الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).
(ओह ही है) जिसने धरती नू तुहाडे वास्ते विश्राम स्थल ते आसमान नू छतरी बना दित्ता, ते ओह ही है जो आकाश तों पानी (बरखा) भेजदा है, ते इस नाल तुहाडे वास्ते रोजी-रूट्टी दे तौर ते फल पैदा करदा है। इस करिए अल्लाह दे प्रति प्रतिद्वंदी नेईं बनाओ, जदूं तकर तुस जानदे ओ।
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).
उह (अल्लाह) ने तुहाडे वास्ते धरती ते हर चीज़ पैदा कीती है, फिर उह आकाश विच गया, फिर उहनां नूं सत्त आकाश विच सिद्ध कर दित्ता। ते ओह हर गल्ल दा सर्वज्ञ ऐ।
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
फिरी शैतान ने उनेंगी दऊंनीं गी जन्नत थवां कड्डी लेत्ता, ते उनेंगी उत्थें रौंदे गै उदे शा कड्डी दित्ता गेया। ते अस आखने आं, “नीचे जाओ! तुंदे च किश इक दुए दे दुश्मन न। ते धरती उप्पर तुसें गी इक समें आस्तै इक निवास ते भोग मिलग।”
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
ते ओह गै ऐ जेड़ा आसमान थमां पानी उतारदा ऐ, फिरी अस इस कन्नै हर चाल्ली दे पौधें गी उगांदे आं, इस करी अस उनें पौधें थमां हरे पौधें गी बाहर कड्डने आं, अस उनें हरे पौधें थमां मते दाने कड्डने आं; ते ताड़ दे पेड़ थमां, अस लटकदी शाखाएं, ते अंगूरें दे बागें गी कट्टियै, ते (असें बी कड्डे) जैतून ते अनार समान ते विषम। फल देने ते पक्के होने पर फल पर ध्यान देओ। सचमुच, इस विच (अल्लाह दी ताकत दे) निशान वी हन जो इमान करण आले हन।
وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).
ते सचमुच, असीं तुहानूं धरती ते रखेया है ते उथे असीं तुहाडे वास्ते रोजी-रोटी दा (स्रोत) मुहैया कराया है। (पर) तुसीं बहुत कम आभारी हो।
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(अल्लाह) ने आख्या, "नीचे जाओ! तुस इक दुए कन्ने दुश्मनी च रौह्गे। निर्धारित समें तकर धरती तुंदा निवास ते सुख ऐ।"
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ते याद रखो जदों उसने तुहानूं अद दे लोकां दे पिच्छे खलीफा बना के तुहानूं धरती ते रखेया। समतल थाहरें उप्पर तुस महल बनांदे ओ ते प्हाड़ियें उप्पर उनेंगी घरें च उकेरदे ओ। तो अल्लाह दी बरकत याद करो ते धरती ते बदमाशी ना करो।
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاۤءً وَّالْقَمَرَ نُوْرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ ذٰلِكَ اِلَّا بِالْحَقِّۗ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
huwal-lażī ja‘alasy-syamsa ḍiyā'aw wal-qamara nūraw wa qaddarahū manāzila lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), mā khalaqallāhu zālika illā bil-ḥaqq(i), yufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
सूरज ते चंद्रमा गी चमकाने आला ओह् गै ऐ ते उंदी कक्षाएं च थाह्रें गी निर्धारित करदा ऐ तां जे तुसें गी सालें दी गिनतरी ते हिसाब (समय) दा पता लग्गी सकै। अल्लाह ने उस तरीके कन्ने नेईं बनाया पर सही तरीके कन्ने बनाया। जानने आलें गी (अपनी महानता दे) निशान समझांदा ऐ।
وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
ते उने धरती गी फैलाया ते उदे उप्पर पहाड़ ते नदियां बनाईयां। ते उदे च सारे फल जोड़े च बनाए; रात गी दिन च बदली दिंदा ऐ । सचमुच, इस विच सोचण वालों वास्ते (अल्लाह दी महानता दे) निशान हन।
وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
ते धरती उप्पर बगल दे हिस्से, अंगूर दे बाग, ते बाग, ते खजूर, शाखाएं आह्ले ते बिना शाखाएं आह्ले, इक गै पानी कन्नै पानी दित्ते गेदे न, पर अस उंदे स्वाद च इक-दुए कोला बी पसंद करने आं। सचमुच, इस च इक लोकें आस्तै संकेत न जेह्ड़े समझदे न।
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).
