Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Koran en Hadith
(Wiere islam)

Q.S As-Saffat (اَلصَّافَّات) - 182 Oantal fersen

(Linen)

Qari

Murottal Audio

1

وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ

waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).

By de (groep ingels) dy't yn rigen marsjearje,


2

فَالزّٰجِرٰتِ زَجْرًاۙ

faz-zājirāti zajrā(n).

foar it wolwêzen fan (de entourage) dy't it earnstich foarkomt,


3

فَالتّٰلِيٰتِ ذِكْرًاۙ

fat-tāliyāti żikrā(n).

foar it wolwêzen fan (de groep) dy't de warskôging lêzen hat,


4

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۗ

inna ilāhakum lawāḥid(un).

Yndied, jimme God is wier Ien.


5

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۗ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā wa rabbul-masyāriq(i).

Hear fan 'e himel en de ierde en wat dertusken is en Hear fan 'e opkomst fan 'e sinne.


6

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ

innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).

Wier, Wy hawwe de himelen fan 'e wrâld (de tichtsteby lizzende) fersierd mei stjerren.


7

وَحِفْظًا مِّنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ مَّارِدٍۚ

wa ḥifẓam min kulli syaiṭānim mārid(in).

En (Wy) hawwe it beskerme tsjin elke ûngehoorzame duvel,


8

لَا يَسَّمَّعُوْنَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۖ

lā yassammā‘ūna ilal-mala'il-a‘lā wa yuqżafūna min kulli jānib(in).

Se (de duvels) kinne de ingels net hearre en se wurde fan alle kanten mei stiennen begoaid,


9

دُحُوْرًا وَّلَهُمْ عَذَابٌ وَّاصِبٌ

duḥūraw wa lahum ‘ażābuw wāṣib(un).

om har út te driuwen en se sille ivige straf ûndergean,


10

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

illā man khaṭifal-khaṭfata fa'atba‘ahū syihābun ṡāqib(un).

útsein (de duvel) dy't (it petear) stielt; dan wurdt hy efterfolge troch in baarnende stjer.


11

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ۗاِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ

fastaftihim ahum asyaddu khalqan am man khalaqnā, innā khalaqnāhum min ṭīnil lāzib(in).

Freegje harren dus (de polyteïsten fan Mekka): "Is harren skepping dreger of wat Wy skepen hawwe?" Yndied, Wy hawwe se út klaai skepen.


12

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

Sels do (Mohammed) wiene ferrast (oer harren ongehoorzaamheid) en se beledigen (do).


13

وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ

wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).

En as se warskôge wurde, jouwe se der gjin omtinken oan.


14

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

En as se in teken sjogge (fan Allah's grutheid), meitsje se der de spot mei.


15

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

En se seinen: "Dit is neat oars as echte magy.


16

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

As wy stoarn binne en smoargens en bonken wurden binne, is it dan wier dat wy (wer) opstien wurde sille?


17

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَۗ

awa ābā'unal-awwalūn(a).

en sille ús foarige foarâlden (ek wer opwekke wurde)?”


18

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دٰخِرُوْنَۚ

qul na‘am wa antum dākhirūn(a).

Sis (Mohammed): "Ja, en jo sille fernedere wurde."


19

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa'innamā hiya zajratuw wāḥidatun fa'iżā hum yanẓurūn(a).

Dat is dus wier, de opstanning is mar mei ien rop; en daliks sille se it sjen.


20

وَقَالُوْا يٰوَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدِّيْنِ

wa qālū yā wailanā hāżā yaumud-dīn(i).

En hja seinen: "Wat binne wy ​​ellindich! (Ik woe dat) dit de dei fan wraak wie."


21

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ࣖ

hāżā yaumul-faṣlil-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

Dit is de dei fan 'e beslissing dy't jo eartiids wegere hawwe.


22

اُحْشُرُوا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ ۙ

uḥsyurul-lażīna ẓalamū wa azwājahum wa mā kānū ya‘budūn(a).

(Opdroegen oan de ingel), "Sammelje de ferkearde dieders en harren kollega's en wat se eartiids oanbidden,


23

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَاهْدُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحِيْمِ

min dūnillāhi fahdūhum ilā ṣirāṭil-jaḥīm(i).

neist Allah, wiis harren dan de wei nei de hel.


