Q.S Ibrahim (إِبْرَاهِيم) - 52 Nifer yr Adnodau

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

Alif Lam Ra. (Dyma) y Llyfr a anfonom atoch (Muhammad) fel y gallwch ddwyn pobl allan o dywyllwch i oleuni llachar gyda chaniatâd Duw, (sef) tuag at lwybr Duw, yr Hollalluog, y Mwyaf Canmoladwy.

اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ

allāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa wailul lil-kāfirīna min ‘ażābin syadīd(in).

I Allah y perthyn beth bynnag sydd yn y nefoedd a beth bynnag sydd ar y ddaear. Gwae'r rhai sy'n anghredu yn Nuw, oherwydd cânt eu cosbi'n llym.

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(Sef) y rhai sy'n ffafrio bywyd y byd hwn na'r Byd a Ddaw, ac sy'n rhwystro (pobl) rhag llwybr Allah ac yn dymuno camwedd. Maent mewn camgymeriad dwfn.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ac ni anfonasom unrhyw gennad, ond yn iaith ei bobl, fel y gallai egluro iddynt. Felly y mae Allah yn arwain ar gyfeiliorn pwy bynnag a fynno, ac yn tywys pwy bynnag a fynno. Efe yw'r Mwyaf Cryf, y Mwyaf Doeth.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Ac yn wir, anfonom Moses gyda'n harwyddion (a gorchmynnom iddo), "Dwg â'ch pobl allan o'r tywyllwch i'r goleuni llachar ac atgoffwch hwy o ddyddiau Allah." Yn wir, yn y modd hwnnw mae arwyddion (o nerth Allah) i bawb sy'n amyneddgar ac yn ddiolchgar.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

A (cofiwch) pan ddywedodd Moses wrth ei bobl, "Cofiwch ffafr Allah arnoch pan achubodd efe chwi rhag dilynwyr Pharo; fe'ch darostyngasant i boenydio poenus, a lladdasant eich meibion, ac arbedasant eich merched; gan mai prawf mawr oedd hynny gan eich Arglwydd.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

A (cofiwch) pan gyhoeddodd eich Arglwydd, "Yn wir, os ydych chi'n ddiolchgar, byddaf yn sicr o gynyddu (ffefrynnau) i chi, ond os gwadwch (Fy ffefrynnau), yna bydd Fy nghosb yn sicr o fod yn drwm iawn."

وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).

A dywedodd Musa, "Os wyt ti a phawb ar y ddaear yn gwadu (ffafr Allah), yna yn wir, Allah yw'r Cyfoethocaf, y Canmoladwyaf.

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).

Onid yw newyddion wedi cyrraedd atoch chi am y rhai oedd o'ch blaen chi, pobl Noa, Ad, Samud, a'r rhai a ddaeth ar eu hôl? Nid oedd neb yn eu hadnabod ond Allah. Daeth negeswyr atynt â phrofion clir, ond fe orchuddion nhw eu cegau (allan o gasineb), a dweud, "Nid ydym yn credu ynoch chi, ac rydym mewn amheuaeth bryderus ynghylch yr hyn rydych chi'n ein galw ni iddo."

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).

Dywedodd eu negeswyr, "A oes unrhyw amheuaeth ynghylch Allah, Creawdwr y nefoedd a'r ddaear? Mae'n eich galw (i gredu) fel y gall faddau rhai o'ch pechodau a gohirio'ch (poenydio) tan yr amser penodedig?" Dywedasant, "Dim ond bodau dynol ydych chi fel ni. Rydych chi eisiau ein hatal rhag (addoli) yr hyn yr arferai ein hynafiaid ei addoli, felly dewch â phrawf clir inni."

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Dywedodd eu negeswyr wrthynt, "Dim ond bodau dynol fel chi ydym ni, ond mae Allah yn rhoi haelioni i bwy bynnag y mae'n dymuno ymhlith Ei weision. Nid yw'n briodol i ni ddod ag unrhyw brawf i chi oni bai gyda chaniatâd Allah. A dim ond yn Allah y dylai'r credinwyr roi eu hymddiriedaeth."

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

A pham na fyddwn yn rhoi ein hymddiriedaeth yn Allah, pan fydd wedi dangos y ffordd i ni, a byddwn yn wir yn parhau i fod yn amyneddgar gyda'r aflonyddwch a wnewch i ni. A dim ond i Allah y mae'r rhai sy'n rhoi eu hymddiriedaeth yn ildio."

