Q.S An-Nazi'at (اَلنَّازِعَات) - 46 Oantal fersen

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

Troch (ingel) dy't (it libben) hurd naam.

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

Troch (ingel) dy't (it libben) sêft nimt.

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

By (de ingel) dy't gau út 'e himel delkaam,

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

en (ingels) dy't fluch liede,

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

en (ingels) dy't (wrâld)saken regelje.

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

(Yndied, jo sille opstien wurde) op 'e dei dat de earste blast de wrâld skoddet,

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(earste eksploazje) wurdt begelaat troch in twadde eksploazje.

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

De herten fan 'e manlju fielden har doe tige bang,

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

syn blik wie ûnderdanich.

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(De ûnleauwigen) sizze: "Sille wy echt weromkomme nei ús oarspronklike libben?

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

Sille wy (opstien wurde) as wy brutsen bonken wurden binne?”

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

Se seinen: "Dan is it in ferliesjaanende opbringst."

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

Dat weromkommen is dus mar ien klap fuort.

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

Doe kamen se fuortendaliks wer ta libben op 'e (nije) ierde.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Hat it ferhaal fan Mozes jo (Mohammed) berikt?

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Doe't God him (Mozes) rôp yn 'e hillige delling, nammentlik de Tuwa-delling;

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

gean nei de farao! Hy hat de limyt oerskreden,

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

Dus sis (tsjin Fir'aun): "Wolle jo josels suverje (fan flater),

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

en ik sil dy liede nei it paad fan dyn Hear, sadatsto Him freze silst?”

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

Doe liet (Mozes) him in grut wûnder sjen.

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

Mar hy (Farao) liigde en wie net gefolchsum.

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

Doe draaide hy him ôf wylst hy besocht (Mozes) út te daagjen.

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

Doe sammele hy (syn lieders) en rôp (rôp syn folk op).

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(Seraya) sei: "Ik bin jimme allerheechste God."

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

Dat Allah strafte him mei straf yn it hjirneimels en pine yn 'e wrâld.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

Yndied, dêr sit in les yn foar dejingen dy't (Allah) freze.

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

Is dyn skepping grutter of de himel dy't Hy boud hat?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

Hy ferhefte syn gebou en makke it perfeksjonearre,

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

en Hy makke de nacht (folsleine tsjuster), en makke de dei (helder ljocht).

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

En dêrnei fersprate Hy de ierde.

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

Dêrút stjert Hy wetterboarnen út, en (lit) syn planten groeie.

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

En de bergen hat Hy stevich fêstige.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(Dat alles) is foar jo wille en foar jo fee.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

Dus as de grutte ramp (Doomsday) kaam is,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

nammentlik op 'e dei (as) minsken betinke wat se dien hawwe,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

en de hel waard dúdlik te sjen oan elkenien dy't seach.

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

Dus foar dyjingen dy't de grinzen oerskriuwe,

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

en prioriteit jaan oan it wrâldske libben,

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

dan yndied, de hel is syn ferbliuw.

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

En wat dejingen oanbelanget dy't de grutheid fan harren Hear freze en har begearten ûnthâlde,

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

dan yndied, it Paradys is syn ferbliuw.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

Sy (de ûnleauwigen) freegje dy (O Mohammed) oer it Oere: "Wannear sil it barre?"

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

Wêrom moatte jo it (de tiid) neame?

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

Oan jimme Hear (weromjûn) it ein (de ferfaldatum).

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

Jo (Mohammed) binne allinnich in warskôger foar dejingen dy't him (de Dei fan it Oardiel) freze.

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

Op 'e dei dat se it Oere sjogge (fanwegen syn yntinse sfear), sil it har lykje as wiene se mar (foar in koarte tiid) yn 'e jûn of moarns bleaun.