24

وَقِفُوْهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْـُٔوْلُوْنَ ۙ

waqifūhum innahum mas'ūlūn(a).

Hâld se fêst (by de rêstplak), wierlik sil se frege wurde,


25

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُوْنَ

mā lakum lā tanāṣarūn(a).

"Wêrom helpe jo net?"


26

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُوْنَ

bal humul-yauma mustaslimūn(a).

Sels op dy dei joegen se har oer (oan it beslút fan Allah).


27

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

En guon fan harren stiene tsjinoer elkoar en rûzje mei elkoar.


28

قَالُوْٓا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُوْنَنَا عَنِ الْيَمِيْنِ

qālū innakum kuntum ta'tūnanā ‘anil-yamīn(i).

Ja, harren (folgers) seine (tsjin harren lieders): "Jimme wiene dejingen dy't fan rjochts nei ús kamen."


29

قَالُوْا بَلْ لَّمْ تَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَۚ

qālū bal lam takūnū mu'minīn(a).

(Harren lieders) antwurden: "(Nee), leaver jimme binne dejingen dy't gjin leauwigen wêze wolle,


30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ

wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).

wylst wy gjin macht oer jimme hawwe, binne jimme eins in folk dat de grinzen oerskriuwt.


31

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖاِنَّا لَذَاۤىِٕقُوْنَ

fa ḥaqqa ‘alainā qaulu rabbinā, innā lażā'iqūn(a).

Dat it past dat Gods oardiel (straf) ús oerkomt; wy sille (dy straf) wis fiele.


32

فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ

fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).

Dat wy hawwe jimme op in dwaalspoar laat, ja, wy binne sels dejingen dy't op in dwaalspoar rinne."


33

فَاِنَّهُمْ يَوْمَىِٕذٍ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

fa innahum yauma'iżin fil-‘ażābi musytarikūn(a).

Dat is wier, op dy dei sille se tegearre de straf ûndergean.


34

اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِيْنَ

innā każālika naf‘alu bil-mujrimīn(a).

Ja, sa behannelje Wy dejingen dy't sûnde begeane.


35

اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ

innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).

Ja, doe't tsjin harren sein waard: "La ilaha illallah" (Der is gjin god as Allah), rôpen se op,


36

وَيَقُوْلُوْنَ اَىِٕنَّا لَتَارِكُوْٓا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُوْنٍ ۗ

wa yaqūlūna a'innā latārikū ālihatinā lisyā‘irim majnūn(in).

en se seinen: "Sille wy ús oanbidding opjaan fanwegen in gek dichter?"


37

بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ

bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).

Ek al kaam hy (Mohammed) mei de wierheid en rjochtfeardige de (eardere) apostels.


38

اِنَّكُمْ لَذَاۤىِٕقُوا الْعَذَابِ الْاَلِيْمِ ۚ

innakum lażā'iqul-‘ażābil-alīm(i).

Yndied, jo sille grif in pynlike straf fiele.


39

وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

wa mā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

En jo sille net fergoed wurde, útsein foar wat jo dien hawwe,


40

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

mar de tsjinners fan Allah dy't rein binne (fan sûnde),


41

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُوْمٌۙ

ulā'ika lahum rizqum ma‘lūm(un).

se krije it fortún dat bepaald is,


42

فَوَاكِهُ ۚوَهُمْ مُّكْرَمُوْنَۙ

fawākihu wa hum mukramūn(a).

(namlik) fruchten. En sy binne de eare,


43

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِۙ

fī jannātin na‘īm(i).

yn 'e himel fol wille,


44

عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

‘alā sururim mutaqābilīn(a).

(se sieten) foaroer elkoar op 'e banken.


45

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۢ ۙ

yuṭāfu ‘alaihim bika'sim mim ma‘īn(in).

Oan harren waarden bekers (fol mei wetter) útdield út 'e boarne (fan 'e himel),


46

بَيْضَاۤءَ لَذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَۚ

baiḍā'a lażżatil lisy-syāribīn(a).

(de kleur is) suver wyt, it smakket goed foar minsken dy't it drinke.