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِّنْ اَرْضِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّٰلِمِيْنَ ۗ

wa qālal-lażīna kafarū lirusulihim lanukhrijannakum min arḍinā au lata‘ūdunna fī millatinā, fa auḥā ilaihim rabbuhum lanuhlikannaẓ-ẓālimīn(a).

A dywedodd yr anghredinwyr wrth eu apostolion, "Byddwn yn sicr o'ch diarddel o'n tir neu byddwch yn dychwelyd at ein crefydd o ddifrif." Felly datgelodd Duw iddynt, “Byddwn yn sicr o ddinistrio'r bobl anghyfiawn.

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ

wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).

A byddwn yn sicr o'ch gosod yn y tiroedd hynny ar eu hôl. Mae hynny ar gyfer y rhai sy'n ofni (wynebu) Fy mhresenoldeb ac sy'n ofni Fy mygythiadau."

وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ

wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).

A gofynasant am fuddugoliaeth ac am ddinistrio pawb a weithredodd yn fympwyol ac yn ystyfnig,

مِّنْ وَّرَاۤىِٕهٖ جَهَنَّمُ وَيُسْقٰى مِنْ مَّاۤءٍ صَدِيْدٍۙ

miw warā'ihī jahannamu wa yusqā mim mā'in ṣadīd(in).

o'i flaen mae uffern a rhoddir iddo ddiod â dŵr crawn,

يَّتَجَرَّعُهٗ وَلَا يَكَادُ يُسِيْغُهٗ وَيَأْتِيْهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّمَا هُوَ بِمَيِّتٍۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهٖ عَذَابٌ غَلِيْظٌ

yatajarra‘uhū wa lā yakādu yusīguhū wa ya'tīhil-mautu min kulli makāniw wa mā huwa bimayyit(in), wa miw warā'ihī ‘ażābun galīẓ(un).

llyncodd (y dŵr crawn) ac prin y gallai ei lyncu a daeth marwolaeth (perygl) ato o bob cwr, ond ni fu farw, ac o'i flaen (roedd cosb drwm o hyd).

مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ

maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

Damgen y bobl sy'n anghredu yn eu Harglwydd, mae eu gweithredoedd fel lludw wedi'i chwythu i ffwrdd gan wynt cryf ar ddiwrnod gwyntog cryf. Nid oes ganddynt unrhyw bŵer (budd) o gwbl o'r hyn y maent wedi gweithio amdano (yn y byd). Mae hynny'n gamgymeriad pellgyrhaeddol.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۙ

alam tara annallāha khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

Onid ydych chi'n gweld bod Allah wedi creu'r nefoedd a'r ddaear â gwirionedd? Os yw'n ewyllysio, bydd yn eich dinistrio ac yn dod â chreadigaeth newydd (i'ch lle).

وَّمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

ac nid yw hynny'n anodd i Allah.

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

Ac ymgasglodd pawb (ym maes Mahsyar) i wynebu presenoldeb Allah, yna dywedodd y gwan wrth y rhai trahaus, "Yn wir, ni oedd eich dilynwyr, felly a allwch chi ein harbed rhag cosb Allah (hyd yn oed) ychydig?" Atebasant, "Pe bai Allah wedi ein harwain ni, byddem wedi gallu eich tywys chi. Mae'r un peth i ni p'un a ydym yn cwyno neu'n amyneddgar. Nid oes gennym unman i ddianc."

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

A dywedodd Satan pan oedd y mater (cyfrif) wedi'i ddatrys, "Yn wir, mae Allah wedi addo addewid gwir i chi, ac addewais i chi hefyd ond fe'i torrais. Nid oes gennyf unrhyw rym drosoch, ac eithrio (yn unig) i mi eich galw a'ch bod wedi ufuddhau i'm galwad, felly peidiwch â'm difenwi, ond difenwi eich hun. Ni allaf eich helpu, ac ni allwch chi fy helpu i. Yn wir, nid wyf yn goddef eich gweithredoedd wrth gysylltu partneriaid â mi (gydag Allah) o'r gorffennol." Yn wir, bydd gan yr anghyfiawn boenydio poenus.

وَاُدْخِلَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْۗ تَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌ

wa udkhilal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā bi'iżni rabbihim, taḥiyyatuhum fīhā salām(un).

A bydd y rhai sy'n credu ac yn gwneud gweithredoedd da yn mynd i mewn i erddi lle mae afonydd yn llifo. Byddant yn aros ynddynt trwy ganiatâd eu Harglwydd. Eu mynegiant o barch yn (nefoedd) yw cyfarchion.

