ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
اته فارمي څاروي په جوړه (څلور جوړې) کې دي؛ د پسونو یوه جوړه او د وزو یوه جوړه. ووایه: "د دوو نرانو یا دوو ښځینه وو ترمنځ یا هغه څه چې د دواړو ښځینه وو په رحم کې دي، د الله له خوا حرام دي؟ که تاسو رښتیا وایئ، نو د پوهې له مخې ماته وضاحت راکړئ."
قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
هغه (هود علیه السلام) ځواب ورکړ: "په حقیقت کې، د خدای له خوا کرکه او غضب به پر تاسو راشي. ایا تاسو غواړئ له ما سره د هغو نومونو (بتانو) په اړه بحث وکړئ چې تاسو او ستاسو پلرونو پخپله جوړ کړي دي، که څه هم الله تعالی د دې لپاره معلومات نه دي نازل کړي؟ که داسې وي، نو انتظار وکړئ! په حقیقت کې، زه هم ستاسو سره د هغو کسانو په ډله کې یم چې انتظار کوي."
يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ
yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).
دوی له تا سره د حق په اړه وروسته له هغه چې څرګند شو (چې دوی به بریالي شي) بحث کوي، لکه څنګه چې دوی د مرګ په لور روان دي او دوی (ورته) ګوري.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
او کله چې زموږ آیتونه په روښانه توګه ورته ولوستل شول، نو هغو کسانو چې زموږ سره د لیدو تمه یې نه درلوده وویل: "له دې قرآن پرته بل کتاب راوړئ یا یې بدل کړئ." ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "زما لپاره دا مناسب نه ده چې په خپله خوښه یې بدل کړم. زه یوازې د هغه څه پیروي کوم چې ما ته وحی کیږي. زه په ریښتیا سره د لویې ورځې (قیامت) له عذاب څخه ویره لرم که زه د خپل رب نافرماني وکړم."
وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
او البته، که موږ د دوی پر وړاندې عذاب تر ټاکلي وخت پورې وځنډوو، نو دوی به ووایي: "څه شی یې مخنیوی کوي؟" پوه شئ چې کله دوی ته عذاب راشي، نو دوی یې نشي مخنیوی کولی. دوی د هغه (عذاب) سره محاصره دي چې دوی یې ملنډې وهلې.
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
هغوی وویل: "ای نوحه! په حقیقت کې تا زموږ سره جګړه وکړه او زموږ په وړاندې دې خپله جګړه اوږده کړه، نو که ته له رښتینو څخه یې، هغه عذاب را باندې راوړه چې ته یې ګواښ کوې."
وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ
wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).
او دوی د بریا او د ټولو هغو کسانو د له منځه وړلو غوښتنه وکړه چې په خپل سر او ضد یې عمل کاوه،
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
هغه انسان د نطفې څخه پیدا کړی و، او هغه یې په ریښتیني دروغجن بدل کړ.
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا
wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).
او په حقیقت کې، موږ دا په دې قرآن کې په مختلفو مثالونو سره خلکو ته څو ځله تشریح کړی دی. مګر انسانان هغه کسان دي چې تر ټولو ډیر جنجال کوي.
وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا
wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).
او هیڅ شی (هیڅ شی) نشته چې خلک د ایمان راوړلو څخه منع کړي کله چې دوی ته لارښوونه راشي او له خپل رب څخه بخښنه وغواړي، مګر (د انتظار کولو هیله) د (الله د قانون چې په تیرو خلکو باندې نافذ دی) یا په دوی باندې د حقیقي عذاب راتلو ته.
وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا
wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).
او خلک (کافران) وايي، "ایا دا ریښتیا ده چې کله زه مړ شم، نو یوه ورځ به په ریښتیا سره بیا ژوندی را پورته شم؟"
قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى
qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.
هغه (فرعون) وویل: نو د پخوانیو خلکو حالت څه وو؟
وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى
wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.
او که موږ دوی په مخکیني عذاب سره هلاک کړي وای (قرآن نازل شوی و)، نو دوی به ویل: "زموږ ربه، ولې تا موږ ته یو رسول ونه لیږلو، ترڅو موږ ستا د آیتونو پیروي وکړو مخکې لدې چې موږ ذلیل او ذلیل شو؟"
مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ
mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).
