submetiĝos) al vi surbaze de klaraj pruvoj (mirakloj), kiuj venis al ni kaj de (Alaho), kiu kreis nin. Do decidu, kion vi volas decidi. Fakte, vi povas decidi nur pri la vivo en ĉi tiu mondo.

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

Ni vere kredis je nia Dio, por ke Li pardonu al ni niajn erarojn kaj la magion, kiun vi trudis al ni. Kaj Alaho estas pli bona (Lia rekompenco) kaj pli eterna (Lia puno).

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

Vere, kiu ajn venas al sia Sinjoro en stato de peko, tiam vere, por tiu estas infero. Li ne mortis (daŭre sentante la punon) en ĝi kaj ne (nek) vivis (nekapabla penti).

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

Sed kiu ajn venas al Li en stato de kredo, kaj faris bonfarojn, tiuj estas tiuj, kiuj atingas altan (noblan) rangon,

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(Nome) Edenaj ĝardenoj, sub kiuj fluas riveroj, kie ili restos eterne. Tio estas la rekompenco de tiuj, kiuj purigas sin.

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

Kaj efektive Ni revelaciis al Moseo: "Iru kun Miaj servantoj (la idoj de Izrael) nokte kaj faru por ili sekan vojon en la maro, (vi) ne timu esti atingitaj kaj ne zorgu (pri dronado)."

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

Tiam Faraono kaj lia armeo postkuris ilin, sed ilin atingis marondoj, kiuj dronigis ilin.

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

Kaj Faraono erarigis sian popolon kaj ne donis al ili gvidon.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

Ho Izraelidoj! Vere Ni savis vin de viaj malamikoj, kaj Ni faris kun vi interligon (preĝi) dekstre de la monto (Monto Sinaj) kaj Ni sendis al vi man kaj salwa.

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

Manĝu el la bonaj provizoj, kiujn Ni provizis por vi, kaj ne transpasu la limojn, por ke Mia kolero ne falu sur vin. Kiu ajn estos frapita de Mia kolero, tiu certe pereos.

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

Kaj vere, Mi estas Pardonanta al tiuj, kiuj pentas, kredas kaj faras bonfarojn, kaj poste restas gvidataj.

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

"Kaj kial vi venis pli rapide ol via popolo, ho Moŝa?"

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

Li (Moseo) diris: "Ili sekvas min, kaj mi rapidas al Vi, ho mia Sinjoro, por ke Vi estu kontenta (kun mi)."

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

Li (Alaho) diris: "Vere Ni testis vian popolon post via foriro, kaj ili estis misgviditaj de la Samiri-oj."

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

Tiam Moseo revenis al sia popolo kolera kaj malĝoja. Li (Moseo) diris: "Ho mia popolo! Ĉu via Sinjoro ne promesis al vi bonan promeson? Ĉu la interligo estas tro longa por vi aŭ ĉu vi volas, ke la kolero de Dio falu sur vin? Kial vi rompis vian interligon kun mi?"

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

Ili diris: “Ni ne rompis vian interligon propravole, sed ni devis porti pezan ŝarĝon de la ornamaĵoj de la popolo (de Faraono), poste ni ĵetis ilin (en la fajron), kaj tiel same ĵetis ilin Samiri,

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

tiam (el la fajrejo) li (Samiri) elportis (statuon de) bovido kun korpo kaj voĉo por ili, do ili diris: "Ĉi tiu estas via Dio kaj la Dio de Moseo, sed li (Moseo) forgesis."

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

Ĉu do ili ne rimarkis, ke (la bovida statuo) ne povis respondi al ili, kaj ne povis rezisti malbonon aŭ alporti al ili profiton?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

Kaj efektive, antaŭe Harun diris al ili: "Ho mia popolo! Vere, vi ricevis nur provon (per la bovida statuo) kaj vere, via Sinjoro estas (Alaho) la Plej Kompatema, do sekvu min kaj obeu miajn ordonojn."

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

Ili respondis: "Ni ne forlasos ĝin (kaj) daŭre adoros ĝin (la bovidon) ĝis Moseo revenos al ni."

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

Li (Moseo) diris: "Ho Harun! Kio vin malhelpas, kiam vi vidas, ke ili erarvagis,

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(do) vi ne sekvas min? Ĉu vi (intence) malobeis miajn ordonojn?”

