ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ
Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).
इस कताब (कुरान) विच इस विच कोई शक नहीं; पुण्यात्मा होने आलें लेई मार्गदर्शन
وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
ते जेकर तुसें गी (कुरान) उप्पर शक ऐ जे अस अपने बंदे (मुहम्मद) कोल उतारे दे आं तां इस चाल्ली दा सूर बनाओ ते अल्लाह दे अलावा अपने मददगार गी सद्दो, जेकर तुस सच्चे ओ।
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
ओ ही है जिसने तुहाडे (मुहम्मद) कोल किताब (अल-कुरान) उतारी है। उन्हां विच ऐझे आयत वी हिन जो निरपेक्ष हिन, जो किताब (अल-कुरान) दे मुख्य बिंदु हिन अते होर वी हिन जो मुतस्याबिहत हिन। रही गल्ल जेहड़े दिल विच भटकण दी प्रवृत्ति रखदे हन तां ओ मुताशबिहत दा पीछा करदे हन कि ओ निंदा ढूंढन अते अपणी तवील कूं ढूंढन वास्ते, भले ही उन्हां दी तवील कूं अल्लाह दे सिवाय कुई वी कैनी जानदा। ते गहरी ज्ञान रखने आले आखदे न, "असीं इस (कुरान) उप्पर विश्वास करने आं, सब किश साढ़े रब कोला ऐ।" कोई सबक नेईं सिक्खी सकदा सिवाय समझने आह्ले लोकें दे।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).
क्या तुसें उनें लोकें उप्पर विचार नेई कित्ता जिनेंगी किताब (तोराह) दा इक हिस्सा दित्ता गेदा हा? उनेंगी अल्लाह दी किताब च सद्देआ गेआ हा तां जे उंदे बश्कार न्याय करन। फिर उन्हां दी इक पार्टी (सच्चाई) नू नकारदे होए मुड़ गई।
اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ
al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).
सच्चाई तेरे रब तों है, इस करके शक करन वालों विच ना हो।
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
सचमुच, ए इक सच्ची कहानी ऐ। अल्लाह दे सिवा कोई देवता नहीं है, ते सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी है।
تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ
tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).
ए अल्लाह दे ओह आयत हन जिन्हां नू असीं तुहानूं सही पढ़दे हां, ते अल्लाह सारे दुनियां विच (किसे नाल) गलत नहीं करना चाहुंदा।
اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا
afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).
तो क्या ओ कुरान दी कदर (अध्ययन) नहीं करदे? जेकर (कुरान) अल्लाह कोला नेईं होंदा तां उनेंगी इस च मती सारी विरोधाभासी गल्लां जरूर लब्भदियां।
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
ते यह़ूदियें ग् लाया, “परमेसर दे ह़त् थें बन् नी गेदे ह़न।” असल विच उन्हां दे हत्थ ही बेड़ी बन्दे हन अते उन्हां दी गल्ल दे कारण गाली खादी हे, भले ही अल्लाह दे दोनों हत्थ खुले होन; अपनी मर्जी कन्नै रोजी-रूट्टी दिंदा ऐ। ते (कुरान) जो तुहाडे रब तों तुहाडे कोल उतारया गया है, ओहनां विचों ज्यादातर दी अवज्ञा ते कुफर नू ज़रूर वधा देवेगा। ते अस कयामत दे दिन तकर उंदे बीच दुश्मनी ते नफरत पैदा कीती। हर बारी जंग दी अग्ग जलांदे हे तां अल्लाह ने उसी बुझाया। ते ओह धरती उप्पर विनाश (उत्पादन) दी कोशश करदे न। ते अल्लाह गी नुकसान पजाने आलें गी पसंद नेईं ऐ।
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
