اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
या तुस सोचदे ओ के तुस जन्नत च दाखल होगे, जदूं तकर के ऐसा (मुकदमा) अजें तकर तुंदे कोल नेईं आया ऐ जिन्ना तुंदे कोला पैहले गुजरे दे लोकें कोल आया हा। ओह् गरीबी, दुखें कन्नै त्रुट्टी गेदे हे ते (बक्ख-बक्ख परीक्षणें कन्नै) हिलदे हे, जिसलै तकर रसूलुल्लाह ते उंदे कन्नै विश्वास करने आह्लें ने आखेआ, "अल्लाह दी मदद कदूं औग?" ज़रूर अल्लाह दी मदद नेड़े ऐ।
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
जेह्ड़ा चाह्न्दा ऐ ओह्दे कन्नै प्यार मर्दें दी नजर च सुन्दर होई जंदा ऐ: जनानियां, बच्चे, सोने-चांदी दे ढेर, चुनिंदा घोड़े, पशुधन, ते खेतीबाड़ी खेतर। इह धरती ते जिंदगी दे सुख हन, ते अल्लाह दे नाल वापस आण दी सब तों वड्डी जगह है।
وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).
ते सचमुच, जेकर तुस अल्लाह दे रस्ते च पौंदे ओ जां मरदे ओ, तां सचमुच अल्लाह दी माफी ते उंदी रमत (तुंदे आस्तै) उस थमां बी बेहतर होग जेह्ड़ी (लूट) ओह इकट्ठी करदे न।
كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
हर जिंदा आत्मा मौत दा स्वाद चखग। ते क़यामत दे दिन गै तुसेंगी अपना पूरा इनाम दित्ता जाग। जिस नूं नरक तों दूर रख के स्वर्ग विच पाया जांदा है, ओह सचमुच जीत हासिल करदा है। संसारी जीवन सिर्फ धोखेबाज़ सुख ऐ।
مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ
matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).
बस इक अस्थायी सुख ऐ, फिर उंदी वापसी दी जगह नरक ऐ। (जहानम) उतनी ही बुरी है जितना कि रहन दी बुरी जगह।
۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا
falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
इस करिए, जेड़े अपनी दुनियादारी दी जिंदगी परलोक आस्ते बेचदे न, ओह अल्लाह दे रास्ते च लड़न। ते जेड़ा अल्लाह दे राह विच लड़दा है, ते गिर जावे या जीत हासिल करदा है, असीं उस नू बड़ा इनाम देंगे।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
क्या तुस उन लोकें उप्पर ध्यान नेईं देओ जिनेंगी उनेंगी आखेआ जंदा ऐ के "अपने हत्थें गी (लड़ाई थमां) रोको, नमाज करो ते जकात करो!" जदों उन्हां कूं लड़ण दा फर्ज प्या तां अचानक उन्हां विचों कुझ (पाखंडी) इंसान (दुश्मन) तों डरदे हन, जिवें ओ अल्लाह तों डरदे हन, (उस तों वी ज्यादा) डरदे हन। उ'नें आखेआ, "साढ़े रब, तुसें असेंगी लड़ने दा फर्ज कीं दित्ता ऐ? तुसें असेंगी (लड़ने दा फर्ज) किश समें आस्तै की नेईं टालेया?" कहो, "इस संसार च सुख घट्ट गै होंदे न ते परलोक उनें लोकें आस्तै बेहतर ऐ जेह्ड़े पुण्यवान न (लड़ाई दा इनाम पाना) ते तुंदे कन्नै ज़रा बी अन्याय नेईं होग।"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
हे विश्वास करने आले! जदूं तुस अल्लाह दे रस्ते च जांदे ओ (लड़ाई करदे ओ) तां सावधान रवो (जानकारी दी तलाश करो) ते उस बंदे गी नेईं आखना जेड़ा तुसेंगी "सलाम" आखदा ऐ, "तुस मुसलमान नेईं ओ," (फिर तुस उसी मारदे ओ), दुनिया दी जिंदगी दी दौलत दी तलाश दे इरादे कन्ने, भले ही अल्लाह दे कन्ने मते सारे खजाने न। पहले तुसीं इयां ही सी, फिर अल्लाह ने तुहानूं अपनी बरकत दित्ती, इस करके सावधान रहो। सचमुच अल्लाह तुहाडे कम्में च बड़ा सावधान रौंह्दा ऐ।
وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
ते इस दुनिया दी जिंदगी सिर्फ खेल ते मस्ती ही है। इस बीच परलोक दी धरती सचमुच उनें लोकें आस्तै बेहतर ऐ। तुसीं नहीं समझदे?
