Q.S Al-'Ankabut (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 Nifer yr Adnodau

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

Ydy pobl yn meddwl y byddan nhw’n cael eu gadael i ddweud, “Rydym ni’n credu,” ac na fyddan nhw’n cael eu profi?

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

Ac yn wir, Rydym wedi profi'r rhai o'u blaenau, felly mae Allah yn sicr yn adnabod y rhai sy'n dweud y gwir ac yn sicr yn adnabod y rhai sy'n dweud celwydd.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

Neu a yw'r rhai sy'n gwneud drwg yn meddwl y byddant yn dianc rhag Ein cosb? Drwg yw'r hyn y maent yn ei benderfynu!

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Pwy bynnag sy'n gobeithio am gyfarfod ag Allah, yna yn wir bydd amser (addawedig) Allah yn sicr o ddod. Ac Ef yw'r Holl-Glywedol, yr Holl-Wybodol.

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

A phwy bynnag sy'n ymdrechu am jihad, mae ei jihad yn wirioneddol drosto'i hun. Yn wir, Allah yw'r Cyfoethocaf (nid oes angen dim arno) o'r holl fydoedd.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

A'r rhai sy'n credu ac yn gwneud gweithredoedd da, byddwn yn sicr o gael gwared ar eu gweithredoedd drwg a byddwn yn sicr o'u gwobrwyo yn ôl yr hyn yr oeddent yn arfer ei wneud.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Ac Rydym wedi ei gwneud yn orfodol i fodau dynol (wneud) daioni i'w rhieni. Ac os bydd y ddau ohonynt yn eich gorfodi i'm cysylltu â rhywbeth nad oes gennych unrhyw wybodaeth amdano, yna peidiwch ag ufuddhau iddynt. Ataf fi yn unig y dychwelwch, a byddaf yn dweud wrthych yr hyn a wnaethoch.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

A'r rhai sy'n credu ac yn gwneud eu gweithredoedd da, byddwn yn sicr o'u cynnwys ymhlith (grŵp y) cyfiawn.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

Ac ymhlith dynolryw mae rhai sy'n dweud, "Rydym yn credu yn Allah," ond pan fyddant yn cael eu cystuddio (oherwydd eu cred) yn Allah, maent yn ystyried treialon dynion fel cosb gan Allah. Ac os daw cymorth iddynt gan eich Arglwydd, byddant yn dweud, "Yn wir, rydym gyda chi." Onid yw Allah yn gwybod orau beth sydd ym mronnau'r holl ddynolryw?

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

Ac mae Allah yn sicr yn adnabod y rhai sy'n credu ac mae'n sicr yn adnabod y rhagrithwyr.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

A dywed y rhai sy'n anghrediniol wrth y rhai sy'n credu, "Dilynwch ein ffordd ni, a byddwn ni'n dwyn eich pechodau," er nad ydyn nhw o gwbl (yn gallu) dwyn eu pechodau eu hunain. Mewn gwirionedd, maen nhw'n gelwyddogion llwyr.

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

A byddant yn wirioneddol yn dwyn eu pechodau eu hunain, a phechodau eraill ynghyd â'u pechodau, ac ar Ddydd yr Atgyfodiad byddant yn sicr yn cael eu gofyn am y celwyddau y maent wedi'u dyfeisio erioed.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

Ac yn wir, anfonom Noa at ei bobl, felly bu’n byw gyda nhw am fil o flynyddoedd neu lai hanner can mlynedd. Yna fe’u trawyd gan lifogydd mawr, tra roedden nhw’n bobl anghyfiawn.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

Felly achubom Noa a'r bobl oedd ar y llong, a gwnaethom y (digwyddiad) hwnnw'n wers i'r holl ddynolryw.

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

A (cofiwch) Abraham, pan ddywedodd wrth ei bobl, "Addolwch Allah ac ofnwch Ef. Mae hynny'n well i chi, pe baech chi ond yn gwybod."

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

Yn wir, dim ond eilunod yr ydych yn eu haddoli heblaw Allah, ac yr ydych yn dyfeisio celwyddau. Yn wir, nid yw'r hyn yr ydych yn ei addoli heblaw Allah yn gallu rhoi cynhaliaeth i chi; felly gofynnwch i Allah am gynhaliaeth, ac addolwch Ef a diolchwch iddo. Ato Ef yn unig y dychwelir chi.

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

Ac os ydych chi (anffyddloniaid) yn dweud celwydd, yna yn wir, fe wnaeth y bobl o'ch blaen chi hefyd ddweud celwydd (y negeswyr). A rhwymedigaeth yr apostol yw cyfleu (crefydd Duw) yn glir yn unig."

