Q.S Abasa (عَبَسَ) - 42 Oantal fersen

عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ

‘abasa wa tawallā.

Hy (Mohammed) hie in soer gesicht en draaide him ôf,

اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ

an jā'ahul-a‘mā.

om't in bline man by him kommen wie (Abdullah bin Ummi Maktum).

وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ

wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.

En witte jo (Mohammed) miskien wol hy himsels suverje (fan sûnde),

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ

au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.

of wol er (ynstruksje) ûntfange, dy't him te goede komme sil?

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ

ammā manistagnā.

Wat dejingen oanbelanget dy't fiele dat se foldwaande binne (de Qoeraisj-weardichheidsbekleders),

فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰىۗ

fa anta lahū taṣaddā.

dan jouwe jo (Mohammed) omtinken oan him,

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ

wa mā ‘alaika allā yazzakkā.

ek al leit der gjin (skuld) op jo as hy himsels net suveret (leauwe).

وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ

wa ammā man jā'aka yas‘ā.

En wat dejingen oanbelanget dy't hastich nei jo komme (om ynstruksje te ûntfangen),

وَهُوَ يَخْشٰىۙ

wa huwa yakhsyā.

wylst hy bang is (foar Allah),

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ

fa anta ‘anhu talahhā.

do (Mohammed) hawwe it sels negearre.

كَلَّآ اِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahā tażkirah(tun).

Doch dat noait! Yndied, (de learingen fan Allah) binne in oantinken,

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗ ۘ

faman syā'a żakarah(ū).

Dus wa't it wol, hy sil der wis omtinken oan jaan,

فِيْ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍۙ

fī ṣuḥufim mukarrmah(tin).

yn 'e ferhearlike boeken (yn 'e eagen fan Allah),

مَّرْفُوْعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ۢ ۙ

marfū‘atim muṭahharah(tin).

ferheven (en) hillige,

بِاَيْدِيْ سَفَرَةٍۙ

bi'aidī safarah(tin).

yn 'e hannen fan 'e boaden (ingels),

كِرَامٍۢ بَرَرَةٍۗ

kirāmim bararah(tin).

de edele en tawijde.

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ

qutilal-insānu mā akfarah(ū).

Wee de minske! Hoe ûntankber is hy!

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهٗۗ

min ayyi syai'in khalaqah(ū).

Wêrfan hat Hy (Allah) it skepen?

مِنْ نُّطْفَةٍۗ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗۗ

min nuṭfah(tin), khalaqahū fa qaddarah(ū).

Fan in drip sperma skepte Hy it en bepaalde it doe.

ثُمَّ السَّبِيْلَ يَسَّرَهٗۙ

Ṡummas-sabīla yassarah(ū).

Dan makket Hy it paad maklik,

ثُمَّ اَمَاتَهٗ فَاَقْبَرَهٗۙ

Ṡumma amātahū fa aqbarah(ū).

doe fermoarde Hy him en begroef him,

ثُمَّ اِذَا شَاۤءَ اَنْشَرَهٗۗ

Ṡumma iżā syā'a ansyarah(ū).

dan, as Hy wol, sil Hy him wer opwekke.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ اَمَرَهٗۗ

kallā lammā yaqḍi mā amarah(ū).

Nea (sa)! Hy (de minske) hat net útfierd wat Hy (Allah) him opdroegen hat.

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖٓ ۙ

falyanẓuril-insānu ilā ṭa‘āmih(ī).

Dêrom moatte minsken omtinken jaan oan har iten.

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَاۤءَ صَبًّاۙ

annā ṣababnal-mā'a ṣabbā(n).

Wy binne dejingen dy't oerfloedich wetter (út 'e loft) getten hawwe,

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّاۙ

Ṡumma syaqaqnal-arḍa syaqqā(n).

doe ferdielden Wy de ierde sa goed as wy koenen,

فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ

fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).

doe dêr ferbouden wy nôt,

وَّعِنَبًا وَّقَضْبًاۙ

wa ‘inabaw wa qaḍbā(n).

en wyn en grienten,

وَّزَيْتُوْنًا وَّنَخْلًاۙ

wa zaitūnaw wa nakhlā(n).

en oliven en dadelpalmen,

وَّحَدَاۤىِٕقَ غُلْبًا

wa ḥadā'iqa gulbā(n).

en skaadrike tunen,

وَفَاكِهَةً وَّاَبًّا

wa fākihataw wa abbā(n).

en fruchten en gers.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(Dat alles) is foar jo wille en foar jo fee.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الصَّاۤخَّةُ ۖ

fa iżā jā'atiṣ-ṣākhkhah(tu).

Dus as der in dôvensjend lûd komt (de twadde trompetblaas),

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِيْهِۙ

yauma yafirrul-mar'u min akhīh(i).

Op dy dei sil in man flechtsje foar syn broer,

وَاُمِّهٖ وَاَبِيْهِۙ

wa ummihī wa abīh(i).

en fan syn mem en heit,

وَصَاحِبَتِهٖ وَبَنِيْهِۗ

wa ṣāḥibatihī wa banīh(i).

en fan syn frou en bern.

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَىِٕذٍ شَأْنٌ يُّغْنِيْهِۗ

likullimri'im minhum yauma'iżin sya'nuy yugnīh(i).

Elk fan harren hie dy dei dingen om har dwaande te hâlden.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ مُّسْفِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżim musfirah(tun).

Op dy dei wiene der strieljende gesichten,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۚ

Ḍāḥikatum mustabsyirah(tun).

laitsjen en wille hawwe,

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżin ‘alaihā gabarah(tun).

en op dy dei sille der gesichten wêze dy't bedekt binne mei stof (somberheid),

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۗ

tarhaquhā qatarah(tun).

bedekt troch tsjuster (troffen troch fernedering en need).

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ࣖ

ulā'ika humul-kafaratul-fajarah(tu).

Sy binne de ongehoorzame ûnleauwigen.