47

لَا فِيْهَا غَوْلٌ وَّلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُوْنَ

lā fīhā gauluw wa lā hum ‘anhā yunzafūn(a).

Der sit neat yn dat har bedwelmet, en se wurde der net dronken fan.


48

وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ عِيْنٌ ۙ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi ‘īn(un).

En neist harren binne (fammen) mei moaie eagen, en dy't har sicht beheine,


49

كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُوْنٌ

ka'annahum baiḍum maknūn(un).

as wiene it goed bewarre aaien.


50

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

Doe stiene se tsjinoer elkoar wylst se praten.


51

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ اِنِّيْ كَانَ لِيْ قَرِيْنٌۙ

qāla qā'ilum minhum innī kāna lī qarīn(un).

Ien fan harren sei: "Yndied, ik hie eartiids (yn 'e wrâld) in freon,


52

يَّقُوْلُ اَءِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِيْنَ

yaqūlu a'innaka laminal-muṣaddiqīn(a).

dy't sei: "Binne jo wier ien fan dyjingen dy't (de dei fan 'e opstanning) befêstigje?


53

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدِيْنُوْنَ

a'iżā mitnā wa kunnā turāban a'innā lamadīnūn(a).

As wy stoarn binne en stof en bonken wurden binne, sille wy dan echt (opstien wurde) om wraak te ûntfangen?"


54

قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُّطَّلِعُوْنَ

qāla hal antum muṭṭali‘ūn(a).

Hy sei: "Wolle jo (myn freon) resinsjearje?"


55

فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فِيْ سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِ

faṭṭala‘a fa ra'āhu fī sawā'il-jaḥīm(i).

Dat hy seach nei him en seach him midden yn it baarnende Fjoer.


56

قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَّ لَتُرْدِيْنِ ۙ

qāla tallāhi in kitta laturdīn(i).

Hy sei: "By Allah, jo hawwe my hast sear dien,


57

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

wa lau lā ni‘matu rabbī lakuntu minal-muḥḍarīn(a).

en as it net foar de genede fan myn Hear wie, soe ik wis ûnder dejingen wêze dy't (nei de hel) sleept binne."


58

اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِيْنَۙ

afamā naḥnu bimayyitīn(a).

Sille wy dan net stjerre?


59

اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

Behalven as ús dea de earste is (yn dizze wrâld), en wy net straft wurde (yn it hjirneimels)?”


60

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

inna hāżā lahuwal-fauzul-‘aẓīm(u).

Echt, dit is echt in grutte oerwinning.


61

لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعٰمِلُوْنَ

limiṡli hāżā falya‘malil-‘āmilūn(a).

Foar (oerwinning) lykas dizze, lit dejingen dy't by steat binne ta woldiedigens woldiedigens dwaan.


62

اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّوْمِ

ażālika khairun nuzulan am syajaratuz-zaqqūm(i).

Is (it iten fan 'e himel) in better gerjocht as de zaqqum-beam.


63

اِنَّا جَعَلْنٰهَا فِتْنَةً لِّلظّٰلِمِيْنَ

innā ja‘alnāhā fitnatal liẓ-ẓālimīn(a).

Wier, Wy makken it (de zaqqum-beam) ta in straf foar de ferkearden.


64

اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِيْٓ اَصْلِ الْجَحِيْمِۙ

innahā syajaratun takhruju fī aṣlil-jaḥīm(i).

Yndied, it is in beam dy't út 'e djipten fan 'e Hel Jahim komt,


65

طَلْعُهَا كَاَنَّهٗ رُءُوْسُ الشَّيٰطِيْنِ

Ṭal‘uhā ka'annahū ru'ūsusy-syayāṭīn(i).

De blommen binne as duvelskoppen.


66

فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُوْنَ مِنْهَا فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۗ

fa innahum la'ākilūna minhā fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

Dat is wier, se ite derfan (de frucht fan 'e beam), en se folje har buiken mei syn frucht (zaqqum).


67

ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيْمٍۚ

Ṡumma inna lahum ‘alaihā lasyaubam min ḥamīm(in).

