Q.S Ta-Ha (طه) - 135 Nifer yr Adnodau

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

Thaha

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

Nid ydym wedi anfon y Qur'an hwn i lawr atoch (Muhammad) fel y byddwch mewn trafferth;

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

ond fel rhybudd i'r rhai sy'n ofni (Allah),

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

wedi'i anfon i lawr oddi wrth (Allah) a greodd y ddaear a'r nefoedd uchel,

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(sef) y Mwyaf Graslon, sy'n preswylio uwchben yr Orsedd.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

Iddo Ef y mae popeth sydd yn y nefoedd, beth bynnag sydd ar y ddaear, beth bynnag sydd rhyngddynt, a beth bynnag sydd o dan y ddaear.

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

Ac os llefarwch yn uchel, yn wir, mae'n gwybod y gyfrinach a'r hyn sydd fwy cudd.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(Ef yw) Allah, nid oes duw ond Ef, sydd â'r enwau gorau.

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Ac a yw stori Moses wedi cyrraedd chi?

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

Pan welodd ef (Moses) y tân, dywedodd wrth ei deulu, "Arhoswch (yma), yn wir rwy'n gweld y tân, gobeithio y gallaf ddod â fflam fach i chi neu y byddaf yn cael arweiniad yn lle'r tân."

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

Felly pan ddaeth ato (i le’r tân) galwyd arno, “O Musa!

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Yn wir, fi yw dy Dduw, felly gollyng dy ddau felltith. Oherwydd yn wir rwyt ti yn y dyffryn sanctaidd, Tuwa.

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

Ac rydw i wedi dy ddewis di, felly gwrandewch ar yr hyn a ddatgelir (i ti).

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

Yn wir, myfi yw Allah, nid oes duw ond Myfi, felly addolwch Fi a gweddïwch i'm cofio.

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

Yn wir, mae'r Awr yn dod, byddaf yn ei chadw'n gyfrinach fel y bydd pawb yn cael eu digolledu yn ôl yr hyn y mae wedi'i ennill.

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

Felly peidiwch â gadael i bobl nad ydynt yn credu ynddo a phobl sy'n dilyn eu chwantau, sy'n eich difodi, eich troi oddi wrth (Dydd y Farn).

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

"A beth sydd yn dy law dde, O Musa?"

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

Dywedodd ef (Moses), “Dyma fy ffon, yr wyf yn gorffwys arni, ac yn curo (dail) ag hi i’m geifr, ac mae mwy o fudd i mi eto.”

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

Dywedodd ef (Allah), "Taflwch ef, O Musa!"

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

Yna taflodd (Moses) y ffon, ac yn sydyn daeth yn neidr a gropian yn gyflym.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

Dywedodd ef (Allah), "Daliwch ef a pheidiwch ag ofni, byddwn yn ei ddychwelyd i'w gyflwr gwreiddiol,

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

a rhoi eich llaw o dan eich ceseiliau, bydd yn dod allan yn wyn (yn radiant) heb unrhyw ddiffygion, fel gwyrth arall,

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

fel y gallwn ddangos i chi (rhai) o'n harwyddion mawrion,

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Dos at Pharo; mae o wir wedi croesi’r llinell.”

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

Dywedodd ef (Moses), “O fy Arglwydd, ehanga fy mrest,

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

a gwneud pethau'n haws i mi,

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

a thynnu'r anystwythder oddi ar fy nhafod,

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

fel eu bod nhw'n deall fy ngeiriau,

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

a gwna fi'n was i'm teulu,

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(sef) Aaron, fy mrawd,

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

cryfhau fy nerth gyda (bodolaeth) ef,

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

a'i wneud yn ffrind yn fy materion i,

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

fel y gallwn Dy ogoneddu’n fawr,

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

a chofio Ti’n fawr,

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

Yn wir, Rydych Chi'n Gweld Pob Un (o'n sefyllfa).

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

Dywedodd ef (Allah), “Yn wir, mae dy gais wedi cael ei ganiatáu, O Musa!

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

Ac yn wir, rydym wedi rhoi ffafrau i chi ar achlysuron eraill (cyn hyn),

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(sef) pan ysbrydolon ni eich mam â rhywbeth ysbrydoledig,

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(hynny yw), rhowch ef (Moses) mewn cist, yna taflwch ef i'r afon (Nîl), yna gadewch i'r afon (cerrynt) ei gario i'r lan, bydd yn cael ei gymryd gan (Pharo) Fy ngelyn a'i elynion. Rwyf wedi rhoi i chi'r cariad sy'n dod oddi wrthyf; ac er mwyn i chi gael eich codi o dan Fy ngoruchwyliaeth.

