يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
Ий мөэминнәр! "Ра'инә" дип әйтмәгез, бәлки "Унҗүрнә" дип әйтегез һәм аның сүзләренә колак салыгыз! Коръән белән гамәл кылмаучыларга рәнҗеткүче каты җәза булачак.
قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).
Аллаһ әйтте: "Дөреслектә, сезнең үтенечегез кабул ителде, шуңа күрә икегезне дә туры юлга күндерегез һәм белмәгәннәрнең юлына иярмәгез".
فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Ий Мөхәммәд, сиңа һәм синең белән бергә тәүбә итүчеләргә боерылганча туры юлда бул һәм чиктән чыкма, чөнки Ул сезнең ни эшләгәнегезне күрүче.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(Мөэминнәр дип аталучылар) - Аллаһка һәм Аның рәсүленә (Мөхәммәд галәйһиссәләм) ышанучылар гына, һәм алар аның белән уртак эштә булганда, аңардан рөхсәт сорамыйча китмиләр. Чыннан да, синнән (Мөхәммәд галәйһиссәләм) рөхсәт сораучылар - алар Аллаһка һәм Аның рәсүленә чын күңелдән ышанучылар. Әгәр алар сездән берәр ихтыяҗ аркасында рөхсәт сорасалар, сез алардан теләгән кешегә рөхсәт бирегез һәм алар өчен Аллаһтан гафу сорагыз. Чыннан да, Аллаһ Гафу Итүче, Рәхимле.
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).
Әйт (Мөхәммәд пәйгамбәр): "Мин дә сезнең кебек кешемен, миңа сезнең Аллаһыгыз – Бөек Аллаһ икәнлеге вәхий ителде, шуңа күрә сез Аңа гыйбадәт кылуны дәвам итегез һәм гафу үтенүегезне дәвам итегез. Аңа тиңдәш кылучыларга ни үкенеч!
فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ
fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).
Шуңа күрә (иман китерүчеләрне) чакыр һәм син (Мөхәммәд галәйһиссәләм) боерганча (ышанырга һәм вәгазь сөйләргә) дәвам ит, һәм аларның нәфесләренә иярмә һәм әйт: "Мин Аллаһ иңдергән китапка ышандым һәм миңа сезнең арагызда гаделлек кылырга боерылдым. Аллаһ безнең Раббыбыз һәм сезнең Раббыбыз. Безнең гамәлләребез безнең өчен, сезнең гамәлләрегез сезнең өчен. Безнең белән сезнең арада низаг юк, Аллаһ безнең арабызны тота, һәм без Аңа кайтырбыз".
ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).
Аннары сине (Мөхәммәд галәйһиссәләм) шул диннең шәригать кагыйдәләренә иярттек, шуңа күрә (шәригатькә) ияр һәм белмәгән кешеләрнең теләкләренә иярмә.
اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ
innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Чыннан да, "Раббыбыз Аллаһ", - дип әйтүчеләр, аннары нык торганнарга курку да, кайгы да булмас.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
Әлбәттә, Аллаһ пәйгамбәре янында тавышларын түбәнәйтүчеләрнең күңелләрен Аллаһ тәкъвалыкка сынап карады, аларга гафу ителү һәм зур әҗер булачак.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
Чыннан да, сиңа (Мөхәммәд пәйгамбәргә) бүлмәңнән тыштан шалтыратучыларның күбесе аңламый.
وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Әгәр алар син алар белән очрашканчы сабыр итсәләр, әлбәттә, алар өчен яхшырак булыр иде. Аллаһ ярлыкаучы һәм рәхимле.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
Ий мөэминнәр! Әгәр сез Пәйгамбәр белән махсус сөйләшүегез булса, сөйләшүегездән алда (фәкыйрьләргә) садака бирегез. Бу сезнең өчен хәерлерәк һәм пакьрәк. Әгәр сез (сәдакага) ирешмәсәгез, Аллаһ гафу итүче һәм рәхимле.
ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
Пәйгамбәр белән сөйләшкәнче фәкыйрь булудан куркасызмы? Әгәр сез моны эшләмәсәгез һәм Аллаһ сезнең гөнаһларыгызны гафу итсә, намаз укыгыз, зәкят бирегез һәм Аллаһка һәм Аның рәсүленә итагать итегез! Аллаһ сезнең кылган эшләрегезне бик яхшы белә.