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

Li (Harun) respondis: "Ho filo de mia patrino! Ne tuŝu mian barbon kaj ne mian kapon. Mi vere timas, ke vi diros (al mi): 'Vi disigis la Izraelidojn kaj vi ne observis mian vorton.'"

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

Li (Moseo) diris: "Kio instigis vin (fari tion), ho Samiri?"

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

Li (Samiri) respondis: “Mi scias ion, kion ili ne scias, do mi prenis manplenon (da tero de) la piedoj de la apostolo kaj ĵetis ĝin (en la fajron), tiel mia deziro allogis min.”

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

Li (Moseo) diris: "Iru! Do efektive en la vivo (en ĉi tiu mondo) vi (nur) povas diri: 'Ne tuŝu (min),'. Kaj vi certe ricevos (la punon), kiu estis promesita (en la postvivo), kiun vi ne povos eviti, kaj rigardu vian dion, kiun vi ankoraŭ adoras. Ni certe bruligos lin, poste efektive ni disĵetos lin (liajn cindron) en la maron (disĵetitan)."

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

Vere, via Dio estas nur Alaho, ne ekzistas dio krom Li. Lia scio ampleksas ĉion.”

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

Tiel Ni rakontas al vi (Mohamedo) kelkajn el la rakontoj (de la homoj), kiuj pasis, kaj vere Ni donis al vi averton (la Koranon) de Nia flanko.

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

Kiu ajn forturniĝos de ĝi (la Korano), tiu certe portos pezan ŝarĝon (pekon) en la Tago de Reviviĝo,

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

ili restas en tiu stato. Kaj la ŝarĝo de pekoj estos terura por ili en la Tago de Resurekto,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

en la tago de (la Juĝotago) la trumpeto estas blovata (la duan fojon) kaj en tiu tago Ni kolektas la pekulojn kun bluaj (vizaĝoj) de tristeco,

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

Ili flustris unu al la alia: “Vi restos (en la mondo) ne pli ol dek (tagojn).”

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

Ni plej bone scias, kion ili diros, kiam la plej justa homo diros: "Vi restis (en la mondo) ne pli ol unu tagon."

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

Kaj ili demandas vin (Mohamedon) pri la montoj, do diru: "Mia Sinjoro detruos ilin (en la Tago de Resurekto) kiel eble plej komplete,

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

tiam Li tute ebenigos (la antaŭajn montojn),

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(tiel) vi tie ne plu vidos malaltaĵojn kaj altojn.”

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

En tiu tago ili sekvis (la vokon de) la alvokanto (anĝelo) sen turni sin (refuti); kaj ĉiuj voĉoj kliniĝas antaŭ la Plej Kompatema Dio, tiel ke vi aŭdas nur flustrojn.

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

En tiu tago ne estas uzebla propeto (helpo), krom de tiuj, al kiuj Dio, la Plej Kompatema, donis permeson, kaj kies vortojn Li aprobas.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

Li (Alaho) scias, kio estas antaŭ ili (kio okazos) kaj kio estas malantaŭ ili (kio jam okazis), dum ilia scio ne povas inkluzivi Lian scion.

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

Kaj ĉiuj vizaĝoj kliniĝis antaŭ (Alaho) la Vivanta kaj la Sola. Tio estas vere perdo por homoj, kiuj faras maljustaĵon.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

Kaj kiu ajn faras bonfarojn dum li estas kredanto, tiu ne timas maljustecon (kontraŭ si) nek li timas ian redukton de siaj rajtoj.

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

Kaj tiel Ni sendis la Koranon en la araba lingvo, kaj Ni plurfoje klarigis en ĝi kelkajn el la minacoj, por ke ili fariĝu piaj, aŭ por ke ĝi estu por ili memorigilo.

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

Do, la Plejalta estas Alaho, la vera kaj vera Reĝo. Kaj ne rapidu (legu) la Koranon antaŭ ol ĝi estis revelaciita al vi, kaj ne diru: "Ho mia Sinjoro, pliigu mian scion".

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

Kaj efektive Ni ordonis al Adamo antaŭe, sed li forgesis, kaj Ni ne trovis en li fortan volon.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

Kaj (memoru) kiam Ni diris al la anĝeloj: "Klienciĝu antaŭ Adam!" Tiam ili kliniĝis, escepte de Satano, kiu rifuzis.