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

Ac onid ydyn nhw'n gweld sut mae Allah yn dechrau creu, yna'n ei ailadrodd? Yn wir, mae hynny'n hawdd i Allah.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Dywedwch, "Cerddwch ar y ddaear, yna gwelwch sut mae (Allah) yn dechrau creu (creaduriaid), yna mae Allah yn cyflawni'r digwyddiad terfynol. Yn wir, mae Allah yn Hollalluog dros bob peth."

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

Mae'n cosbi (Allah) pwy bynnag a fynno ac yn trugarhau i'r sawl a fynno, ac ato ef y dychwelir chi.

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Ac ni allwch ddianc (rhag cosb Allah) naill ai ar y ddaear nac yn y nefoedd, ac nid oes gennych amddiffynnydd na chynorthwyydd heblaw Allah.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

A'r rhai sy'n gwadu adnodau Allah a'i gyfarfod, maent yn anobeithio am Fy nhrugaredd, a byddant yn dioddef cosb boenus.

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Felly ni chafwyd ateb gan ei bobl (Ibrahim), heblaw dweud, "Lladdwch ef neu llosgwch ef," yna achubodd Allah ef rhag y tân. Yn wir, yn hyn mae arwyddion sicr (o fawredd Allah) i'r rhai sy'n credu.

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

A dywedodd ef (Ibrahim), "Yn wir, dim ond i greu teimladau o hoffter rhyngoch chi mewn bywyd ar y ddaear y mae'r eilunod rydych chi'n eu haddoli heblaw Allah, yna ar Ddydd yr Atgyfodiad bydd rhai ohonoch chi'n gwadu ac yn melltithio'ch gilydd; a bydd eich dychweliad yn uffern, ac ni fydd unrhyw gynorthwyydd o gwbl i chi."

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Felly cadarnhaodd Lut (proffwydoliaeth Abraham). A dywedodd ef (Ibrahim), "Yn wir, rhaid i mi symud i (y lle a orchmynnwyd gan) fy Arglwydd; yn wir, Ef yw'r Mwyaf Galluog, y Mwyaf Doeth."

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

A rhoddom i Abraham, Isaac a Jacob, a gwnaethom broffwyd a llyfr i'w ddisgynyddion, a rhoddom iddo ei wobr yn y byd; ac yn wir bydd ymhlith y duwiol yn y byd a ddaw.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

A (cofiwch) pan ddywedodd Lut wrth ei bobl, "Rydych chi wir wedi cyflawni gweithred erchyll iawn (cyfunrywioldeb) nad oes neb o'r bobl o'ch blaen erioed wedi'i gwneud.

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

A yw'n briodol i chi fynd at ddynion, twyllo a gwneud drwg yn eich lleoedd cyfarfod?” Felly nid oedd ateb ei bobl yn ddim mwy na dweud, “Dewch â chosb Allah inni, os ydych chi ymhlith y cyfiawn.”

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

Gweddïodd (Lut), "O fy Arglwydd, helpa fi (drwy roi cosb) ar y grŵp a wnaeth y difrod."

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

A phan ddaeth Ein negeswyr (yr angylion) at Ibrahim gyda newyddion da, dywedasant, "Yn wir, byddwn yn dinistrio trigolion y ddinas hon (Sodom) oherwydd bod ei thrigolion yn bobl wirioneddol anghyfiawn."

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Dywedodd Ibrahim, "Yn wir, yn y ddinas honno mae Lut." Dywedasant hwy (yr angylion), "Rydyn ni'n gwybod yn well pwy sydd yn y ddinas honno. Byddwn ni'n bendant yn ei achub ef a'i ddilynwyr ac eithrio ei wraig. Mae hi ymhlith y rhai a adawyd ar ôl (a gollwyd)."

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

A phan ddaeth Ein negeswyr (yr angylion) at Lut, teimlai’n drist oherwydd eu (dyfodiad), a (theimlai) nad oedd ganddo’r pŵer i’w hamddiffyn, a dywedasant (y negeswyr), "Peidiwch ag ofni a pheidiwch (chwaith) â bod yn drist. Yn wir, byddwn yn eich achub chi a’ch dilynwyr, ac eithrio eich gwraig, mae hi ymhlith y rhai sy’n weddill (a gollwyd)."

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

Yn wir, byddwn yn anfon cosb o'r nefoedd ar bobl y ddinas hon am eu bod wedi gwneud drwg.

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

Ac yn wir, Rydym wedi gadael arwydd clir am hyn i bobl sy'n deall.