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

Onid ydych chi wedi ystyried sut mae Allah yn cyflwyno dameg o eiriau da fel coeden dda, y mae ei gwreiddiau'n gadarn a'i changhennau yn y nefoedd?

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

(Mae'r goeden) yn rhoi ei ffrwyth bob amser trwy ganiatâd ei Harglwydd. Ac mae Allah yn gosod y damhegion hyn i ddynolryw er mwyn iddynt eu cofio.

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

Ac mae enghraifft o air drwg fel coeden ddrwg, y mae ei gwreiddiau wedi'u tynnu oddi ar wyneb y ddaear; ni all sefyll (yn unionsyth) o gwbl.

يُثَبِّتُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۚ وَيُضِلُّ اللّٰهُ الظّٰلِمِيْنَۗ وَيَفْعَلُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ ࣖ

yuṡabbitullāhul-lażīna āmanū bil-qauliṣ-ṣābiti fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa yuḍillullāhuẓ-ẓālimīn(a), wa yaf‘alullāhu mā yasyā'(u).

Mae Allah yn cadarnhau (ffydd) y rhai sy'n credu gyda lleferydd cadarn (mewn bywyd) yn y byd hwn ac yn y byd a ddaw; ac mae Allah yn camarwain y rhai sy'n gwneud camwedd ac mae Allah yn gwneud yr hyn y mae'n ei ewyllysio.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ

alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).

Onid ydych chi wedi sylwi ar y rhai sydd wedi cyfnewid ffafrau Allah trwy anufuddhau i Allah a gollwng eu pobl i ddyffryn dinistr?

جَهَنَّمَ ۚيَصْلَوْنَهَاۗ وَبِئْسَ الْقَرَارُ

jahannama yaṣlaunahā, wa bi'sal-qarār(u).

sef Uffern; byddant yn mynd iddi; ac mae hwnnw'n breswylfa ddrwg.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

Ac maen nhw (yr anghredinwyr) wedi gosod cystadleuwyr i Allah i arwain (pobl) ar gyfeiliorn o'i lwybr. Dywedwch (O Muhammad): “Llawenhewch, oherwydd eich cyrchfan derfynol yw'r Tân.”

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

Dywedwch (Muhammad) wrth Fy ngweision sydd wedi credu, "Gadewch iddynt berfformio gweddïau, treulio rhywfaint o'r gynhaliaeth a ddarparwn yn gyfrinachol neu'n agored cyn i'r diwrnod ddod, pan na fydd mwyach prynu a gwerthu a chyfeillgarwch."

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

Allah yw’r un a greodd y nefoedd a’r ddaear ac a anfonodd ddŵr (glaw) i lawr o’r awyr, yna gyda hynny (dŵr glaw) daeth ag amryw ffrwythau allan yn gynhaliaeth i chi; ac mae wedi darparu llongau i chi hwylio’r moroedd yn ôl Ei ewyllys, ac mae wedi darparu’r afonydd i chi.

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ

wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).

Ac mae wedi darostwng yr haul a'r lleuad i chi, yn cylchdroi'n gyson (yn eu cylchdroadau); ac wedi darostwng y nos a'r dydd i chi.

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

Ac mae wedi rhoi i chi bopeth a ofynnoch chi ganddo. Ac os cyfrifwch fendithion Allah, yn sicr ni fyddwch yn gallu eu cyfrif. Yn wir, mae bodau dynol yn anghyfiawn iawn ac yn gwadu (bendithion Allah) yn fawr.

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

A (cofiwch), pan weddïodd Abraham, "O Dduw, gwna'r wlad hon (Mecca) yn wlad ddiogel, a chadw fi a'm plant a'm hwyrion rhag addoli eilunod.

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

O Arglwydd, mae'r eilunod hyn wedi arwain llawer o bobl ar gyfeiliorn. Pwy bynnag sy'n fy nilyn, yna mae'r person hwnnw yn fy mysg, a phwy bynnag sy'n anufuddhau i mi, yna Ti yw'r Mwyaf Maddeugar, y Mwyaf Trugarog.

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

O Arglwydd, yn wir, rwyf wedi gosod rhai o'm disgynyddion mewn dyffryn lle nad oes cnydau ger tŷ Ti (Baitullah) sy'n cael ei barchu, O Arglwydd (y cyfryw) fel y gallant berfformio gweddïau, felly gwna galonnau rhai pobl yn dueddol tuag atynt a rho iddynt gynhaliaeth o ffrwythau, gobeithio y byddant yn ddiolchgar.

رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

Ein Harglwydd, yn wir Ti a wyddost beth a guddiwn a beth a ddatgelwn; ac nid oes dim yn guddiedig rhag Allah, nac yn y ddaear nac yn y nefoedd.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).

