يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا
yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).
अल्लाह तुहानूं राहत देना चाहंदा है, क्योंकि इंसान कमजोर पैदा होया सी।
فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).
तो हवस (काबिल) ने उसे अपने भाई नू मारन वास्ते धकेल दित्ता, फिर उसने (वास्तव विच) मार दित्ता, इस करके ओह हारे विचों इक बण गिआ।
اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
दरअसल, जो बी वादा तुहाडे नाल कीता जावेगा, ओ पक्का आ जावेगा ते तुसीं उस नूं मना नहीं कर सकदे।
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
ते जदुं मूसा उस समें (मुनाजत) च आया हा, जिस वेले असें नियुक्त कीता हा ते परमेसरे उदे कन् ने (सीधी) गल् ल कित्ती ही, तां (मूसा) ने ग् लाया, "हे मेरे प्रभु, मेरे सामने (तुस अपने आप गी) प्रगट होओ तांजे मैं तुसेंगी दिक् खी सकां।" (अल्लाह) ने आख्या, "तुस मिगी नेईं दिक्खी सकगे, पर पहाड़ गी दिक्खो, जेकर ओह अपनी जगह (हमेशा दी तर्ज पर) रेह्ग तां तुस मिगी जरूर दिक्खी सकगे।" इस करिए जदूं उंदे रब ने पहाड़ उप्पर (अपनी महिमा) प्रगट कीता तां पहाड़ नष्ट होई गेआ ते मूसा बेहोश होई गेआ। मूसा दे होश च औने दे बाद उन् ने ग् लाया, "तुंदी महिमा होऐ, अऊं तुंदे उप् पर पछतावा करदा ऐं ते अऊं पैह़लैं विश् वास करने आला ऐं।"
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ
wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).
ते काफिर इस गल्ल दा ना सोचन कि ओह (अल्लाह दी ताकत तों) बच जांगन; सचमुच, ओह (अल्लाह) गी कमजोर नेईं करी सकदे।
فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ
fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).
तो चार महीने तक धरती विच सफर करो ते जान लवो कि तुसीं अल्लाह नू कमजोर नहीं कर सकदे, ते अल्लाह काफिर नू बेइज्जत करदा है।
وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).
ते बड्डे हज दे दिन अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह कोला इंसानें गी इक हुक्म (सूचना) कि सचमुच अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह मुशरिकें कोला मुक्त न। फिर जेकर तुस (मशरिक) तनबास करदे ओ तां तुंदे लेई बेहतर ऐ, ते जेकर तुस मुड़दे ओ तां ए जानिए के तुस अल्लाह गी कमजोर नेईं करी सकदे। ते काफिरें गी खुशखबरी देओ (कि उनेंगी इक दुखद सजा मिलग;
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
सचमुच, अल्लाह ने तुहाडी (इमानदारें) दी मदद कीती है कई लड़ाई दे मैदान विच, ते (याद रखो) हुनैन दी लड़ाई विच, जिस वेले तुहाडी वड्डी संख्या ने तुहानू गर्व कर दित्ता, पर (उन्हां दी वड्डी संख्या) ने तुहानूं बिल्कुल फायदा नहीं कीता, ते विशाल धरती तुहाडे वास्ते तंग लगदी सी, इस करके तुसीं पिच्छे मुड़ के हेल्टर-स्केल्टर तों भाग गए।
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
इस संसारी जीवन दा मिसाल तां पानी (बरखा) दे समान ही है जो असीं आकाश तों उतारदे हां, ते धरती दी वनस्पति भरपूर उगदी है, जिस विचों कुझ मनुख ते मवेशी खांदे हन। जदूं तकर धरती अपनी सुंदरता च सिद्ध ते सजदी होई जंदी ऐ, ते ओह्दे रौह्ने आह्ले सोचदे न जे ओह् उसी जरूर अपनाई लैंगन (उसदी पैदावार गी कट्टी लैंगन), तां तकर साढ़ी सजा उसी रातीं जां दिन च औंदी ऐ, ते अस उसी (वनस्पति) गी फसल दे समान बनांदे आं जेह्ड़ी फसल कट्टी गेदी ऐ, जि'यां कल नेईं उगदी होए। इस चाल्ली अस चिंतन करने आह्ले लोकें गी (अपनी शक्ति दे) निशान समझाने आं।
۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ
wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
ते ओह तुंदे (मुहम्मद) कोला पुच्छदे न, "क्या ए (वादा कीती गेदी सजा) सच्च ऐ?" कहो, "हां, मेरे रब दी कसम, वाकई (सज़ा) पक्के तौर ते सच है ते तुसीं कदे वी इस तों बच नहीं सकदे।"
اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ
ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).