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Ac at bobl Madyan, (Anfonom) eu brawd Shuaib, dywedodd, "O fy mhobl! Addolwch Allah, gobeithio am (wobr) y dydd olaf, a pheidiwch â chrwydro o gwmpas y ddaear yn gwneud drygioni."

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Gwadasant ef (Shuaib), felly cawsant eu taro gan ddaeargryn ofnadwy, ac yna roedd cyrff yn gorwedd yn eu lleoedd preswyl.

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

Hefyd (cofiwch) bobl 'Ad a Samud, mae (eu dinistr) wedi dod yn amlwg i chi o (adfeilion) eu hanheddau. Mae Satan wedi gwneud i'w gweithredoedd (drwg) ymddangos yn brydferth iddynt, gan eu rhwystro rhag llwybr (Allah), tra eu bod yn bobl â gweledigaeth finiog,

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

a (hefyd) Karun, Pharo a Haman. Yn wir, daeth Moses atynt gyda (dwyn) gwybodaeth glir. Ond maent yn ymddwyn yn drahaus ar y ddaear, a nhw yw'r rhai nad ydynt yn dianc (rhag cosb Allah).

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Felly Fe gosbom bob un ohonynt am eu pechodau, taflom gawod o gerrig mân ar rai ohonynt, trawyd rhai ohonynt gan synau taran uchel, plymiom rai ohonynt i'r ddaear, a throsom rai ohonynt. Nid yw Allah eisiau eu cam-drin o gwbl, ond nhw yw'r rhai a wnaeth gam-drin eu hunain.

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

Mae dameg y rhai sy'n cymryd amddiffynwyr heblaw Allah fel pry cop sy'n gwneud tŷ. Ac yn wir, y tŷ gwannaf yw tŷ'r pry cop, pe baent ond yn gwybod.

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Yn wir, mae Allah yn gwybod beth maen nhw'n ei addoli heblaw Ef. Ac mae'n hollalluog, yn hollddoeth.

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

A'r damhegion hyn a wnaethom i ddynolryw; ac ni fydd neb yn eu deall ac eithrio'r rhai sydd â gwybodaeth.

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

Creodd Allah y nefoedd a'r ddaear yn iawn. Yn wir, yn hyn mae arwyddion sicr (o fawredd Allah) i'r rhai sy'n credu.

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

Darllenwch y Llyfr (Al-Qur'an) a ddatguddiwyd i chi (Muhammad) a gweddïwch. Yn wir, mae gweddi yn atal drygioni a drwg (gweithredoedd). A (gwybod) bod cofio Allah (gweddi) yn fwy (ei flaenoriaeth dros weithredoedd addoli eraill). Mae Allah yn gwybod beth rydych chi'n ei wneud.

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

A pheidiwch â dadlau â Phobl y Llyfr, ac eithrio mewn modd da, ac eithrio â'r rhai sy'n gwneud camwedd yn eu plith, a dweud, "Rydym wedi credu yn (y llyfrau) a ddatguddiwyd i ni ac a ddatguddiwyd i chi; ein Duw ni a'ch Duw chi yw un; ac iddo Ef yn unig yr ydym yn ymostwng."

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

Ac felly anfonom y Llyfr (y Qur'an) i lawr atoch. O ran y rhai y rhoddom y Llyfr (y Torah a'r Efengyl) iddynt, maent yn credu ynddo (y Qur'an), ac yn eu plith (anghredinwyr Mecca) mae rhai sy'n credu ynddo. A dim ond yr anghredinwyr sy'n gwadu Ein hadnodau.

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

Ac ni ddarllenaist ti (Muhammad) lyfr o'r blaen (y Qur'an) ac ni ysgrifennaist ti lyfr â'th law dde (erioed); Pe baet ti wedi darllen ac ysgrifennu, byddai pobl yn ei amau.

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

Yn wir, (y Qur'an) yw adnodau sy'n glir ym mrestr y rhai sydd â gwybodaeth. Dim ond y rhai sy'n gwneud camwedd sy'n gwadu Ein hadnodau.

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

A dywedasant hwy (anghredinwyr Mecca), "Pam nad yw gwyrthiau'n cael eu hanfon i lawr gan eu Harglwydd?" Dywedwch (Muhammad), "Mae gwyrthiau i fyny i Allah. Dim ond rhybuddiwr clir ydw i."

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

Onid yw'n ddigon iddyn nhw ein bod ni wedi anfon atoch chi'r Llyfr (y Qur'an) a adroddwyd iddyn nhw? Yn wir, mae (yn y Qur'an) fendithion a gwersi mawr i'r rhai sy'n credu.