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(Hynny yw) pan oedd eich chwaer yn cerdded, yna dywedodd (wrth deulu Pharo), 'A gaf i ddangos i chi'r person a fydd yn gofalu amdani?' Felly dychwelsom chi at eich mam, fel y byddai hi'n hapus ac nid yn galaru. Ac unwaith lladdoch chi rywun, yna fe'ch achubom rhag anawsterau (mawr) a rhoi prawf arnoch chi gyda sawl prawf (anodd); yna buoch chi'n byw sawl blwyddyn ymhlith pobl Madyan, yna daethoch chi, O Musa, ar yr amser penodedig,

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

ac rydw i wedi dy ddewis di (i fod yn negesydd) i mi fy hun.

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

Dos di a’th frawd yn cario Fy arwyddion (pŵer), a pheidiwch â’ch dau ag esgeuluso fy nghofio i;

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Ewch y ddau ohonoch at Pharo, oherwydd y mae wedi torri'r terfynau yn wir;

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

Felly siaradwch ag ef (Pharo) â geiriau tyner, efallai y bydd yn ymwybodol neu'n ofnus.

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

Dywedodd y ddau, “Ein Harglwydd, yn wir, rydym yn ofni y bydd yn ein cosbi’n fuan neu y bydd yn cynyddu y tu hwnt i bob terfyn,”

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

Dywedodd ef (Allah), “Peidiwch â phoeni, yn wir rwyf gyda chi'ch dau, rwy'n clywed ac yn gweld.

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

Felly ewch chi'ch dau ato (Pharo) a dywedwch, "Yn wir, negeswyr eich Arglwydd ydym ni ill dau, felly gadewch i Blant Israel fynd gyda ni a pheidiwch â'u poenydio. Yn wir, rydym wedi dod atoch gyda phrawf (o'n hapostoliaeth) gan eich Arglwydd. A rhoddir iachawdwriaeth i'r rhai sy'n dilyn y cyfarwyddiadau.

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

Yn wir, datgelwyd i ni fod y boen yn cael ei (hachosi) ar bwy bynnag sy'n gwadu (dysgeidiaethau'r grefydd a ddygasom) ac yn troi cefn (nad yw'n malio amdani)."

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

Dywedodd ef (Pharo), "Pwy yw Arglwydd y ddau ohonoch, O Musa?"

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

Atebodd ef (Moses), "Ein Harglwydd ni yw (Duw) sydd wedi rhoi ffurf digwyddiad i bopeth, yna wedi rhoi arweiniad iddo."

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

Dywedodd ef (Pharo), "Felly beth oedd cyflwr y bobl hynafol?"

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

Atebodd ef (Moses), “Mae gwybodaeth am hynny gyda fy Arglwydd, mewn Llyfr (Lauh Mahfuzh), ni fydd fy Arglwydd yn gwneud camgymeriad nac yn anghofio;

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(Duw) Yr hwn a wnaeth y ddaear yn orffwysfa i ti, ac a wnaeth lwybrau ynddi i ti, ac a anfonodd ddŵr (glaw) i lawr o'r nefoedd.” Yna yr ydym yn peri i wahanol fathau o blanhigion dyfu gydag ef (y dŵr glaw).

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

Bwytewch a phorwch eich anifeiliaid. Yn wir, yn hynny, mae arwyddion (o fawredd Allah) i bobl sy'n deall.

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

Oddi yno (y tir) y creasom chwi, ac ato y dychwelwn chwi, ac oddi yno y dygwn chwi allan ar adeg arall.

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

Ac yn wir, dangosasom iddo (Pharo) Ein holl arwyddion (o fawredd), ond trodd allan i fod yn gelwydd ac roedd yn amharod (i dderbyn y gwir).

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

Dywedodd ef (Pharo), “A ddaethost atom i’n gyrru ni allan o’n tir â’th hud, O Musa?

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

Felly byddwn yn sicr o ddod â hud o'r fath i chi, felly gwnewch gytundeb ar gyfer cyfarfod rhyngom ni a chi na fyddwn yn ei dorri nac (na) chi, mewn lle agored."