هر کله چې د خدای له لوري پر دوی یو نوی آیت نازل شي، دوی یې د لوبې کولو په حال کې اوري.
لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).
زړونه یې په غفلت کې دي. او ظالمان خپلې خبرې پټوي او وايي: "دا (محمد) یوازې ستاسو په څېر یو انسان دی. ایا تاسو جادو منلی و کله چې تاسو یې لیدل؟"
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
هغوی حتی وویل: "(قرآن د) ګډوډو خوبونو مېوه ده، یا د هغه (محمد) د دروغو پایله ده، یا حتی هغه یوازې یو شاعر دی، هغه دې موږ ته یوه نښه (ثبوت) راوړي، لکه څنګه چې مخکې لیږل شوي پیغمبران وو."
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
د هغو سیمو اوسیدونکو چې له دوی څخه مخکې وې، چې موږ یې ویجاړې کړې وې، ایمان نه راوړ (سره له دې چې موږ ثبوتونه رالیږلي وو). ایا دوی به ایمان راوړي؟
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
او دوی وايي: "که تاسو رښتیني یاست، نو ژمنه به کله وي؟"
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ
qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).
هغوی وویل: "ایا ته موږ ته حق راوړی یې یا لوبې کوې؟"
وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ
wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).
خو دوی په خپلو (دیني) چارو کې سره وېشل شوي وو. د دوی هر یو (ټولې ډلې) به زموږ خوا ته راستانه شي.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ
wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).
او په انسانانو کې داسې کسان شته چې د الله په اړه بې له پوهې بحث کوي او یوازې د ډېرو بدو شیطانانو پیروي کوي.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ
wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).
او په انسانانو کې داسې کسان شته چې د الله په اړه بې له پوهې، بې لارښوونې او بې له کوم کتاب (وحی) چې روښانتیا ورکوي، بحث کوي.
اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ
afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).
نو ایا دوی هیڅکله په ځمکه نه دي ګرځیدلي، چې د دوی زړونه (دلیلونه) پوه شي، د دوی غوږونه اوریدلی شي؟ په حقیقت کې، دا سترګې ړندې نه دي، مګر هغه څه چې ړانده دي هغه زړه دی چې په سینه کې دی.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).
او هغه کسان چې زکات ورکوي،
اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ
aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).
ایا هغه له تاسو سره ژمنه کړې ده چې کله تاسو مړه شئ او خاورې او هډوکي شئ، نو تاسو به په رښتیا (له قبر څخه) راوویستل شئ؟
فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ
fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).
بیا یې وویل: "ایا موږ ته ځنډ ورکول کېږي؟"
وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).
او که تاسو (کافران) دروغ وایاست، نو په حقیقت کې ستاسو څخه مخکې خلکو هم (پیغمبرانو) دروغ ویلي دي. او د رسول دنده یوازې د (خدای دین) په روښانه توګه رسول دي.
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
نو د هغه د قوم (ابراهيم) له خوا بل ځواب نه و، پرته له دې چې وويل شي، "هغه ووژنئ یا یې وسوځوئ،" نو الله هغه له اور څخه وژغوره. په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره (د الله د عظمت) نښې دي چې ایمان لري.
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
ایا دا ستا لپاره مناسبه ده چې خلکو ته لاړ شې، په خپلو غونډو کې دوکه وکړې او بد کارونه وکړې؟" نو د هغه د قوم ځواب له دې پرته بل څه نه وو چې "که ته له صالحانو څخه یې، نو د الله عذاب موږ ته راوړه."
اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ
alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).
ایا تاسو نه دي لیدلي چې الله تعالی هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي ستاسو لپاره مسخر کړي دي او خپل نعمتونه یې ستاسو لپاره په فزیکي او ذهني توګه بشپړ کړي دي. مګر په انسانانو کې ځینې کسان د پوهې یا لارښوونې او د روښانتیا کتاب پرته د الله تعالی (یووالي) په اړه شخړه کوي.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).
او کله چې دوی ته وویل شي چې د هغه څه پیروي وکړئ چې الله نازل کړي دي! دوی ځواب ورکړ، "(نه)، مګر موږ (یوازې) هغه دودونه تعقیبوو چې موږ له خپلو پلرونو څخه زده کړي دي." ایا دوی به (د خپلو پلرونو پیروي وکړي) که څه هم شیطان په حقیقت کې دوی د سوځیدونکي اور (دوزخ) عذاب ته بلنه ورکوي؟"
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).
