وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
Mme hopola ha Moporofeta (kgotso e be ho yena) a bua le e mong wa basadi ba hae (Hafsah) ka sephiri ka ketsahalo e itseng. Yaba o e pheta (ho Aisha) mme Allah a mo tsebisa (ka yona), yaba (Moporofeta) o tsebisa (Hafsah) ka tse ding tsa yona mme a pata tse ding tsa tsona. Kahoo ha yena (Moporofeta) a mo phetela (Hafsah), a botsa, “Ke mang ya o tsebisitseng ka sena?” Moporofeta (kgotso e be ho yena) a re, “Ke Allah, ya Tsebang Tsohle, ya Tsebang Tsohle, ya ntshebisitseng.”