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

Dywedodd ef (Moses), "Mae'r amser (cytundeb) (ar gyfer ein cyfarfod â chi) ar ddiwrnod gŵyl a gadewch i'r bobl ymgynnull yn y bore (duha)."

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

Felly gadawodd Pharo (y lle hwnnw), yna lluniodd ei gynllun, yna daeth yn ôl (ar y diwrnod penodedig).

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

Dywedodd Musa wrthynt (y swynwyr), "Gwae chwi! Peidiwch â dweud celwyddau yn erbyn Allah, rhag iddo eich dinistrio â chosb." A cholled yw hi i'r rhai sy'n dyfeisio celwyddau.

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

Felly fe wnaethon nhw ddadlau am eu materion a chadwyn nhw (eu) sgyrsiau'n gyfrinach.

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

Dywedasant (y swynwyr), "Yn wir, y ddau berson hyn yw swynwyr sydd eisiau eich alltudio chi (Pharo) o'ch gwlad gyda'u hud, ac eisiau dinistrio'ch prif arferion.

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

Felly casglwch eich holl driciau (hud), yna dewch mewn rhes, ac yn wir, lwcus yw'r person sy'n ennill heddiw."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

Dywedasant, "O Musa! A daflodd ti (gyntaf) neu a daflom ni gyntaf?"

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

Dywedodd ef (Moses), “Taflwch, os gwelwch yn dda!” Yna’n sydyn ymddangosodd eu rhaffau a’u ffyn iddo ef (Moses) fel pe bai’n cropian yn gyflym, oherwydd eu hud.

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

Felly teimlodd Musa ofn yn ei galon.

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

Dywedasom, "Paid ag ofni! Yn wir, ti yw'r goruchaf (buddugol).

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

A thaflwch yr hyn sydd yn eich llaw dde, bydd yn sicr o lyncu'r hyn maen nhw'n ei wneud. Dim ond tric hud oedd yr hyn a wnaethon nhw. Ac ni fydd y consuriwr yn ennill, o ble bynnag y daw.”

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

Yna plygodd y swynwyr i lawr a dweud, “Rydym wedi credu yn Nuw Aaron a Moses.”

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

Dywedodd ef (Pharo), "A gredasoch ynddo (Moses) cyn i mi roi caniatâd i chi? Yn wir, ef oedd eich arweinydd a ddysgodd hud i chi. Felly, yn wir, byddaf yn torri eich dwylo a'ch traed i ffwrdd ar draws, ac yn wir, byddaf yn eich croesi wrth waelod palmwydden dyddiad ac yn wir, byddwch yn sicr o wybod pa un ohonom sydd â'r boen fwyaf difrifol a mwyaf tragwyddol."

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

Dywedasant (y hudwyr), "Ni fyddwn yn dewis (ymostwng) i chi yn seiliedig ar dystiolaeth glir (gwyrthiau), sydd wedi dod atom ac ar (Allah) a'n creodd. Felly penderfynwch beth rydych chi am ei benderfynu. Mewn gwirionedd, dim ond chi all benderfynu ar fywyd yn y byd hwn."

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

Rydym wedi credu’n wirioneddol yn ein Duw, fel y bydd yn maddau i ni ein camgymeriadau a’r hud a osodoch arnom. Ac mae Allah yn well (Ei wobr) ac yn fwy tragwyddol (Ei gosb).

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

Yn wir, pwy bynnag sy'n dod at ei Arglwydd mewn cyflwr o bechod, yna yn wir, uffern yw iddo ef. Ni fu farw (parhau i deimlo'r gosb) ynddi ac ni fu fyw (yn methu edifarhau).

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

Ond pwy bynnag sy'n dod ato mewn cyflwr o ffydd, ac wedi gwneud gweithredoedd da, yna dyna'r rhai sy'n cyrraedd safle uchel (bonheddig),

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(Sef) Gerddi Eden, y mae afonydd yn llifo oddi tanynt, lle byddant yn aros am byth. Dyna wobr y rhai sy'n puro eu hunain.

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

Ac yn wir, fe ddatgelasom i Moses, "Ewch gyda'm gweision (Plant Israel) yn y nos, a tharo (gwnewch) lwybr sych iddynt yn y môr, nid oes angen i chi ofni cael eich oddiweddyd ac nid oes angen i chi boeni (am foddi)."

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

Yna aeth Pharo a'i fyddin ar eu hôl, ond cawsant eu hysgubo i ffwrdd gan donnau'r môr a'u boddi.