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
ओ जिन्न ते इंसान दे वर्ग ! क्या तुहाडे विचों दूत नहीं आए, मेरे श्लोक तुहानूं पहुंचाया ते इस दिन दी सभा दे बारे विच चेतावनी दित्ती? उन् ने जवाब दित्ता, "(हां), अस अपने आप गी गवाह आं।" पर ओह़ इस संसार दे जीवन कन् ने धोखा च पेदे हे ते ओह़ अपने आप गी गवाह बनी गेदे ह़न, के ओह़ काफिर ह़न।
الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
(अर्थात) जो अपने धर्म नू खेल ते मजाक बनांदे हन, ते दुनिया दे जीवन नाल धोखा हो चुके हन। इस करिए इस दिन (कयामत) गी अस उनेंगी भुल्ली जंदे आं जि'यां ओह् पैह्लें अज्जै दी मुलाकात गी भुल्ली गेदे हे, ते इस आस्तै जे उ'नें साढ़े आयतें दा इन्कार कीता हा।
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
फिरी उंदे बाद इक पीढ़ी आई जेड़ी तौराह दा वारिस होई गेई ते इस दुनिया दे नीच माल गी लेई लेआ। फिरी उनेंगी ग् लाया, "असें गी माफ करी दित्ता जाग।" ते जेकर इस दुनिया दे समान उंदे कोल औंदा तां ओह बी लेई लैंदे। क्या ओ किताब (तोराह) विच किसे वादे नाल बंधे हन कि ओ अल्लाह दे बारे विच सच्चाई दे सिवाय कुई वी गल्ल नहीं आखन, भले ही उन्हां कूं पता लग ग्ये कि ओस विच क्या हे? अल्लाह दे डरने आलें लेई आखरी दा वास बेहतर ऐ। तां केह़ तुस नेई समझ़े?
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
ते जेकर अस चांदे तां अस उस (आयत) कन्नै (उसदा स्तर) उप्पर चुक्की लैंदे, पर ओह् दुनिया दी ओर झुकदा हा ते अपनी (नीचली) इच्छाएं दा पालन करदा हा, तां ओह्दी मिसाल कुत्ते दी तर्ज पर ऐ, जेकर तुस उसी भगांदे ओ तां तुस उंदी जीभ गी बाहर कड्ढदे ओ ते जेकर तुस उसी छोड़दे ओ तां ओह् अपनी जीभ गी बाहर कड्ढी लैंदा ऐ (ओह् बी)। साढ़े आयत दा इन्कार करने आलें दा ऐसा दृष्टांत ऐ। तो उन कहानियां गी सुनाओ तां जे उनेंगी सोचने पर मजबूर करी दित्ता जा।
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
धरती उप् पर अपने दुश् मनें गी अपंग बनाने शा पैह़लैं इक नबी आस् ते कैदी ह़ोना उचित नेई ह़ोग। तुस दुनिया दी संपत्ति दी इच्छा रखदे ओ जबकि अल्लाह परलोक च (तुंदे लेई) चाहंदे ओ। अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी है।
قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).
(मुहम्मद) आखना, "अल्लाह दी किरपा ते उंदी रहमत कन्नै उनेंगी खुश होने देयो। जेह्ड़ा उंदे जमा करने थमां बी बेहतर ऐ।"
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ
man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).
जेड़ा इस दुनिया दे जीवन ते ओदे अलंकरण दी इच्छा रखदा है, असीं उहनां नूं इस दुनिया विच उहनां दे कम्मां दा (पूरा मुआवजा) ज़रूर देगे ते इस दुनिया विच उहनां नाल कोई अन्याय नहीं होवेगा।
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).
मानो उव जगह कबी बी नशीॊ यशते थे। याद रखो, मद्यन दे लोक नाश होंगन जिवें समुद (भी) दे लोग नाश होंगन।
اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ
allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).
