وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
Na dabe ti mo na ngoi so Prophète ni asara lisoro na hondengo ni na ndo ti mbeni ye so asi na lo na mbeni oko ti awali ti lo (Hafsah). Na pekoni, lo fa ye so asi (na Aisyah) na Allah afa ye so asi na lo (Prophète), na pekoni (Prophète) afa (na Hafsah) ambeni ye ni na lo honde mbeni mbage ni. Tongaso, tongana lo (Prophète) afa na lo (Hafsah) tënë ti lisoro so, lo hunda lo, lo tene: “Zo wa la atene tënë so na mo?” Prophète ni akiri tënë, lo tene: “Zo so afa tënë ni na mbi ayeke Allah, Lo so ahinga ye kue, Lo so asara ye alingbi na ye kue.”