अल्लाह ने ही आकाश ते धरती पैदा कीती ते आसमान तों पानी (बरखा) भेजी, फिर उस (बरखा दे पानी) नाल तुहाडे वास्ते रोजी-रूट्टी दे तौर ते कई तरह दे फल बाहर कढे; ते उनेंगी अपनी मर्जी दे मताबक समुंदरे च चलने आस् ते जहाजें गी अपने अधीन करी ओड़ेया ऐ, ते तुंदे आस् ते नदियें गी बी अपने अधीन करी ओड़ेया ऐ।
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).
ते असी धरती गी फैलाया ते उस उप्पर पहाड़ लाए ते अस उथे सब किश उंदे आकार दे मताबक उगाया।
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ
wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).
ते अस उंदे च तुंदी जरूरतें आस्तै जीवन दे स्रोत बनाई दित्ते न, ते (असें बी) ऐसे प्राणी बनाई दित्ते न जिंदी रोजी-रूट्टी तुस नेईं ओ।
وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ
wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).
ते अस हवाएं गी पैदा करने आस्तै भेजने आं ते अस आसमान थमां बरखा भेजने आं, फिरी अस तुसेंगी इस कन्नै पानी देई दिंदे आं, ते तुस उसी संग्रहीत करने आह्ले नेईं ओ।
وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ
wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).
ते (ओह् बी नियंत्रित करदा ऐ) जेह्ड़ा उ'नें इस धरती उप्पर तुंदे आस्तै बक्ख-बक्ख किस्म ते रंगें कन्नै बनाया ऐ। सचमुच इस विच सचमुच (अल्लाह दी महानता दा) इक निशानी है कि सबक लैण वाले लोकां वास्ते।
وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).
ते उने धरती उप्पर पहाड़ें गी मजबूती कन्नै रक्खे दा ऐ तां जे ओह तुंदे कन्ने हिल नेईं जा, (ते उने नदियें ते रस्ते बनाई दित्ते न तां जे तुसें गी मार्गदर्शन कीता जाई सकै।
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ
wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).
ते अल्लाह ने तुहाडे वास्ते जो बनाया है उस तों शरण दित्ती, तुहाडे वास्ते पहाड़ां विच आवास बनाया, ते तुहाडे वास्ते ऐसे कपड़े बना दित्ते जो तुहानूं गर्मी तों बचांदे होन ते कपड़े (कवच) जो तुहानू लड़ाई विच बचांदे होन। इस चाल्ली अल्लाह तुंदे उप्पर अपना एहसान सिद्ध करदा ऐ तां जे तुस (उस दे अधीन होओ)।
وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا
wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).
ते अस रात ते दिन गी (अपनी महानता दे) दो निशान बनाई दित्ते, फिर अस रात दे निशान गी खत्म करी दित्ता ते दिन दी निशानी गी उज्ज्वल बनाई दित्ता, तां जे तुस अपने रब कोला कृपा मंग सकदे ओ, ते तां जे तुस सालें दी गिनतरी ते (समय दी) हिसाब-किताब जानदे ओ। ते असी सब किश साफ तौर उप्पर समझाया ऐ।
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى
al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.
(परमातमा) जिन्हां ने धरती नू तुहाडे वास्ते विश्राम स्थल बणाया है, ते तुहाडे वास्ते उस विच राह बणाया है, ते आसमान तों पानी (बरखा) उतारदा है।” फिर अस इसदे कन्नै (बरखा दे पानी) बक्ख-बक्ख किस्म दे पौधें गी उगाने दे कारण बनदे आं।
كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ
kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.