Clod i Allah a roddodd Ismail ac Isaac i mi yn fy henaint. Yn wir, mae fy Nuw yn gwrando gweddïau.

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

O fy Nuw, gwna fi a'm plant a'm hwyrion yn bobl sy'n parhau i weddïo, O ein Duw, derbyn fy ngweddi.

رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ

rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).

O ein Harglwydd, maddau i mi a'm rhieni a'r rhai oll sy'n credu ar ddydd y cyfrif (Dydd y Farn).

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظّٰلِمُوْنَ ەۗ اِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيْهِ الْاَبْصَارُۙ

wa lā taḥsabannallāha gāfilan ‘ammā ya‘maluẓ-ẓālimūn(a), innamā yu'akhkhiruhum liyaumin tasykhaṣu fīhil-abṣār(u).

A pheidiwch â meddwl bod Allah yn ddi-hid o'r hyn y mae pobl anghyfiawn yn ei wneud. Yn wir, bydd Allah yn eu gohirio tan y diwrnod y bydd eu llygaid yn agor,

مُهْطِعِيْنَ مُقْنِعِيْ رُءُوْسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۚوَاَفْـِٕدَتُهُمْ هَوَاۤءٌ ۗ

muhṭi‘īna muqni‘ī ru'ūsihim lā yartaddu ilaihim ṭarfuhum, wa af'idatuhum hawā'(un).

maent yn dod ar frys (i gyflawni'r alwad) â'u pennau wedi'u codi, tra nad yw eu llygaid yn blincio a'u calonnau'n wag.

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

A rhowch rybudd (Muhammad) i bobl ar y diwrnod (pan) ddaw'r gosb atynt, yna bydd y rhai sy'n gwneud camwedd yn dweud, "O ein Harglwydd, rhowch y cyfle inni (i ddychwelyd i'r byd) hyd yn oed am eiliad, yn sicr byddwn yn ufuddhau i'ch galwad ac yn dilyn yr apostolion." (Dywedwyd wrthynt), "Oni wnaethoch chi dyngu o'r blaen (ar y ddaear) na fyddech byth yn diflannu?

وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ

wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).

Ac rydych chi wedi byw yn lle pobl sy'n gwneud cam â nhw eu hunain, ac mae wedi dod yn amlwg i chi sut yr ydym wedi gwneud iddyn nhw ac rydym wedi rhoi sawl damhegion i chi."

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

Ac yn wir, maen nhw wedi twyllo er bod Allah yn gwybod ac yn gwobrwyo eu twyll. Ac yn wir nid yw eu twyll yn gallu dileu'r mynyddoedd.

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ مُخْلِفَ وَعْدِهٖ رُسُلَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

falā taḥsabannallāha mukhlifa wa‘dihī rusulah(ū), innallāha ‘azīzun żun tiqām(in).

Felly, ni ddylech byth feddwl bod Allah wedi torri Ei addewid i'w negeswyr. Yn wir, mae Allah yn hollalluog ac yn ddialgar.

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(Hynny yw) ar y diwrnod (pan) ddisodlir y ddaear gan ddaear arall a (yn yr un modd) yr awyr, a byddant (bodau dynol) yn ymgynnull (yn Padang Mahsyar) i wynebu Allah, yr Hollalluog, y Cadarn.

وَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ مُّقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِۚ

wa taral-mujrimīna yauma'iżim muqarranīna fil-aṣfād(i).

Ac ar y diwrnod hwnnw fe welwch bechaduriaid gyda'i gilydd wedi'u rhwymo â chadwynau.

سَرَابِيْلُهُمْ مِّنْ قَطِرَانٍ وَّتَغْشٰى وُجُوْهَهُمُ النَّارُۙ

sarābīluhum min qaṭirāniw wa tagsyā wujūhahumun-nār(u).

Roedd eu dillad wedi'u gwneud o dar, a'u hwynebau wedi'u gorchuddio â thân uffern,

لِيَجْزِيَ اللّٰهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

liyajziyallāhu kulla nafsim mā kasabat, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

fel y bydd Allah yn gwobrwyo pawb am yr hyn y mae'n ymdrechu amdano. Yn wir, mae Allah yn gyflym yn Ei gyfrifiadau.

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

Ac mae hwn (y Qur'an) yn esboniad (perffaith) i ddynolryw, fel y gallant gael eu rhybuddio drwyddo, fel y gallant wybod mai Ef yw'r Un Duw, ac y gall dynion deallus roi sylw.