Q.S Al-Haqqah (اَلْحَاقَّة) - 52 Oantal fersen

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

Oardielsdei,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

Wat is de Oardielsdei?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

En witte jo wat de Dei fan it Oardiel is?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

De minsken fan Samud en 'Ad hawwe de Dei fan it Oardiel ûntkend.

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

Dus wat de minsken fan Samud oanbelanget, dy waarden ferneatige mei in tige lûd lawaai,

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

Wat de minsken fan 'Ad oanbelanget, dy waarden ferneatige troch in tige kâlde wyn,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Allah brocht dizze wyn sân nachten en acht dagen oanienwei op harren ta; Doe seagen jimme de minsken fan 'Ad doe dea lizzen as lege (rotte) palmbeamstammen.

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Dus sjogge jo immen oer ûnder harren?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

Doe kaam Farao en dyjingen foar him en (de ynwenners fan) de stêden dy't op 'e kop set wiene fanwegen in grutte flater.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

Dat se wiene net nei de Gesant fan harren Hear harkjend, en Allah ûnderwurp harren oan in tige swiere straf.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

Wier, doe't it wetter omheech gie (oant de bergen), ferfierden Wy (jimme foarâlden) yn skippen,

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

dat Wy (dit ynsidint) in oantinken foar jimme meitsje meie en dat it yn acht nommen wurdt troch earen dy't ree binne om te hearren.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

Dus as de trompet ien kear blaasd wurdt,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

en de ierde en de bergen waarden omheech tild, en se waarden mei ien klap byinoar smiten.

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Dus op dy dei sil de Dei fan it Oardiel komme,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

en de himelen waarden útelkoar skuord, want op dy dei wiene de himelen bros.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

En de ingels sille yn 'e ferskate hoeken fan 'e himel wêze. Op dy dei sille acht ingels de troan fan jo Hear boppe har hâlde.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

Op dy dei sille jimme presintearre wurde (oan jimme Hear), neat sil foar jimme ferburgen wêze (foar Allah).

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

Wat de persoan oanbelanget waans boek yn syn rjochterhân jûn wurdt, seit er: "Nim it, lês myn boek (dit)."

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

Yndied, ik bin der wis fan dat ik (ien dei) myn ôfrekkening krije sil.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

Dan is dy persoan yn in lokkich libben,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

yn 'e hege himel,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

de fruchten binne tichtby,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(It sil tsjin harren sein wurde): "Iet en drink mei wille fanwegen de dieden dy't jimme yn it ferline dien hawwe."

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

En wat de persoan oanbelanget waans boek yn syn lofterhân jûn waard, sei er: "It soe better wêze as (dit) boek my net jûn waard.

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

Dus ik wit net hoe't ik it berekkene haw.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

Och, mei it (dea) wêze dy't alle dingen einiget.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

Myn besittings binne folslein nutteloos foar my.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

Myn macht is my ôfnommen.”

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(Allah sei): "Fang him en bind syn hannen om syn nekke."

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

Set him dan yn it baarnende fjoer fan 'e hel.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

Bind him dan mei in keatling fan santich el lang.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

Yndied, hy is dejinge dy't net yn Allah, de Grutste, leaut.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

En hy moedige (oaren) ek net oan om de earmen te iten te jaan.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

Dat is dus hjoed hjir gjin inkele freon foar him.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

En der is gjin iten (foar him) útsein bloed en pús.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

Nimmen yt it útsein sûnders.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

Dat ik swar by wat jo sjogge,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

en foar wat jo net sjogge.

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

Yndied, it (de Koran) is wier in iepenbiering (iepenbiere oan) de eale Boodskipper,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

en it (de Koran) binne net de wurden fan in dichter. Jo hawwe net folle fertrouwen yn him.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

En de wurden fan tsjoenders ek net. Jo kinne mar hiel bytsje fan him leare.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

It (de Koran) is in iepenbiering dy't delstjoerd is fan 'e God fan alle wrâlden.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

En as hy (Mohammed) in pear wurden oer (namme fan) Us soe sizze,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

wis sille Wy him yn syn rjochterhân hâlde.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

Doe snijden wy syn hertfetten troch.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

Dat nimmen fan jimme kin (Us) foarkomme om him te straffen.

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

En yndied, (de Koran) is in les foar dyjingen dy't from binne.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

En yndied, Wy witte dat der ûnder jimme guon binne dy't it ûntkenne.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

En yndied, (de Koran) sil it spyt feroarsaakje foar de ûnleauwigen (yn it hjirneimels).

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

En yndied, (de Koran) is de wisse wierheid.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Dus ferhearlikje josels troch (te neamen) de namme fan jo Almachtige God.