وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
Eta bere etxean bizi zen emakumeak limurtu egin zuen. Eta ateak itxi eta esan zuen: "Hurbildu niregana". Yusufek esan zuen: "Alarengan bilatzen dut babesa, egia esan, nire nagusiak ondo tratatu nau". Egia esan, bidegabeko pertsonak ez du zorterik izango.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
Eta, egia esan, emakumeak nahi izan zuen hura (Yusuf). Eta Yusufek ere nahi izan zuen, bere Jaunarengandik seinale bat ikusi ez bazuen ere. Horrela, gaiztakeria eta higuina uxatu genituen harengandik. Egia esan, bera (Yusuf) gure zerbitzari hautatuen artean dago.
وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيْصَهٗ مِنْ دُبُرٍ وَّاَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا الْبَابِۗ قَالَتْ مَا جَزَاۤءُ مَنْ اَرَادَ بِاَهْلِكَ سُوْۤءًا اِلَّآ اَنْ يُّسْجَنَ اَوْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wastabaqal-bāba wa qaddat qamīṣahū min duburiw wa alfayā sayyidahā ladal-bāb(i), qālat mā jazā'u man arāda bi'ahlika sū'an illā ay yusjana au ‘ażābun alīm(un).
Eta biak ateraino lasterka joan ziren, eta emakumeak atzetik tira egin zion (Yusuf-en) jantzia urratu arte, eta biek aurkitu zuten bere senarra atean. Hark (emakumeak) esan zuen: "Zein da emaztearen aurka gaitza asmo duenarentzat saria, espetxeratzea edo (zigorra) tormentu mingarri batekin izan ezik?"
قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِيْ عَنْ نَّفْسِيْ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ اَهْلِهَاۚ اِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qāla hiya rāwadatnī ‘an nafsī wa syahida syāhidum min ahlihā, in kāna qamīṣuhū qudda min qubulin fa ṣadaqat wa huwa minal-kāżibīn(a).
Hark (Yusuf) esan zuen: «Bera izan zen limurtu eta liluratu nauena». Emakumearen familiako lekuko batek deklaratu zuen: «Bere jantzia aurrealdetik urratuta badago, emakumeak egia esaten ari da, eta bera (Yusuf) gezurtietako bat da».
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
Eta bere jantzia atzetik urratuta badago, emakumea da gezurra esaten duena, eta bera (Yusuf) egiazaleetako bat da».
فَلَمَّا رَاٰ قَمِيْصَهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهٗ مِنْ كَيْدِكُنَّ ۗاِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيْمٌ
falammā ra'ā qamīṣahū qudda min duburin qāla innahū min kaidikunn(a), inna kaidakunna ‘aẓīm(un).
Beraz, (emakumearen senarrak) bere (Yusuf-en) jantzia atzetik urratuta zegoela ikusi zuenean, esan zuen: "Bai, hau da zure trikimailua. Zure trikimailua benetan bikaina da".
يُوْسُفُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا وَاسْتَغْفِرِيْ لِذَنْۢبِكِۖ اِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخٰطِـِٕيْنَ ࣖ
yūsufu a‘riḍ ‘an hāżā wastagfirī liżambik(i), innaki kunti minal-khāṭi'īn(a).
Ai Jose! "Ahaztu hau, eta (nire emaztea) barkamena eskatu zure bekatuengatik, errudunetako bat zarelako."
۞ وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى الْمَدِيْنَةِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ تُرَاوِدُ فَتٰىهَا عَنْ نَّفْسِهٖۚ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّاۗ اِنَّا لَنَرٰىهَا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa qāla niswatun fil-madīnatimra'atul-‘azīzi turāwidu fatāhā ‘an nafsih(ī), qad syagafahā ḥubbā(n), innā lanarāhā fī ḍalālim mubīn(in).
Eta hiriko emakumeek esan zuten: "Al-Azizen emazteak bere morroia liluratu eta liluratu egiten du menperatzeko; bere morroiak benetan maitasunez mozkortzen du. Zalantzarik gabe, akats agerikoan ikusten dugu".
قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذِيْ لُمْتُنَّنِيْ فِيْهِ ۗوَلَقَدْ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ فَاسْتَعْصَمَ ۗوَلَىِٕنْ لَّمْ يَفْعَلْ مَآ اٰمُرُهٗ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوْنًا مِّنَ الصّٰغِرِيْنَ
qālat fa żālikunnal-lażī lumtunnanī fīh(i), wa laqad rāwattuhū ‘an nafsihī fasta‘ṣam(a), wa la'il lam yaf‘al mā āmuruhū layusjananna wa layakūnam minaṣ-ṣāgirīn(a).
Hark (Al-Azizen emazteak) esan zuen: "Hori da niri errieta egitera eraman zaituen pertsona, (harengandik erakarrita nengoelako), eta, hain zuzen ere, menperatzera tentatu nuen, baina uko egin zion. Agindu niona egiten ez badu, ziur aski espetxeratuko dute, eta pertsona mespretxagarri bihurtuko da".