Q.S Al-Ma'arij (اَلْمَعَارِج) - 44 Oantal fersen

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

Ien frege nei de straf dy't wis barre sil,

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

foar de ûnleauwigen, dy't nimmen ôfwize kin,

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(Straf) fan Allah, dy't de plakken fan opstiging hat.

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

De ingels en Gabriël stiegen op (rjochte tsjinoer) nei God, yn in dei lykweardich oan fyftich tûzen jier.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

Dus wês geduldich, jo (Mohammed) mei goed geduld.

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

Se sjogge (ûndergong) as fier (ûnmooglik).

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

Wylst Wy it tichtby sjogge (it sil wis barre).

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(Tink oan) de dei dat de loft wurdt as smelten koper,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

en de bergen binne as fearren (dy't fleane),

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

en net ien goede freon frege syn freon,

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

wylst se nei elkoar seagen. Op dy dei winsket de sûnder dat hy himsels mei syn bern fan 'e straf ferlosse koe,

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

en syn frou en syn broer,

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

en de famylje dy't him beskermet (yn 'e wrâld),

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

en al it folk op ierde, hoopje dan dat it har rêde sil.

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

Absoluut net! Yndied, de hel is in turbulint fjoer,

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

dy't de hoofdhuid eksfolieart.

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

Wa ropt dejingen dy't har de rêch ta keare en dy't har ôfkeare (fan religy),

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

en de persoan dy't (eigenskippen) sammelt en se dan opslaat.

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

Yndied, minsken binne makke om graach te kleien.

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

As er yn problemen is, klaget er,

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

en as er goed (rykdom) wurdt, wurdt er gierig,

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

útsein dejingen dy't gebed dogge,

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

dyjingen dy't trou bliuwe yn it útfieren fan har gebeden,

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

en dejingen waans rykdom in bepaald diel oan 'e kant set is,

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

foar de (earme) dy't freegje en dejingen dy't net freegje,

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

en dyjingen dy't leauwe yn 'e dei fan it oardiel,

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

en dejingen dy't bang binne foar de straf fan harren Hear,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

Ja, nimmen fielt him feilich foar de straf fan harren Hear,

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

en dejingen dy't har privee dielen hâlde,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

útsein tsjin harren froulju of de slaven dy't harren rjochterhannen hawwe, dan binne se wier net te blamen.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Dus wa't der bûten sjocht (lykas oerhoer, homoseksuelen en lesbiennes), dat binne de minsken dy't oer de grinzen geane.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

En dyjingen dy't har mandaat en beloften hâlde,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

en dejingen dy't fêsthâlde oan har tsjûgenis,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

en dyjingen dy't har gebeden ûnderhâlde.

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

Se wurde ferhearlike yn 'e himel.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

Dus wêrom komme de ûnleauwigen foar jo (Mohammed) oanstoarn,

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

fan rjochts en fan lofts yn groepkes?

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

Wol elk fan 'e ûnleauwenden de himel yngean, dy't fol wille is?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

Unmooglik! Yndied, Wy hawwe har skepen út wat se witte.

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

Dat ik swar by God dy't it opkommen en ûndergean fan 'e sinne, moanne en stjerren regelet, dat Wy wis yn steat binne,

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

om (harren) te ferfangen troch in folk dat better is as har, en Wy kinne net ferslein wurde.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

Dus lit se sinke en boartsje (yn mislieding) oant se de dei moetsje dy't foar har bedrige waard,

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(namlik) op 'e dei dat se hastich út har grêven komme sille as soene se hastich nei har ôfgoaden (yn 'e wrâld) gean,

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

harren blikken wiene nei ûnderen rjochte, fol fernedering. Dat wie de dei dêr't se mei bedrige wiene.