उह धरती ते (अल्लाह दी तड़प) नू रोकण विच असमर्थ हन, ते अल्लाह तों इलावा उहनां दा कोई मददगार नहीं होवेगा। उन्दे लेई सजा दोगुनी होई गेई। ओह् (सच्चाई) गी सुनने च असमर्थ न ते (उसी) नेईं दिक्खी सकदे।
قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).
उसने (नुह) जवाब दित्ता, "सिर्फ अल्लाह तुहाडे उप्पर सजा देग जेकर ओह चाहंदा ऐ, ते तुस नेईं बची सकगे।"
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ
fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).
इस आस् ते जेकर तुस मुड़ी जाओ, तां सच् च च, मैं तुसेंगी एह़ दस् सेया ऐ के तुंदे आस् ते इक रसूले दे तौर उप् पर मेरा फर्ज ऐ। ते मेरे रब तुंदी जगह दुए लोकें गी लेई लैग, जदके तुस उसी ज़रा बी नुकसान नेईं करी सकदे। सचमुच मेरा रब सारें चीजें दा धारण करने आला ऐ।"
لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ
lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).
उंदे (मनुक्ख) आस्तै ऐसे सुर्गदूत बी न जेह्ड़े हमेशा बारी-बारी कन्नै उंदी रखवाली करदे न, उंदे सामने ते पिच्छें थमां। अल्लाह दे हुक्म नाल इसदी रखवाली करदे हन। सचमुच अल्लाह किसे लोकां दी हालत उस वेले तक नहीं बदलेगा, जद तक ओह अपने आप दी हालत नहीं बदल दे। ते जेकर अल्लाह कुसै लोकें आस्तै बुराई चांह्दा ऐ तां कोई बी इसदा विरोध नेईं करी सकदा ते उंदे अलावा उंदे आस्तै कोई रक्षक नेईं ऐ।
اَوْ يَأْخُذَهُمْ فِيْ تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَۙ
au ya'khużahum fī taqallubihim famā hum bimu‘jizīn(a).
या अल्लाह उनेंगी सफर च होने दे दौरान सजा देग; तां जे ओह (सज़ा) दा विरोध करने च असमर्थ होन,
اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا
au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).
जां पानी ज़मीन च हटदा ऐ, तां तुस उसी फिरी नेई पाई सकगे।”
بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ
bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).
असल च (कयामत दा दिन) अचानक उंदे कोल औग, फिर ओह घबराई जांगन; फिर उह इस नूं नकारण विच असमर्थ हन ते (इह वी) देरी (समय) नहीं दित्ती जांदी है।
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
ते प्रार्थना करो, "हे मेरे रब, मिगी इक बरकत आली जगह च रखो, ते तुस दाताएं च बेहतरीन ओ।"
قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ
qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).
उन्हां ने आख्या, “क्या ए सच हे कि जदों अस्सां मरदे हां ते धूड़ ते हड्डियां बणनगे तां सचमुच अस्सां फिर जिंदा थी वेसेन?
لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُۗ وَلَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ
lā taḥsabannal-lażīna kafarū mu‘jizīna fil-arḍ(i), wa ma'wāhumun-nār(u), wa labi'sal-maṣīr(u).