अपने जानवरें गी खाइयै चराई लैओ। सचमुच, उस विच, समझण वाले लोकां वास्ते (अल्लाह दी महानता दे) निशान हन।
لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ
lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa innallāha lahuwal-ganiyyul-ḥamīd(u).
आकाश च जेह्ड़ा बी ऐ ते धरती उप्पर जेह्ड़ा बी ऐ, उसी गै ऐ। ते अल्लाह सचमुच सब तों अमीर, सब तों ज्यादा तारीफ है।
وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ
wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).
ते अस आसमान थमां पानी उचित मात्रा च उतारने आं, ते उसी धरती उप्पर बसाने आं, ते अस उसी हटाने च समर्थ आं।
فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ
fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).
फिरी इसदे कन्नै गै अस तुंदे आस्तै खजूर ते अंगूरें दे बाग उगाने आं; उदे च तुंदे मते फल मिलदे न, ते उंदे चा तुस खांदे ओ।
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ
wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).
ते (अस उगने दे कारण) इक जैतून दा पेड़ जेड़ा सिनै पहाड़ थमां उगदा ऐ, जेह्ड़ा तेल पैदा करदा ऐ ते खाने आह्लें आस्तै मजाक ऐ।
اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
ते क्या ओह धरती गी नेईं दिक्खदे, अस कितने अच्छे जोड़े उगने दे आं?
اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ
am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
क्या उह (अल्लाह) नहीं जिन्हां ने धरती नू वास दा स्थल बणाया, जिसने उस दे बीच नदियाँ रखे, जिसने उस नू मजबूत करन वास्ते पहाड़ रखे, ते जिसने दो समुंदरे विच अलग कर दित्ता? क्या अल्लाह दे अलावा कोई देवता है? ज्यादातर उंदे च नेईं जानदे।
اَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
alam yarau annā ja‘alnal-laila liyaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
के ओह़ नेई दिक् खीए के अस उंदे आस् ते रात गी विश् वास करने आस् ते दिन गी उजाला बनाई ओड़ेया ऐ? सचमुच, उदे च इक ऐसे लोकें आस्ते निशान न जेड़े विश्वास करदे न।
وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
ते उहदी दया नाल ही उहनां ने तुहाडे वास्ते रात ते दिन बणाया है कि तुसीं उस विच आराम कर सकदे हो ते उहदी वरदान (दिन विच) मंग सकदे हो ते उदा शुक्रगुजार कर सकदे हो।
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
उने आकाश गी बिना खंभे दे बनाया जिय्यां तुस उनेंगी दिखदे ओ, ते उने धरती दे पहाड़ें गी (सतह उप्पर) रखेया तां जे ओह (पृथ्वी) तुसें गी नेईं हिलग; ते हर किस्म दे चलदे प्राणी पैदा करदे न जेह्ड़े धरती उप्पर रौंह्दे न। ते असीं आसमान तों बरखा दा पानी उतार दित्ता, फिर उस विच हर तरह दे अच्छे पौधे पैदा कीते।
وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ ۖاَحْيَيْنٰهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُوْنَ
wa āyatul lahumul-arḍul-maitah(tu), aḥyaināhā wa akhrajnā minhā ḥabban faminhu ya'kulūn(a).
ते उंदे आस्तै इक निशानी (अल्लाह दी महानता दा) इक मरी (बंजर) धरती ऐ। असी धरती गी जीवन दित्ता ते उदे च अनाज कड्डेया, इस करी ओह उदे कोला खांदे हे।
وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ
wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).
ते अस उदे च खजूर ते अंगूरें दे बाग बनाए, ते पानी दे झरने पैदा कीते।
اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
अल्लाह ने तुहाडे वास्ते रात बनाई है कि तुसीं उस विच आराम कर सकदे हो, ते दिन इक चमकदार रोशनी है। सचमुच अल्लाह मनुख जाति दे नाल इनाम नाल भरे हन, लेकिन उन्हां विचों ज्यादातर बेशुमार हन।
اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ
allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
अल्लाह ने तुहाडे वास्ते धरती नू रहन दी जगह ते आसमान नू छत बना दित्ता, ते तुहानू बणाया ते तुहाडी रूप नू सुंदर बना के तुहानू सौभाग्य दित्ता। ऐसा है अल्लाह तेरा रब, महिमा अल्लाह, सारे दुनियां दा रब।
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ
allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).
