Q.S An-Nazi'at (اَلنَّازِعَات) - 46 Nombro de Versoj

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

De (anĝelo) kiu prenas (la vivon) malfacile.

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

De (anĝelo) kiu prenas (vivon) milde.

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

Per (la anĝelo) kiu rapide malsupreniris el la ĉielo,

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

kaj (anĝeloj) kiuj gvidas rapide,

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

kaj (anĝeloj) kiuj reguligas (mondajn) aferojn.

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

(Vere, vi estos resurektitaj) en la Tago kiam la unua eksplodo skuos la mondon,

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(unua eksplodo) estas akompanata de dua eksplodo.

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

La koroj de la homoj tiutempe sentis sin tre timigitaj,

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

lia rigardo estis submetiĝema.

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(La nekredantoj) diras: “Ĉu ni vere revenos al nia originala vivo?

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

Ĉu ni (estos revivigitaj) se ni fariĝis rompitaj ostoj?

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

Ili diris, “Tiam ĝi estas perdo-faranta reveno.”

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

Do la reveno estas nur unu baton for.

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

Tiam tuj ili revenis al la vivo sur la (nova) tero.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Ĉu la rakonto pri Moseo atingis vin (Mohamedo)?

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Kiam Dio vokis lin (Moseo) en la sankta valo, nome la Tuwa Valo;

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

iru al Faraono! Ĉar li transpasis la limon,

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

Do diru (al Fir'aun), "Ĉu vi volas purigi vin (de eraro),

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

kaj Mi kondukos vin al la vojo de via Sinjoro, por ke vi Lin timu?”

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

Tiam (Moseo) montris al li grandan miraklon.

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

Sed li (Faraono) mensogis kaj malobeis.

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

Tiam li forturniĝis provante defii (Moseon).

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

Tiam li kolektis (siajn ĉefojn) kaj kriis (alvokis sian popolon).

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(Seraya) diris: "Mi estas via plejalta Dio."

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

Do Alaho punis lin per puno en la postvivo kaj turmento en la mondo.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

Vere, en tio estas lernado por tiuj, kiuj timas (Alaho'n).

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

Ĉu via kreaĵo estas pli granda aŭ la ĉielo, kiun Li konstruis?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

Li levis sian konstruaĵon kaj perfektigis ĝin,

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

kaj Li faris la nokton (kompleta mallumo), kaj Li faris la tagon (brila lumo).

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

Kaj post tio Li etendis la teron.

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

El ĝi Li eligas fontojn de akvo, kaj (kreskigas) ĝiajn plantojn.

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

Kaj la montojn Li fortikigis forte.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(Ĉio tio) estas por via ĝuo kaj por viaj brutoj.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

Do kiam la granda katastrofo (Finjuĝo) venos,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

nome en la tago (kiam) homoj memoras kion ili faris,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

kaj la infero estis klare montrita al ĉiu, kiu vidis.

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

Do koncerne tiujn, kiuj transpasas la limojn,

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

kaj prioritatigi la mondan vivon,

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

tiam efektive, infero estas lia loĝejo.

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

Kaj koncerne tiujn, kiuj timas la grandecon de sia Sinjoro kaj sin detenas de siaj deziroj,

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

tiam efektive, Paradizo estas lia loĝejo.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

Ili (la nekredantoj) demandas vin (ho Mohamedo) pri la Horo: "Kiam ĝi okazos?"

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

Kial vi bezonas mencii ĝin (la tempon)?

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

Al via Sinjoro (redonita) la fino (limo).

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

Vi (Mohamedo) estas nur admonanto por tiuj, kiuj timas lin (la Tagon de Juĝo).

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

En la tago, kiam ili vidos la Horon (pro ĝia intensa atmosfero), ŝajnos al ili kvazaŭ ili nur restis (mallonge) vespere aŭ matene.