Doe yndie, nei it iten (fan 'e zaqqum-frucht) krigen se in drankje mingd mei tige hyt wetter.


68

ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحِيْمِ

Ṡumma inna marji‘ahum la'ilal-jaḥīm(i).

Dan sil harren plak fan weromkomst grif de hel fan Jahim wêze.


69

اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَاۤءَهُمْ ضَاۤلِّيْنَۙ

innahum alfau ābā'ahum ḍāllīn(a).

Yndied, se fûnen har foarâlden yn in steat fan dwaling,


70

فَهُمْ عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ يُهْرَعُوْنَ

fahum ‘alā āṡārihim yuhra‘ūn(a).

doe hastigen se har om yn 'e fuotstappen fan harren (foarâlden) te folgjen.


71

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلِيْنَۙ

wa laqad ḍalla qablahum akṡarul-awwalīn(a).

En yndie, foar harren (de Quraysh) wiene in protte fan 'e eardere minsken op it ferkearde spoar rekke,


72

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فِيْهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa laqad arsalnā fīhim munżirīn(a).

en yndied, Wy hawwe (apostels) warskôgers ûnder harren stjoerd.


73

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَۙ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

Dus jou omtinken oan it ein fan dejingen dy't warskôge binne,


74

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ ࣖ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

útsein de tsjinners fan Allah dy't suvere binne (fan sûnde).


75

وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ

wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).

En yndied, Noach bea ta Us, dus yndied, Wy binne de bêsten dy't gebed tastean.


76

وَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۖ

wa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

Wy hawwe him en syn folgelingen rêden fan in grutte ramp.


77

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهٗ هُمُ الْبَاقِيْنَ

wa ja‘alnā żurriyyatahū humul-bāqīn(a).

En Wy makken syn bern en bernsbern ta minsken dy't har komôf trochsette soene.


78

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

En Wy hawwe lofpriizging bewarre ûnder dejingen dy't dêrnei kamen;


79

سَلٰمٌ عَلٰى نُوْحٍ فِى الْعٰلَمِيْنَ

salāmun ‘alā nūḥin fil-‘ālamīn(a).

"Wolfeart (joegen Wy) Noach oer de hiele wrâld."


80

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

Ja, sa beleanje Wy dejingen dy't goed dogge.


81

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Yndied, hy is ûnder Us leauwige tsjinners.


82

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

Doe ferdronken wy de oaren.


83

۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ

wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).

En yndied, Abraham wie ûnder syn groep (Noach).


84

اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ

iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).

(Tink derom) doe't er mei in suver hert nei syn Hear kaam,


85

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).

(tink oan) doe't er tsjin syn heit en syn folk sei: "Wat oanbidde jimme?


86

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ

a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).

Wolle jo ligen mei oare oanbidders as Allah?


87

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).

Dus wat tinksto fan 'e God fan alle wrâlden?"


88

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ

fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).

Doe seach er nei de stjerren,


89

فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ

fa qāla innī saqīm(un).

doe sei er (Ibrahim): "Yndied bin ik siik."


90

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِيْنَ

fa tawallau ‘anhu mudbirīn(a).

Doe kearden se har fan him ôf en gongen fuort.


91

فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ

farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).

Doe gie hy (Ibrahim) stil nei harren ôfgoaden; doe sei er: "Wêrom ite jimme net?


92

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُوْنَ

mā lakum lā tanṭiqūn(a).

Wêrom antwurdzje jo net?"


93

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ

farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).

Doe seach er harren (de ôfgoaden) oan wylst er se mei syn rjochterhân sloech.


94

فَاَقْبَلُوْٓا اِلَيْهِ يَزِفُّوْنَ

fa aqbalū ilaihi yaziffūn(a).

Doe kamen sy (syn folk) nei him ta oanrinnen.


95

قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ

qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).

Hy (Ibrahim) sei: "Oanbidde jimme de bylden dy't jimme útsnien hawwe?"


96

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُوْنَ

wallāhu khalaqakum wa mā ta‘malūn(a).

Mar it is Allah dy't jimme skepen hat en wat jimme dogge.”


97

قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ

qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).

Se seinen: "Meitsje in gebou (fjoerplak) foar him (om Abraham te ferbaarnen); smit him dan yn it baarnende fjoer."


