Q.S Al-Qiyamah (اَلْقِيَامَة) - 40 Nifer yr Adnodau

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

Rwy'n tyngu wrth Ddydd y Farn,

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

ac rwy'n tyngu wrth yr enaid sydd bob amser yn difaru (ei hun).

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

A yw dyn yn meddwl na fyddwn yn casglu ei esgyrn ynghyd?

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

(Hyd yn oed) Roedden ni'n gallu rhoi ei fysedd yn ôl at ei gilydd yn berffaith.

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

Ond mae bodau dynol eisiau cyflawni pechodau yn barhaus.

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

Gofynnodd, “Pryd fydd Dydd y Farn?”

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

Felly pan fydd eich llygaid yn lledu (ofn),

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

ac mae'r lleuad wedi colli ei goleuni,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

yna ymgasglodd yr haul a'r lleuad,

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

ar y diwrnod hwnnw bydd pobl yn dweud, "Ble alla i redeg?"

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

Na! Does dim lloches yna!

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

At dy Arglwydd yn unig y dychweli ar y diwrnod hwnnw.

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

Ar y diwrnod hwnnw, bydd pobl yn cael gwybod beth maen nhw wedi'i wneud a beth maen nhw wedi'i esgeuluso.

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

Mae hyd yn oed bodau dynol yn dystion iddyn nhw eu hunain,

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

ac er iddo gyflwyno ei resymau.

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

Peidiwch (Muhammad) â symud eich tafod (i ddarllen y Qur'an) oherwydd byddwch yn ei feistroli'n gyflym.

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

Yn wir, byddwn yn ei gasglu (yn dy fynwes) ac yn ei adrodd.

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

Pan fyddwn wedi gorffen ei ddarllen, yna dilynwch y darlleniad.

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

Yna yn wir, byddwn yn ei egluro.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

Na! Hyd yn oed ti sy'n caru bywyd y byd,

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

ac anwybyddu (bywyd) y bywyd ar ôl marwolaeth.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

Bydd wynebau (y credinwyr) ar y diwrnod hwnnw'n disgleirio,

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

yn edrych ar ei Dduw.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

A bydd wynebau (y rhai anghrediniol) y diwrnod hwnnw'n drist,

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

roeddent yn siŵr y byddai trychineb ofnadwy yn ei daro.

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

Na! Pan fydd (bywyd) wedi cyrraedd y gwddf,

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

a dywedwyd (wrtho), "Pwy all iacháu?"

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

Ac roedd yn siŵr ei bod hi'n bryd ffarwelio (i'r byd),

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

a chysylltu'r llo (chwith) â'r llo (dde),

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

at dy Arglwydd y dydd hwnnw y’th alltudir.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

Oherwydd nad oedd (gynt) eisiau cadarnhau (y Qur'an a'r Negesydd) ac nad oedd eisiau perfformio gweddïau,

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

ond yn lle hynny fe ddywedodd gelwydd (y Negesydd) a throi cefn (o'r gwir),

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

yna aeth at ei deulu yn falch.

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

Gwae chi! Felly gwae chi!

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

Unwaith eto, gwae chi (bodau dynol)! Felly gwae chi!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

Ydy bodau dynol yn meddwl y byddan nhw'n cael eu gadael ar eu pennau eu hunain (heb atebolrwydd)?

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

Onid oedd o'n wreiddiol yn ddim ond diferyn o semen a dywalltwyd (i'r groth),

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

yna daeth (y sberm) yn rhywbeth sy'n glynu, yna fe'i creodd Allah a'i berffeithio,

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

yna gwnaeth ohono bâr gwryw a benyw.

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

Onid yw (Duw sy'n gwneud) y fath allu (hefyd) i ddwyn y meirw yn fyw?