Q.S Al-Fajr (اَلْفَجْر) - 30 Oantal fersen

وَالْفَجْرِۙ

wal-fajr(i).

Tsjin 'e moarntiid,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ

wa layālin ‘asyr(in).

troch de tsien nachten,

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ

wasy-syaf‘i wal-watr(i).

troch it even en it ûneven,

وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ

wal-laili iżā yasr(i).

by de nacht as it foarby giet.

هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍۗ

hal fī żālika qasamul liżī ḥijr(in).

Sit hjir in eed yn (dy't akseptabel is) foar minsken mei begryp?

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ

alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).

Hawwe jo (Mohammed) net omtinken jûn oan hoe't jo Hear hannele hat tsjin (it folk fan) 'Ad?

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۖ

irama żātil-‘imād(i).

(namlik) de ynwenners fan Iram (de haadstêd fan it 'Ad-folk) dy't hege gebouwen hiene,

الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَادِۖ

allatī lam yukhlaq miṡluhā fil-bilād(i).

dy't noch nea (in stêd) lykas dizze yn oare lannen boud is,

وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۖ

wa ṡamūdal-lażīna jābuṣ-ṣakhra bil-wād(i).

en (tsjin) it samud-folk dat de grutte stiennen yn 'e delling úthakke,

وَفِرْعَوْنَ ذِى الْاَوْتَادِۖ

wa fir‘auna żil-autād(i).

en (tsjin) Farao dy't pinnen (grutte gebouwen) hie,

الَّذِيْنَ طَغَوْا فِى الْبِلَادِۖ

allażīna ṭagau fil-bilād(i).

dyjingen dy't willekeurich hannelje binnen it lân,

فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ

fa akṡarū fīhal-fasād(a).

doe hawwe se in soad skea oanrjochte yn it lân,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۖ

fa ṣabba ‘alaihim rabbuka sauṭa ‘ażāb(in).

Dêrom sloech jimme Hear harren mei de pleach fan straf,

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِۗ

inna rabbaka labil-mirṣād(i).

ja, jimme Hear sjocht wierlik ta.

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ

fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).

Dus wat de minske oanbelanget, as God him op 'e proef stelt en him dan ferhearliket en him wille jout, dan seit er: "Myn God hat my ferhearlike."

وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ

wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).

Mar as God him op 'e proef stelt en syn ûnderhâld beheint, dan seit er: "Myn Hear hat my beledige."

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ

kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).

Nea! Jo earje sels gjin weesbern,

وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ

wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

en jimme moedigje elkoar net oan om de earmen te iten te jaan,

وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ

wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).

wylst jo de erfenis konsumearje troch te mingen (halal en haram),

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

en jo hâlde fan rykdom mei oermjittige leafde.

كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ

kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).

It makket neat út! As de ierde efterinoar skodde wurdt (botst),

وَّجَاۤءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ

wa jā'a rabbuka wal-malaku ṣaffan ṣaffā(n).

en jimme God kaam; en ingels stiene op in rige,

وَجِايْۤءَ يَوْمَىِٕذٍۢ بِجَهَنَّمَۙ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۗ

wa jī'a yauma'iżim bijahannam(a), yauma'iżiy yatażakkarul-insānu wa annā lahuż-żikrā.

en op dy dei sil de hel him sjen litten wurde; op dy dei sil de minske bewust wêze, mar syn bewustwêzen sil him neat fan nut wêze.

يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْۚ

yaqūlu yā laitanī qaddamtu liḥayātī.

Hy sei: "It soe better wêze as ik earst (deugd) foar myn libben die."

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗٓ اَحَدٌ ۙ

fa yauma'iżil lā yu‘ażżibu ‘ażābahū aḥad(un).

Dat op dy dei sil nimmen straft wurde lykas Syn (rjochtfeardige) straf,

وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗٓ اَحَدٌ ۗ

wa lā yūṡiqu waṡāqahū aḥad(un).

en der is nimmen dy't bindt lykas Syn bannen.

يٰٓاَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُۙ

yā ayyatuhan-nafsul-muṭma'innah(tu).

O fredige siel!

ارْجِعِيْٓ اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۚ

irji‘ī ilā rabbiki rāḍiyatam marḍiyyah(tan).

Kear werom nei jimme Heare mei in hert dat tefreden en behagen yn Him is.

فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْۙ

fadkhuli fī ‘ibādī.

Dus gean yn 'e rigen fan Myn tsjinners,

وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ ࣖࣖ

wadkhulī jannatī.

en gean yn Myn himel.