98

فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ

fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).

Dat se fan doel wiene him te ferrifeljen troch him te (ferbaarnen), (mar Allah rêde him), doe makken Wy har ta ferachtelike minsken.


99

وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).

En hy (Ibrahim) sei: "Yndied, ik moat myn Hear (ûnder eagen sjen), Hy sil my liede."


100

رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).

O myn Hear, jou my (in bern) dat ien fan 'e fromme minsken is."


101

فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ

fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).

Dat Wy joegen him it goede nijs fan (de berte fan) in tige geduldich bern (Ismail).


102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).

Doe't er de leeftyd berikte om mei him te wurkjen, sei (Abraham): "O myn soan! Ik haw dreamd dat ik dy slacht. Tink dus ris nei oer watst tinkst!" Hy (Ismaël) sei: "O myn heit! Doch wat dy opdroegen is; as God it wol, silst my fine ûnder de geduldigen."


103

فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ

falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).

Doe't se beiden har oerjûn hiene en hy (Ibrahim) syn soan op (syn) timpel lei, (om it befel fan Allah út te fieren).


104

وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ

wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).

Doe rôpen Wy him ta: "O Ibrahim!


105

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

wier, jo hawwe dy dream rjochtfeardige.” Wier, sa beleanje Wy dejingen dy't goed dogge.


106

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ

inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).

Yndied, dit is echt in echte test.


107

وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ

wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).

En Wy ferlosten it bern mei in grut offer.


108

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

En Wy hawwe foar Ibrahim (lof) bewarre ûnder dejingen dy't nei him kamen,


109

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ

salāmun ‘alā ibrāhīm(a).

"Lokwinsken oan Ibrahim."


110

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

Sa beleanje Wy dejingen dy't goed dogge.


111

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Yndied, hy is ûnder Us leauwige tsjinners.


112

وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

En Wy joegen him it goede nijs fan (de berte fan) Izaäk, in profeet dy't ien fan 'e fromme minsken wie.


113

وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ

wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).

En Wy joegen him en Izaäk segeningen. En ûnder de neiteam fan beiden binne der dejingen dy't goed dogge en der binne (ek) dejingen dy't harsels iepenlik kwea dogge.


114

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ

wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).

En wier, Wy hawwe segeningen jûn oan Musa en Harun.


115

وَنَجَّيْنٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۚ

wa najjaināhumā wa qaumahumā minal-karbil-‘aẓīm(i).

En Wy hawwe harren beiden en harren folk rêden fan in grutte ramp,


116

وَنَصَرْنٰهُمْ فَكَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَۚ

wa naṣarnāhum fakānū humul-gālibīn(a).

en Wy holpen harren, sadat se oerwinnend wêze soene.


117

وَاٰتَيْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِيْنَ ۚ

wa ātaināhumal-kitābal-mustabīn(a).

En Wy joegen har beiden in tige dúdlik Boek,


118

وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ

wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).

en Wy hawwe har beiden it rjochte paad wiisd.


119

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).

En Wy hawwe foar har beiden (lof) ûnstjerlik makke ûnder dejingen dy't nei har kamen,


120

سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).

"Lokwinsken foar Mozes en Aäron."


121

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

Sa beleanje Wy dejingen dy't goed dogge.


122

اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Yndied, beiden binne ûnder Us leauwige tsjinners.


123

وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna ilyāsa laminal-mursalīn(a).

En yndie, Ilyas wie wier ien fan 'e apostels.


124

اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَلَا تَتَّقُوْنَ

iż qāla liqaumihī alā tattaqūn(a).

(Tink derom) doe't er tsjin syn folk sei: "Wêrom binne jimme net from?


125

اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ

atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).

Moatte jo Ba'l oanbidde en (Allah) de bêste skeppers ferlitte?


126

اللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

allāha rabbakum wa rabba ābā'ikumul-awwalīn(a).

(Dat is) Allah is jimme Hear en de Hear fan jimme eardere foarâlden?”


127

فَكَذَّبُوْهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

fakażżabūhu fa'innahum lamuḥḍarūn(a).

