Q.S Al-Haqqah (اَلْحَاقَّة) - 52 Nombro de Versoj

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

Lasta Juĝo,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

Kio estas la Tago de Juĝo?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

Kaj ĉu vi scias, kio estas la Tago de Juĝo?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

La popolo de Samud kaj 'Ad neis la Tagon de Juĝo.

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

Do koncerne la popolon de Samud, ili estis detruitaj per tre laŭta bruo,

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

Koncerne la popolon de 'Ad, ili estis detruitaj de tre malvarma vento,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Alaho kaŭzis al ili tiun venton dum sep noktoj kaj ok tagoj seninterrompe; tiam vi vidis la homojn de 'Ad tiutempe kuŝi mortintaj kiel malplenaj (putrantaj) palmarbotrunkoj.

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Ĉu do vi vidas iun restantan inter ili?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

Tiam venis Faraono kaj tiuj antaŭ li kaj (la loĝantoj de) la urboj, kiuj estis renversitaj pro granda eraro.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

Do ili malobeis la Mesaĝiston de sia Sinjoro, kaj Alaho submetis ilin al tre severa puno.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

Vere, kiam la akvoj altiĝis (ĝis la montoj), Ni portis (viajn prapatrojn) sur ŝipoj,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

por ke Ni faru (ĉi tiun okazaĵon) memorigilon por vi kaj ke ĝi estu aŭskultata de oreloj volantaj aŭdi.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

Do kiam la trumpeto estas blovata unufoje,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

kaj la tero kaj la montoj leviĝis, kaj ili ĵetiĝis kune per unu sola kraŝo.

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Do en tiu tago venos la Tago de Juĝo,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

kaj la ĉielo disŝiriĝis, ĉar en tiu tago la ĉielo estis rompiĝema.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

Kaj la anĝeloj estos en la diversaj anguloj de la ĉielo. En tiu tago, ok anĝeloj tenos la Tronon de via Sinjoro super ili.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

En tiu tago vi estos prezentitaj (al via Sinjoro), nenio estos kaŝita de vi (de Alaho).

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

Koncerne la personon, kies libro estis donita en lia dekstra mano, li diris: "Prenu ĝin, legu mian libron (ĉi tiun)."

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

Vere, mi estas certa, ke (iam) mi ricevos mian kalkulon.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

Tiam tiu persono estas en feliĉa vivo,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

en alta ĉielo,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

la fruktoj estas proksime,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(Oni diros al ili): Manĝu kaj trinku ĝoje pro la faroj, kiujn vi faris en la pasinteco.

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

Kaj koncerne la personon, kies libro estis donita en lia maldekstra mano, li diris: "Estus pli bone, se (ĉi tiu) libro ne estus donita al mi.

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

Do mi ne scias kiel mi kalkulis ĝin.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

Ho, estu (la morto) kiu finas ĉion.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

Miaj posedaĵoj estas tute senutilaj por mi.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

Mia povo estas prenita de mi.”

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(Alaho diris), "Kaptu lin kaj ligu liajn manojn ĉirkaŭ lian kolon."

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

Tiam metu lin en la brulantan fajron de infero.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

Poste ligu lin per ĉeno, kiu havos la longon de sepdek ulnoj.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

Vere, li estas tiu, kiu ne kredas je Alaho, la Plej Granda.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

Kaj ankaŭ li ne kuraĝigis (aliajn) nutri la malriĉulojn.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

Do hodiaŭ ĉi tie ne estas eĉ unu amiko por li.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

Kaj ne ekzistas manĝaĵo (por li) krom sango kaj puso.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

Neniu ĝin manĝas krom pekuloj.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

Do mi ĵuras je tio, kion vi vidas,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

kaj por tio, kion vi ne vidas.

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

Vere, ĝi (la Korano) estas vere revelacio (malkaŝita al) la nobla Mesaĝisto,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

kaj ĝi (la Korano) ne estas la vortoj de poeto. Vi havas malmulte da fido al li.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Kaj ĝi ankaŭ ne estas la vortoj de sorĉistoj. Oni lernas tre malmulte de li.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ĝi (la Korano) estas revelacio sendita de la Dio de ĉiuj mondoj.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

Kaj se li (Mohamedo) dirus kelkajn vortojn pri (nomo de) Ni,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

certe Ni tenos lin en lia dekstra mano.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

Tiam Ni tranĉis liajn korajn angiojn.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

Do neniu el vi povas malhelpi (nin puni lin).

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

Kaj efektive, (la Korano) estas leciono por la piuloj.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

Kaj vere Ni scias, ke inter vi estas iuj, kiuj malkonfesas.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

Kaj efektive, (la Korano) ĝi kaŭzos bedaŭron por la nekredantoj (en la postvivo).

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

Kaj efektive, (la Korano) estas la certa vero.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Do gloru vin mem per (mencio de) la nomo de via Ĉiopova Dio.