يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! راعنا مه وایئ، بلکې "انظرنا" ووایاست او غوږ ونیسئ. او هغه کسان چې کافران دي، دردناک عذاب به ومومي.
قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).
الله تعالی وویل: "په حقیقت کې ستاسو غوښتنه ومنل شوه، نو تاسو دواړه په سمه لاره روان اوسئ او هیڅکله د هغو کسانو لاره مه تعقیبوئ چې نه پوهیږي."
فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).
نو ته (محمد صلی الله علیه وسلم) (په سمه لاره) ټینګ اوسه، لکه څنګه چې تا ته امر شوی دی او هغه کسان چې ستا سره توبه باسي، او له حده مه اوړئ، په حقیقت کې هغه ستاسو د کارونو لیدونکی دی.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(په اصطلاح) مومنان یوازې هغه کسان دي چې په الله او د هغه په رسول (محمد) ایمان لري، او کله چې دوی په یوه ګډ کار کې له هغه (محمد) سره یوځای شي، نو له هغه څخه د اجازې اخیستلو دمخه (د الله له رسول څخه) نه وځي. په حقیقت کې، هغه کسان چې له تا (محمد) څخه اجازه غواړي، دا هغه خلک دي چې (په ریښتیا) په الله او د هغه په رسول باور لري. نو که دوی د اړتیا له امله له تا څخه اجازه وغواړي، نو له دوی څخه چا ته چې وغواړې اجازه ورکړه او له الله څخه د هغوی لپاره بخښنه وغواړه، په حقیقت کې، الله بخښونکی او مهربان دی.
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه یوازې ستاسو په څیر یو انسان یم، ماته وحی شوې ده چې ستاسو معبود یو قادر مطلق خدای دی، نو تاسو د هغه عبادت کوئ او له هغه څخه بخښنه غواړئ. او د هغو کسانو لپاره افسوس دی چې له هغه سره شریک نیسي."
فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ
fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).
نو (هغه کسان چې ایمان راوړي) راوبلئ او (ایمان او تبلیغ) وکړئ لکه څنګه چې تاسو (محمد صلی الله علیه وسلم) تاسو ته امر کړی دی او د دوی د خواهشاتو پیروي مه کوئ او ووایاست: "زه په هغه کتاب ایمان لرم چې الله نازل کړی دی او ما ته امر شوی چې ستاسو ترمنځ عدالت وکړم. الله زموږ او ستاسو رب دی. زموږ لپاره زموږ عملونه او ستاسو لپاره ستاسو عملونه. زموږ او ستاسو ترمنځ هیڅ شخړه نشته، الله زموږ ترمنځ راټولوي او هغه ته بیرته ستنیږو."
ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).
بیا موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه دین د شریعت پیروي وکړه، نو (د شریعت پیروي وکړه) او د هغو خلکو د غوښتنو پیروي مه کوه چې نه پوهیږي.
اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ
innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې وايي: "زموږ رب الله دی" او بیا په دې خبره ټینګ پاتې شول، پر دوی به نه کومه ویره وي او نه به غمجن شي.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله د رسول په څنګ کې خپل غږونه ټیټوي، دا هغه خلک دي چې زړونه یې الله د تقوا لپاره ازمویل شوي دي. دوی ته به بخښنه او لوی اجر ورکړل شي.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
په حقیقت کې، ډیری هغه خلک چې تاسو ته (محمد) د (ستاسو) خونې څخه بهر غږ کوي، نه پوهیږي.
وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
او که هغوی تر هغه وخته صبر کړی وای چې ته له هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره راوتلی وای، نو دا به د هغوی لپاره غوره وای. او الله بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! کله چې تاسو له رسول سره ځانګړې خبرې اترې کوئ، نو د خبرو اترو (ترسره کولو) دمخه (غریبانو ته) صدقه ورکړئ. دا ستاسو لپاره غوره او پاک دی. خو که تاسو (هغه څه چې په خیرات کې ورکول کیږي) ترلاسه نه کړئ نو یقینا الله بخښونکی او مهربان دی.
ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
آیا ته له دې وېرېږې چې (فقیر شې) ځکه چې ته له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره له خبرو اترو مخکې صدقه ورکړې وه؟ خو که دا کار ونه کړې او الله تعالی تاته بښنه وکړه، نو لمونځ وکړه، زکات ورکړه او د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړه! او الله تعالی ستا د کارونو ډېر خبر دی.