Q.S At-Tur (اَلطُّور) - 49 Nombro de Versoj

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

Apud Monto (Sinajo),

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

kaj per la Libro kiu estis skribita,

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

sur malfermita tuko,

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

pro Baitulma'mur (Kaaba),

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

pro la levita tegmento (ĉielo),

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

apud la maro plena de ondoj,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

Vere, la puno de via Sinjoro certe plenumiĝos,

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

nenio povas rezisti ĝin,

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

en la tago (kiam) la ĉielo tremos perforte,

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

kaj la montoj moviĝas (moviĝas).

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Do ve al tiuj, kiuj mensogas en tiu tago.

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

Homoj, kiuj indulgas sin en malvero (pekaj agoj),

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

En tiu tago ili estos puŝitaj en Inferon per sia tuta forto.

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

(Oni diris al ili), "Jen la infero, kiun vi antaŭe neis."

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

Ĉu ĉi tio do estas magio? Aŭ ĉu vi ne vidas?

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Eniru ĝin (sentu la varmon de la fajro); ĉu vi estas pacienca aŭ ne, estas same por vi; Fakte, vi estas rekompencita nur pro tio, kion vi faris.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

Vere, tiuj, kiuj estas piaj, estos en paradizo kaj ĝuos,

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

ili ĝojas pri tio, kion Dio donis al ili, kaj Dio protektas ilin kontraŭ la puno de infero.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(Oni diris al ili): "Manĝu kaj trinku kun plezuro kiel rekompencon pro tio, kion vi faris."

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

Ili kuŝis sur aranĝitaj sofoj, kaj Ni donis al ili parojn da anĝeloj kun belaj okuloj.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

Kaj tiujn, kiuj kredas, kaj iliajn idojn, kiuj sekvas ilin en kredo, al ili Ni aliĝos iliajn idojn (en la Paradizo), kaj Ni ne malpliigos la rekompencon de iliaj bonfaroj en io ajn. Ĉiu homo estas ligita per tio, kion li gajnis.

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

Kaj Ni donis al ili pliajn fruktojn kaj viandon de ĉiu speco, kiun ili deziris.

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

(En Paradizo) ili etendos unu al la alia tasojn, kies enhavo ne (kaŭzos) senutilan parolon aŭ pekajn agojn.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

Kaj ĉirkaŭ ili estas junuloj, kiuj iras ĉirkaŭe (servante) ilin, kvazaŭ ili estus kaŝitaj perloj.

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

Kaj kelkaj el ili staris unu kontraŭ la alia, salutante unu la alian.

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

Ili diris: "Vere, kiam ni estis inter niaj familioj, ni timis (esti punitaj).

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

Do Alaho donis al ni gracon kaj protektis nin kontraŭ la turmento de infero.

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

Vere, ni adoras Lin ekde antikvaj tempoj. Li estas la Plej Donanto de Boneco, la Plej Kompatema.”

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

Do estu avertita, ĉar per la graco de via Sinjoro vi (Mohamedo) estas nek aŭguristo nek frenezulo.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

Ili eĉ diris: “Li estas poeto, ni atendas, ke akcidento okazu al li.”

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

Diru (Mohamedo): "Atendu! Vere, mi ankaŭ estas unu el tiuj, kiuj atendas kun vi."

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

Ĉu iliaj mensoj ordonas al ili eldiri ĉi tiujn (akuzojn) aŭ ĉu ili estas popolo, kiu transpaŝas la limojn?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

Aŭ ĉu ili diras: “Li (Mohamedo) estas ilia kunulo?” Ne! Ili estas tiuj, kiuj ne kredas.

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

Do ili kreu ion similan (la Koranon), se ili estas veramaj.

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

Aŭ ĉu ili estis kreitaj sen origino aŭ ĉu ili kreis (sin mem)?

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

Aŭ ĉu ili kreis la ĉielojn kaj la teron? Sed ili ne kredas (je tio, kion ili diras).

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

Aŭ ĉu estas apud ili la trezorejo de via Sinjoro aŭ ĉu ili estas potencaj?

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

Aŭ ĉu ili havas ŝtuparojn (al la ĉielo) por aŭskulti (al la nevideblaĵo)? Tiam lasu la aŭskultantoj inter ili veni kun klara pruvo.

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

Aŭ ĉu filinoj estas por Li, kaj filoj por vi?

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

Aŭ ĉu vi (Mohamedo) petas de ili kompenson, por ke ili estu ŝarĝitaj per ŝuldo?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

Aŭ ĉu ili havas (scion) pri la nevideblaĵo kaj skribas ĝin?

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

Aŭ ĉu ili celas trompi? Sed ĝuste la nekredantoj estas tiuj, kiuj estas trompitaj.

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

Aŭ ĉu ili havas aliajn diojn krom Alaho? Gloro estu al Alaho pro tio, kion ili interrilatigas unu kun la alia.

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

Kaj se ili vidas nubojn falantajn de la ĉielo, ili diras: “Ĉi tiuj estas nuboj amasigitaj kune.”

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

Do lasu ilin solaj ĝis ili renkontos la tagon (promesitan al) ili, en tiu tago ili estos detruitaj,

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

en la tago, kiam iliaj intrigoj nenion utilos al ili, kaj ili ne estos helpataj.

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Kaj efektive, por tiuj, kiuj faras malbonon, ekzistas ankoraŭ puno krom tio. Sed la plejmulto el ili ne scias.

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

Kaj paciencu (Mohamedo) atendante la dekreton de via Sinjoro, ĉar vere vi estas sub Nia superrigardo, kaj gloru vin mem laŭdante vian Sinjoron kiam vi vekiĝos,

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

kaj en parto de la nokto gloru Lin kaj (ankaŭ) ĉe la subiro de la steloj (ĉe tagiĝo).