يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

איר וואָס גלייבט! זאָגט נישט "ראַאַ'ינאַאַ", נאָר זאָגט "אָנזשורנאַאַ" און הערט זיך צו. און די וואָס נישט גלייבן וועלן באַקומען אַ ווייטיקדיקע שטראָף.

قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).

אַלאַה האָט געזאָגט, "טאַקע, אייער בקשה איז געוואָרן דערפילט, אַזוי האַלט אייך ביידע אויף דעם גלייכן וועג און גייט קיינמאָל נישט נאָך דעם וועג פון די וואָס ווייסן נישט."

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

בלייבט דו (מוחמד) (אויפן ריכטיקן וועג), ווי עס איז באפוילן געוואָרן דיר און (אויך) די וואָס תשובה טאָן מיט דיר, און גיי נישט איבער די גרענעצן. טאַקע, ער איז אַל-זעענדיק פון וואָס דו טוסט.

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

(אַזוי גערופענע) גלויביגע זענען נאָר די וואָס גלויבן אין אַלאַ און זיין שליח (מוחמד), און ווען זיי זענען צוזאַמען מיט אים (מוחמד) אין אַ געמיינזאַמע זאַך, גייען זיי נישט אַוועק (דעם שליח פון אַלאַ) איידער זיי בעטן זיין דערלויבעניש. טאַקע, די וואָס בעטן דערלויבעניש פון דיר (מוחמד), דאָס זענען די מענטשן וואָס (אמת) גלויבן אין אַלאַ און זיין שליח. אַזוי אויב זיי בעטן דערלויבעניש פון דיר צוליב אַ נויט, גיב דערלויבעניש צו וועמען דו ווילסט צווישן זיי, און בעט אַלאַ פֿאַר מחילה פֿאַר זיי. טאַקע, אַלאַ איז מוחל, דערבאַרמענדיק.

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).

זאָג (מוחמד), "איך בין נאָר אַ מענטש ווי דו, עס איז מיר געוואָרן אַנטפּלעקט אַז דיין גאָט איז דער אַלמעכטיקער גאָט, דעריבער דו פאָרזעץ אים צו דינען און בעטסט אים פֿאַר מחילה. און וויי די וואָס פֿאַרבינדן שותפים מיט אים,"

فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ

fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).

דעריבער, רופט (די וואָס גלויבן) און בלייבט (גלויבן און דרשענען) ווי דו (מוחמד) האסטו דיר באַפֿױלן און פֿאָלגט נישט זייערע תאוות און זאָגט נישט, "איך גלויב אין דעם בוך וואָס אַלאַה האט אַנטפּלעקט און איך בין באַפֿױלן צו טאָן גערעכטיקייט צווישן דיר. אַלאַה איז אונדזער האר און דיין האר. פֿאַר אונדז אונדזערע מעשים און פֿאַר דיר דיינע מעשים. עס איז נישטאָ קיין (נויטפֿול) קריגעריי צווישן אונדז און דיר, אַלאַה זאַמלט צווישן אונדז און צו אים (מיר) קומען צוריק."

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

דעמאָלט האָבן מיר דיר (מוחמד) געצוואונגען צו נאָכפאָלגן די שאַריאַ (רעגולאַציעס) פון יענער רעליגיע, אַזוי פֿאָלג (די שאַריאַ) און פֿאָלג נישט די ווילן פֿון מענטשן וואָס ווייסן נישט.

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

טאַקע, די וואָס זאָגן, "אונדזער גאָט איז אַלאַה," און דערנאָך בלייבן פעסט, וועט אויף זיי נישט זיין קיין מורא, און זיי וועלן אויך נישט טרויערן.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

טאַקע, די וואָס נידעריקערן זייערע שטימען לעבן דעם שליח פון אַלאַה, דאָס זענען די מענטשן וועמענס הערצער זענען געפּרוּווט געוואָרן דורך אַלאַה צו זיין פרום. זיי וועלן באַקומען מחילה און גרויסע באַלוינונג.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

טאַקע, רובֿ מענטשן וואָס רופן דיר (מוחמד) פֿון אַרויס (דיין) צימער פֿאַרשטייען נישט.

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

און אויב זיי וואָלטן געווען געדולדיק ביז דו ביסט ארויסגעקומען זיי באַגעגענען, וואָלט עס געווען בעסער פֿאַר זיי. און אַלאַה איז מוחל, דערבאַרמענדיק.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

אָ, איר וואָס גלייבט! ווען איר האָט אַ ספּעציעלע שמועס מיטן שליח, זאָלט איר געבן צדקה (צו די אָרעמע) איידער (האָבן) די שמועס. דאָס איז בעסער פֿאַר אײַך און ריינער. אָבער אויב איר באַקומט נישט (וואָס מען דאַרף געבן אין צדקה), דעמאָלט טאַקע, איז אַלאַה מוחל, דערבאַרימדיק.

ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

האסטו מורא (צו ווערן אָרעם) ווייל דו האסט געגעבן צדקה איידער דו האסט (געהערט) א שמועס מיטן שליח? אבער אויב דו טוסט עס נישט און גאט האט דיר מוחל געווען, דאן טו די תפילה, צאל זכאט און פאלג גאט און זיין שליח! און גאט איז זייער פארזיכטיג וועגן וואס דו טוסט.