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Dywedwch (Muhammad), "Mae Allah yn ddigonol fel tyst rhyngof fi a chi. Mae'n gwybod beth sydd yn y nefoedd a'r ddaear. A'r rhai sy'n credu mewn celwydd ac yn anghredu yn Allah, dyna'r rhai sy'n colli."

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Ac maen nhw'n gofyn i ti frysio'r gosb. Oni bai am amser penodedig, byddai'r gosb yn sicr o ddod arnyn nhw, a byddai'n sicr o ddod arnyn nhw'n sydyn, heb iddyn nhw ei sylweddoli.

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

Maen nhw'n gofyn i chi ostwng y gosb ar unwaith. Ac yn wir, bydd Uffern yn sicr o orchuddio'r rhai sy'n anghrediniol,

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

ar y diwrnod (pan) y bydd y boen yn eu gorchuddio oddi uchod ac oddi tan eu traed a (phan) ddywed (Allah) wrthynt, "Blaswch (y wobr am) yr hyn a wnaethoch!"

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

O Fy ngweision ffyddlon! Yn wir, mae Fy nhaear yn eang, felly addolwch Fi (ar fy mhen fy hun).

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

Bydd pob enaid byw yn profi marwolaeth. Yna dim ond atom Ni y dychwelir chi.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

A'r rhai sy'n credu ac yn gwneud gweithredoedd da, yn wir, byddwn yn eu gosod mewn lleoedd uchel (yn y nefoedd), o dan ba rai y mae afonydd yn llifo, byddant yn aros ynddynt am byth. Dyna'r wobr orau i'r rhai sy'n gwneud gweithredoedd da,

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(sef) y rhai sy'n amyneddgar ac yn rhoi eu hymddiriedaeth yn eu Harglwydd.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

A faint o greaduriaid byw symudol na allant ddod â (gofalu am) eu cynhaliaeth eu hunain? Allah yw'r un sy'n rhoi cynhaliaeth iddo ef ac i chi. Mae'n Holl-Glywedol, Holl-Wybodol.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

Ac os gofynnwch iddynt, "Pwy greodd y nefoedd a'r ddaear a darostyngodd yr haul a'r lleuad?" Yn sicr byddant yn ateb, "Allah." Felly pam y gellir eu troi oddi wrth (o'r gwirionedd).

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Mae Allah yn darparu cynhaliaeth i'r rhai y mae'n eu hewyllysio ymhlith Ei weision ac mae'n ei chyfyngu iddo ef. Yn wir, mae Allah yn Holl-wybodus am bopeth.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

Ac os gofynnwch iddyn nhw, "Pwy anfonodd ddŵr i lawr o'r awyr a chyda hynny (dŵr) roi bywyd i'r ddaear farw?" Yn sicr byddan nhw'n ateb, "Allah." Dywedwch, "Canmoliaeth i Allah," ond nid yw'r rhan fwyaf ohonyn nhw'n deall.

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

A dim ond jôcs a gemau yw bywyd y byd hwn. Ac yn wir, gwlad y byd a ddaw yw'r bywyd go iawn, pe baent ond yn gwybod.

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

Felly pan aethant ar fwrdd y llong, gweddïasant ar Allah gyda holl ymroddiad (didwylledd) iddo, ond pan achubodd Allah nhw rhag cyrraedd tir, yn lle hynny fe wnaethant (ddychwelyd) gan gysylltu partneriaid ag (Allah),

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

gadewch iddyn nhw wadu'r bendithion rydyn ni wedi'u rhoi iddyn nhw a gadael iddyn nhw (fyw) fwynhau eu hunain (mewn anghrediniaeth). Yna yn ddiweddarach byddan nhw'n gwybod (canlyniadau eu gweithredoedd).

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

Onid ydyn nhw'n gweld ein bod ni wedi gwneud (eu tir) yn noddfa ddiogel, tra bod pobl o'i gwmpas yn ysbeilio ei gilydd? Pam (ar ôl i'r gwir ddod yn amlwg) y maen nhw'n dal i gredu mewn celwydd ac yn gwadu ffafrau Allah?

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

A phwy sy'n fwy anghyfiawn na'r sawl sy'n dyfeisio celwyddau yn erbyn Allah neu'r sawl sy'n gwadu'r gwir pan ddaw (y gwir) ato? Onid oes lle yn Uffern i anghredinwyr?

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

A'r rhai sy'n ymdrechu drosom Ni, byddwn yn dangos iddynt Ein ffyrdd. Ac yn wir, mae Allah gyda'r rhai sy'n gwneud daioni.