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

Tiam Ni diris: “Ho Adamo! Vere, ĉi tiu (Satano) estas malamiko al vi kaj al via edzino, do ne lasu lin elpeli vin ambaŭ el la Paradizo, por ke vi ne estu en mizero.

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

Vere, tie estas (garantio) por vi, ke vi ne malsatos kaj vi ne estos nudaj.

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

Kaj vere, tie vi ne soifos kaj la varmego de la suno vin ne trafos."

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

Tiam Satano flustris (malbonajn pensojn) al li, dirante: "Ho Adamo! Ĉu mi montru al vi la arbon de senmorteco (khuldi) kaj la regnon, kiu ne estos detruita?"

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

Tiam ambaŭ manĝis de ĝi, kaj iliaj purigataj partoj fariĝis videblaj al ili, kaj ili komencis kovri ĝin per la folioj de la Paradizo. Adam malobeis sian Sinjoron kaj erarvagis.

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

Tiam lia Sinjoro elektis lin, do Li akceptis lian penton kaj gvidis lin.

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

Li (Alaho) diris: "Venu kune el la Paradizo, unuj el vi malamikoj de la aliaj. Se venos al vi gvido de Mi, tiam (sciu) ke kiu ajn sekvos Mian gvidon, tiu ne eraros nek estos difektita.

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

Kaj kiu ajn forturniĝas de Mia averto, tiu vivos mallarĝan vivon, kaj Ni kolektos lin blinde en la Tago de Reviviĝo."

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

Li diris: "Ho mia Sinjoro, kial Vi kolektis min blinda, kiam antaŭe mi povis vidi?"

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

Li (Alaho) diris: "Antaŭe venis al vi Niaj versoj, kaj vi ignoris ilin, do (ankaŭ) hodiaŭ vi estas ignorataj."

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

Kaj tiel Ni rekompencas tiujn, kiuj pekas kaj ne kredas je la signoj de sia Sinjoro. Vere, la puno en la postvivo estas pli peza kaj pli eterna.

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

Ĉu ĝi ne estas signo por ili (la idolanoj) kiom multajn (generaciojn) antaŭ ili Ni detruis, eĉ se ili trapasis (la spurojn de) iliaj (la popoloj) loĝejoj? Vere, en tio estas signoj (de la povo de Alaho) por homoj komprenemaj.

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

Kaj se ne estus antaŭa dekreto de via Sinjoro kaj neniu difinita limtempo (de morto), certe (la turmento) ilin trafus.

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

Do estu pacienca kun tio, kion ili diras, kaj gloru vin per laŭdado de via Sinjoro, antaŭ ol la suno leviĝas kaj antaŭ ol ĝi subiras; kaj preĝu (ankaŭ) je noktomezo kaj ĉe la fino de la tago, por ke vi sentu vin trankvila.

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

Kaj ne direktu viajn okulojn al la plezuroj, kiujn Ni donis al iuj grupoj el ili, (kiel) la floron de la vivo en la mondo, por ke Ni provu ilin per tio (plezuro). La graco de via Dio estas pli bona kaj pli eterna.

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

Kaj ordonu al via familio plenumi preĝojn kaj esti paciencaj en farado de ili. Ni ne petas de vi subtenon, Ni estas tiuj, kiuj donas al vi subtenon. Kaj la sekvoj (bonaj en la postvivo) estas por tiuj, kiuj estas piaj.

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

Kaj ili diris: “Kial li ne alportis al ni signon (pruvon) de sia Sinjoro?” Ĉu ne venis al ili pruvoj similaj al tiuj menciitaj en la antaŭaj libroj?

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

Kaj se Ni estus detruintaj ilin per antaŭa turmento (la Korano estis revelaciita), ili estus dirintaj: "Nia Sinjoro, kial Vi ne sendis al ni mesaĝiston, por ke ni sekvu Viajn versojn antaŭ ol ni fariĝus malestimindaj kaj humilaj?"

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

Diru (Mohamedo): "Ĉiu el (ni) atendas, do atendu vin! Kaj iam vi scios, kiu sekvas la rektan vojon kaj kiu estas gvidata."