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

A chamarweiniodd Pharo ei bobl ac ni roddodd arweiniad iddynt.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

O Blant Israel! Yn wir, yr ydym wedi eich achub rhag eich gelynion, ac wedi gwneud cyfamod â chwi (i weddïo) ar ochr dde'r mynydd (Mynydd Sinai) ac wedi anfon dyn a salwa i lawr atoch.

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

Bwytewch o'r darpariaethau da a ddarparwyd gennym i chwi, a pheidiwch â rhagori ar y terfynau, gan beri i'm digofaint ddisgyn arnoch. Pwy bynnag a daro gan fy nigofaint, yna yn wir, fe ddifethir.

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

Ac yn wir, rwy'n Maddeugar i'r rhai sy'n edifarhau, yn credu ac yn gwneud gweithredoedd da, yna'n aros yn ganllaw.

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

"A pham y daethost ti'n gyflymach na'th bobl, O Musa?"

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

Dywedodd ef (Moses), "Maen nhw'n fy nilyn ac rwy'n brysio atat Ti, O fy Arglwydd, fel y byddi'n fodlon (gyda mi)."

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

Dywedodd ef (Allah), "Yn wir, rydym wedi profi eich pobl ar ôl i chi adael, ac fe'u harweiniwyd ar gyfeiliorn gan y Samiri."

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

Yna dychwelodd Musa at ei bobl yn ddig ac yn drist. Dywedodd ef (Moses), "O fy mhobl! Onid yw eich Arglwydd wedi addo addewid da i chi? A yw cyfnod y cyfamod yn rhy hir i chi neu a ydych chi eisiau i ddigofaint Duw ddisgyn arnoch chi, pam ydych chi'n torri eich cyfamod â mi?"

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

Dywedasant, “Ni thorron ni dy gyfamod o’n hewyllys ein hunain, ond roedd yn rhaid i ni gario baich trwm o addurniadau’r bobl (Pharao), yna fe’u taflasom (i’r tân), ac yn yr un modd taflodd Samiri nhw,

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

yna (o'r pwll tân) daeth ef (Samiri) â (cerflun o) lo gyda chorff a llais iddyn nhw, felly dywedon nhw, "Dyma eich Duw chi a Duw Moses, ond mae ef (Moses) wedi anghofio."

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

Felly oni sylwasant nad oedd (cerflun y llo) yn gallu rhoi ateb iddynt, ac na allent wrthsefyll niwed na dod â buddion iddynt?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

Ac yn wir, yn flaenorol roedd Harun wedi dweud wrthyn nhw, "O fy mhobl! Yn wir, dim ond prawf (gyda cherflun y llo) a roddwyd i chi ac yn wir, eich Arglwydd yw (Allah) y Mwyaf Trugarog, felly dilynwch fi ac ufuddhewch i'm gorchmynion."

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

Atebasant, "Ni fyddwn yn ei adael (a) pharhau i'w addoli (cerflun y llo) nes i Moses ddychwelyd atom."

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

Dywedodd ef (Moses), "O Harun! Beth sy'n dy rwystro pan weli eu bod wedi mynd ar gyfeiliorn,

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(felly) dydych chi ddim yn fy nilyn i? Ydych chi wedi (fwriadol) anufuddhau i'm gorchmynion?”

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

Atebodd ef (Harun), "O fab fy mam! Paid â chyffwrdd â'm barf na'm pen. Mae arnaf ofn mawr y dywedi di (wrthyf), 'Rydych chi wedi rhannu Plant Israel ac nid ydych chi wedi cadw fy neges.'"

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

Dywedodd ef (Moses), "Beth a'th ysgogodd (i wneud hynny) O Samiri?"

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

Atebodd ef (Samiri), “Rwy’n gwybod rhywbeth nad ydyn nhw’n ei wybod, felly cymerais lond llaw (o bridd o) ôl traed yr apostol a’i daflu (i’r tân), felly y denodd fy awydd fi.”

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

Dywedodd ef (Moses), "Ewch! Felly yn wir mewn bywyd (yn y byd hwn) dim ond dweud, 'Peidiwch â chyffwrdd (fi),' y gallwch chi (ei wneud). A byddwch chi'n sicr o dderbyn (y gosb) a addawyd (yn y byd a ddaw) na fyddwch chi'n gallu ei hosgoi, ac edrychwch ar eich duw rydych chi'n parhau i'w addoli. Byddwn ni'n ei losgi'n bendant, yna'n wir byddwn ni'n ei wasgaru (ei ludw) i'r môr (wedi'i wasgaru).