Mar se ûntkenne it (Ilyas), dan sille se yndie (nei de hel) sleept wurde,


128

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

útsein dy tsjinners fan Allah dy't suvere binne (fan sûnde),


129

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

En Wy hawwe Ilyas (lof) ûnstjerlik makke ûnder dejingen dy't nei him kamen.


130

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِلْ يَاسِيْنَ

salāmun ‘alā ilyāsīn(a).

"Mei frede oer Ilyas."


131

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

Sa beleanje Wy dejingen dy't goed dogge.


132

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Yndied, hy is ûnder Us leauwige tsjinners.


133

وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).

En yndie, Lut wie wier ien fan 'e apostels.


134

اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ

iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

(Tink derom) doe't Wy him en al syn folgelingen rêden,


135

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

útsein in âlde frou (syn frou) tegearre mei de minsken dy't (yn 'e stêd) wenje.


136

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

Doe ferneatigen Wy de oare minsken.


137

وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّوْنَ عَلَيْهِمْ مُّصْبِحِيْنَۙ

wa innakum latamurrūna ‘alaihim muṣbiḥīn(a).

En yndied sille jimme (de minsken fan Mekka) moarns troch harren (oerbliuwsels) gean,


138

وَبِالَّيْلِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa bil-lail(i), afalā ta‘qilūn(a).

en nachts. Dus wêrom begripe jo it net?


139

وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).

En yndie, Jona wie wier ien fan 'e apostels,


140

اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).

(tink oan) doe't er rûn, nei it skip fol mei lading,


141

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ

fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).

doe waard er lutsen en it die bliken dat er ien fan 'e ferliezers wie (yn 'e lotting).


142

فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ

faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).

Dat hy waard yn in skandelike steat opslokt troch in grutte fisk.


143

فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ

falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).

Dus as hy net ien fan dyjingen is dy't in protte dhikr (gebed) dogge oan Allah,


144

لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ

lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

wis sil hy yn 'e búk (fan 'e fisk) bliuwe oant de Dei fan 'e Opstanning.


145

۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ

fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).

Doe smieten Wy him op ûnfruchtber lân, wylst hy siik wie.


146

وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ

wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).

Doe lieten Wy foar him in beam fan 'e kalebasfariant groeie.


147

وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزِيْدُوْنَۚ

wa arsalnāhu ilā mi'ati alfin au yazīdūn(a).

En Wy stjoerden him nei hûnderttûzen (minsken) of mear,


148

فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

fa'āmanū famatta‘nāhum ilā ḥīn(in).

sa leauwe se, en dêrom jouwe Wy harren it genietsjen fan it libben foar in bepaalde tiid.


149

فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُوْنَۚ

fastaftihim alirabbikal-banātu wa lahumul-banūn(a).

Freegje harren (Mohammed) dus (de ûnleauwigen fan Mekka): "Binne de dochters foar jimme Hear, wylst sy foar de soannen binne?"


150

اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِنَاثًا وَّهُمْ شٰهِدُوْنَ

am khalaqnal-malā'ikata ināṡaw wa hum syāhidūn(a).

Of hawwe Wy de ingels yn 'e foarm fan froulju skepen, wylst sy seagen?


151

اَلَآ اِنَّهُمْ مِّنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُوْلُوْنَۙ

alā innahum min ifkihim layaqūlūn(a).

Tink derom, yndie, tusken har leagens sizze se wier,


152

وَلَدَ اللّٰهُ ۙوَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَۙ

waladallāh(u), wa innahum lakāżibūn(a).

"God hie in soan." En wier, it binne folsleine ligers,


153

اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِيْنَۗ

aṣṭafal-banāti ‘alal-banīn(a).

Kiest Hy (Allah) famkes boppe jonges?


154

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

Wêrom bist sa? Hoe bepale jo dat?


155

اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَۚ

afalā tażakkarūn(a).

Dus wêrom tinke jo der net oer nei?


156

اَمْ لَكُمْ سُلْطٰنٌ مُّبِيْنٌۙ

am lakum sulṭānum mubīn(un).

Of hawwe jo dúdlik bewiis?


157

فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).

(Dan) bring dyn boek as do earlik bist.