उह अल्लाह दी महिमा उवें नहीं करदे जिवें उहनां नू करनी चाहिदी है, जदों ओह आखदे हन कि "अल्लाह ने इंसानां ते कुझ वी नहीं दस्सेया।" कहो (मुहम्मद), "जिसने किताब (तोराह) गी उतारया जेह्ड़ी मूसा ने मनुक्खें आस्तै रोशनी ते मार्गदर्शन दे तौर उप्पर लेई आई ही, तुसें किताब गी बिखरे दे कागज दे टुकड़े बनाई दित्ता, तुसें (इसदे किश हिस्से) दस्सेआ ते तुसें उंदे च मता किश छुपाया हा, हालाँकि तुसें गी ओह सिखाया गेदा हा जेह्ड़ा नेईं जानदा हा, ना ते तुंदे कोला ते ना गै तुंदे पुरखें आसेआ। कहो, "अल्लाह (जिसने उसी उतार दित्ता) ऐ," फिर (उसदे बाद) उनेंगी अपनी गलती च इधर-उधर खेलने देओ।
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
ते ए (अल-कुरान), इक किताब जिसी अस बड़े बरकत कन्ने उतारे दा ऐ, उन किताबें दी पुष्टि करदी ऐ जेड़ी पैहले (नहिये) होई ही ते इस आस्ते के तुस उम्मूल कुरा (मक्का) दे (मक्का) दे निवासियें ते ओदे आस-पास दे लोकें गी चेतावनी देओ। परलोक च विश्वास करने आले लोक इस (कुरान) उप्पर जरूर विश्वास करदे न, ते ओह् हमेशा अपनी नमाजें गी मनदे न।
اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ
ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).
जो तुहाडे रब ने तुहाडे (मुहम्मद) ते रिहा कीता है, उस दा पालन करो; उंदे सिवाय होर कोई परमात्मा नेईं ऐ; ते मुशरिकें कोला मुड़ी जाओ।
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
क्या मैं अल्लाह दे अलावा होर जज दी तलाश करनी चाइदी, जदूं के ओह ही है जिन्हां ने तुहानूं किताब (कुरान) विस्तार नाल उतारी है? जिन्हां नू असीं किताब दित्ती है, ओह जानदे हन कि ए तुहाडे रब तों सच्चाई विच प्रगट होई है। इस करिए शक करने आलें च नेईं बनो।
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
ते एह् किताब (अल-कुरान) ऐ जेह्ड़ी असें बरकत कन्नै भरोची दी ऐ। इस दा पालन करो ते पुण्य करो तां जे तुस दया पाओ।
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
या कि तुस (नहीं) आखदे ओ, "जेकर किताब साडे उप्पर प्रगट होई जंदी तां अस उंदे कोला बी मता मार्गदर्शन करदे।" वाकई तुहानूं तुहाडे रब दी तरफों इक साफ सफाई, मार्गदर्शन ते दया आई है। अल्लाह दे आयतां दा इन्कार करन वाले ते उन्हां तों मुड़न वाले तों ज्यादा बेईमान कौन है? भविक्ख च अस अपने आयतें थमां मुड़ने आह्लें गी कठोर सजा देई देगे, कीजे ओह् हमेशा मुड़दे न।
اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ
inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).
सचमुच मेरा रक्षक अल्लाह है जिसने किताब (अल-कुरान) उतार दी है। पुण्यात्मा दी रक्षा करदा ऐ
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
ते जदुं साढ़े आयत उंदे उप् पर साफ-साफ सुनाए गे तां जिनेंगी साढ़े कन् ने मिलने दी उम्मीद नेई ही, उनेंगी ग् लाया, "इस कुरान दे अलावा कुसे बी कताब लेई आओ जां उसी बदलो।" (मुहम्मद) आखना, "मेरे लेई अपनी मर्जी कन्नै इसगी बदलना उचित नेईं ऐ। मैं सिर्फ उसी गै पालन करना जेह्ड़ा मेरे उप्पर प्रकट कीता गेदा ऐ। मैं सच्ची गै उस बड्डे दिन (कयामत) दी सजा कोला डरना ऐ जेकर मैं अपने रब दी आज्ञा नेईं मनना।"
وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
ते इस कुरान दा अल्लाह दे अलावा होर कोई बनाना असंभव ऐ; पर (कुरान) पिछले (किताबें) दी पुष्टि करदा ऐ ते उनें नियमें गी समझांदा ऐ जिनेंगी इसनें स्थापित कीता ऐ, उंदे च कोई शक नेईं ऐ, (प्रगट) सारे संसार दे स्वामी कोला
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۖ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ
naḥnu naquṣṣu ‘alaika aḥsanal-qaṣaṣi bimā auḥainā ilaika hāżal-qur'ān(a), wa in kunta min qablihī laminal-gāfilīn(a).