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

Yn wir, dim ond Allah yw eich Duw chi, nid oes duw ond Ef. Mae ei wybodaeth yn cwmpasu popeth.”

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

Felly adroddwn i chi (Muhammad) rai o'r straeon (am y bobl) a fu, ac yn wir, rhoddom rybudd i chi (y Qur'an) o'n hochr Ni.

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

Pwy bynnag sy'n troi oddi wrtho (y Qur'an), yna yn wir bydd yn cario baich trwm (pechod) ar Ddydd yr Atgyfodiad,

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

maent yn aros yn y cyflwr hwnnw. A bydd baich pechodau yn ofnadwy iddynt ar Ddydd yr Atgyfodiad,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

ar ddiwrnod (Dydd y Farn) mae'r utgorn yn cael ei chwythu (yr ail dro) ac ar y diwrnod hwnnw rydym yn casglu'r pechaduriaid â (wynebau) glas tywyll,

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

Sibrydasant wrth ei gilydd, “Fe fyddwch chi’n aros (yn y byd) am ddim mwy na deg (diwrnod).”

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

Ni wyddom orau beth fyddan nhw'n ei ddweud, pan ddywed y person mwyaf unionsyth, “Ni arhosaist (yn y byd) am fwy na diwrnod.”

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

Ac maen nhw'n gofyn i ti (Muhammad) am y mynyddoedd, felly dywed, "Bydd fy Arglwydd yn eu dinistrio (ar Ddydd yr Atgyfodiad) mor llwyr â phosibl,

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

yna bydd yn gwneud (y mynyddoedd blaenorol) yn hollol wastad,

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(fel) na welwch chi leoedd isel ac uchel yno mwyach.”

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

Ar y diwrnod hwnnw dilynasant (alwad) y galwr (angel) heb droi o gwmpas (gwrthbrofi); ac mae pob llais yn plygu i lawr i'r Duw Mwyaf Trugarog, fel mai dim ond sibrydion a glywch.

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

Ar y diwrnod hwnnw nid oes defnydd o eiriolaeth (cymorth), ac eithrio gan y rhai y mae Duw, y Mwyaf Trugarog, wedi rhoi caniatâd iddynt, ac y mae eu geiriau'n cael eu cymeradwyo ganddo.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

Mae e (Allah) yn gwybod beth sydd o'u blaenau (a fydd yn digwydd) a beth sydd y tu ôl iddyn nhw (sydd eisoes wedi digwydd), tra na all eu gwybodaeth gynnwys Ei wybodaeth Ef.

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

A phob wyneb yn plygu o flaen (Allah) y Byw a'r Unig. Mae'n golled wirioneddol i bobl sy'n cyflawni anghyfiawnder.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

A phwy bynnag sy'n gwneud gweithredoedd da tra ei fod yn gredadwr, nid yw'n ofni anghyfiawnder (yn ei erbyn) nac yn ofni unrhyw leihad yn ei hawliau.

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

Ac felly yr ydym wedi anfon y Qur'an i lawr yn Arabeg, ac yr ydym wedi egluro ynddo rai o'r bygythiadau dro ar ôl tro, er mwyn iddynt ddod yn dduwiol, neu y gallai fod yn atgof iddynt.

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

Felly Goruchaf yw Allah, y Brenin gwir. A pheidiwch â rhuthro (darllen) y Qur'an cyn iddo gael ei ddatgelu i chi, a dweud, "O fy Arglwydd, cynydda fy ngwybodaeth."

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

Ac yn wir, gorchmynnom i Adda o'r blaen, ond anghofiodd, ac ni chawsom ewyllys gref ynddo.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

A (cofiwch) pan ddywedasom wrth yr angylion, "Plygwch i lawr i Adda!" Yna plygasant i lawr ac eithrio Satan; gwrthododd ef.

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

Yna dywedasom, “O Adda! Yn wir, mae hwn (Satan) yn elyn i chi ac i’ch wraig, felly peidiwch â gadael iddo eich gyrru chi’ch dau allan o Baradwys, rhag i chi fod mewn dioddefaint.

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

Yn wir, mae (gwarant) i chi yno, ni fyddwch yn llwgu ac ni fyddwch yn noeth.

