يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
हे विस्वास करण आळा! रा'इना मत बोलो, पण “उंझुरना” बोलो अर सुणो। अर जका अविश्वास करैला बांनै घणी दुखद सजा मिलैला।
قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).
अल्लाह कह्यो, "वास्तव में थारी अरज पूरी हो गी है, इण वास्तै थां दोनूं नै सीधा राह माथै राखो अर कदैई भी बां लोगां री राह माथै मत चालौ जिका नीं जाणै।"
فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).
सो थै (मुहम्मद) (सही रास्तै माथै) रैवो, जियां कै थनै अर थारै सागै पश्चाताप करण आळा नै हुकम दियो गयो है, अर सीमा सूं बारै मत जावो। साचाणी, वो थारै काम नै देखबा आळो है।
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(तथाकथित) आस्थावान फगत वै ई हुवै है जका अल्लाह अर उणरै रसूल (मुहम्मद) माथै विस्वास करै है, अर जद वै उणरै (मुहम्मद) रै सागै किणी साझा मामला मांय हुवै है तो वै अल्लाह रै रसूल सूं इजाजत लेवण सूं पैली नीं जावै है। साची, जो लोग थारै सूं (मुहम्मद) इजाजत मांगै है, वै लोग है जका (सचमुच) अल्लाह अर उणरै रसूल माथै विस्वास करै है। तो जे वे थारै सूं कोई जरूरत रै कारण इजाजत मांगै है तो बां मांय सूं जिणनै थै चावो उणनै इजाजत देवो अर अल्लाह सूं बां रै वास्तै माफी मांगो। साची, अल्लाह माफ करण आळो अर घणो दयालु है।
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).
(मुहम्मद) कैवो, "मैं थारै जिसो एक मिनख हूं, म्हारै माथै प्रगट हुयो कै थारो परमेश्बर सर्वशक्तिमान परमेश्बर है, इण वास्तै थै उणरी पूजा करता रैवो अर उणसूं माफी मांगता रैवो। अर हाय उण लोगां माथै जिका (उणरै सागै साझेदार बणावै है)
فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ
fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).
इण वास्तै (उण लोगां नै) बुलाओ अर (विश्वास अर प्रचार) राखो जियां थै (मुहम्मद) थानै हुकम दियो है अर वांरी इच्छावां रो पालन नीं करो अर कैवो, "म्हैं उण किताब माथै विस्वास करूं जिणनै अल्लाह उतारी है अर म्हनै हुकम दियो गयो है कै म्हैं थारै बिचाळै न्याय करूं। अल्लाह म्हारो प्रभु अर थारो प्रभु है। म्हारै वास्तै म्हारा काम अर थारै वास्तै थारा काम। अल्लाह रै बिचाळै कोई झगड़ो कोनी है, थारै अर म्हारै बिचाळै एकठौ करै है। वो (म्हे) पाछो आ जावांला।"
ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).
फेर म्हे थानै (मुहम्मद) उण धरम री शरीयत (नियमां) रो पालन करणो पड़्यो, सो (शरीयत) रो पालन करो अर बां लोगां री इच्छावां रो पालन नीं करो जिका नीं जाणै।
اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ
innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
साची, जो लोग कैवे है, "म्हारो प्रभु अल्लाह है," तो वे अडिग रैवै है, बां रै वास्तै कोई चिंता कोनी है अर वे दुखी कोनी हुवै है।
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
साची, जो लोग अल्लाह रै रसूल रै कनै आपरी आवाज नीची करै है, वै लोग है जिणां रा दिल अल्लाह रै द्वारा भक्त होवण री परीक्षा ली है। बांनै माफी अर बडो इनाम मिलसी।
اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
साची, घणकरा लोग जिका थानै (थारै) कमरै रै बारै सूं (थारै) कमरै सूं (थारै) मुहम्मद) कैवै है, वै नीं समझै है।
وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
अर जे बै धीरज राखता जद तांई थै बां सूं मिलबा तांई नीं आ जांवता तो बां रै वास्तै आछो होतो। अर अल्लाह माफ करण आळो अर दयालु है।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
हे विस्वास करण आळा! जद थैं दूत सूं कोई खास बातचीत करो तो थनै बातचीत करण सूं पैली (गरीबां नै) भिक्षा देणी चाइजै। ओ थारै वास्तै अर सफाई करण आळा रै वास्तै चोखो है। पण जे थैं नीं पावो (जो दान में दियो जावै) तो साचाणी, अल्लाह माफ करण आळो अर दयालु है।
ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
कांई थनै (गरीब बणबा सूं) डर है क्यूंकै थूं दूत सूं बातचीत करण सूं पैली भिक्षा दे दी ही? पण जे थै ओ नीं करोला अर अल्लाह थानै माफ कर दियो है तो नमाज पढ़ो, अर जकात देओ अर अल्लाह अर उणरै रसूल री आज्ञा मानो! अर अल्लाह थारै काम रै बारै में घणो सावधान है।