ए मत सोचो कि काफिर धरती ते अल्लाह दी सजा तों बच जांगन, क्योंकि उन्हां दी आखिरी मंजिल अग्ग हे। ते केहड़ी बुरी मंजिल ऐ।
فَقَدْ كَذَّبُوْكُمْ بِمَا تَقُوْلُوْنَۙ فَمَا تَسْتَطِيْعُوْنَ صَرْفًا وَّلَا نَصْرًاۚ وَمَنْ يَّظْلِمْ مِّنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيْرًا
faqad każżabūkum bimā taqūlūn(a), famā tastaṭī‘ūna ṣarfaw wa lā naṣrā(n), wa may yaẓlim minkum nużiqhu ‘ażāban kabīrā(n).
तो सचमुच, जिन्हां (जिन्हां दी पूजित) ने तुहाडे आख्या दा इन्कार कर दित्ता है, इस करके तुसीं (सज़ा) दा विरोध नहीं कर सकदे ते (अपनी आप नू) मदद नहीं कर सकदे, ते तुहाडे विचों जो कोई गलत करदा है, उस नू असीं ज़रूर वड्डी सजा देगे।
وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ
wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
ते तुसीं (अल्लाह दी सजा तों) ना तां धरती ते ना ही आकाश विच बची नहीं सकदे, ते तुहाडे कोल अल्लाह दे अलावा कोई रक्षक या मददगार नहीं है।
اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوْهَآ اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوْهَا وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۗ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَۗ
awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū asyadda minhum quwwataw wa aṡārul-arḍa wa ‘amarūhā akṡara mimmā ‘amarūhā wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
ते केह़ ओह़ धरती उप् पर सफर नेई कित्ता ते दिक् खेया के उंदे शा पैह़लैं दे लोकें कन् ने केह़ ह़ोया हा (जिनेंगी प्रेरित दा इन् कार कित्ता हा)? ए लोक उन्हां तों (अपने आप) तों वी मजबूत हन ते उन्हां ने धरती (जमीन) दी खेती कीती है ते उस नूं उस तों वी वद्ध समृद्ध कीता है जो उहनां ने समृद्ध कीता है। ते उंदे दूत साफ-साफ सबूतें कन्नै उंदे कोल आए। तो अल्लाह उन्हां नाल नाजाय नहीं करदा, बल्कि ओह ही हन जो अपने नाल नाजायज करदे हन।
۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَّشَيْبَةً ۗيَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْقَدِيْرُ
allāhul-lażī khalaqakum min ḍa‘fin ṡumma ja‘ala mim ba‘di ḍa‘fin quwwatan ṡumma ja‘ala mim ba‘di quwwatin ḍa‘faw wa syaibah(tan), yakhluqu mā yasyā'(u), wa huwal-‘alīmul-qadīr(u).
अल्लाह ने तुहानूं कमजोर हालत तों पैदा कीता है, फिर उस कमजोर हालत दे बाद (तुहानूं) मजबूत बना दित्ता, फिर मजबूत होने दे बाद (तुहानूं) कमजोर (फिर) ते धूसर बना दित्ता। जो चाहंदा ऐ उसी रचदा ऐ। ते ओह सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान ऐ।
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
ते जेकर अस चाह्न्दे हां तां अस इन्हें गी डुबोई दिंदे आं। इस आस् ते उंदे आस् ते कोई मददगार नेई हा ते ना गै उनेंगी बचाया गेया।
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).
फिर उन्हां ने जो कित्ता ओस दे बुरे नतीजे तों (आपदा) मारया। ते उंदे च गलत करने आलें गी बी उंदे कम्में दे बुरे नतीजें थमां (आफत) मारी दित्ता जाग ते ओह् बी नेईं बची सकन।
وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
ते तुस धरती उप्पर (अल्लाह दी तड़प थमां) नेईं बची सकदे, ते तुंदे कोल अल्लाह दे अलावा कोई रक्षक ते मददगार नेईं ऐ।
فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ
famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).