158

وَجَعَلُوْا بَيْنَهٗ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۗوَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

wa ja‘alū bainahū wa bainal-jinnati nasabā(n), wa laqad ‘alimatil-jinnatu innahum lamuḥḍarūn(a).

En se stiften in nasab (famylje) relaasje tusken Him (Allah) en de djinn. En yndie, de djinn wisten dat se wis (nei de hel) sleept wurde soene,


159

سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَۙ

subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

Gloarje oan Allah fan wat se taskriuwe,


160

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

útsein de tsjinners fan Allah dy't suvere binne (fan sûnde).


161

فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَۙ

fa'innakum wa mā ta‘budūn(a).

Sa wierlik do en wat do oanbidde,


162

مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفٰتِنِيْنَۙ

mā antum ‘alaihi bifātinīn(a).

sil net yn steat wêze om (ien) fan Allah ôf te lieden,


163

اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيْمِ

illā man huwa ṣālil-jaḥīm(i).

útsein dejingen dy't nei de hel Jahim geane.


164

وَمَا مِنَّآ اِلَّا لَهٗ مَقَامٌ مَّعْلُوْمٌۙ

wa mā minnā illā lahū maqāmum ma‘lūm(un).

En net ien fan ús (ingels) mar elk hat in bepaalde posysje,


165

وَّاِنَّا لَنَحْنُ الصَّۤافُّوْنَۖ

wa innā lanaḥnuṣ-ṣāffūn(a).

en yndied binne wy ​​altyd oarderlik yn 'e rige (by it útfieren fan Allah's oarders).


166

وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُوْنَ

wa innā lanaḥnul-musabbiḥūn(a).

En yndied, wy bliuwe echt (Allah) ferhearlikje.


167

وَاِنْ كَانُوْا لَيَقُوْلُوْنَۙ

wa in kānū layaqūlūn(a).

En yndie seinen sy (de ûnleauwigen fan Mekka) eins,


168

لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

lau anna ‘indanā żikram minal-awwalīn(a).

"As wy in boek oan ús side hiene fan (de boeken dy't iepenbiere waarden) oant de âlden,


169

لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

lakunnā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

Fansels sille wy tsjinners fan Allah wêze dy't suvere wurde (fan sûnde)."


170

فَكَفَرُوْا بِهٖۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

fa kafarū bih(ī), fasaufa ya‘lamūn(a).

Mar blykber hawwe se it (de Koran) ûntkend; letter sille se (de gefolgen fan har ongehoorzaamheid) witte.


171

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

wa laqad sabaqat kalimatunā li‘ibādinal-mursalīn(a).

En yndied, Us belofte bliuwt foar Us tsjinners dy't boaden binne,


172

اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُوْرُوْنَۖ

innahum lahumul-manṣūrūn(a).

(namlik) se sille grif help krije.


173

وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

wa inna jundanā lahumul-gālibūn(a).

En yndied is it Us leger dat wis sil winne.


174

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

fatawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

Dus keare jo (Mohammed) de rêch fan harren ôf oant in bepaalde tiid,


175

وَّاَبْصِرْهُمْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣirhum, fa saufa yubṣirūn(a).

Sa beleanje Wy dejingen dy't goed dogge.


176

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afabi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

Freegje se dus dat Us straf fersneld wurdt?


177

فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاۤءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa iżā nazala bisāḥatihim fa sā'a ṣabāḥul-munżarīn(a).

Dus as (pine) delkomt yn harren binnenpleats, dan sil de moarn tige min wêze foar dejingen dy't warskôge binne.


178

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

wa tawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

En keare har ôf oant in bepaalde tiid.


179

وَّاَبْصِرْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣir, fasaufa yubṣirūn(a).

En lit it sjen, dan sille se letter (de straf) sjen.


180

سُبْحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُوْنَۚ

subḥāna rabbika rabbil-‘izzati ‘ammā yaṣifūn(a).

Gloarje oan jimme God, de Almachtige God út 'e aard fan wat se sizze.


181

وَسَلٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِيْنَۚ

wa salāmun ‘alal-mursalīn(a).

En in soad sukses foar de apostels.


182

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

En alle lof is oan Allah, Hear fan alle wrâlden.