يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
ای کسانی که ایمان دارید! نگویید، raa'inaa، مگر بگویید، "Unzhurnaa" و گوش دهید. و کسانی که کافر می‌شوند عذاب دردناکی را دریافت میکنند.
قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).
خداوند متعال فرمود: «به راستی که خواهش شما برآورده شده است، پس هردوی تان را در راه مستقیم نگه دارید و هرگز راه کسانی را که نمی‌دانند، دنبال نکنید».
فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).
پس شما (محمد) (در راه راست) باقی بمانید، طوریکه به شما و (همچنان) کسانیکه با شما توبه میکنند دستور داده شده است، و از حدود فراتر نروید. در حقیقت، او همه چیز را میبیند که شما انجام میدهید.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(به اصطلاح) مؤمنان فقط کسانی هستند که به الله و رسولش (محمد) ایمان دارند، و وقتی در یک امر مشترک با او (محمد) یکجا باشند، قبل از اجازه گرفتن (رسول خدا) را ترک نمی‌کنند. به راستی کسانی که از تو (محمد) اجازه می گیرند، اینها کسانی هستند که (واقعاً) به الله و رسولش ایمان دارند. پس اگر به خاطر نیازی از شما اجازه گرفتند، از میان آنان به هر کسی که می‌خواهید اجازه بدهید و از خداوند برایشان آمرزش بخواهید. بیشک که الله بخشنده و مهربان است.
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).
بگو (محمد)، "من فقط یک انسان هستم مانند تو، بر من نازل شد که خدای تو خداوند متعال است، از اینرو تو به (عبادت) او ادامه میدهی و از او آمرزش میخواهی، و وای بر کسانی که با (او) شریک میسازند،
فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ
fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).
از اینرو (کسانیکه ایمان آورده اند) را صدا کنید و بمانید (ایمان و موعظه) طوریکه شما (محمد) به شما امر کرده اید و به هوای آنها پیروی نکنید و بگویید: "من به کتابی که الله نازل کرده است ایمان دارم و به من دستور داده شده است که بین شما عدالت را انجام دهم، خداوند پروردگار ما و پروردگار شما است، برای ما اعمال ما و برای شما اعمال شما. هیچ نزاع بین ما و شما وجود ندارد، بین شما و شما جمع میکند. او (ما) برمیگردیم. "
ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).
سپس ما تو (محمد) را به شریعت (احکام) آن دین پیروی کردیم، پس از (شریعت) پیروی کنید و به خواست مردمی که نمی‌دانند پیروی نکنید.
اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ
innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
به راستی کسانی که می گویند پروردگار ما الله است، آنگاه ثابت قدم می مانند، هیچ نگرانی برای آنها نیست و نه (نه) غمگین می شوند.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
به راستی کسانی که صدای خود را در پهلوی رسول خدا پایین می آورند، اینها کسانی هستند که قلب های شان را خداوند متعال آزمایش کرده است. آنها بخشش و پاداش بزرگی را دریافت خواهند کرد.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
به راستی که بیشتر کسانی که از بیرون اتاق (تو) تو را (محمد) صدا می‌زنند، نمی‌فهمند.
وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
و اگر آنها صبر میکردند تا اینکه شما به استقبال آنها بیرون آمدید، برای آنها بهتر بود. و الله بخشنده و مهربان است.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
ای کسانی که ایمان دارید! زمانیکه شما با رسول یک گفتگوی خاص دارید، شما باید قبل از (داشتن) گفتگو (به فقرا) صدقه بدهید. که برای شما بهتر و پاک تر است. مگر اگر شما (آنچه را که باید در صدقه داده شود) بدست نیاورید پس در حقیقت، الله بخشنده و مهربان است.
ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
آیا شما از (فقیر شدن) میترسید بخاطریکه شما قبل از (داشتن) یک گفتگو با رسول صدقه دادید؟ اما اگر این کار را نکردید و خداوند شما را بخشیده است، پس نماز را ادا کنید، و زکات بدهید و از الله و رسولش اطاعت کنید! و الله متعال در مورد کاری که شما انجام میدهید بسیار محتاط است.