जिसने धरती गी तुंदे आस्तै निवास बनाई दित्ता ते उने तुंदे आस्तै धरती उप्पर रस्ते बनाई दित्ते तां जे तुसें गी मार्गदर्शन कीता जाई सकै।
وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ
wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).
ते जिसने (जरूरी) नाप दे अनुसार आसमान तों पानी उतारया, फिर उस पानी नाल असीं इक मरी (बंजर) धरती नू जिंदा कर दित्ता। इ'यां गै तुसें गी (कबर थमां) बाहर कड्डेआ जाग।
وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً مُّبٰرَكًا فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ جَنّٰتٍ وَّحَبَّ الْحَصِيْدِۙ
wa nazzalnā minas-samā'i mā'am mubārakan fa'ambatnā bihī jannātiw wa ḥabbal-ḥaṣīd(i).
ते अस आसमान थमां आशीर्वादित पानी भेजने आं, ते अस उंदे कन्ने रसीले हरे-हरे बूह्टे ते फसल कट्टने आस्तै अनाज उगाने आं।
وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ
wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).
ते अस धरती गी फैलांदे आं; फिर (असीं) बेहतरीन हां जो फैलाया होया है।
وَالْاَرْضَ وَضَعَهَا لِلْاَنَامِۙ
wal-arḍa waḍa‘ahā lil-anām(i).
ते उने (अपने) प्राणियें आस्ते धरती गी फैलाया ऐ,
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ
huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).
उह ही हे जिन्हा ने तुआडे वास्ते धरती कूं खोजण विच आसान बणा डित्ता, तां ओस दे सारे कोने दी खोज करो ते हुंदी कुछ रोजी-रूट्टी खाओ। ते सिर्फ उदे कोल गै तुस जिंदा होने दे बाद (बाद) वापस औगे।
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ
wallāhu ja‘ala lakumul-arḍa bisāṭā(n).
ते अल्लाह ने तुहाडे वास्ते धरती नू विस्तार बना दित्ता।
لِّتَسْلُكُوْا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ࣖ
litaslukū minhā subulan fijājā(n).
तां जे तुस चौड़ी सड़कें उप्पर इत्थूं-उत्थूं जाई सकदे ओ।
اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ كِفَاتًاۙ
alam naj‘alil-arḍa kifātā(n).
क्या असी धरती गी इक (जगह) इकट्ठा करने दा मौका नेईं बनाया,
اَحْيَاۤءً وَّاَمْوَاتًاۙ
aḥyā'aw wa amwātā(n).
जिंदे ते मरे दे लोकें आस् ते ?
وَّجَعَلْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ شٰمِخٰتٍ وَّاَسْقَيْنٰكُمْ مَّاۤءً فُرَاتًاۗ
wa ja‘alnā fīhā rawāsiya syāmikhātiw wa asqainākum mā'an furātā(n).
ते अस इन्हें गी ऊंचे पहाड़ बनाई दित्ता, ते तुसें गी पीने आस्तै ताजा पानी दित्ता?
اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ
alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).
क्या असी धरती गी विस्तार नेईं बनाया,
اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ
akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.
उसदे कोला पानी दे झरने निकलदा ऐ, ते इसदे पौधें गी (उगदा ऐ)।
وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ
wal-jibāla arsāhā.
ते पहाड़ें गी उनेंगी मजबूती कन्नै स्थापित कीता।
مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ
matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.
(ओह सब) तुहाडे मज़े वास्ते ते तुहाडे पशुधन वास्ते है।
وَاِلَى الْاَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْۗ
wa ilal-arḍi kaifa suṭiḥat.
ते धरती किस चाल्ली फैली दी ऐ?