अल्लाह जिसगी चाहंदा ऐ उसी रजत फैलांदा ऐ ते (जिस गी चाहंदा ऐ) उसी सीमित करदा ऐ। ओह् इस दुनिया दे जीवन च खुश रौंह्दे न, हालाँकि एह् परलोक दे जीवन दी तुलना च इक (संक्षिप्त) सुख गै ऐ।
فَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
fa iżā qara'tal-qur'āna fasta‘iż billāhi minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
तो अगर तुसीं (मुहम्मद) कुरान पढ़ना चांदे हो तां अल्लाह तों शापित शैतान तों रक्षा मंगो।
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ए इस करिए ऐ की ओ परलोक कोला ज्यादा इस दुनिया च जिंदगी कन्ने प्यार करदे न, ते अल्लाह काफिर लोकें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।
مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۖوَّلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
matā‘un qalīl(un), wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(इह) थोड़ी सुख है, ते उहनां नूं कष्टदायक सजा होवेगी।
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
ते असीं वाकई (उसदे उपर) नू बंजर ते शुष्क धरती बना देंगे।
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
ते उंदे (मनुखें) आस्तै इस संसार दे जीवन दा इक दृष्टांत बनाओ, जि'यां पानी (बरखा) जेह्ड़ा अस आकाश थमां उतारदे आं, तां जे ओह् धरती उप्पर पौधें गी खाद देई दिंदा ऐ, तां (पौधें) हवा दे उड़ांदे होई सुक्की जंदे न। ते अल्लाह हर चीज उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
उन्हां (जादूगर) ने आख्या, "असीं साफ सबूत (चमत्कार) दे आधार ते तुहाडे कोल नहीं चुनगे, जो साडे कोल आए हन ते (अल्लाह) दे आधार ते किसे ने सानु बनाया है। इस करके फैसला करो कि तुसीं की फैसला करना चांदे हो। असल विच तुसीं सिर्फ इस दुनिया दे जीवन दा फैसला कर सकदे हो।"
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.
ते अपनी अक्खीं गी उनें सुखें उप्पर नेईं रक्खो जेह्ड़े असें उंदे किश समूहें गी दित्ते न, (जियां) संसार च जीवन दा फुल्ल, तां जे अस उनेंगी उस (सुख) कन्नै परख सकचे। तेरे परमात्मा दी कृपा बेहतर ते शाश्वत ऐ।
وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ
wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).
ते ओह तुहाडे (मुहम्मद) तों आखदे ने कि सजा जल्दी करो, भले ही अल्लाह अपने वादे दी उल्लंघन नहीं करेगा। ते सचमुच तेरे रब दे नाल इक दिन तुहाडे हिसाब नाल हजार साल दे समान है।
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
उने (हुद) प्रार्थना कीती, “हे मेरे प्रभु, मेरी मदद करो कीजे ओह मेरे कन्ने झूठ बोलदे न।”
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ
yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).
(अर्थात) जिस दिन (जदूं) धन ते संतान दा कोई फायदा नहीं होवेगा,
اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ
afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).
तो तुस की सोचगे जेकर अस उनेंगी किश सालें लेई जिंदगी दा मजा देई ओड़चे,
مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ
mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).
निश्चत तौर उप्पर जेह्ड़ा सुख उनेंगी महसूस होंदा ऐ, ओह् उंदे आस्तै कोई फायदा नेईं होंदा।
وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ
wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).
ते जे किश (धन, पद, संतान) तुसेंगी दित्ता जंदा ऐ, ओह़ संसारी जीवन ते उंदे आभूषणें दा सुख ऐ; जबकि जो अल्लाह दे कोल ऐ ओ बेहतर ते शाश्वत ऐ। तुसीं नहीं समझदे?
اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ
afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).
तो क्या ए उह ही है जिस नाल असीं उस नाल इक अच्छा वादा (जन्नत) दा वादा कीता सी ते उस नूं हासिल कीता सी, उस बंदे नाल जिस नू असीं उस नूं संसारी जीवन दे सुख दित्ते सन? फिर कयामत दे दिन ओह उनें लोकें च शामल होग जिनेंगी (नरक च) घसीटेआ जाग?