इस करिए ओह उठने च असमर्थ होई गे ते मदद बी नेईं मिली,
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اِنِ اسْتَطَعْتُمْ اَنْ تَنْفُذُوْا مِنْ اَقْطَارِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ فَانْفُذُوْاۗ لَا تَنْفُذُوْنَ اِلَّا بِسُلْطٰنٍۚ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi inistaṭa‘tum an tanfużū min aqṭāris-samāwāti wal-arḍi fanfużū, lā tanfużūna illā bisulṭān(in).
ओ जिन्न ते इंसान ! जेकर तुस आकाश ते धरती कोला परे घुसने च समर्थ ओ तां घुसपैठ करो। तुस (अल्लाह कोला) शक्ति दे सिवाय घुसपैठ नेईं करी सकगे।
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّنْ نَّارٍۙ وَّنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِۚ
yursalu ‘alaikumā syuwāẓum min nār(in), wa nuḥāsun falā tantaṣirān(i).
तुहाडे (जिन्न ते इंसान) नू अग्ग दी लपट ते तरल तांबे (गर्म) भेजी जावेगी तां कि तुसीं अपने आप नू (उन्हां तों) नहीं बचा सकदे।
اِنَّا لَمُغْرَمُوْنَۙ
innā lamugramūn(a).
(कहंदे होए) "सचमुच असीं सचमुच नुकसान चुके हां,
بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ
bal naḥnu maḥrūmūn(a).
इत्थूं तगर जे असेंगी कोई नतीजा नेई थ्होआ।”
تَرْجِعُوْنَهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
tarji‘ūnahā in kuntum ṣādiqīn(a).
तुस उसी (उस जिंदगी) वापस नेईं देंदे जेकर तुस इक धर्मी व्यक्ति ओ?
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
सचमुच, इब्राहीम ते उंदे कन्ने होने आले लोकें च तुंदे आस्तै इक अच्छा रोल मॉडल हा, जिसलै उने उंदे लोकें गी आखेआ हा, "वास्तव च अस तुंदे कोला ते जिस चीज दी तुस अल्लाह दे अलावा इबादत करदे ओ, उस थमां बक्ख होई गेदे आं, अस तुंदी (कफ्री) गी नकारने आं ते साढ़े ते तुंदे बश्कार हमेशा लेई दुश्मनी ते नफरत ऐ, जदूं तकर तुस अकेले अल्लाह उप्पर विश्वास नेईं करो," सिवाय इब्राहिम दे अपने पिता गी दित्ते गेदे शब्दें दे, "वास्तव च, मैं तुंदे आस्तै माफी मंगना ऐ, पर मैं।" तुहाडे खिलाफ अल्लाह दे (अत्याचार) दा विरोध करन विच बिल्कुल असमर्थ हां।" (इब्राहिम ने आख्या) "साढ़े रब, असी तेरे ते ही भरोसा करदे हां ते सिर्फ तेरे ते ही पछतावा करदे हां ते अकेले तेरे कोल वापस आंदे हां,
فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ
famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).
तो तुहाडे विचों कोई वी (असीं उस नू सजा देण तों) नहीं रोक सकदा।
قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا
qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).
(मुहम्मद) कहो, "मेरे कोल कोई ताकत नहीं है कि मैं तुहानू नुकसान दा विरोध कर सकां ते ना ही तुहाडे कोल भलाई कर सकां।"
فَاِنْ كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيْدُوْنِ
fa'in kāna lakum kaidun fakīdūn(i).
तो अगर तुहाडे कोल कोई साजिश है तां मेरे खिलाफ साजिश करो।
اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ
ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).
क्या ओह (मनुक्ख) सोचदा ऐ के उंदे उप्पर कुसै बी चीजै दा अधिकार नेईं ऐ?
يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ
yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).
उवने कशा, “भैंने फहुत दौलत खरच की शै।”
اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ
ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).
केह़ उसी एह़ सोचेया हा के उसी कोई नेई दिक् खेया?