او دوی پوښتنه کوي: "که تاسو رښتیني یاست، نو بریا به کله راشي؟"
وَقَالُوْا نَحْنُ اَكْثَرُ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۙ وَّمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ
wa qālū naḥnu akṡaru amwālaw wa aulādā(n), wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).
او هغوی وویل: "موږ (له تاسو څخه) ډېر مال او اولاد لرو او موږ ته به سزا نه ورکول کېږي."
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
او (کافرانو) وويل: "که تاسو رښتيني ياست، نو د قيامت ژمنه به کله پوره شي؟"
اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
او ایا انسان نه ګوري چې موږ هغه د نطفې له څاڅکي څخه پیدا کړی دی، او بیا هغه ښکاره دښمن شو!
اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).
یا (هیڅکله) څوک د عذاب په لیدو سره ووایی چې که زه بیرته (دنیا ته) راستون شم، نو خامخا به له نیکو خلکو څخه شم.
وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
او هغه کس چې خپل مور او پلار ته یې وویل، "آه." ایا تاسو دواړو ما ته خبرداری راکړ چې زه به (له قبر څخه) راپورته شم، که څه هم زما څخه مخکې څو خلک مړه شوي وو؟ بیا مور او پلار له الله څخه مرسته وغوښته (او ویې ویل)، "افسوس، تاسو ایمان راوړئ! په حقیقت کې، د الله ژمنه رښتیا ده." بیا هغه (ماشوم) وویل، "دا یوازې د پخوانیو خلکو یوه افسانه ده."
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
هغوی ځواب ورکړ: "ایا ته موږ ته د دې لپاره راغلی یې چې موږ له خپلو معبودانو (عبادت) څخه واړوې؟ نو که ته له رښتینو څخه یې، نو هغه عذاب پر موږ راوړه چې ته یې موږ ته ګواښوې."
اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ
am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).
ایا دوی ته د دوی عقلونه امر کوي چې دا (تورونه) ووایی یا دوی داسې خلک دي چې له حدودو تیریږي؟
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
او هغوی وویل: "که تاسو رښتیني یاست، نو ګواښ به کله راشي؟"
مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَۚ
mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).
ولې دې (داسې وکړل)؟ ته څنګه پریکړې کوې؟
اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِيْهِ تَدْرُسُوْنَۙ
am lakum kitābun fīhi tadrusūn(a).
یا آیا تاسو کوم کتاب (د الله له لوري نازل شوی) لرئ چې تاسو یې مطالعه کوئ؟
اِنَّ لَكُمْ فِيْهِ لَمَا تَخَيَّرُوْنَۚ
inna lakum fīhi lamā takhayyarūn(a).
په حقیقت کې تاسو کولی شئ هر هغه څه غوره کړئ چې پکې دي.
اَمْ لَكُمْ اَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَۚ
am lakum aimānun ‘alainā bāligatun ilā yaumil-qiyāmah(ti), inna lakum lamā taḥkumūn(a).
یا تاسو له موږ څخه داسې قسمونه اخیستي دي چې تر قیامته پورې به وي، ترڅو تاسو (څه چې غواړئ) پریکړه وکړئ؟
سَلْهُمْ اَيُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِيْمٌۚ
salhum ayyuhum biżālika za‘īm(un).
له هغوی څخه وپوښتئ، "د دوی څخه څوک د (د پریکړې) مسؤلیت لري؟"
اَمْ لَهُمْ شُرَكَاۤءُۚ فَلْيَأْتُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَ
am lahum syurakā'(u), falya'tū bisyurakā'ihim in kānū ṣādiqīn(a).
یا ایا دوی ملګري لري؟ نو که دوی ریښتیني خلک وي نو دوی دې خپل ملګري راولي.
اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ
innahū fakkara wa qaddar(a).
په حقیقت کې، هغه فکر کړی او پریکړه یې کړې ده (هغه څه چې هغه یې ټاکلي دي)
بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ
bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).
حتی هر یو یې غواړي چې د (کتاب) خلاصې پاڼې ورکړل شي.