असी तुहानूं (मुहम्मद) तुहानूं इस कुरान दा खुलासा करके बेहतरीन कहानी सुणाई, ते सचमुच तुसीं उस लोकां विचों इक तों पहलां हो जिन्हां नू पता नहीं सी।
الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
अलीफ लम मिम रा। इह किताब (अल-कुरान) दे आयत हन। ते (किताब) जो तुहाडे (मुहम्मद) ते तुहाडे रब तों उतारी गई है, ओह सच है; पर ज्यादातर लोक (उस उप्पर) विश्वास नेईं करदे।
اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
सचमुच, असीं ही कुरान नू उतार दित्ता, ते ज़रूर असीं (भी) उस नूं बचा के रखदे हां।
قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا
qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).
कहो, "सचमुच अगर इंसान ते जिन्न इकट्ठे हो के इस कुरान (जैसे) कोई चीज़ बनान तां ओह इस तरह दी कोई चीज़ नहीं बना सकदे, भले ही ओ इक दूजे दी मदद करदे।"
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
ते असीं (कुरान) नू सच्चाई विच उतार दित्ता ते (कुरान) सच्चाई नाल (ला के) उतर आया। ते असीं तुहानूं (मुहम्मद) भेजेया, सिर्फ खुशखबरी दे वाहक ते चेतावनी दे तौर ते।
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
कहो (मुहम्मद) "इस (कुरान) ते विश्वास करो या तुहानूं विश्वास नहीं करना पैंदा (अल्लाह वास्ते वी इह ही है)। वाकई, जिन्हां नूं पहले दा ज्ञान दित्ता गया है, जदों उन्हां नू (कुरान) पढ़ाया जांदा है तां ओह मुंह निचे करदे हन, सजदा करदे हन।
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
अल्लाह दी स्तुति होवे जिन्हां ने किताब (अल-कुरान) अपने बंदेयां नू उतार दी है ते उसने टेढ़ नहीं कीती;
تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ
tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.
धरती ते उच्चे आकाश पैदा करने आले (अल्लाह) कोला उतरे,
الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ
allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).
(अर्थात) अपनी दुआएं च भक्ति करने आह्ला माह्नू,
قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذِيْ يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
qul anzalahul-lażī ya‘lamus-sirra fis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū kāna gafūrar raḥīmā(n).
कहो (मुहम्मद) "(कुरान) (अल्लाह) ने प्रकट कीता है जो आकाश ते धरती दे रहस्य जानदा है। वाकई, ओह परम क्षमाशील, परम दयालु ऐ।"
وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).
ते सचमुच, ए (अल-कुरान) सचमुच सारे दुनियां दे रब ने उतारेया हा,
نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ
nazala bihir rūḥul-amīn(u).
जिसगी अर-रूह अल-अमीन (जिब्रिल) ने उतारया हा,
عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ
‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).
अपने दिल (मुहम्मद) च तां जे तुस चेतावनी देने आह्लें च शामल होओ,
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ
wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).
ते (कुरान) गी शैतानें ने उतारया नेईं हा।
وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ
wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).
ते ओह उंदे (कुरान) दे अनुकूल नेईं ऐ, ते ओह नेईं करी सकन।
وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ
wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).
ते सचमुच तुहानूं (मुहम्मद) सचमुच कुरान (अल्लाह) परम ज्ञानी, सारे जानकार तों दित्ता गया है।
نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).
अस तुसेंगी मूसा ते फिरौन दी किश कहानी गी सच् चाई च सुनाने आं, जेके विश् वास करदे न।
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ
wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).
ते तुस (मुहम्मद) पश्चिम च (तुवा दी पवित्र घाटी दे) नेईं हे, जिसलै अस मूसा गी हुक्म पजाया हा, ते तुस (उस घटना) दे गवाह होने आह्ले लोकें च बी नेईं हे।
وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ
wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).
