يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

हे विश्वास करनिहार! रा’इना नहि कहब, “उन्झुर्ना” कहि सुनू। आ जे अविश्वास करत ओकरा कष्टदायक सजा भेटतैक।

قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).

अल्लाह कहलनि, "सत्ते, अहाँक आग्रह पूरा भ' गेल अछि, तेँ अहाँ दुनू गोटे केँ सोझ बाट पर राखू आ जे नहि जनैत अछि ओकर बाट पर कहियो नहि चलू।"

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

अतः अहाँ (मुहम्मद) (सही मार्ग पर) रहू, जेना अहाँ केँ आ (संगहि) अहाँक संग पश्चाताप करयवला केँ आज्ञा देल गेल अछि, आ सीमा सँ बाहर नहि जाउ। सचमुच, अहाँक काज ओ सर्वदर्शी छथि ।

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

(कथित) मुसलमान केवल वैह होइत छथि जे अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह (मुहम्मद) पर विश्वास करैत छथि, आ जखन ओ हुनका (मुहम्मद) के संग कोनो साझा मामला मे एक संग रहैत छथि त हुनकर अनुमति लेबा स पहिने (अल्लाह के रसूलुल्लाह) स बाहर नहि निकलैत छथि | सचमुच, जे अहाँ (मुहम्मद) स अनुमति मांगैत छथि, ओ लोक छथि जे (सच मे) अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह पर विश्वास करैत छथि। अतः यदि ओ सब कोनो जरूरत के कारण अहाँ स अनुमति मांगैत छथि त हुनका सब में जेकरा अहाँ चाहैत छी ओकरा अनुमति दियौ आ हुनका सब लेल अल्लाह स माफी मांगू। सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु छथि।

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).

कहू (मुहम्मद), "हम त' अहाँ सन मनुक्ख मात्र छी, हमरा पर प्रगट भेल जे अहाँक भगवान सर्वशक्तिमान भगवान छथि, तेँ अहाँ हुनकर (पूजना) करैत रहैत छी आ हुनका सँ माफी माँगैत रहैत छी। आ धिक्कार अछि जे (हुनका) संग साझीदार संगति करैत छथि,

فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ

fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).

अतः (विश्वास करय वाला) के बजाउ आ रहू (विश्वास आ उपदेश) जेना अहाँ (मुहम्मद) अहाँ के आज्ञा देने छी आ हुनकर इच्छा के पालन नै करू आ कहब, "हम ओहि किताब में विश्वास करैत छी जे अल्लाह के उतारने छथि आ हमरा आज्ञा देल गेल अछि जे हम अहाँ सब के बीच न्याय करी। अल्लाह हमर मालिक आ अहाँक प्रभु छथि। हमरा सब लेल हमर सबहक कर्म आ अहाँ सब के लेल अहाँक कर्म। हमरा सब आ अहाँ के बीच कोनो झगड़ा के (जरूरत) नै अछि, अल्लाह हमरा सब के बीच आ के लेल जमा करैत अछि।" हुनका (हम) घुरि जाइत छी।"

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

तखन हम अहाँ (मुहम्मद) के ओहि धर्म के शरीयत (नियम) के पालन करौलौं, ताहि लेल (शरीयत) के पालन करू आ जे लोक के नै जनैत अछि ओकर इच्छा के पालन नै करू।

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

सचमुच, जे कहत जे “हमर प्रभु अल्लाह छथि” आ फेर अडिग रहत, ओकरा पर कोनो डर नहि रहत आ ने दुखी होयत।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

सचमुच, जे लोग अल्लाह के रसूलुल्लाह के कात में आवाज कम करै छै, वू वू लोग छै, जेकरऽ दिल के परख अल्लाह द्वारा भक्त होय के लेलऽ गेलऽ छै । क्षमा आ पैघ इनाम भेटतनि।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

सचमुच, बाहर (अहाँक) कोठली सँ अहाँ केँ (मुहम्मद) बजनिहार अधिकांश लोक नहि बुझैत छथि।

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

आ जँ अहाँ हुनका सभसँ भेंट करय लेल बाहर नहि आबि गेलहुँ ता धरि ओ सभ धैर्य रखने रहितथि तँ हुनका सभक लेल नीक रहितनि । आ अल्लाह क्षमाशील, दयालु छथि।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

हे विश्वास करनिहार! जखन अहाँ रसूलुल्लाह सँ कोनो विशेष गप्प-सप्प करैत छी तखन गप्प-सप्प (करबा) सँ पहिने (गरीब केँ) दक्षिणा देबाक चाही। जे अहाँक लेल नीक आ साफ-सुथरा। मुदा जँ अहाँ सभ (जे दान मे देबाक अछि) नहि प्राप्त करैत छी तँ सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु छथि ।

ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

की अहाँ (गरीब बनय सँ) डरैत छी, कारण अहाँ रसूलुल्लाह सँ गप्प-सप्प करबा सँ पहिने भिक्षा देलहुँ? मुदा जँ अहाँ नै करब आ अल्लाह अहाँ के माफ क देने छथि त नमाज पूरा करू, आ जकात करू आ अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह के बात मानू ! आ अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि मे बहुत सावधान रहैत छथि।