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

Ac yn wir, yno ni fyddwch yn teimlo syched ac ni fydd gwres yr haul yn eich taro."

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

Yna sibrydodd Satan (meddwl drwg) wrtho, gan ddweud, "O Adda! A ddangosaf i ti goeden anfarwoldeb (khuldi) a'r deyrnas na fydd yn cael ei dinistrio?"

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

Yna bwytasant ill dau ohono, a daeth eu rhannau preifat yn weladwy iddynt, a dechreusant ei orchuddio â dail Paradwys. Anufuddhaodd Adda i'w Arglwydd ac aeth ar gyfeiliorn.

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

Yna dewisodd ei Arglwydd ef, felly derbyniodd ei edifeirwch a rhoddodd arweiniad iddo.

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

Dywedodd ef (Allah), "Dewch i lawr o Baradwys gyda'ch gilydd, rhai ohonoch yn elynion i eraill. Os daw arweiniad atoch gennyf i, yna (gwybodwch) pwy bynnag sy'n dilyn Fy arweiniad ni fydd yn mynd ar gyfeiliorn ac ni fydd yn cael ei niweidio."

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

A phwy bynnag a droi oddi wrth Fy rhybudd, yna yn wir, bydd yn byw bywyd cul, a byddwn yn ei gasglu ar Ddydd yr Atgyfodiad yn ddall."

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

Dywedodd, “O fy Arglwydd, pam yr wyt ti wedi fy nghasglu’n ddall, pan oeddwn i’n gallu gweld o’r blaen?”

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

Dywedodd Ef (Allah), "Felly, yn flaenorol daeth Ein hadnodau atoch, ac fe'u hanwybyddwyd gennych, felly (hefyd) heddiw rydych chi'n cael eich anwybyddu."

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

Ac felly gwobrwywn y rhai sy'n torri terfynau ac nad ydynt yn credu yn arwyddion eu Harglwydd. Yn wir, mae'r gosb yn y byd a ddaw yn drymach ac yn fwy tragwyddol.

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

Felly onid yw'n arwydd iddyn nhw (y polytheistiaid) faint o (genedlaethau) o'u blaenau y gwnaethom ni eu dinistrio, er iddyn nhw fynd trwy (olion) preswylfa eu (pobl)? Yn wir, yn hynny mae arwyddion (o nerth Allah) i bobl ddeallus.

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

Ac oni bai bod gorchymyn blaenorol gan eich Arglwydd a dim tymor penodedig (ar gyfer marwolaeth), yn sicr byddai (y boenydio) wedi digwydd iddynt.

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

Felly byddwch yn amyneddgar gyda'r hyn maen nhw'n ei ddweud, a gogoneddwch eich hun trwy foli eich Arglwydd, cyn i'r haul godi a chyn iddo fachlud; a gweddïwch (hefyd) am hanner nos ac ar ddiwedd y dydd, fel eich bod chi'n teimlo'n dawel.

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

A pheidiwch â throi eich llygaid at y pleserau a roddasom i rai grwpiau ohonynt, (fel) blodyn bywyd yn y byd, fel y gallwn eu profi â hynny (pleser). Mae gras eich Duw yn well ac yn fwy tragwyddol.

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

A gorchymyn i'ch teulu berfformio gweddïau a bod yn amyneddgar wrth eu gwneud. Nid ydym yn gofyn am gynhaliaeth gennych, Ni yw'r rhai sy'n rhoi cynhaliaeth i chi. A'r canlyniadau (da yn y byd a ddaw) yw i'r rhai sy'n dduwiol.

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

A dywedasant, “Pam na ddaeth ag arwydd (prawf) inni gan ei Arglwydd?” Oni ddaeth profion (go iawn) atynt fel y rhai a grybwyllir yn y llyfrau blaenorol?

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

A phe baem wedi eu dinistrio â phoenydio blaenorol (datgelwyd y Qur'an), byddent wedi dweud, "Ein Harglwydd, pam na anfonaist gennad atom, fel y dilynwn Dy adnodau cyn i ni ddod yn ffiaidd ac yn ostyngedig?"

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

Dywedwch (Muhammad), "Mae pob un ohonom (ni) yn aros, felly arhoswch amdanoch chi! Ac un diwrnod byddwch chi'n gwybod pwy sy'n dilyn y llwybr syth, a phwy sydd wedi cael ei arwain."