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
ते इस दुनिया दी जिंदगी सिर्फ मजाक ते खेल ही है। ते सचमुच, परलोक दी धरती असली जिंदगी ऐ, जेकर उनेंगी पता गै होंदा।
وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُوْنَ ەۙ مَا لَبِثُوْا غَيْرَ سَاعَةٍ ۗ كَذٰلِكَ كَانُوْا يُؤْفَكُوْنَ
wa yauma taqūmus-sā‘atu yuqsimul-mujrimūn(a), mā labiṡū gaira sā‘ah(tin), każālika kānū yu'fakūn(a).
ते जिस दिन (जदूं) क़यामत होंदी है, उस दिन पापी कसम खांदे हन कि ओह (कबर विच) सिर्फ इक पल (केवल) वास्ते ही रहनगे। इ'यां गै उनेंगी (सच्चाई थमां) मुड़ियै दिक्खेआ जंदा हा।
فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ
famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
जो भी (सुख) तुहानूं दित्ता जावे, ओह इस दुनिया विच जिंदगी दा सुख है । जबकि जो (सुख) अल्लाह दे कोल है, ओ विश्वास करन वाले वास्ते बेहतर ते शाश्वत है, ते सिर्फ अल्लाह ते ही भरोसा करदे ने।
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
क्या ओह तेरे रब दी दया बंडदे ने? अस इस दुनिया दे जीवन च उंदी रोजी-रूट्टी निर्धारित करने आं, ते अस उंदे च किश गी डिग्री च दुए कोला उप्पर चुक्की लेआ ऐ, तां जे उंदे चा किश गी दुए कोला फायदा होई सकै। ते तुंदे रब दी मेहर उंदे कोला बी बेहतर ऐ।
وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).
ते (असीं बी) सोने दे गहने बनांदे हां। ते एह् सब किश संसारी जीवन दे सुखें दे सिवा होर किश नेईं ऐ, जदके तुंदे रब कन्नै परलोक दा जीवन उनें लोकें आस्तै सुरक्षित ऐ जेह्ड़े धर्मी न।
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ
faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).
तो धीरज रखो (हे मुहम्मद) जिवें अडिग रसूले धीरज रखे सन, ते उन्हां ते सजा जल्दी ना मंगो। जिस दिन ओह वादा कीती गेदी सजा दिखदे न, उस दिन ऐसा होग जे ओह् (इस दुनिया च) पर दिनै च इक संक्षिप्त पल गै रेई गेदे होन। तेरा फर्ज सिर्फ संप्रेषित करना है। तो कोई भी नाश नहीं होवेगा सिवाय आज्ञाकारी (अल्लाह दी आज्ञा ना मनने) दे।
اِنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا يُؤْتِكُمْ اُجُوْرَكُمْ وَلَا يَسْـَٔلْكُمْ اَمْوَالَكُمْ
innamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahw(un), wa in tu'minū wa tattaqū yu'tikum ujūrakum wa lā yas'alkum amwālakum.
दरअसल, संसारी जीवन सिर्फ खेल ते मस्ती ही है। जेकर तुस विश्वास करदे ओ ते धर्मी ओ तां अल्लाह तुसेंगी इनाम देग ते तुंदी दौलत दी मंग नेईं करग।
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
जान लओ कि इस दुनिया दा जीवन सिर्फ खेल ते मनोरंजन, तुहाडे विच शृंगार ते आपसी घमंड ते अमीरी ते बच्चे विच प्रतिद्वंद्विता है, जिवें बरसात जिसदी फसल करसान नू खुश करदी है, फिर ओ सुक्की जांदी है ते तुसीं उस नूं पीला होंदे वेखदे हो, फिर मलबा बण जांदा है। ते आख़िर विच अल्लाह ते उसदी सख्ती तों कड़ी सजा ते माफी होंदी है। ते इस दुनिया दा जीवन धोखेबाज़ भोग दे सिवा होर किश नेईं ऐ।
وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ
wal-ākhiratu khairuw wa abqā.
भले ही परलोक बेहतर ते शाश्वत ऐ।
وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ
wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.
ते सच्चें गै, पैह्ले आह्ले कोला बी बाद आह्ला तुंदे आस्तै बेहतर ऐ।