पर असीं किश लोकें गी पैदा कीता ऐ, ते उंदे उप्पर बड़ा समां बीती गेआ ऐ, ते तुस (मुहम्मद) मद्यन दे लोकें कन्नै उंदे कोल साढ़ी आयत पढ़दे होई नेईं रेआ, पर अस रसूले भेजे न।
وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ
wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).
ते जदों (कुरान) उन्हां कूं पढ़ाया गया तां उन्हां ने आख्या, "असीं इस विच विश्वास करदे हां, सचमुच (कुरान) साडे रब दी सच्चाई है। वाकई, असीं मुसलमान होन तों पहलां।"
اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).
सचमुच, (अल्लाह) जो तुआडे (मुहम्मद) तों कुरान दे (कानून) कूं लागू करण दी मंग करेंदे, ओ सचमुच तुआकूं तुआडी वापसी दी जगह ते वापस कर डेसी। कहो (मुहम्मद) "मेरा रब उन लोगें गी जानदा ऐ जेड़े हिदायत लांदे न ते उनें गी जेड़े जाहिर गलती च न।"
وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ
wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).
ते तुसीं (मुहम्मद) ने कदे वी उम्मीद नहीं कीती कि किताब (अल-कुरान) तुहाडे कोल भेजी जावेगी, पर ए तुहाडे रब दी दया दे तौर ते (नज़र) हो गई, इस करके तुहानूं कदे वी काफिरां वास्ते मददगार नहीं होना चाहिदा,
وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ
wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).
ते तुसीं (मुहम्मद) ने (कुरान) तों पहलां कदे किताब नहीं पढ़ी ते तुसीं (कदे) अपने सज्जे हत्थ नाल किताब नहीं लिखी; जेकर (तुस पढ़ी लिखदे ओ) तां लोकें गी शक होंदा।
اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).
क्या उन्हां वास्ते काफी नहीं कि असीं तुहाडे कोल ओह किताब (कुरान) भेज दित्ती है जो उन्हां नू पढ़ी गई सी? सचमुच (कुरान) विच इमानदारां वास्ते वड्डे बरकत ते सबक हन।
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
कुरान दी वज़ह विच कोई शक नहीं, दुनियां दे रब तों।
وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ
wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).
ते जो असीं तुहानूं (मुहम्मद) ते प्रशस्त कीता है, यानी किताब (अल कुरान) ही सच्ची है, जो पिछली किताबां दी पुष्टि करदी है। दरअसल, अल्लाह सचमुच सारे जानकार, सारे देखने आला (शर्त) है अपने बंदे।
تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ
tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).
(वहाई दे तौर ते) (अल्लाह) सर्वशक्तिमान, दयालु ने उतारेया,
بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ
bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).
भले ही ओ (मुहम्मद) सच्चाई नाल आ के (पिछले) रसूलों कूं सही ठहराया।
اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ
a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).
साढ़े च कुरान उदे उप्पर कीं प्रगट होई गेआ?” दरअसल, उनेंगी मेरे कुरान पर शक ऐ, पर उनेंगी (मेरी) सजा नेई महसूस होई ऐ।
وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ
wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).
ते सचमुच, तुसीं इक समें दे बाद इसदी खबर (कुरान) दी (सच्चाई) जानगे।”
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ
tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).
इस किताब (अल-कुरान) गी अल्लाह, परम शरीफ, परम ज्ञानी ने उतारया हा।
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
अल्लाह ने बेहतरीन शब्द (अर्थात) उसी कुरान (इसदे आयत) गी बार-बार उतारे न, इसदे कारण अपने रब कोला डरने आलें दी चमड़ी काँपदे होई, फिर उंदी चमड़ी ते दिल शांत होई जंदे न जदूं ओ अल्लाह दी याद करदे न। यही अल्लाह दा हिदायत है, उस किताब नाल ओह जिस नूं चाहंदा है, उस नूं मार्गदर्शन करदा है। ते जिस नूं अल्लाह गुमराह करन दिंदा है, उस नू कोई वी मार्गदर्शन नहीं कर सकदा।